Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes (1984)

Tarzan is een klassieker en heel wat acteurs (wel twintig) kropen doorheen de jaren voor films of televisieseries in de huid van de held, met Johnny Weismuller als de bekendste. In '84 kreeg Hugh Hudson het idee de oorspronkelijke legende, zoals die werd opgetekend in Edgar Rice Burroughs roman, te verfilmen. Greystoke gaat verder dan de klassieke 'Me Tarzan, You Jane'-frase en de wilde junglekreten, maar zorgt voor de nodige diepgang. Greystoke werd opgenomen in de jungle van Kameroen en de problemen begonnen al bij het regelen van de vergunningen. Uiteindelijk werd de film opgenomen tijdens het regenseizoen en bovendien moest een stel apen perfect gecoached worden, zowel echte apen als verklede acteurs. Christopher Lambert is een knappe Tarzan en brak in deze rol door als vertolker van potente personages. Andie McDowell is minder overtuigend als zijn voogdes Jane, haar stem met zuiders accent moest worden gedubd door Glenn Close. Deze prent was goed voor drie Oscarnominaties...

Om deze Tarzan is toentertijd veel te doen geweest maar desondanks is de film niet slecht. Het begint allemaal goed maar kent helaas te veel middelmatigheid om volledig in balans te blijven. Redelijk.

Tarzan in een epos gieten is wat teveel van het goeie. De film is vooral een avonturenfilm en dat merk je ook aan de (wel wat verouderde) films met Weismuller. Hier een epos van maken geeft anders wel de gelegenheid om dieper in te gaan op de personages. Het is wel mooi om zien, dankzij een hoop bekende acteurs en prachtige decors. Helaas zijn vele scènes soms zelfs saai en mist het teveel avontuur in verhouding met de andere Tarzanfilms. En dat kan dit epos best wel gebruiken. Lambert overtuigd ook compleet niet als Tarzan en ook Jane had wat meer in de picture mogen staan. Een gemiste kans, waar meer in gezeten had.

Verfilming die het dichtst aanleunt bij het werk van Burroughs. Geen "Me Tarzan You Jane" gelul, en geen aiaiaiaiaaaaaaa geslinger. De Weissmuller films hebben van Tarzan een karikatuur en een symbool gemaakt van de door apen opgevoede blanke, en het echte verhaal is in de vergeethoek geraakt

De film is in twee delen gesplitst. Het eerste speelt zich af in de jungle, waar je Tarzan ziet opgroeien, en het tweede speelt zich in Engeland af op het landgoed van lord Greystoke. Chariots of Fire-regisseur Hugh Hudson vertelt het verhaal van het begin af aan, en voert enkele boeiende ideeën over beschaving en Victoriaanse levensstijl in. De uitspattingen van het kolonialisme (uitbuiting, racisme, de zoo) zijn een belangrijk motief doorheen de film, en op het einde komt dan onvermijdelijk de cynische vraag wie er nog het meest beschaafd is? Tarzan of die nette Engelsen. Merk ook op dat het woord Tarzan in de hele film niet één keer vernoemd wordt, ondanks de titel.

Ik kon de versie van Hudson in elk geval wel smaken. Wie afstand kan doen van de imagovorming uit de jaren '30 en de Disney tekenfilms, zal een leuk filmmoment tegemoet gaan. Greystoke is geen topper, daarvoor zijn de apen te fake en mist Lambert toch wel het dierlijke charisma die vereist is voor een figuur als Tarzan, maar zeker goed genoeg om niet vergeten te worden.

Het dramatische verhaal van Tarzan volgens het originele boek, hier prachtig weergegeven in film. Tegelijk ook de beste verfilming van Tarzan naar mijn mening.

Het eerste deel dat zich in de jungle afspeelt was heel erg mooi, er wordt zeer weinig gesproken en kende veel emotionele momenten door de vele apen die werden gedood.

Het tweede deel vanaf wanneer John wordt meegenomen naar Greystoke was ook erg interessant. Vooral om te zien hoe hij in een wereld van verschil tussen Engelse aristocraten verder moet leven, hetgeen niet altijd van een leien dakje loopt.

Christopher Lambert speelde de rol heel goed naar mijn idee. Ook hoedje af voor de gespeelde apen, deze leken best echt en waren heel expressief.

Een mooi en tijdloos verhaal in filmformaat.

4,5 sterren

Tarzan film op de meest serieuze manier. Heb het boek niet gelezen, dus kan ik daarover niet teveel oordelen. Wel vind ik de film (vooral in het begin) redelijk grimmig gemaakt. De jungle is bijvoorbeeld niet mooi paradijselijk zoals in de meeste Tarzanfilms. De film was voor 12 jaar en ouder, dat valt eigenlijk op, want voor die leeftijd zaten er best heftige stukken in. John Scott's muziek score is opvallend en op veel scene's goed geplaatst. Christopher Lambert weet te overtuigen in zijn rol. Bij de tweede helft wordt hij heel erg somber, het feit dat hij niet als de echte held overkomt, geeft iets menselijks aan het personage. Op zich goed maar ook heel erg wennen. De rest als Andie MacDowell en Ian Holm deden het ook wel goed. Camera punten waren ook zeer positief te noemen in deze hele film. De film duurt twee uur maar weet te vermaken. 3,5 voor Greystoke.

Ik ben niet zo´n Tarzan fan- het hele idee van de nobele wilde verloopt vaak voorspelbaar, de wilde is uiteindelijk humaner, beschaafder dan de zogenaamde geciviliseerde wereld. Maar ik was toch benieuwd naar deze film, en het begon vrij aardig.

