Without Warning (1980)

Zeer degelijk SF-film die vooral erg sterk is in het begin met de aanvallen van de "flying critters" en de lijken in het schuurtje , en op het einde met de korte verschijning van de alien . Het moment waarop Jack Palance alien, alien, alien roept lag ik in een deuk.
Er had iets meer kunnen inzitten als het middenstuk niet zo saai was geweest, maar al bij al is dit een erg leuk campy filmpje.

Bij momenten heerlijke '80 kaas, en daarom erg jammer dat vooral het middenstuk ongelofelijk saai is.

Het intro is desondanks goed met vier jongeren die een dagje naar het water gaan. Jammer dat het feestje tam blijft, want er is geen druppel alcohol of tiet te zien. De meiden zijn ook niet per definitie knap, dus laat die allesverslindende parasieten maar komen. Die kleine aliens zien er heerlijk cheesy uit, al zwevend aan een stukje visdraad landen ze op hun slachtoffer om ze vervolgens leeg te zuigen. Sowieso een akelig idee, maar in visueel opzicht zeker geslaagd.

De ontdekking van het schuurtje is nog een mooi moment, maar vanaf dan gaat het bergafwaarts. Wanneer de hoofdrolspelers in het café belanden lijkt er geen einde meer aan de film te komen. De stamgasten zijn apart, met de Sarge als uitschieter, maar zowel het verhaal als de dialogen zijn slaapverwekkend. En de film heeft meer van dat soort scenes. Ook het moment waarop de twee jongeren inbreken in een huis duurt eeuwenlang en is veel te traag in opzet.

De aanloop naar het einde is wederom niet geslaagd, met een alien die er belachelijk uitziet. Leuk weetje is dat de acteur die de alien speelt ook de Predator speelt, een film die in hetzelfde subgenre wel slaagt in zijn opzet (maar met een groter budget natuurlijk). De critters zijn geslaagd, en het intro beloofde veel goeds, maar de film tuimelt halverwege in elkaar.

Getriggerd door de vele youtube commentaren die ik zag door de boven mij genoemde blu-ray release (misschien in de EU iets voor Arrow Video?) wilde ik deze toch eens graag zien. Gezien we binnen de EU geen DVD release van deze film hebben en ik helaas geen regiovrije speler heb (is me tot nu toe nog iets te duur), was ik genoodzaakt om een VHS-rip van deze te bekijken.

De (beeld)kwaliteit was dus niet fantastisch, maar hij was toch nog wel goed te doen.

Het aparte aan deze film is dat ze in de eerste helft behoorlijk wat van de interessantere personages laten sterven. Nog binnen het eerste half uur van de film zijn de vier vrienden die op vakantie zijn al gehalveerd, zijn een vader en een zoon (beginscene) al weg en hebben we afscheid moeten nemen van een lekker foute scoutingleider.

Van dit laatste horen we ook niet veel meer terug, behalve dat er een keer benoemd word dat er een aantal verdwaalde scouts opgehaald moeten worden. Jammer, want met name de vader/zoon en de scoutingleider personages hadden nog zeker wel wat meer gebruikt mogen worden voor de humor.

De creature fx zien er nog best tof uit en de alien zelf kan er ok wel mee door. Als ze wat meer n het middenstuk hadden gedaan was dit een klassieker geworden, want zoals hierboven al omschreven staat zijn de dialogen niet altijd even interessant.

Tof voor een keertje, maar geen topper.

Slechte B-film met bedroevend acteerwerk, gebrek aan suspense en een lachwekkende alien die uit een Daft Punk videoclip leek te komen. Komt er ook nog bij dat de film erg langdradig aanvoelt door scènes waarin bijna niks gebeurt. De vergelijking met Predator is begrijpelijk maar geef me maar Predator dan.

Eind jaren '70, begin jaren ''80 waren er twee grote filmtrends; sciencefiction zoals Star Wars (1977), Alien (1979) en de slasher-film Halloween (1978), Friday the 13th (1980) Deze film is een combinatie van die twee. Een groep van tieners gaat naar een afgelegen gebied om te feesten en plezier. Ze worden gewaarschuwd door een gekke oude man bij een benzinestation. Ze gaan toch...maar in plaats van bijlen of machetes treffen ze een buitenaards wezen (in jaren '50-stijl) dat mensen vermoordt voor de sport met behulp van vliegende, plasma-slurpende buitenaardse flapjacks. Effecten van de later Oscar-winnende make-up-effectkunstenaars Rick Baker en Greg Cannom. Het werd een film zonder pretentie, maar met maximaal plezier die ze uit minimale middelen wringen. Meer dan de helft van dat krappe budget werd vermoedelijk ook nog opgeslokt door toekomstige Oscarwinnaar Jack Palance en Martin Landau. Daardoor misschien dus niet een verrassende film, met een middenstuk waar minder in gebeurd maar het slaagt erin om goed werk te leveren. En voor een film gemaakt voor laag budget, liet het blijkbaar ook indruk achter op de schrijvers van de SciFi-hit Predator (1987) Er zijn hier voldoende connecties met die film en niet alleen maar omdat Kevin Peter Hall ook hier in het pak van de intergalactische jager rondliep. Een van de jonge acteurs in de film zou later in zijn carrière bekendere dingen gaan doen; die acteur is David Caruso. Ja hiervoor heb ik veel liefde, films die zich niet inhouden en er gewoon voor gaan!