Dolores Claiborne (1995)

Topfilm!

Ontzettend knap gemaakte psychologische thriller. Langzamerhand verandert de afschuw die je voor de moeder hebt in sympathie.

Dit is nou eens een film waarin de flashbackstructuur heel goed werkt. Beetje bij beetje wordt het mysterie ontrafeld.

Sublieme acteerprestaties van de cast, met name van Kathy Bates, Jennifer Jason Leigh en David Strathairn. Wat is de laatste een engerd zeg.

Kathy Bayes is een buitenbeentje onder de Hollywood-dames. Ze is niet mooi, heeft weinig sex-appeal en ze is zeker geen reclame voor een revolutionair dieet. Maar door haar professionalisme en doorleefde vertolkingen heeft deze nu bijna 56-jarige al flink de aandacht weten te trekken, zoals bijvoorbeeld in Primary Colors, Fried Green Tomatoes, Titanic, enz... Sinds ze met haar vertolking van geobsedeerde fan in Misery een Oscar binnenhaalde zit Bates om geen rol meer verlegen. In Dolores Claiborne geeft ze weerom het beste van zichzelf. Ook dit scenario is - net als Misery - gebaseerd op een realistisch verhaal van Stephen King. Jennifer Jason-Leigh als dochter is een waardige tegenspeelster van Bates, en de twee karakteractrices weten hun personages als mensen van vlees en bloed gestalte te geven. Door pakkende emotionele scènes afgewisseld met mooie momenten van bezinning weet regisseur Hackford de aandacht van begin tot einde 'stijf' te houden. Maar hij is dan ook niet de eerste de beste. Denk aan het romantische An Officer and a Gentleman, het maffia-epos Bound by Honour en de sublieme misdaadthriller The Devil's Advocate. En over het genre waar deze prent in thuishoort? Voor de ene is het thriller voor de andere een drama en voor mij... ik houd het op een psychodrama....

Sterke King verfilming, die het vooral van het acteerwerk moet hebben. De film leunt voornamelijk op Bates, maar die is dan ook briljant. Verder weet het verhaal goed te boeien en visueel is de film ook interessant. Vooral de mix tussen de donkere tegenwoordige tijd en de kleurrijke flashbacks vielen op. Mooi gefilmd, sterk geacteerd en boeiend verhaal. Wat wil je nog meer?

4 flinke sterren.

Dolores Claiborne: een ijzersterk en meeslepend verhaal. Wederom een fantastische rol van Kathy Bates zeg. In Misery was ze al verschrikkelijk goed, maar de rol die ze hier in deze film neerzet doet er misschien nog wel een schepje bovenop. De film word dankzij het erg goede gebruik van flashbacks stukje bij beetje in elkaar gepuzzeld. Subliem gedaan. Het camerawerk is goed en de beelden die we voorgeschoteld krijgen zijn soms prachtig! Jennifer Jason Leigh speelt naast Bates een erg goede rol. De bijrollen van o.a. Christopher Plummer en John C. Reilly zijn erg goed. De laatstgenoemde weet ondanks zijn betrekkelijk kleine rol toch weer een sterke indruk bij mij te maken. Goede film die een dikke voldoende verdient!

* * * *

Een van de betere Kingverfilmingen met een schitterende Bates. Ook de rest van de cast is sterk. Deze film legt iets meer de nadruk op het drama dan de suspense maar dat werkt prima. Zeer goed.

Een sterke film met een sterke cast:

Kathy Bates laat je weeral meesleuren in een verhaal van Stephen KIng. Deze keer wordt ze beschuldigd van moord en ze laten je haar tragisch verleden zien. Ook dochter Selena speelt sterk vooral als het kleine meisje. Het is een zeer aangrijpend verhaal met veel kracht geschreven door Stephen King.

De flashbacks zijn geweldig gefilmt en dat maakt de film ook al een topper.

4.5 sterren voor dit aangrijpend verhaal.

Redelijk.

