A Bigger Splash (2015)

Voor spanning is A Bigger Splash geen aanrader. Voor een film waarin veel gebeurd ook niet. Voor iedereen die houdt van een film die zich aanpast aan het leven op een eiland waar men alles rustig aan doet en er eigenlijk niet zoveel gebeurd is het zeker wel een aanrader. Ik ga persoonlijk liever op vakantie, bivoorbeeld naar Pantelleria.

'A Bigger Splash' Recensie - Filmtakers

Deze film heeft alles en met dat alles doet men niks. Da's de kortste omschrijving. De opbouw duurt te lang om de aanwakkering van spanning te doen slagen in opzet. En dat terwijl we hier een geweldige cast hebben! Tijd geleden dat ik zo'n niet boeiende film zag.

Mijn volledige recensie lees je hier.

De sfeer van 'A Bigger Splash' is aanstekelijk en meeslepend, ook al staat het verhaal niet bol van opeenvolgende gebeurtenissen. Er is een hoofdrol weggelegd voor de psychologische reacties op wisselende toestanden en omstandigheden. Erotiek en seks spelen een bepalende rol.

Maar als jaloersheid de kop opsteekt, kan het spelletje totaal ontaarden en ontsporen.

De vier hoofdrolspelers zijn uitstekend in hun rol. Is Tilda Swinton niet moeders mooiste, dan verleidt ze je door haar manier van acteren. Bedwelmend.

Liefde is o zo mooi ...

Pantelleria is een droomeiland.

Film wordt niet echt goed ontvangen zo te zien op Moviemeter. Maar ik wilde hem al geruime tijd zien na de trailer. Okay het is geen topfilm, maar vind het toch een fijne film zeker voor de zomer. Heerlijke beelden, goede edit en goed gekozen muziek. Verhaal is niet heel bijzonder, erg Europees met veel seks en bloot. Las dat ze eigenlijk Margot Robbie hadden gecast ipv Johnson, zou behoorlijk misplaatst zijn geweest (ookal is ze bloedmooi). Vond de cast in ieder geval wel goed en zeker Fienes vermakelijk.

3.5*

Een boel doperwtjes op een plank en wat hangende lullen.

Mooi eiland dat Pantelleria, tegenwoordig bekend van de bootvluchtelingen.
De filmmaker wil waarschijnlijk met de parallel van de verdronken bootvluchtelingen en Harry's verdrinkingsdood een of andere statement maken. Hoe rijker en succesvol, hoe minder geïnteresseerd in andermans sores. Zoiets.
Hoe dan ook, de lowkey manier van filmen draagt bij aan de lome broeierige vakantiesfeer en zelf vond ik de dood van Harry en de afwikkeling daarvan halverwege de film best verassend.

Een film die seks ademt. Van blote buiken tot blote borsten. Van glibberige slangen tot zinderende hitte. Van oud worden met een beladen verleden tot opnieuw jong zijn door de aanwezigheid van een uitdagende adolescente.

Relaties komen onder druk te staan door biologische en psychologische demonen. Kan je die onderdrukken? In een ongenadig landschap als dit? Tussen de ongenadige schoonheid van jong en oud vlees? Luca Guadagnino laat het allemaal zien. Hij verhult niets. Of net genoeg om ‘A Bigger Splash’ de zweem van mysterie te geven die de film nodig heeft.

Eigenlijk is alles is onwerkelijk. Vluchtelingen overspoelen het land, op zoek naar precies die waardigheid die hen rechtmatig toekomt. Wat zich binnenskamers voltrekt, lijkt bijna een decadent luxedramaatje. Toch is het dat niet. Ook rocksterren worstelen immers met hun keuzes, hun verlangens, hun verplichtingen. Ook partners van rocksterren hebben immers een kruis te dragen. Ook succesvolle producers hebben immers een tweezijdig karakter, dat van aimabel en amusant in een mum van tijd kan omslaan in het volslagen tegendeel: destructief en manipulatief. En ook dochters van houden er een eigen agenda op na. Tegen de achtergrond van een kurkdroog Lampedusa kleedt Guadagnino zijn personages helemaal uit. Hun naakte waarheid is tegelijk ontwapenend als onbegrijpelijk – zo particulier, dat de op zich simpele plot een onkenbare achterliggende geschiedenis suggereert.

