Weird Science (1985)

Weird Science, weer zo'n gezellig en onschuldig John Hughes feelgood- filmpje. Nergens echt hilarisch en zeker niet Hughes' beste werk, maar het zit allemaal leuk in elkaar en kijkt ook lekker weg. Verder doen de acteur (met name Michael Hall) het leuk en de bijrollen van onder andere Paxton en Berryman zijn erg geinig. De TV-serie uit de jaren '90 was vroeger overigens ook best amusant.

3,5 sterren.

Leuke film, leuk verhaal (wel vol met clichés en een typische Amerikaans einde) en een mooie Kelly LeBrock. Uitstekende bijrol trouwens van Bill Paxton (die vond ik eigenlijk nog het grappigste in deze film).

Na deze film is er trouwens weinig meer terecht gekomen van Kelly LeBrock waar menig tiener destijds verliefd op was.

Weird Science is en blijft een fantastische, fantasierijke film van John Hughes. Vergeleken met Sixteen Candles en The Breakfast Club is dit een enorm luchtig tussendoortje, maar zeker de moeite waard. Jammer dat John Hughes aan het eind van de jaren '80 de weg kwijt raakte en nooit meer terug gevonden heeft!

4*

Leuke film maar als je hem te vaak ziet gaat ie je ook een beetje irriteren. Maar alsnog 3,0 sterren.

Soms heb je van die films die zo maf, idioot en gek zijn dat ze eigenlijk weer grappig kunnen worden. Weird Science is daar een goed voorbeeld van. John Hughes vind ik altijd een goede regisseur als het gaat om tiener-komedie's. Ook leuk acteerwerk van Anthony Michael Hall en Ilan Mitchell-Smith. De leukste scene vond ik nog wel die gasten met die motor's op het feest .

3,0*

Lol Die Robert Downey Jr in zijn korte broek was toch niet erg moeilijk om te herkennen

Beetje flauwe tienerfilm met lelijke special effects die eigenlijk ook nog eens wat te lang duurt. Heb vroeger wel altijd de serie gekeken en toen vond ik het nog wel leuk. Nu is het een beetje een onnozel verhaaltje wat soms gewoon echt nergens over gaat. Al met al toch wel eens grappig om te zien als je eens een avond niet al te serieus naar een film wil kijken. Een beetje onzin is wel leuk voor 1 keertje!

Leuk om nog eens een film uit je geboortejaar te zien en ook nog eens mijn 1300ste stem!!

2,5*

Leuk voor ongeveer 15 minuten.

De intro van de film is uberkitsch. Brakke computer effecten, onhoorzame riedeltjes en best lollig concept. Zo slecht dat het weer leuk wordt.

Eens LeBrock echter gearriveerd is vervalt de film in een doorsnee cheesy 80s comedietje dat nog maar weinig te bieden heeft. De humor is erg slecht, het verloop van het verhaal extreem saai en de effecten blijven gewoon consequent crap. Die Jabba de Hutt clone is bijvoorbeeld compleet niet om aan te zien.

Naar het einde toe nog een klein beetje flauw sentimenteel, en zo duurt ook deze film, hoe kort ook, weer wat te lang.

Beetje jammer dat eens de setup afgerond is er zo weinig mee gedaan wordt. Werkte veel beter in serievorm. Daar hoefde je geen 90 minuten te vullen en sloeg de verveling ook niet echt toe.

1.5*

Toch de minste Hughes film die ik tot nu toe heb gezien, dat valt vooral te wijten aan de veel te platte personages en de goedkope love interests richting het einde. Die heb ik wel is beter uitgewerkt gezien in een Hughes film.

Daarnaast was die Anthony Michael Hall ook af en toe vervelend, vooral in die scene toen ie zogenaamd dronken was. Verschrikkelijk tenenkrommend. Mitchell-Smith vond ik ook niet echt overtuigen, af en toe ook tenenkrommend.

Moet ik toch zeggen dat de bijrollen leuker waren, de dames waren echt bloedmooi, je hebt ze wel is lelijker gezien in eighties flicks en Paxton doet ook prima zijn werk als stereotype bullebak broer.

Afgezien van het feit dat de film al lichtelijk gedateerd is blijft het verhaal wel vermakelijk en leuk gevonden, vooral voor een film uit 1985 ziet het er prima uit en zijn de vele ideetjes ook leuk. Al is het nergens echt lachen, gieren en brullen geblazen. Wat dat betreft had er qua humor wel iets meer uitgehaald kunnen worden.

Middelmaat vergeleken met de andere films van Hughes.

2,5*

Volledig op basis van jeugdsentiment en de mooie jaren 80 geef ik een een dikke 3,5

Het stelt niet zoveel voor dit filmpje, maar toen deze laatst weer eens op de tv was betrapte ik er mezelf op dat ik toch wel weer erg moest lachen... sorry....