Jammer genoeg wel aardig langdradig op sommige punten. Echt verheffend is het ook allemaal niet wat er gebeurt, daardoor komt het soms allemaal nogal dik aangezet over.

Bates wel erg sterk, ook dat andere oude mensje was wel geinig. Leuke bijrollen ook voor beide agenten, jammer genoeg valt Leigh echt compleet door de mand. Zit vreselijk slecht in haar rol en acteert zwaar geforceerd.

Visueel best wel in orde. Splitsing tussen het grijs/blauwe heden en het warmere verleden werkte wel, al is het ook wel al mooier gedaan. Muziek is wat minder, nogal overdreven aanwezig, maar daarvoor is het dan ook een Elfman soundtrack.

Film duurt wat lang en gezien de grote rol van Leigh is er toch steeds wat dat knaagt. De film verveelt niet en brengt los van het hele dochtergebeuren wel boeiende personages, maar daar houdt het ook wel op. Gelukkig ook degelijk tot goed in beeld gebracht, anders had ik het denk ik niet volgehouden.

2.5*

Zeer sterke rol van Kathy Bates die eerlijk gezegd de film wel een beetje draagt. Het neigt af en toe naar langdradigheid maar omdat de regisseur er zo'n apart sfeertje eromheen creeert blijf je toch wel geboeit kijken. Want het is zo apart dat je in het begin denkt dat ze schuldig is en er dan uiteindelijk achterkomt dat ze een wanhopige moeder was die uiteindelijk tot haar wanhoopsdaad komt. En dan heb ik het hier over de eerste moord op haar man..

Visueel gezien vond ik de film wat minder. Af en toe had ik het gevoel een beetje naar een misdaadserie uit de jaren 80 zat te kijken. Het verhaal is wel heel meeslepend dus dat maakt een hoop goed.

In '96 of '97 gezien middels een gehuurde dvd. Deze film is mij al die jaren bijgebleven qua sfeer, verhaal en vertelwijze en ik moet 'm eigenlijk nogmaals zien. Ik vond het een sterke thriller.

Voorlopig van mij een 4.0

Geen spannende film, alles is nogal dik aangezet. Ik vond het ook nogal langdradig bij momenten, ook juist omdat er geen enkel spannend moment tussen zit. Dit is toch geen mysterie die film? Op een andere Belgische post speelde Flightplan, ja dat is wel een mysterie, in zo een film wil je wel weten hoe de vork aan de steel zit. Dit lijkt meer een 80's politieserie. Wie maalt er nu eigenlijk om of die werkgeefster vermoord is en hoe het mogelijke "ongeval" zou gebeurd zijn?

Zijn er positieve punten? Ja, gelukkig wel, ik vond Kathy Bates echt goed in deze film. In tegenstelling tot Misery (waar ik ze heel slecht vond) gaat ze hier niet in overdrive. Drama zal dan wel meer haar ding zijn. Ook de genoemde flashbackscènes die een contrast geven tussen de warme en koude kleuren zijn leuk neergezet.

Nog degelijk, goed voor een keertje, maar geen topper.

Redelijke King verfilming waarin het acteerwerk de film draagt.

In Dolores Claiborne volgen we de gelijknamige huismoeder die ervan wordt verdacht haar rijke werkgeefster te hebben vermoord. Als een journaliste (de dochter van Dolores) in New York dat hoort vertrekt ze gelijk naar het verlaten stadje om haar moeder te steunen.

Het decor waar het verhaal zich in afspeelt is fantastisch. Maine heeft een beetje dat sfeertje gekregen uit Twin Peaks/Alan Wake, erg mysterieus. Helaas is er van mysterie in de film zelf weinig sprake. Ik voelde me als kijker amper betrokken en een gevoel van 'whodunit' ontbreekt volkomen. Voor spanning hoef je deze verfilming dus niet aan te zetten.

