Fled (1996)

Zwakke remake.

Al betreft het niet een officiële bewerking van 'The Defiant Ones', het komt er dicht bij in de buurt. Waar die klassieker vooral de moeite waard was vanwege de acteurs en dialogen, is het hier de actie die de overhand neemt.

Het eindresultaat is niet veel meer dan een matig geacteerde, standaard actiethriller met alle clichés en voorspelbaarheid van dien.

Doorsnee.

Ach ik ben opgegroeid met dit soort vlotte actiefilmpjes in de jaren '80 en '90. Zo eentje tussendoor kan me altijd wel bekoren. Lekker verstand op nul zetten en genieten. Dit is waar dit soort onzin voor gemaakt is. Deze Baldwin-broer vind ik nogal een bedroevend acteur, en de dieptepunten in de film hebben allen met hem te maken. Gelukkig trekt Fishburne de film wat in evenwicht en vliegt er nog soms een grapje voorbij. Ik heb me wel redelijk vermaakt, want het is geen film waar je je vlug bij gaat vervelen. Daarvoor gebeurt er te veel. Ik had eigenlijk gehoopt dat de twee kerels bijna de hele film vastgeketend zouden zijn aan elkaar. Kon best wat worden, maar nee, Hayek had een sleuteltje bij de hand

PS : Baldwin probeert op een bepaald moment indruk te maken met zijn super PC met microprocessor van 16 MB en een harde schijf van 720 MB, wat hij de Ducati van de computer noemt.

Een matige dertien in een dozijn Misdaad / Thriller film, die eigenlijk alleen nog het aankijken waard is vanwege het meespelen van Laurence Fishburne en de altijd fraaie Salma Hayek, die toen nog aan het begin van haar filmcarrière stond en destijds vooral een bijrol had in films, zoals in deze.

Het flauwe en clichematige verhaal (het draait daarbij om twee ontsnapte vastgeketende gevangenen, een zwarte en een blanke die elkaar eigenlijk niet kunnen uitstaan, waarbij één van hun van van het malafide bedrijf "Brigantine International" veel geld heeft gestolen en een diskette met de boekhouding erop, waardoor buiten de politie en de FBI, ook nog eens de Cubaanse maffia achter hun aanzit), welke in het begin wel wat wegheeft van de goede Drama / Thriller film "The Defiant Ones (1958)", stelt weinig voor en weet op de leuke opening na ook nauwelijks te boeien of te vermaken. Het meeste heb ik me nog vermaakt met het vrouwelijke schoon in deze film, in de vorm van Salma Hayek (in de rol van Cora, die de ontsnapte gevangen helpt en daarbij een oogje heeft op de zwarte ontsnapte gevangene Piper) en Brittney Powell (in de rol van stripper Faith, die de vriendin is van de blanke ontsnapte gevangene Dodge). Beide hebben weliswaar maar een kleine rol in het verhaal en zeker de laatstgenoemde (die wordt namelijk al snel doodgeschoten), die gelukkig ook nog even topless is te bewonderen.

Met het tempo in het verhaal zit het wel goed en ook gebeurt (o.a. actie) er voldoende in het verhaal, maar het maakt wel allemaal geen indruk. Degene die ook absoluut geen indruk weet te maken, is Stephen Baldwin (de familie Baldwin, was in de jaren 90 goed vertegenwoordigd in films) in de hoofdrol van de ontsnapte gevangene Dodge. Sowieso speelt vrijwel de gehele cast niet bepaald overtuigend en enkel en alleen Laurence Fishburne in de andere hoofdrol van ontsnapte gevangene Piper, die het nog verdienstelijk. De wijze waarop de twee overigens weten te ontsnappen (omdat een andere gevangene, die ruzie heeft gehad met Dodge, een bewaker overmeestert en daarna de overige bewakers doodschiet en het daarna voorzien heeft op Dodge) was overigens best flauw en hetzelfde geldt voor het einde, welke zich afspeelt in een kabelbaan gondel bij de berg Stone Mountain in de Amerikaanse staat Georgia.

Al met al gewoon een matige dertien in een dozijn Misdaad / Thriller film, die gelukkig met circa 90 minuten niet al te lang duurt.