Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes (1984)

Goede Tarzan film.

Absolute topper, schitterend gefilmd. Emotie, humor... kortom zit alles in.

Een 5

Iets heel anders dan de ouderwetse doorsnee popcorn-Tarzan. Mooieplaatjesfilmer Hudson gebruikt het begin van de Tarzan-verhalen als uitgangspunt, maar dwaalt af naar zijn eigen verhaal, waarin Tarzan meer worstelt met de beschaving dan met jungle-bewoners. Helaas zit er te weinig vaart in om constant te blijven boeien en de wel erg gemakkelijke en plotselinge ontknoping stelt teleur. De o zo belangrijke special ape effects zijn bijna uitstekend, maar hier en daar toch onvoldoende; dat leidt vooral storend af in wat de meest dramatische scène van de film zou moeten zijn. De film scoort dan ook voornamelijk vanwege... ja hoor: de mooie plaatjes.

***½

Tarzan is een klassieker en heel wat acteurs (wel twintig) kropen doorheen de jaren voor films of televisieseries in de huid van de held, met Johnny Weismuller als de bekendste. In '84 kreeg Hugh Hudson het idee de oorspronkelijke legende, zoals die werd opgetekend in Edgar Rice Burroughs roman, te verfilmen. Greystoke gaat verder dan de klassieke 'Me Tarzan, You Jane'-frase en de wilde junglekreten, maar zorgt voor de nodige diepgang. Greystoke werd opgenomen in de jungle van Kameroen en de problemen begonnen al bij het regelen van de vergunningen. Uiteindelijk werd de film opgenomen tijdens het regenseizoen en bovendien moest een stel apen perfect gecoached worden, zowel echte apen als verklede acteurs. Christopher Lambert is een knappe Tarzan en brak in deze rol door als vertolker van potente personages. Andie McDowell is minder overtuigend als zijn voogdes Jane, haar stem met zuiders accent moest worden gedubd door Glenn Close. Deze prent was goed voor drie Oscarnominaties...

Boeiende stof dat over deze 'legende'?

Deze film vertolkt dat naar mijn mening goed, helaas heb ik het eerste half uur gemist, maar volgens mij heb ik deze film wel vaker gezien..

Jammer dat einde, hij had zoveel rijkdom en macht geërft, wie o wie krijgt nou dat geluk in z'n leven, helaas werd hij er niet gelukkig van.

Het leuke is dat in die tijd apen vaak zo werden gemaakt in films, neem bijv. Congo.

3,5 ster.

Welke opa gaat er nou met een dienblad van de trap af glijden? Een hele rare dood.

Een originele benadering van het oude verhaal, al viel de loop van het verhaal hier en daar aardig te voorspellen. Lambert was de verrassing met een zeer overtuigende vertolking van de apenman (de gehele cast was trouwens goed). Een interessante film die mij zelfs wist te raken. Ik verhoog met 0.5*, hetgeen neerkomt op 4*.

Greystoke is een van de betere Tarzan verfilmingen.

Christopher Lambert speelt echt een van zijn beste rollen uit zijn carriere. Vooral het werken met echte apen in deze film geeft een extra tintje.

Greystoke Tarzan is een boeiend verhaal en bovendien

behalve spannend ook nog eens emotioneel.

Prachtige jungle natuur opnames.

4,5*

eerste helft van de film is wel goed maar de rest is niet geweldig 3.0

Ik denk wel dat dit de beste film is die Christopher Lambert gemaakt heeft! Ik was destijds erg onder de indruk en weet bijna zeker dat hij niet minder dan een drie en 'n half waard kan zijn.

Dit had een getrouwe verfilming van Edgar Rice Burroughs' avonturenroman 'Tarzan of the apes' moeten worden...

Het eerste half uur van de film gaat aardig in de goede richting, maar daarna gaat het flink mis.

De held van Burroughs verandert in een zielige figuur, en welke Tarzan-fan wil dat zien? (ik tenminste niet!)

Twee-derde van de film heeft niets met de oorspronkelijke

figuur van Burroughs te maken.

Een aantal actiescènes, die het verhaal wat hadden kunnen oppeppen werden als te grof bevonden- en verwijderd (er werd zowat een uur ingekort!)

Wat blijft zijn de prachtige beelden.

De meest indrukwekkende jungle-scènes werden echter

niet in Afrika opgenomen, maar in de Engelse studios !