De film begint namelijk nogal langdradig. Dolores voelt aan als een ontzettend kutwijf, en al snel ergerde ik me groen en geel aan de film. En als ik me ergens aan erger, wordt dat erger en erger en vind ik al snel de hele film kut. Echter, de film weet het karakter van Dolores goed te brengen. Door middel van flashbacks (een van de sterkere punten uit de film) komen we achter de ware aard van Dolores en zowaar ontstond er wat sympathie. Probleem is alleen dat deze sympathie op wel erg goedkope wijze wordt verkregen. Want alle karakters zijn ontzettend stereotype aangezet. De bazin van Dolores is een enorm kreng (6 knijpertjes in plaats van 5 knijpertjes), de man van Dolores is des duivels die wel erg overdreven kwaadaardig is en zelfs de politie officier is een lul eerste klas. Ja als je dan geen medelijden meer krijgt met het arme vrouwtje zou het wel heel raar zijn. Het maakt de film echter niet veel geloofwaardiger.

En zo kabbelt de film een beetje door. Hackford doet geen enkele moeite om er wat spanning in aan te brengen en zet de kijker nimmer op het verkeerde spoor. Dit resulteert in een kijkbeleving waar het me helemaal niets kon schelen wie het gedaan had. Toch blijf je kijken, want zowel Jennifer Leigh als Kathy Bates zetten hun rollen fantastisch neer, en dit red de film toch wel. Uiteindelijk is dit niet het allerbeste verhaal wat King ooit heeft geschreven, en helaas kan de regisseur hier weinig verandering aan brengen. Het acteerwerk is van hoogstaand niveau maar de film zelf komt rustig tot zijn einde.

Alweer een tijdje geleden dat 'k deze had gezien, dus tijd om deze nog een her te bekijken. En opnieuw was het weer een schot in de roos.

Een redelijk lange film, maar hij wist wel van begin tot einde te boeien. Langzaam maar zeker valt alles op z'n plaats en worden alle puzzelstukjes onthult. Het is wel niet de meest swingende film, maar toch heeft hij iets dat het nooit saai wordt.

Ook de cast kon me wel bekoren. Vooral Dolores met haar cynische opmerkingen is zeker niet onopgemerkt voorbijgegaan. Ook de dochter zat goed in haar rol. Alleen maar lof voor de vrouwelijke cast.

Toch een van de betere Stephen King verfilmingen.

Uitstekend psychologisch misdaaddrama met een formidabele rol van Kathy Bates, die voor zover ik mij kan herinneren eigenlijk nooit verzaakt. Ook Jennifer Jason Leigh is goed bezig in een bedachtzame rol. Regisseur Hackford neemt de tijd om het gelaagde verhaal rustig uit de doeken te doen. Door te spelen met koude en warme kleuren zet hij het wat onderkoelde heden af tegen het temperamentvolle verleden met zijn geregeld hoog oplopende emoties. Zonder meer een voortreffelijke film waar m.i. weinig op aan te merken valt of het moet zijn dat Bates zonder enige bescherming naar de zonsverduistering kijkt. Dat is wel erg onverstandig, dan wel onwaarschijnlijk.

uitmuntend goede stephen king verhaal verfilming .

zeer van onder de indruk.

prachtig.

Nog altijd één van de 'klassiekers' die ik voor mijn dertigste gezien wil hebben.

Kathy Bates zet een genadeloos goede rol neer als een onaantrekkelijke oudere vrouw die zich kranig verzet tegen alle misstanden op haar pad. Schijnbaar heeft Stephen King destijds het romanpersonage óók geschreven met haar in zijn achterhoofd. Tegenover Bates staat een Jennifer Jason Leigh die niet helemaal op kan komen tegen het acteervuurwerk van haar fictieve moeder, maar ze heeft wel de benodigde chemie met haar om het boeiend te houden. Misschien wordt het naar het einde toe iets te melodramatisch en te overdreven sentimenteel. Ach, het dient uiteindelijk zijn doel, want ik keek uiteindelijk naar de aftiteling met een brok in mijn keel.