3,5*

Toendertijd zou ik deze film een 7 gegeven hebben. Heb er veel om gelachen en het maakte best indruk op me als tiener. Heb de film sindsdien niet meer gezien (en misschien moet ik dat ook zo houden), maar kan het me nog steeds op hoofdlijnen herinneren.

Wellicht dat het nu ouderwets over zou komen, maar het blijft een hele prestatie om zo'n film te bedenken in 1985, het tijdperk waarin de PC in de kinderschoenen stond en voorzien was van een monochroom beeldscherm.

De bedenkers hadden duidelijk een visionaire blik richting het 3D van nu, en dat is heel knap. De 7 van toen blijft nu dus gewoon staan.

Twee sullen doen inspiratie op bij het zien van Frankenstein en creëren met de computer de ideale vrouw. Wat volgt is een bizar geniale stroom van beelden (2001: A Space Odyssey is er niets bij!) waar na een tijdje de beeldschone Lisa opdoemt. Wat een dolle boel is dit, dit belooft nog wat, dacht ik. Maar helaas, er wordt vervolgens weinig echt leuks gedaan met dit idee. Er overheerst voornamelijk een standaard High School-sfeertje, wat wel aan John Hughes besteed is overigens. Het zelfvertrouwen van die twee sullen krijgt een boost door Lisa, hoera! Het is alleen maar bij wat spaarzame momenten grappig.

Gekke tienerfantasieën

Dit vond ik niks. Wat een flauw puberaal gedoe heel de film. Twee nerds creëren een vrouw om respect te winnen bij hun schoolgenoten en om hun zelfvertrouwen op te krikken. Werkelijk alles aan deze film is absurd. Op zich niks mis met vreemde situaties. Jammer dat het me nauwelijks aan het lachen heeft gebracht. Dit heeft vooral te maken met het weinige talent van bijna alle acteurs inclusief de babe Kelly Le Brock (waar we nooit niks meer van gehoord hebben nadien). Bijna, want Bill Paxton was hier weer de man .. en de ruftende pad

Wat een schande dat ik deze film als 80s liefhebber nu pas zie! Ik ben blij dat ik van te voren de trailer niet heb gekeken want deze film kent een paar leuke verrassingen en kleine plot details die je op het eerste gezicht niet gelijk verwacht.

Een opstapeling van gekkigheid is denk ik de beste manier om deze film te beschrijven, in ieder geval super vermakelijk spul!

Er is ook een serie van gekomen een aantal jaren na de film, maar ik weet niet of dit plot zich daar wel voor leent?

Makkelijk kijkvoer.

3,5*

Ik had weinig vertrouwen in deze film maar met The Breakfast Club en Ferris Bueller's Day Off heeft John Hughes enig krediet bij mij opgebouwd, gelukkig heeft Weird Science dit verre van verspilt. Sterker nog, ik ben alleen maar nieuwsgieriger naar zijn andere films geworden.

Het verhaal is erg clichématig, namelijk twee onpopulaire jongens die iets verzinnen waardoor zij populair worden. Dat zij dit doen door het uitvinden van een machine die ervoor zorgt dat zij ineens uit het niets een bloedmooie meid gecreëerd hebben is daar in tegen verre van een cliché. Het absurde uitgangspunt van de film zorgt ervoor dat je de film verre van serieus neemt en puur voor de komische situaties blijft kijken. Deze waren er genoeg, de film is een heerlijke opeenstapeling van kleine humoristische momentjes. Hier en daar gaat Hughes wat betreft het sciencefiction gebeuren ietwat te ver over de top maar dit wordt goedgemaakt door het ontbreken aan lange 'goodfeel' momenten die films als deze voor mij kunnen 'verpesten'. Over het geheel genomen een vermakelijke komedie, drieënhalve ster.

Herzien na bijna 35 jaar. Ja, dan weet je dat je oud wordt. De film heeft de tand des tijds overigens niet zo best doorstaan. Het uitgangspunt is onweerstaanbaar en Anthony Michael Hall is perfect in de hoofdrol, maar zodra de twee hoofdrolspelers hun perfecte vrouw hebben rondlopen weet het script van gekkigheid niet wat met haar aan te vangen. Zo reist men direct na haar creatie af naar een bluesbar, waar helemaal niets gebeurt. En zo rammelt de film van de ene naar de andere vage scene, soms grappig, vaak niet. Gelukkig is er de geniale bijrol van Bill Paxton als hufterige broer Chet, die het allemaal nog een beetje draaglijk maakt.