Christopher Lambert kwam, onder de zéér strenge leiding van Hugh Hudson, tot opmerkelijke acteerprestaties, al blijf ik moeite hebben met zijn uiterlijk.

Hij was een van de kleinste acteurs ooit die de rol van Tarzan vertolkt hebben, en zijn fysiek kon mij niet overtuigen.

Deze duurste Tarzan-film die er ooit gemaakt werd blijft een curiositeit in het genre

Overigens had het eerste scenario (van Robert Towne) een heel andere strekking.

Het eerste gedeelte van de film is daaraan ontleend, maar

zijn versie eindigde ook in Afrika (Engeland kwam daar niet aan te pas)

Ik bezit dit scenario (evenals diverse latere versies) maar

de laatste pagina's zijn door een woedende Towne, die ontevreden was met hetgeen Warner Bros. van zijn verhaal gemaakt had, eruit gescheurd!

Niemand zal ooit weten hoe zijn story precies eindigde...

Inderdaad ben ik met velen eens: de eerste half uur is goed en komt aardig overeen met het originele boek. Maar na een half uur gaat het zijn eigen leven leiden. Het had beter gekund (maar het blijft nog steeds zeer vermakelijk)

Vroeger viel het mij nooit op dat de stem van Andie MacDowell was veranderd.

leuke tarzan film

Aardige Tarzan Film hoewel ik de Disney versies (opna Tarzan & Jane) beter vindt is deze ook wel Leuk om te zien Tarzan schittert zowel in animatie als in het echt en dat wordt hierin bewezen.

***

Ik vond het een hele goede film. Lambert zet hier één van zijn beste acteerprestaties neer als Tarzan en de opnames zijn stuk voor stuk een genot om naar te kijken.

Mijn mening is dat dit toch wel de beste tarzan verfilming is die er te vinden valt.

echt slecht vergeleken met de allereerste Tarzan fims

Om deze Tarzan is toentertijd veel te doen geweest maar desondanks is de film niet slecht. Het begint allemaal goed maar kent helaas te veel middelmatigheid om volledig in balans te blijven. Redelijk.

Tarzan in een epos gieten is wat teveel van het goeie. De film is vooral een avonturenfilm en dat merk je ook aan de (wel wat verouderde) films met Weismuller. Hier een epos van maken geeft anders wel de gelegenheid om dieper in te gaan op de personages. Het is wel mooi om zien, dankzij een hoop bekende acteurs en prachtige decors. Helaas zijn vele scènes soms zelfs saai en mist het teveel avontuur in verhouding met de andere Tarzanfilms. En dat kan dit epos best wel gebruiken. Lambert overtuigd ook compleet niet als Tarzan en ook Jane had wat meer in de picture mogen staan. Een gemiste kans, waar meer in gezeten had.

De oorspronkelijke Tarzan verhalen, geschreven door Edgar Rice Burroughs, zijn wel degelijk van epische omvang.

Alleen is dat tot nu toe in geen enkele Tarzanfilm zo in beeld gebracht.

Het geld en de mogelijkheden om zoiets te verwezenlijken waren er vroeger niet.

Met de hedendaagse filmische middelen zou dat wel mogelijk zijn.

Maar helaas borduren de filmmakers nog steeds teveel voort op de vroegere, zo succesvolle, maar totaal foute film versies.

Met Greystoke wilde men het anders aanpakken, maar men vergat dat Tarzan een actie-held is, en geen , door gespleten gevoelens geplaagde zielige figuur.

Bovendien kon Lambert, ondanks goede acteerprestaties, voortkomende uit de harde aanpak van regisseur Hudson, mij niet overtuigen in de rol van Tarzan.

Een aantal actiescènes, die het geheel nog een beetje vaart hadden kunnen geven werden als te grof bevonden, en verwijderd uit de film.

Inderdaad..een gemiste kans.

Ik vind het op zich wel een mooie-plaatjes film.

Maar geen goede Tarzan film.