Maakt de optelsom van dat alles ‘A Bigger Splash’ tot een fijne film? Of moet de toeschouwer zich deze keer afvragen of Guadagnino wel iets heeft proberen maken dat als “aangenaam” moet worden ervaren?

Cinema die de smaak van het publiek niet bedient, maar integendeel uitdaagt. Verdient alleen al de poging geen lof?

3,25*

Spanning over actie, en ook wel iets van vorm over inhoud.

Waarbij ik misschien moet beginnen met dat Tilda Swinton zo ongeveer mijn favoriete actrice is, en ze hier ook nog eens een erg interessante rol heeft - de zangeres die haar stem kwijt is, in een film waarin het vooral gaat om de interacties tussen de op relatieramkoers liggende vakantiegangers. Dat levert ook een heleboel mooie scenes op. En ongeveer even interessant is de haast onherkenbare Fiennes die een heel ander soort type speelt dan we van hem gewend zijn - erg knap, en ik vind dat altijd het kenmerk van een echt goeie acteur, dat je af en toe op deze manier verrast wordt. Van Schoenaerts en Johnson ben ik dan belangrijk minder onder de indruk, hoewel dat ook wel door hun wat kleinere rollen komt - vooral Johnson heeft niet zo heel veel meer te doen dan wat broeierig kijken, dat doet ze best goed overigens, maar de paar scenes die meer vragen vond ik toch wat matig.

Tot zover vooral positief, en de opbouw van de spanning en de manier waarop de verwikkelingen zich opstapelen, eigenlijk is er geen speld tussen te krijgen. Behalve dat het hier en daar wel wat sloom en traag is, dan. En nouja, ook met uitzondering van het gebeuren met de vluchtelingen dan - dat zal wel bedoeld zijn om de tegenstelling tussen vluchteling en vakantievierder aan te zetten, maar het komt er niet echt uit, en het plotdevice aan het einde waar de vluchtelingen dan als potentieel excuus opgevoerd worden is te dun om hun aanwezigheid daar aan op te hangen. Komt op mij toch vooral over als een te gezocht en onvoldoende uitgewerkt onderdeel.

Dat maakt hier en daar wel dat de film een tikje teveel richting elitair gedoe gaat. Net op de rand van, zeg maar. Gelukkig zitten er geen hoofdstuktiteltjes in.

Aardige film over een zangeres die haar vakantie viert met haar vriend op een Italiaans eiland. De onderlinge verhoudingen van de vier hoofdpersonages komen onder druk te staan, maar de uiteindelijke climax laat te lang op zich wachten (had met gemak wat korter gekund). Mooi camerawerk en prima acteerwerk (vooral een vermakelijke rol van Ralph Fiennes).