Een sterk drama met een rustige opbouw, waarbij het stukje mysterie zich beperkt tot een langzame ontrafeling van het verhaal. Een aantal ijzersterke scenes, met een onnodig clichématig slot. *4.0

Deprimerende film, zowel qua setting, kleurgebruik als karakters. Werkelijk íedereen is verbitterd en aanvankelijk onsympathiek. Vooral dat laatste zorgde ervoor dat de film geen prettige kijkerervaring maakte. Wel werd er overwegend goed geacteerd (op Joe na; opvallend slecht gespeeld) en ontrafelde het verhaal zich ietwat traag maar prima.

3*

Prachtvertolking van Kathy Bates. Uitstekende actrice is me dat, hier en in de andere films die ik al van haar zag. Haar personages blijven me ook steeds bij, hoe klein haar rol ook soms maar was.

De film zelf was vrij goed, mooie sfeer- en decorschepping: grauw, grijs, afstandelijk, koel, deprimerend en troosteloos. Net als de personages in de film.

Weinig positieve dingen gehoord in de film. Elkeen verliest zichzelf wel in wrok, wraak of afgunst. Ook die Vera was uitstekend vertolkt.

Het verhaal zelf is ok, mooi uitgangspunt en de flashbacks zijn een enorm pluspunt. Leuk om hier met 'kleurvorming' te werken. Daarentegen vond ik het onderzoek wel maar pover. Nogal chaotisch en amateuristisch zelfs, als je het al een 'onderzoek' kon noemen... ook het einde toen ze werd voorgeleid nogzl simpel afgehaspeld, net een fait divers. Daar had ik meer van verwacht.

Leuk om naar te zien, fijne film dankzij Bates, maar geen toptop, gewoon voldoende.

Naargeestig en indringend. Door al die flashbacks om de dubbele whodunit (of liever gezegd did-she-or-did-she-not) te verklaren, de climactische "rechtbankscène" en de soms vrij gekunsteld aandoende accenten van Bates en Strathairn kwam de film af en toe nogal toneelmatig over, maar de spanning en het spel zorgden er toch voor dat mijn aandacht er de hele tijd bij bleef. Lekkere rol ook voor Judy Parfitt als Vera Donovan.

Kathy Bates vind ik schitterend acteren, Jenifer Jason Leigh is dat minder overtuigend, in dit duister familiedrama dat voor de helft met flashbacks is opgebouwd. In zijn geheel wat langdradig. Heel wat onverkwikkelijke scènes zoals de echtelijk disputen, niet zonder geweld, de trieste ervaringen van de jonge Selena met haar vader, de openingsscène...

Meeslepend, dat wel, maar toch geen aangenaam kijkstuk.

I say, "Shit, she may be ugly now, but you should've seen her when I was drinking!"

Meer dan behoorlijk drama naar een boek van Stephen King. Kan me herinneren dat de film bij uitkomst in '95 gretig binnen gehaald werd maar danig teleurstelde aangezien er geen eng moment in voor komt. Sterker nog, vond het destijds een uitermate saaie film, iets dat nu overigens wel anders is.

Drama in vele lagen, omtrent praktisch parallelle gebeurtenissen, de invloed en dreiging van het verleden en de vele vragen twijfels die er nog zijn. Uiterst degelijk wordt er terug gewerkt en komen er zelfs vergeten en verdrongen dingen boven. Heel spannend is het allemaal niet, doch verliest de film niet aan kracht en blijft het tot het einde onzeker hoe de vork nu daadwerkelijk in de steel zit.

Kunstig zijn de overgangen naar flashbacks te noemen die overlopen van kleur waar de realiteit grauw en somber is. Een aantal kunstige scènes strelen het oog zoals het silhouet van het huis tegen een bloedrode hemel, prachtig! Bates is meer dan prima maar ik vind persoonlijk Judy Parfitt op het einde als gefrustreerde en bijna valse bejaarde geniaal. Straitharn, een rol die hem niet gewoon is, doet het ook prima hoewel de eerste scène tussen hem en Bates, de aanloop naar de eerste klap die hij uitdeelt, nogal geforceerd en onwerkelijk.