Puberfilm. In eerste instantie ergerde ik me aan het slechte plot: binnen 10 minuten is mevrouw er al. En dan het acteerwerk! Maar it wore me down met alle meligheid, dus na verloop van tijd liet ik het maar gewoon over me heen komen. Maar echt grappig werd het niet. Het heeft trouwens ook stiekem best een hoog Flodder-gehalte.

Jeugdsentiment herkijken, altijd gevaarlijk.

Lisa: “So, what would you little maniacs like to do first?”

Take a shower with you

Deze teen sci-fi comedy herzien op de 4K uitgave van Arrow Video met DolbyVision. Tevens staat hier de extended cut op met 2 extra scenes en de US tv cut. Een prachtige transfer en enorme upgrade over de gedateerde Universal bluray die ik had. Alleen al de opening met die neon lichten!

Cast:

- Anthony Michael Hall: speelde ook in Sixteen Candles en The Breakfast Club, beide van Hughes.

- Ilan Mitchell-Smith: die buiten deze film niet echt noemenswaardige rollen meer had.

- Kelly LeBrock: begonnen als model, en stond in de 80’s bekend als sex symbool. Getrouwd geweest met Steven Seagal 87-96, waar ze 3 kinderen mee heeft en ook samen in Hard to Kill 1990 gespeeld.

- Bill Paxton: geweldige rol als broer van Wyatt die hem steeds op z’n nek zit en geld wilt aftroggelen. Helaas ook al niet meer onder ons, overleed in 2017 op 61 jarige leeftijd.

- Suzanne Snyder: te herkennen van Night of the Creeps en Killer Klowns from outer space.

- Robert Downey Jr: 19 jaar, in een interview op de special features leerde ik dat hij werd gekozen voor z’n schattige koppie en kreeg ong 2500$ voor de rol.

- Vernon Wells: herkennen we van Mad Max 2, zelfs z’n uiterlijk is bijna hetzelfde.

- Michael Berryman: herken je van de The Hills have Eyes 1&2.

- de Griekse John Kapalos: cameo als Dino in de bar die de jongens “malaka” noemt, wat rukker betekent. Ook klein rolletje in Sixteen Candles en The Breakfast Club.

Praktische effecten voor de “Chet Blob’ werden verzorgd door Graig Reardon. De blob werd gemaakt van klei.

In Japan werd de film uitgebracht als Electric Venus, naar de Romeinse godin van seks en liefde.

Een echte 80’s classic die ik in mijn tienerjaren aardig wat keren gezien heb. Eén van de hoogtepunten voor mij is toch wel de scene in die blues bar als Gary net zo als die negers begint te praten. Ook een heerlijke soundtrack met de titelsong Weird Science van Oingo Boingo. Niet Hughes beste, wel puur jeugdsentiment dat nog steeds erg leuk is!

Topfilm haha. Ik herinner het me nog toen hij uitkwam. En dan vooral de scene waarin Kelly LeBrock voor het eerst haar opwachting maakt, dat maakte enorme indruk op mijn piepjonge ik. Echt een typische eighties teeny fun movie met leuke humor en toch ook weer enkele spectaculaire actiescenes (met de motorbende). Blij deze herzien te hebben. Ook de soundtrack verdient een vermelding met de typische energieke vibe van toen.

Deze classic eighties komedie film opnieuw gezien op de 4K uitvoering van Arrow deze uitgave is van een teleurstellende kwaliteit met veel grain in beeld.

De film zelf blijft voor mij jeugdsentiment.

Met een heel leuk spelende cast.

Ook de soundtrack van deze film is te gek.

Blijft een hele leuke classic film.

Leuker dan ik me herinnerde.

De inleiding is best grappig - met hoe de pubers hun computer voeren met een enorme berg nonsens. Alsof je naar een documentaire over AI zit te kijken, en eigenlijk een angstaanjagend scherpe beschouwing van wat toch nog dertig jaar in de toekomst lag.

Verder volgt het verhaal wel een beetje erg nauwkeurig het uitgetreden pad misschien, maar toch kan ik het deze keer wel grappig vinden. Nouja, misschien met uitzondering van het malle accent van LeBrock. En het was ook wellicht instructief beter geweest als Downey Jr wat harder afgerekend was op zijn onleuke gedoe. Het leukste zijn eigenlijk wel de meiden, al moet me van het hart dat als de jongens hun pretenties laten vallen, daar van hun kant niet echt iets op terug komt. Het script bood kennelijk geen ruimte voor inhoud of karakter van hun kant.

Grappig om nog eens terug te zien, en de volgende keer mag gerust over nog eens veertig jaar zijn - leuker dan ik me herinnerde, maar er is zat te zien in dit genre, en een echte hoogvlieger is het nou ook bepaald niet.