Verfilming die het dichtst aanleunt bij het werk van Burroughs. Geen "Me Tarzan You Jane" gelul, en geen aiaiaiaiaaaaaaa geslinger. De Weissmuller films hebben van Tarzan een karikatuur en een symbool gemaakt van de door apen opgevoede blanke, en het echte verhaal is in de vergeethoek geraakt

De film is in twee delen gesplitst. Het eerste speelt zich af in de jungle, waar je Tarzan ziet opgroeien, en het tweede speelt zich in Engeland af op het landgoed van lord Greystoke. Chariots of Fire-regisseur Hugh Hudson vertelt het verhaal van het begin af aan, en voert enkele boeiende ideeën over beschaving en Victoriaanse levensstijl in. De uitspattingen van het kolonialisme (uitbuiting, racisme, de zoo) zijn een belangrijk motief doorheen de film, en op het einde komt dan onvermijdelijk de cynische vraag wie er nog het meest beschaafd is? Tarzan of die nette Engelsen. Merk ook op dat het woord Tarzan in de hele film niet één keer vernoemd wordt, ondanks de titel.

Ik kon de versie van Hudson in elk geval wel smaken. Wie afstand kan doen van de imagovorming uit de jaren '30 en de Disney tekenfilms, zal een leuk filmmoment tegemoet gaan. Greystoke is geen topper, daarvoor zijn de apen te fake en mist Lambert toch wel het dierlijke charisma die vereist is voor een figuur als Tarzan, maar zeker goed genoeg om niet vergeten te worden.

Het eerste gedeelte van de film, zo'n twintig minuten ongeveer in totaal, leunt inderdaad dicht tegen het origineel van Burroughs aan.

Het betreft de periode waarin John Clayton/ Lord Greystoke opgroeit bij de apen (die er m.i. erg goed uitzagen, al zou men die tegenwoordig denkelijk nóg beter in beeld kunnen brengen)

Alles wat daarna komt heeft met het werk van Burroughs helemaal niets meer te maken.

Integendeel zelfs. Het laat een zielige, zichzelf zoekende, onzekere hoofdfiguur zien.

Dat is niet de Tarzan die Burroughs schiep, want die was verre van zielig, en buitengewoon leergierig, waardoor hii zich ook in de beschaafde wereld lange tijd uitstekend kon aanpassen.

Een overeenkomst met het werk van Burroughs is wel, zoals 'Filmkriebel' terecht opmerkte de vraag wie er het meest beschaafd is, Tarzan of de 'geciviliseerde' mensen?

Daar speelde Burroughs in zijn boeken dikwijls op in.

Mijn mening is dat 'Greystoke' dus voor een klein, maar niet onbelangrijk, deel gelijkenis vertoont met het origineel.

Films die eveneens redelijk in de buurt komen van het oorspronkelijk werk zijn 'The new adventures of Tarzan'uit 1935 (met Herman Brix, de favoriete Tarzan acteur van de schrijver)

'Tarzan's greatest adventure' , 1959, met Gordon Scott en 'Tarzan the magnificent', 1960, eveneens met Scott.

Maar ook deze films zijn altijd nog een heel eind verwijderd van de 'ware' Tarzan.

Of we die ooit op het witte doek te zien zullen krijgen betwijfel ik zeer.

Ha we hebben een kenner. Ik wist niet dat ze van die film zoveel uitknipten. De "zielige" uitbeelding van Tarzan vond ik logisch aansluiten hoor. De Afrikaanse jungle is zijn habitat, en wanneer hij in Engeland terechtkomt, herkent hij hier niks meer van. Het is zijn wereld en zijn leefomgeving niet. Zijn reacties vond ik in dit opzicht normaal. Ik kan Hudson begrijpen dat hij het boek van Burroughs hier niet heeft gevolgd. En wat is de ware Tarzan dan? Ik neem aan de actie-held zoals je zelf al in vorige comments zei, en dat zal het publiek moeilijker slikken vrees ik, want dat zeg je ook zelf, het zijn foute films.

Er kan maar één ' ware' Tarzan zijn, en dat is die van schrijver Burroughs, die hem geschapen heeft.

Zijn John Clayton/ Lord Greystoke, alias Tarzan, reist van West Afrika, waar hij opgroeide, naar Parijs, samen met de Franse marine officier Paul d'Arnot, die hij van kanibalen redde.

De eerste taal die hij leerde spreken was dan ook Frans.d'Arnot is daarbij zijn mentor en zal levenslang Tarzan's vriend blijven.

John/Tarzan is buitengewoon intelligent en leergierig en absorbeert zoveel hij maar kan in die 'beschaafde' wereld (ook de minder goede dingen, zoals drank- Absinth, roken- en vrouwen van twijfelachtige reputatie)

Gedreven door zijn liefde voor de Amerikaanse Jane Porter vertrekt hij naar Baltimore, haar woonplaats.

