The Virgin Suicides (1999)

Dacht in het begin dat het een heel erg truttige film zou zijn, maar het viel me nog mee.

Ondanks dit vind ik de film zelf nogal matig.

Net iets te zoetsappig allemaal maar wel redelijk geakteerd.

Af en toe kreeg ik toch wel medelijden met de Lisbon zusjes.

Ik vond het wel een aardig filmpje op zich, maar ik zie er nog lang geen meesterwerk in. Het verhaal gaat maar een beetje voort zonder echtr bijzonder te worden, maar het verveelt ook nooit. Wel een lekkere zomerse sfeer en vrij goed acteerwerk.

3*

Skitterend.

Ik had verwacht dat we op het einde nog iets verassend ging gebeuren. Jammer genoeg bleef ik op mijn honger zitten.

Hoe het gemaakt is is niet mn smaak.

*1

Ik vind het een goede film, er zit een lijn in het verhaal, maar toch mist er nog iets..

Tijdens het lezen in een recensie van het verhaaltje van deze film, alweer een tijdje terug, dacht ik: hier heb ik geen zin in, in dit soort narigheid. Na het bekijken en het zeer goed kunnen waarderen van de film Lost in Translation van Sofia Coppola werd ik alsnog toch zeer nieuwsgierig naar The Virgin Suicides. En de film viel me niks tegen.

Geweldig hoe zonder gebruik van veel woorden een verhaal wordt verteld door rake sfeertekeningen die mooi gedoseerd zijn met allerlei subtiliteiten en de nodige humor ondanks de grimmigheid van het onderwerp. IJzersterk hoe zo’n heikel onderwerp op zo’n zuivere en kwetsbare manier verfilmd is.

Ik heb verschillende berichten gehoord/gelezen over "Marie-Antoinette," "Lost In Translation" is geniaal!

Maar deze film mag er ook zijn .

Euhm... ik wilde eigenlijk een heel positief stukje typen over deze film, maar dan zou ik de tweede alinea van BASWAS eigenlijk herhalen ! Dat doe ik dus maar niet...

Vier en 'n half.

Nou ik heb deze film gezien, later dan Lost in Translation. Allebei redelijke films, maar ik snap niet dat mensen zo ontzettend weg zijn van Sofia Coppola- films. Ze zijn vaak erg traag en op sommige momenten zelfs saai.. Dat Sofia 'de dochter-van' is betekent niet meteen dat ze superveel talent heeft. Marie Antoinette gezien? Die was ook best saai..

redelijke film. met een redelijk verhaal. heb me wel een beetje vermaakt. een 3*

Mooie film maar soms heel dramatisch. Soms was dat vervelend. Er miste toch iets. Ik weet niet precies wat. Mooie film om een keer te zien, maar vaker word niet leuk, want kreeg er een verdrietig gevoel bij ook na afloop.

Hele mooie film, wel droevig. Het raakt je echt.

4*

En wat was de bedoeling anders, dacht je?

Ik vond het geen goede film, zooo langdradig en saai!

Ik vond dit een prima film. De ietwat mysterieuze waas die over de 5 zusjes hangt, wordt mooi weergegeven. Het verhaal gaat misschien niet echt snel, maar gaat op geen enkel moment vervelen. Toch had ik na afloop het gevoel dat deze film niet af was, dat het verhaal nog moest verdergaan. Want eigenlijk weet je op het einde van deze film niet echt veel meer dan in het begin. 4*

Mooie sfeer die Coppola weet neer te zetten. Ik ben het ermee eens dat je op het einde niet meer weet dan in het begin, maar dat vind ik blijkbaar toch zwaarder wegen. 3.5*

inderdaad mooie sfeer wel, maar het leek alsof de film nooit echt op gang wist te komen en eigenlijk wist je na het lezen van de hoes al precies wat er gebeurde. Er werd geen verrassing over gehouden en je kwam niks meer te weten..