Een aardige film. Zeer mooi geschoten op het eiland Pantelleria. En gaat over de onderlinge verhoudingen van de vier hoofdpersonages. Helaas komt de film niet helemaal uit de verf om een echte broeierige sfeer te creëren. Tilda Swinton acteert fantastische als de rockster die aan haar stem is geopereerd. Hoe ze acteerde dat ze bijna niet mocht/kon praten was zeer goed. Maar dat ze een rockster was, was volkomen inwisselbaar met elk ander artistiek beroep. Behalve een paar shots van een stadion vol juichende mensen en wat scene's met de politierechercheur die fan was komt het bijna niet. Bij de acteurs op tv-meter staat Ralph Fiennes niet vermeld maar hij is wel degene die de film draagt! Hij speelt Harry een muziekproducer die luidruchtig de levens van Schoenaerts en Swinton en ook de film binnen komt vallen. Een flamboyante man die overrompelt, manipuleert, verleidt zonder ook maar een geweten of zich überhaupt ergens van aan te trekken. TJonge wat deed hij dit goed! Daarnaast brengt hij zijn dochter, de redelijk goed acteerde, Dakota Johnson mee. Helaas is dit goede acteerwerk niet voldoende om de film staande te houden. Er gebeurd gewoonweg te weinig, geen verhitte discussies, vooral is er acceptatie. En de climax komt jammer genoeg te laat. De afhandeling van die climax vond ik trouwens ook vreemd overkomen, niet echt geloofwaardig en absoluut onbevredigend. En dan waren er nog de bootvluchtelingen die af en toe werden aangehaald (of getoond.) Afgezien dat het eiland hierdoor in het nieuws kwam, was het me niet duidelijk wat de regisseur nu precies daar mee wilde. Contrasten tonen, van het artiesten wereldje, toeristen en de harde echte wereld? Het kwam in ieder geval niet goed over. Dankzij Fiennes krijgt de film een iets hogere rating want was hij er niet geweest dan was de film niet te redden geweest van alleen maar mooie beelden, en niets meer.

Redelijk.

M.i. net niet sexy, spannend, uitdagend genoeg. Het heeft van al die dingen wel iets, maar gaat in geen enkel aspect ver genoeg. Enkel de uitbundigheid van Harry komt goed uit de verf. De overige personages zijn mij iets te vlak om het als geheel echt goed te maken.

Dat is ook te merken aan de cast. Ralph Fiennes is uitstekend, Tilda Swinton en Matthias Schoenaerts komen niet echt de verf. Dakota Johnson is van wel willen maar niet echt kunnen.

Visueel zeker wel de moeite. De broeierige omgeving wordt gebruikt zoals ze gebruikt moet worden. Speelduur had een half uurtje ingekort mogen worden, had het allemaal wat gestroomlijnder en compacter gemaakt.

3

Tja, mooie plaatjes waarbij dankbaar gebruikt wordt gemaakt van het warme en zonovergoten Italië, maar waar dit ook gewoon heel mooi in beeld wordt gezet met af en toe ineens opvallende shots of fijne plaatjes al rijdend achter een auto aan. Ook de sfeer is prima en de muziek is lekker. Maar het is ook oersaai, nergens komt de spanning op mij als kijker over en zo kijk je naar dik twee uur mooie cinema die nergens boeit. Ook de acteurs helpen dan niet mee. Fiennes is soms sterk maar net zo vaak irritant, Swinton wel aardig, Johnson doet niet meer dan mooi zijn (al doet ze dat wel goed) en Schoenaerts mist elke vorm van charisma (en zijn hoofd staat me ook niet aan trouwens.) 2,0*.

Ik ben toch niet de enige die hier een plagiaat in ziet van "la Piscine"en vervolgens "Swimmingpool"

Bijna alles is een op een : Dakota F.doet Ludivine S., Tida doet Charlotte R. En Dakota J. doet Jane Birkin, het onverwacht bezoek uit la Piscine zit er ook in , de witte zonnebril van L.S. ook, Er worden wat nevenplotjes in de soep gestrooid ,het voegt inderdaad niets toe, maar al bij al geen negatief cijfer voor deze prent,het acteren is prima,camerawerk ook ,zeker van onze zuiderbuur Mathias Schoenaerts .

Ik kom uit op een 7/10 ondanks mijn kleine ergenis.