Dolores Claiborne is een meer dan prima en goed geacteerd drama.

The King of Horror doet eens wat anders dan horror.... of toch niet? Want is het hele bestaan van Dolores Claiborne geen horror? De beledigingen van haar zuipende echtgenoot, de hardnekkige moordbeschuldigingen , een dochter die helemaal vervreemd is van haar moeder, een leven van twintig jaar ten dienste van een rijke aristocrate... De hele vraag in de film is of zij inderdaad haar echtgenoot en de oude werkgeefster heeft vermoord door deze als ongelukken te laten overkomen . Stukje bij beetje leiden (sterke) flashbacks, verdachtmakingen, twijfels, onthullingen, naar een tevredenstellende conclusie.

Bijzonder dat Stephen King dit boek toen geschreven heeft, want het heeft niet zoveel met al zijn andere werken te maken en lijkt een heel persoonlijk project. Kathy Bates is majestueus in haar rol als moegeleefde vrouw die alleen nog op enig begrip van haar dochter kan rekenen. Kreeg er echt rillingen bij. Een uitstekende film is dit.

Een verfilming van Stephen King is altijd wel een beetje afwachten. Sommigen kunnen stevig tegenvallen en sommigen zijn echte toppers. Deze Dolores Claiborne zit daar ergens tussenin. een echte topper is het niet, maar het is uiteindelijk een sterke psychologische thriller geworden. De opbouw zit erg goed in elkaar, waarbij we beetje bij beetje meer te weten komen over het verleden van Dolores en haar dochter. De afwisseling tussen de flashbacks in de heldere kleuren en het heden in grauwe kleur, is erg knap gedaan. In het begin is het handig om te weten wanneer er wordt overgeschakeld naar het verleden, maar de grauwe kleur uit het heden draagt bij in de sterke sfeerschepping. Het verhaal zelf is interessant genoeg om gedurende iets meer dan 2 uur te boeien en Kathy Bates zet een erg overtuigende rol naar als Dolores Claiborne.

3.5*

Of ik deze film ooit gezien had weet ik eigenlijk niet meer, maar na deze kijkbeurt zal ie niet echt blijven hangen. Er wordt goed gespeeld en zeker door Kathy Bates die schitterde in Mystery maar het verhaal had voor mij wat strakker in elkaar gezet mogen worden. Zo zitten er wat vreemde kantjes in de film. Je ziet elkaar 15 jaar niet meer en dochterlief komt zomaar binnenwandelen. Daarbij had had veel meer interactie verwacht tussen die twee. Wat ik wel geslaagd vond waren de twee tijdsprongen met een gekleurd pallet in het verleden en een kille koude kleur in het heden. Het komt de opbouw ten goede en begint het verleden zich te ontrafelen. Mooi gedaan. Veel minder vond ik het eind met een soort onderzoek aan de keukentafel. Het leek alsof dit snel afgeraffeld moest worden als een soort Agatha Christie verhaal. Jammer! Maar slecht is deze film zeker niet, maar had er meer van verwacht.

Het beeld heb ik gezien op een blu ray schijfje. Transfer was een beetje wisselend met een groot kleurpallet in het verleden dat er wel mooi uitzag en dus die kille kleuren in het heden. Niet top maar acceptabel. Helaas ultra lelijke Engelse subs met grote capital letters. Echt lelijk gemaakt dit. Sowieso jammer dat er hier geen Nederlandse ondertiteling bij zat. Moest toch regelmatig wat opzoeken. Do you have a bad patch? Dat soort woorden. En veel Ya. Zag in het begin trouwens even de Twin Towers in beeld grappig.

Film 3,0

Beeld 3,5/4

Geluid 4,0