Wat een prachtig verhaal over onbegrepen personen en personen die je nooit zal kunnen begrijpen. Karakters die zich nergens thuis of op hun gemak lijken te voelen, maar waarschijnlijk vol verlangen en verwachtingen zijn. De tweede keer is de film minstens zo mysterieus als de eerste keer, en zelfs nog een stukje mooier. Lost in Translation kent veel van dezelfde thema's, maar vind ik persoonlijk nog een klein beetje indrukwekkender. Vandaar (ruim) 3,5*.

Wat een prachtige film. De sfeer: het mysterieuze, het beklemmende, heel sterk gedaan. Maar ik moet me wel volledig aansluiten bij de mensen hier die eerder al noemden dat je aan het eind niets meer weet als in het begin. Je blijft met zoveel vragen zitten! Uiteindelijk zaten die jongens daar dus ook mee. Maar toch, je bent nieuwsgierig geworden, betrokken geraakt. Misschien is dat wel gewoon de kracht van deze film, dat je het nooit precies zult weten.

Tegenvaller. Ronduit slecht geregisseerd, Coppola moest kennelijk nog veel leren. De film kent veel onlogische overgangen, plotseling opduikende gebeurtenissen en een rommelig verhaal met zijwegen. Dat is geen mystery, dat is matig.

De film werd voor mij amusant toen Josh Hartnett binnen kwam wandelen, hij speelt een leuk personage, maar schiet de film voor een half uur wel een hele andere richting in dan wat daarvoor zat. Dat stuk met Hartnett en Dunst is eigenlijk een stuk film binnen in de eigenlijke film, dat kan niet de bedoeling zijn. Maar een leuk stuk film, vlot gemonteerd (zoals al die gapende meisjes richting Josh), en leuk acteren. Daarna gaan we weer verder met de mystery, om plotsklaps alle dochters te verliezen, zonder echte aanleiding. Het einde is helemaal een drama. Wat doet dat gasmaskersfeest er nou in hemelsnaam nog toe?!?

Sterke en leuke rol van James Woods als wiskundeleraar/vader

2 sterren

Daar ga ik absoluut niet mee akkoord. Het is voor 95% Coppola's verdienste dat deze film zo prachtig overkomt. Zeggen dat Coppola matig regisseert is een grove onderschatting van haar talent. En van die onlogische overgangen enzovoort... geef mij eens één voorbeeld? Ik vond dat het verhaal bijzonder goed te volgen was.

Ronduit slaapverwekkend en vervelend. Het verhaal is makkelijk, en de film oogt afgeraffeld.

*1,0

het enige interessante aan de film is dat het zo hoog staat genoteerd hier.

Ontzettend langdradige film. Dat stukje met Josh maakt het inderdaad weer even iets leuker, maar dat redt de film niet. Maar dit stukje had volgens mij niet veel te maken met de rest van de film, dus het idee erachter is me niet echt duidelijk.. het einde net zo

De film kan je het best samenvatten met ?

Geweldige film.

Ik had alleen beetje rare volgorde. Kende al de soundtrack van air, die vond ik zo mooi dat ik maar besloot de film te gaan kijken.

Geen spijt van, normaal hou ik helemaal niet van dit soort drama films, maar vond deze erg indrukwekkend.

Vond dit ook een grote tegenvaller. Ik vond het helemaal niet mysterieus. Wat mysterieus was, was die zelfmoord (geen spoiler neem ik aan, vanwege de titel). Maar ipv die conclusie aan de kijker overlaten wordt ons er dat ingehamerd. Die voice over, man, man. Ja het is eigenlijk niet te begrijpen. Hoe langer je erover nadenkt die zelfmoord hoe minder je ervan begrijpt. Ja waarom man? Het is alsof je een hele puzzel hebt gelegd en er ontbreekt 1 stukje. Niet te begrijpen, etc......

Ik vind dit een goede film, de rollen zijn goed vertolkt en dit is eens wat anders dan die andere 'high-school' films. Alleen het einde begrijp ik niet zo goed.. Wat doen die jongens op het einde? Of zijn ze nog steeds op zoek naar hoe de meisjes dachten?