'Gebaseerd op...' is nogal een understatement als je bijna een kopie maakt. En met remakes is het toch vaak een beetje zo als restaurantrestjes opwarmen in de microgolf: het kan smaken, maar net iets minder goed, en jij bent de chef-kok niet. Bovendien is Guadagnino peper en zout vergeten. Akkoord: de broeierige, lome sfeer komt wel degelijk uit de verf, maar nooit stond het zweet zo op mijn voorhoofd als in La Piscine. Daarnaast is het plot even dun, al moet ik toegeven dat het wel een tikkeltje subtieler is gebracht. Bovendien lijkt Guadagnino de personages iets meer diepgang te willen meegeven. Daar blijft het dan ook wel bij, en dat is spijtig want het origineel uit de jaren '60 is vooralsnog niet gedateerd.

Psychologisch drama dat mij ongewild deed denken aan oudere films zoals "La piscine" uit 1969 (Delon-Schneider-Birkin"), "Le Mépris" uit 1963 (Bardot-Schneider-Palance)... zonder evenwel dat niveau te halen. Wellicht de herkenbare zwoele sfeer.

Ben echter niet weg van dergelijke producten die het hebben over een bepaalde star-klasse in de maatschappij, hun ambities, grillen, driften...

Aldus niet echt geamuseerd met deze "A bigger Splash" die bij momenten flirtte met de verveling, zoals de personages trouwens.

Ralph Fiennes acteerde wel soms buiten-normaal-grappig in zijn ongegeneerde uitbundige acts, Tilda Swinton zit ook al niet in een gewone rol en uiteindelijk kon, de weeral zwijgzame, Schoenaerts het best overtuigen. Matig dan.

Een goed drama/thriller film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Ralph Fiennes...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Vond er echt niets aan. Doet een beetje denken aan de films van Wes Anderson, alleen zijn die veel scherper en grappiger. A Bigger Splash heeft alleen maar de typetjes, maar verder geen verhaal. Het draalt en het draalt maar, en tot aan de laatste seconde vraag je je af: what's the point? Lees hier wat over onderhuidse spanning, maar dan heb ik een andere versie gezien want ik vond het vooral gelaten en uiteindelijk slaapverwekkend. Wel compliment voor de normaal zo stijve Fiennes, hij speelt hier op hilarische wijze een wel erg extravert type, leuk. Een sterretje voor Ralph, een halfje voor de goddelijke Johnson en het andere half sterretje voor het fraaie Italiaanse landschap, en dan is het wel goed zo.

“Honesty is the greatest fidelity.”

Film die het vooral van het acteerwerk moet hebben, en het onheilspellende en zomerse sfeertje. Vooral het energieke spel van Fiennes valt op, maar ook het bijna woordloze spel van Swinton is imponerend. En Schoenaerts en Johnson geven goed tegenspel naast deze acteerkannonen.

A Bigger Splash straalt aan alle kanten seks uit, en dat wordt versterkt door de hoge temperaturen en de camera die dicht op de (veelal ontblote) lichamen zit. Tussen de vier acteurs loopt de temperatuur ook hoog op, en de intriges, irritaties en ruzies komen uiteindelijk tot een explosie. Regisseur Guadagnino wil ook nog wat zeggen over het contrast tussen de blanke bevoorrechte personages en de vluchtelingen die het eiland overspoelen, maar het blijft bij een wat oppervlakkige observatie. De film is toch op zijn sterkst als Fiennes mag doorratelen, Johnson seks mag uitstralen, en Swinton met alleen maar een blik of een armgebaar probeert te communiceren.

Eindelijk deze eens bekeken, maar had er toch wel wat meer van verwacht. De film komt maar traag op gang en er gebeurde niet zo veel in. Het kabbelde een beetje voort.

De cast deed het wel niet slecht en verder zag de film er wel zomers uit.

Misschien moest de film wat korter geweest zijn, want nu kwam de film wel erg lang over.

"A Bigger Splash" is geïnspireerd op "La Piscine (1969)" van regisseur Jacques Deray, de erotische culthit uit Frankrijk met sixties-sterren als Alain Delon, Romy Schneider en Jane Birkin. De Siciliaanse regisseur Luca Guadagnino volgt de sfeer en gemoedsbewegingen van deze klassieker.