Maar naarmate de film vordert wordt het al snel minder.
Wat deze film vooral ontbeert is een antagonist, een goeie schurk.

Eerst leek het die schietgrage jager te worden maar die legde al snel het loodje. Daarna leek het de kapitein te worden die plotseling weer verscheen in die hut maar daar werd ook niks meer mee gedaan, een zinloze rol van Richard Griffiths. Ook de vriend van Jane verdween geruisloos uit beeld. Ook Evelyn bleek maar een bijrol te spelen.

Wat overbleef was een film over een gekwelde figuur (een weinig overtuigende Lambert) die tegen zijn wil op een kasteel belandt en die gedurende de film drie identieke situaties meemaakt als zijn "moeder" , grootvader en "vader" (was volgens mij dezelfde aap die zn echte vader had doodgeknuppeld) allemaal in zijn bijzijn overlijden.

Kortom, de nadruk werd op het drama gelegd, en niet op actie, strijd, avontuur. Hoeft op zich niet erg te zijn - kan een mooi drama best waarderen- maar bij Tarzan had ik me toch wat anders voorgesteld. Ik dacht trouwens dat dit een getrouwe boekverfilming was maar gezien de reacties van beter geïnformeerde users blijkt dat ook nog niet eens het geval.

Hugh Hudson weet op sublieme wijze deze Tarzan film neer te zetten. Alle cliche's worden vermeden. Geen Tarzan die een halve superheld is, maar een man met een identiteitscrisis zoekende naar wie hij is en vooral naar waar hij thuishoort. Daarbij worden er geen compromis gesloten op een Disney-manier waarbij een happy end is en de goede personen het toch wel overleven. Deze rechttoe rechtaan film is genadeloos, hard en rauw. Een genot voor het oog

Deed me overging een beetje denken aan Werner Herzog's Aguirre, der Zorn Gottes meets Terrence Malick's The New world en de apen deden me dan weer denken aan 2001: A Space Odyssey Enfin Ik heb van iedere scene genoten

Ik moet zeggen dat ik me niet stoorde aan deze benadering van Tarzan, om de eenvoudige reden dat ik nergens medelijden (in de neerbuigende, "zielig-vindende" zin des woords) met Tarzan kreeg, en dat kwam dan weer door de vertolking van Christopher Lambert, die ik normaal een absolute drol van een acteur vind (hoog op mijn lijstje van acteurs wier films ik alleen al door zijn of haar aanwezigheid probeer te mijden) maar die hier Tarzan uitstekend vorm geeft, met een goede mimiek en een lenig en fraai geboetseerd lichaam dat nochtans niet de indruk maakt rechtstreeks uit de sportschool te komen. Twee bijrollen springen eruit : Ralph Richardson logenstraft zijn hoge leeftijd (je zou niet zeggen dat dit zijn laatste film zou blijken te zijn) en Ian Holm speelt geweldig als altijd – net als John Hurt is dat iemand die we nog gaan missen wanneer hij er opeens niet meer zal zijn om een essentiële bijrol perfect op te vullen, van Ash tot Bilbo. James Fox daarentegen (toch een intrigerend acteur) lijkt te zwemmen in zijn rol, en dat Andie MacDowell een paar jaar hierna opeens de hoofdrol zou spelen in een reeks van succesvolle films (Sex lies & videotape, Green card, Groundhog Day, Four weddings and a funeral) zou je op basis van haar spel als Jane niet kunnen bevroeden (nog los van die beruchte nasynchronisatie). Maar goed, wat mijn eindoordeel betreft, mijn kennis van Tarzan reikt niet veel verder dan het "Tarzan bundolo!" uit de Tarzan-Classics-strips van vroeger, en als ik geen rekening houd met de officiële achtergrond van Edgar Rice Burroughs (zoals zeer lezenswaardig uiteengezet door Brix hierboven op 15 september 2009), dan zie ik hier een serieuze en warme film die zeker benieuwd maakt naar hoe de volledige "cut" eruit zou hebben gezien.

Goeie film over een jongetje die opgroeit tussen de apen, nadat zijn ouders schipbreuk hebben geleden. Een mooi verhaal dat hier best realistisch en met aardig wat tragiek benaderd wordt. De film ziet er zeker goed uit (de hele aankleding en locaties), ondanks dat sommige jungle-scenes in de studio zijn opgenomen. Christopher Lambert is goed gecast en voor Andie MacDowell betekende deze film haar debuut (ook al wordt ze hier gedubd door Glenn Close).

gewoon prachtig gespeeld door de france acteur christopher lambert in zijn vertolking van de jungle man of de man die leefde bij de apen tarzan. heb er toch ook al enkele gezien maar deze film kun je in mijn mening niet vergelijken met al die andere tarzan. hij speelt zo met gevoel en hij brengt een andere tarzan tot leven met in sommige fragmenten emotie met een hart. tarzan komt in een omgeving die hij niet kent en dat zorgt voor verwarring men probeert hem te veranderen maar hij voelt zich helemaal niet erg thuis in deze wereld stilaan begint hij meer en meer de roep van zijn thuis te horren. ik vond het een zeer goede mooie film heb deze man in geen enkele roll zo knap en goed iemand zien spelen met zo veel passie en gevoel als in deze film. wanner hij ooit te koop zal zijn op blu ray zal ik hem ook zeker kopen want voor mij persoonlijk is dit de tweede beste tarzan film ooit