Indrukwekkende film.

Coppola toont met haar debut aan over een totaal eigen stijl te beschikken die absoluut niet lijkt op die van haar vader (Francis Ford) en ook niet van haar vriendje (Tarantino), wat ik op zich al knap vind daar ze met deze mensen erg veel te maken heeft toch vind je hun invloeden niet terug.

Nee, dit is een opzichstaande film die een zeer interresant verhaal verteld over een conservatief gezin waarin de dochters geen ruimte geboden word om adolecents te zijn. De verschillende visie's die Coppola toont zijn allen zeer slim gekozen en goed uitgewerkt, die van de heren, die van de media en die van de ouders. De mysterie zit er weldegelijk in alleen word er te veel over gepraat. In mijn ogen legt Coppola de nadruk op de onwetendheid van de jongens, het is intteresant dat ze dit doet (zo vaak zien we een vrouw niet regiseren en al helemaal niet met zo'n duidelijke, typische maar toch ook apparte vrouwelijke interpretatie) maar het is té overdreven.

De film is bovendien rauw en realistisch van karakter maar ook erg qua sfeer. Als een andere (een "gemiddelde") regisseur dit had gedaan vrees ik dat vooral dingen als het bal veel te highschool achtig er uit hadden gezien. Coppola weet het zeer direct te brengen zonder verbloeming, en in mijn ogen ligt daar heel veel kracht van de film.

Zeker een aanrader!

4,0*

Deze film heeft mijn moeder uitgezet met als argument: deze film spoort niet. haha goed mens. Daarom ook nooit helemaal gezien.

He he, ik had als toeval dat mijn moeder telkens kwam binnenlopen de keren dat ik deze film er op had, een reactie als "Wat kijk je nu dan weer" was te verwachten. Wat niet te verwachten was was dat ze hem nu zelf ook eens wil zien.

Heel mooie en bijzondere film.

Vooral het aparte sfeertje in de film spreekt me erg aan, gecreëerd door met name de soms prachtige shots en montage en de sterke soundtrack.

Heel belangrijk in dit verhaal is ook dat je de fascinatie van de jongens uit de buurt voor de Lisbon-zusjes begrijpt, en door de prima casting kan ik die zeker begrijpen. De meisjes zien er echt als engels uit, vooral Lux en haar oudste zus vind ik prachtig. De meisjes komen ook mysterieus over. Dromerig en ondoorgrondelijk. Daar zijn niet eens continu zulke heel goede acteerprestaties voor nodig. Al laat Kirsten Dunst zich de hele film wel zien. Dat geldt ook voor vader en moeder Lisbon. James Woods speelt sterk een wat sullige wiskundeleraar. Hij zorgt voor wat humor in de film, maar ook voor de meest beklemmende scenes vind ik persoonlijk. Hij doet zo zijn best om vriendelijk te zijn en dingen over te brengen op de kinderen. Best pijnlijk om te zien hoe hij gepassioneerd aan de kinderen wat over vliegtuigen probeert te vertellen, maar dat iedereen gewoon midden in het gesprek wegloopt. Ook de scene dat de priester (met toepasselijke naam Moody) op bezoek komt bij de Lisbons na de eerste zelfmoord vond ik vrij beklemmend, net als de eetscenes, de tv-scene en de scene van het suffe feestje in de kelder.

Maar om terug te komen op de acteerprestaties, zowel James Woods als Kirsten Dunst vind ik dus sterk spelen, maar Kathleen Turner vind ik echt de show stelen als zeer religieuze en wat wereldvreemde moeder, die wat al te overbeschermend is voor haar dochters.

Wat me ook aanspreekt aan de film is dat hij stof tot nadenken geeft. Het kan aan mij liggen omdat ik de ene keer de boodschap of dubbele laag van een film wat beter of sneller doorzie dan de andere keer, maar hoe het nou precies ziet met de zelfmoorden is me nog steeds niet duidelijk. En ik hou er wel van als niet alles in een film wordt voorgekauwd.

3.5*