De zorgeloze vakantie van het celebritykoppel Paul De Smedt (Matthias Schoenaerts) en Marianne Lane (Tilda Swinton), die een popster is, op het zonovergoten Italiaanse eiland "Pantelleria" wordt opgeschud door het plotse opduiken van Harry Hawkes (Ralph Fiennes) en zijn tienerdochter Penelope (Dakota Johnson). Harry is een luidruchtige driftkikker. Bovendien is hij de ex van Marianne. Wat volgt is een broeierige wervelwind van jaloezie, passie, en uiteindelijk ook gevaar voor alle betrokken partijen...

De drijfveren zijn niet vanaf de eerste minuut duidelijk, maar worden beetje bij beetje onthuld en dat zorgt uiteindelijk voor de nodige onrust en opwinding. De vaart zakt in het midden van de film weg, maar het eind is boeiend genoeg om te blijven kijken. De uitbundige Ralph Fiennes steelt de show als haar ex, die haar eigenlijk nooit heeft kunnen vergeten. Visueel gezien zag het er allemaal niet onaardig uit (met name de beelden van het eiland Pantelleria als ook de villa met het zwembad) en daarbij tel ik dan ook de topless scènes van van Tilda Swinton, die bij mij ongeloofwaardig overkwam als popster, want daarvoor heeft ze niet het uiterlijk.

Mwa.

Vooral de cast trok eigenlijk mijn aandacht. Niet dat het genre me nou zo ligt, en dat bewijst zich hier weer. Maar soms weet de warme Italiaanse arthouse me weleens positief te verrassen, zoals eerder bij La Grande Belezza ook gebeurde.

De cast was niet eens zo slecht. Fiennes vertolkt zijn ADHD achtige karakter best goed, Swinton was ook best leuk als een rol die ze normaal niet speelt. Schoenaerts en Johnson waren iets minder, maar nog steeds niet heel slecht.

Ik vond het verhaal alleen niet overdonderend. Ondanks de mooie beelden van het mooie Italiaanse eiland Pantelleria. Het verhaal hebben we nu al zo vaak gezien, de soundtrack was niet bijzonder, cameragebruik wisselde vaak wat af. De jaloerse ex is verre van origineel en deze film weet er dan ook weinig mee te doen.

Had best goed kunnen worden, met een goed uitgekozen locatie, maar is het niet echt geworden.

Een film waarmee ik mij over het algemeen prima vermaakt heb. Hij heeft wat mij betreft een fijn vakantiesfeertje, tot het drama de overhand neemt (pas naar het eind toe), en Italië spreekt mij aan, dus ik vind het leuk als films zich daar afspelen. Het verhaal wist mij te boeien. Er gebeurd vooral in het eerste gedeelte niet heel veel, maar dat past bij de film. De scène waarin Ralph Fiennes op "Emotional Rescue" van The Rolling Stones danst, vind ik erg leuk. Hij steelt de show! Het acteerwerk vind ik goed en er komen prachtige landschappen in voor. Het eind vind ik minder interessant. De fllm is niet voor iedereen weggelegd, maar blijkbaar wel voor mij. 4*

Yeah, well, the world is not ready for your honesty

Soms kun je het gevoel hebben dat je een film hebt gezien terwijl je het je echt met de beste wil ter wereld niet meer kunt herinneren. Je herkent echter kleine details, je voelt waar de film naartoe wilt en toch kun je er gif op nemen dat je de film nog niet hebt gezien. Dan blijkt dat je met een herinterpretatie te maken hebt. Een ietwat losse remake die toch veel van hetzelfde doet maar dan op een net iets andere manier zodat je als kijker even gedesoriënteerd bent.