Daar stelt hij echter vast dat Jane van plan is in het huwelijk te treden met een ander, en keert teleurgesteld terug naar Parijs.

Hij kent echter weinig rust na verloop van tijd en vertrekt in opdracht van de Franse geheime dienst naar Noord Afrika.

Daar beleeft hij allerlei avonturen om uiteindelijk toch Jane weer te ontmoeten en met haar te trouwen.

Samen leven ze daarna vele jaren in London, waar John met succes vele studies volgt (hij spreekt vele talen perfect o.a.)en als Lord Greystoke ook een politieke functie vervuld.

Van enige zieligheid en ontreddering is geen sprake.

Hij voelt zich op zijn gemak in de beschaafde wereld, al blijft zijn verlangen naar Afrika altijd onderhuids sluimeren.

Terugkeren naar Afrika doet John/Tarzan pas wanneer hun zoon, Jack ('Korak') ontvoerd wordt.

Wanneer ook dat avontuur doorstaan is, en hun zoon teruggevonden, blijven de Claytons op hun landgoed in Afrika (Kenia waarschijnlijk) wonen, omringd door de leden van de indrukwekkende Waziri stam, waarvan Tarzan en passant tot oorlogs-opperhoofd benoemd werd.

Vele avonturen volgen.

Burroughs schreef er 26 boeken over vol.

In zijn laatse voltooide boek (hij liet een onvoltooide roman na bij zijn dood) is John Clayton/ Tarzan in dienst van de Royal Airforce, als verkennings-officier, en komt hij terecht op Sumatra, waar hij Nederlandse verzetstrijders helpt in hun strijd tegen de Japanse bezetters.

Zoals je ziet een nogal andere (en interessantere) Tarzan dan we gewend zijn uit de meeste films, die heel wat simpeler van aard zijn.

Overigens vind ik ook de ' foute'Tarzan films toch vaak amusant genoeg (verstand even op nul en gewoon van genieten)

Maar de échte Tarzan heeft bij verre mijn voorkeur, en boeit mij buitengewoon.

Vandaar dat ik mij al bijna 50 jaar intensief bezig heb gehouden met het vergaren van kennis en materiaal over deze fictieve heldenfiguur, die over enkele jaren 100 jaar bestaat overigens.

N.B.

in de periode van de geluidloze film werden er een aantal films geproduceerd die zeer dicht tegen de oorspronkelijke verhalen van Burroughs aanleunden.

De allereerste, 'Tarzan of the Apes' (1918) en 'The son of Tarzan' zijn daarvan goede voorbeelden.

Maar door de beperkte filmische middelen van die tijd werkt e.e.a. bij de filmkijker van tegenwoordig eerder op de lachspieren.

'The son of Tarzan' volgt het boek van Burroughs echter vrijwel letterlijk.

Het dramatische verhaal van Tarzan volgens het originele boek, hier prachtig weergegeven in film. Tegelijk ook de beste verfilming van Tarzan naar mijn mening.

Het eerste deel dat zich in de jungle afspeelt was heel erg mooi, er wordt zeer weinig gesproken en kende veel emotionele momenten door de vele apen die werden gedood.

Het tweede deel vanaf wanneer John wordt meegenomen naar Greystoke was ook erg interessant. Vooral om te zien hoe hij in een wereld van verschil tussen Engelse aristocraten verder moet leven, hetgeen niet altijd van een leien dakje loopt.

Christopher Lambert speelde de rol heel goed naar mijn idee. Ook hoedje af voor de gespeelde apen, deze leken best echt en waren heel expressief.

Een mooi en tijdloos verhaal in filmformaat.

4,5 sterren

Tarzan film op de meest serieuze manier. Heb het boek niet gelezen, dus kan ik daarover niet teveel oordelen. Wel vind ik de film (vooral in het begin) redelijk grimmig gemaakt. De jungle is bijvoorbeeld niet mooi paradijselijk zoals in de meeste Tarzanfilms. De film was voor 12 jaar en ouder, dat valt eigenlijk op, want voor die leeftijd zaten er best heftige stukken in. John Scott's muziek score is opvallend en op veel scene's goed geplaatst. Christopher Lambert weet te overtuigen in zijn rol. Bij de tweede helft wordt hij heel erg somber, het feit dat hij niet als de echte held overkomt, geeft iets menselijks aan het personage. Op zich goed maar ook heel erg wennen. De rest als Andie MacDowell en Ian Holm deden het ook wel goed. Camera punten waren ook zeer positief te noemen in deze hele film. De film duurt twee uur maar weet te vermaken. 3,5 voor Greystoke.