Dat is hetgeen me bij A Bigger Splash overkwam, want eenieder die La Piscine met de immer geweldige Alain Delon en Romy Schneider heeft gezien, herkent met gemak die film in dit hersenspinsel van de Italiaanse regisseur Luca Guadagnino. Daar knelt dan ook meteen het schoentje aangezien Jacques Deray eind jaren '60 een absolute topcast ter beschikking had, had hij ook het voordeel dat het nog fris aanvoelde. Guadagnino doet veel goeds in zijn poging om hier iets nieuws van te maken, maar geraakt af en toe gewoon echt niet aan de tippen van het origineel. Zonde, want op zich zit hier veel goeds in. Er is en blijft iets mystiek aan zo'n simpel zwembad en een stel mensen die er in een warme zomer aan vertoeven en het is best een leuke zet om Marianne haar stem te laten verliezen, dat geeft net dat beetje extra weerwerk aan de orkaan die Harry is. Een film als deze valt of staat echter vooral met de cast en hoe die op elkaar ingespeeld zijn.

Iets waar A Bigger Splash weinig problemen mee ondervind. Het duurt even eer Dakota Johnson haar draai vind (het gaat haar beter af dan Jane Birkin maar ze heeft niet het sex-appeal van Ludivine Sagnier uit Swimming Pool, om maar eens een soortgelijke film te noemen) maar haar evolutie is geslaagd te noemen. Ook Tilda Swinton is op haar plaats als rockster (zonder stem) Marianne Lane en zeker de combinatie met Matthias Schoenaerts blijkt bijzonder goed te werken. Die slaagt er toch ook meer en meer in zijn stempel op buitenlandse films te drukken en moet niet onderdoen voor zo'n klassebak als Ralph Fiennes. Visueel komt Giadagnino trouwens ook nog wel hier en daar geslaagd uit de hoek, zeker dat shot met een dode Harry in het zwembad dat verder en verder uitzoomt vond ik geslaagd.

Het gevoel ontsnapt me niet dat ik dit wel eens hoger had kunnen beoordelen mocht ik La Piscine (of Swimming Pool, al is die wel erg lang geleden) niet eerder had gezien. Het nut van opnieuw dit verhaal vertellen ontgaat me een beetje - jammer ook dat Guadagnino zich binnenkort alweer aan een remake waagt - maar het is gelukkig wel iets dat als een huis overeind blijft staan. Voor een groot stuk wel dankzij een uitstekende cast maar de juiste mensen kiezen is ook talent hebben.

3.5*

In mijn ogen overbodige remake van La Piscine (1969). Afgezien van een handvol Afrikaanse vluchtelingen als passanten voegt de film weinig toe aan het broeierige origineel van Jacques Deray.

Tilda Swinton zet niettemin een mooie rol neer en eigenlijk geldt dat ook voor Ralph Fiennes, al gaat diens personage vrij snel irriteren (maar dat is allicht de bedoeling). Matthias Schoenaerts en Dakota Johnson hebben weinig in de pap te brokkelen en lijken vooral voor de versiering aanwezig te zijn.

Matig.

Hmm, voor mij toch een beetje een tegenvaller. Vond er niet zo heel veel aan en zat maar te wachten tot het verhaal zich ontplooide, maar kwam maar niet. Hoewel ik Ralph Fiennes vrij hoog heb zitten, vond ik hem nu eerder irritant met wat overacting, al kan dat ook gelegen hebben aan het hautaine karakter van zijn personage.

De rest vond ik vrij kleurloos. Gelukkig was er nog een bepaald sfeertje dat Guadagnino goed naar voren bracht. Zwoel las ik hier ergens, vat het mooi samen alvast. Ook de mooie ontspannen beelden redden het voor mij in zijn geheel net niet.

Duurde in zijn geheel ook iets te lang. Heb moeite moeten doen om hem uit te kijken, jammer.

IJskonijn Tilda Swinton speelt een Rock-ster? Was een lange zit, sensueel gedoe en emoties die ik niet begrijp. Zweterig gedoe.

Inferieure remake van La Piscine (1969) kampt aan een chronisch gebrek aan mysterie. Al snel nadat de de flamboyante producer Harry Hawkes [Ralph Fiennes] de rust van de vakantievierende topzangeres Marianne [Tilda Swinton] en haar jongere minnaar, fotograaf Paul [Matthias Schoenaerts] verstoort, is al duidelijk welke kant dit op gaat. Dakota Johnson doet er nog een schepje bovenop als Harry's sexy dochter Penelope, maar het duurt dan nog vele verleidelijke blikken en aanverwant hijgerig gedoe voor er werkelijk iets gebeurt. De ijzersterke cast weet de boel nog enigszins te redden.

A Bigger Splash (2015)

Het grootste deel van de film is vreselijk saai en traag: er gebeurt niets interessants en je zit de hele tijd te kijken naar een man die te veel praat en een vrouw die niet praat op een vakantie-eiland die elkaars partner uitwisselen met uitstapjes naar de lokale folklore. Het is aldus een soort Emanuelle-film zonder de erotiek. Of nog erger: met mislukte erotiek. De hoofdrolpersonen worden er zelf ook alleen maar chagrijnig van. Als er dan eindelijk iets gebeurt begint de film eindelijk een beetje te leven, maar het einde beviel me dan weer niet.

Pas achteraf leer ik dat de regisseur ook Call Me By Your Name heeft gemaakt dat inderdaad eenzelfde film is: romantiek op een vakantie-eiland met één sterke scene (in Call Me By Your Name natuurlijk de monoloog van de vader aan het eind en in A Bigger Splash de fatale scene aan/in het zwembad) maar de rest van de film heeft niets te bieden.

De mooie locatie maakt veel goed in dit matige verhaal, want veel gebeurt er niet.

Tilda Swinton is een goeie actrice en matthias schoenaerts ook, maar niet in deze onwaarschijnlijke combi.

Ralph Fiennes speelt de luidruchtige onuitstaanbare ex, echt irritant vond ik hem, je zult hem maar op bezoek krijgen...;)

Dakota Johnson hangt er wat verveeld bij.

La piscine heb ik nooit gezien, Swimming pool wel maar te lang geleden om me er méér van te herinneren dan de matige indruk die hij heeft achtergelaten, maar de reden waarom ik aan A bigger splash ben begonnen was de regisseur en diens remake van Suspiria. Na tien minuten had ik hier eigenlijk al schoon genoeg van, met mijn overgevoeligheid voor mensen die ongevraagd andermans levens binnen komen zeilen èn mijn afkeer van Harry (type opgefokt-uitbundige poseur), maar langzaam maar zeker begonnen de personages toch onder mijn huid te kruipen, en Ralph Fiennes was bloedirritant maar speelde zó geweldig dat ik steeds geboeider raakte, zodat ook het gewraakte eerste uur mij niet heeft verveeld. En wanneer de zaken dan in een stroomversnelling raken en de twee koppels zich in een andere samenstelling begeven... Uiteindelijk deel ik de gangbare mening hier dus geenszins, net zoals ik Matthias Schoenaerts wèl goed vind spelen, en net zoals ik Dakota Johnson wel een goede actrice maar niet sexy vind. Kortom, ik was sceptisch in het begin maar meegesleept op het einde, net als bij Suspiria eigenlijk. (In de nacht na het zien van deze film droomde ik van hagedissen – doorzichtige hagedissen zelfs, wat kan dat betekenen?)

Broeïerige, onbestendige film bevolkt door onsympathieke personages. Veel naakt, wat overigens niet echt een pluspunt is. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zit te wachten op full frontal Tilda Swinton. Sfeer en couleur locale genoeg, wat in het eerste uur zorgt voor aangenaam vertier, maar gaandeweg wordt alles steeds grimmiger en pretentieuzer. Daarna komt het niet meer goed.