Treurig slechte Tarzan verfilming.

Deze film doet geen enkel recht aan de figuur uit en de sfeer van de boeken van de brilliante schrijver Edgar Rice Burroughs. In mijn jeugd heb ik zijn boeken werkelijk verslonden en met "rode oortjes" genoten van de avonturen van Tarzan.

De eerste 20 minuten van deze film zijn niet verkeerd, maar in het verdere verloop zet Lambert een min of meer gestoorde halve gare neer die in niets lijkt op de oorspronkelijke Tarzan.

De Tarzan volgens Burroughs is de rust zelve, intelligent, uiterst ondernemend, zo nodig meedogenloos maar op ander momenten gewetensvol en liefdevol.

De avonturen zijn groots, spannend en opwindend, de sfeer sleept je mee in die fantasierijke avonturen. De films van Indiana Jones komen betrekkelijk dicht bij dit soort verhaal.

Ik ken eigenlijk geen enkele verfilming die zowel de hoofdfiguur Tarzan als de verhalen recht doet. De oudere verfilmingen, zoals bijvoorbeeld die met Weissmuller in de hoofdrol zijn primitief en betrekkelijk kinderachtig.

Misschien zal het wel nooit lukken om een echt goede Tarzanfilm te maken.

Hoewel de andere held van Burroughs uit de Barsoom serie nu voor het eerst behoorlijk goed is neergezet in de film John Carter (2012). Maar die koste dan ook 250 000 000 dollar om te maken.

Ik kan me voorstellen dat als je de boeken niet kent, het allemaal wel te pruimen is. Maar eigenlijk mag het de naam Tarzan niet dragen.

Het is onvoldoende maar verder ook niet heel slecht, dus ik geef 2***.

Prachtige film, een waardige Tarzan-verfilming.

Ik ben niet zo´n Tarzan fan- het hele idee van de nobele wilde verloopt vaak voorspelbaar, de wilde is uiteindelijk humaner, beschaafder dan de zogenaamde geciviliseerde wereld. Maar ik was toch benieuwd naar deze film, en het begon vrij aardig.

Maar naarmate de film vordert wordt het al snel minder.
Wat deze film vooral ontbeert is een antagonist, een goeie schurk.

Eerst leek het die schietgrage jager te worden maar die legde al snel het loodje. Daarna leek het de kapitein te worden die plotseling weer verscheen in die hut maar daar werd ook niks meer mee gedaan, een zinloze rol van Richard Griffiths. Ook de vriend van Jane verdween geruisloos uit beeld. Ook Evelyn bleek maar een bijrol te spelen.

Wat overbleef was een film over een gekwelde figuur (een weinig overtuigende Lambert) die tegen zijn wil op een kasteel belandt en die gedurende de film drie identieke situaties meemaakt als zijn "moeder" , grootvader en "vader" (was volgens mij dezelfde aap die zn echte vader had doodgeknuppeld) allemaal in zijn bijzijn overlijden.

Kortom, de nadruk werd op het drama gelegd, en niet op actie, strijd, avontuur. Hoeft op zich niet erg te zijn - kan een mooi drama best waarderen- maar bij Tarzan had ik me toch wat anders voorgesteld. Ik dacht trouwens dat dit een getrouwe boekverfilming was maar gezien de reacties van beter geïnformeerde users blijkt dat ook nog niet eens het geval.

Hugh Hudson weet op sublieme wijze deze Tarzan film neer te zetten. Alle cliche's worden vermeden. Geen Tarzan die een halve superheld is, maar een man met een identiteitscrisis zoekende naar wie hij is en vooral naar waar hij thuishoort. Daarbij worden er geen compromis gesloten op een Disney-manier waarbij een happy end is en de goede personen het toch wel overleven. Deze rechttoe rechtaan film is genadeloos, hard en rauw. Een genot voor het oog

Deed me overging een beetje denken aan Werner Herzog's Aguirre, der Zorn Gottes meets Terrence Malick's The New world en de apen deden me dan weer denken aan 2001: A Space Odyssey Enfin Ik heb van iedere scene genoten