The Birth of a Nation (2016)

Birth of a Nation, duidelijk een film met Oscar-ambities, al is al die commotie rond die verkrachtingszaak geen goede reclame voor de film zelf. Hoe dan ook, puur qua film gezien leek het wel een mixje tussen Django Unchained en 12 Years A Slave. Wel niet zo'n Western-achtige look als in Django maar als je gerelateerde films zoekt, passen deze wel in datzelfde laatje.

Ik vond de film zeker goed maar er miste vooral vernieuwing of originaliteit. Zweepslagen, onderdrukking, de strop, seksueel misbruik zijn zaken die je zowat in elke slavenfilm opnieuw terugvind, hier dus ook weer. Mooi gefilmd dat zeker. Acteerprestaties zijn ook goed. Er zit ook een sterke speech in de film, ondanks dat ik totaal niet gelovig ben, voelde ik toch wel de kracht die ervan uitging.

Absoluut 4* en een film die meer dan het bekijken waard is.

The birth of a nation voelt vooral aan als een tv-film en wordt rijkelijk gevuld met clichés. Hier komt nog eens bij dat het omstreden karakter van Nat Turner in de geschiedenisboeken anders staat vermeld, dan dat het hier geportretteerd werd. Zijn laatste visioen waarmee de film ten einde liep was tevens een anticlimax. Geen topper binnen het genre, verre van dat.

Sterk drama met een aangrijpend verhaal en geweldig acteerwerk van Parker die dit ook nog eens knap geregisseerd heeft. Het ziet er dan ook goed uit, en het geweld wordt redelijk in beeld gebracht. Op zich niets nieuws onder de zon, er zijn meer van dit soort films, maar toch wist deze film me te blijven boeien. Er zitten hier en daar wel wat minpuntjes in, zoals de engel, maar over het geheel genomen is het toch een prima film.

Goeie film waarin een slaaf het woord van god verkondigd om andere slaven onder de duim te houden. Een waargebeurd verhaal over een opstand van de slaven zo'n 200 jaar geleden in Amerika. Een prima opbouw, die hierdoor echter weinig verrassingen in petto heeft. De film ziet er mooi uit en bevat een aantal behoorlijk brute momenten. Echt aangrijpend wil het echter niet worden, maar dit regiedebuut van Nate Parker is zeker niet verkeerd.

Een film van Nate Parker, door Nate Parker, over Nate Parker en waarschijnlijk ook voor Nate Parker. De film kwam in opspraak door een verkrachtingszaak (door Nate Parker) en het thema van de film dat in het conservatieve Amerika nog altijd moeilijk ligt. Niet dat ik Parker ga goed praten, maar even die feiten opzij gezet, is de film zeker niet slecht. De film focust zich vooral op de figuur van Nate Parker en de opstand van de zwarte slaven begin 19e eeuw. Parker slaagt er in om de lijdende slaven in beeld te brengen.

Zijn aanpak is een medaille met twee kanten. Het is net goed om te focussen op Nat Turner. Niet evident in Amerika waar de film 12 Years a Slave gepromoot werd met een blanke Brad Pitt in een bijrol. Langs de andere kant wordt wel heel hard gefocust op Nat Turner en had hij de regie misschien aan een ander moeten overgeven om een breder plaatje te kunnen brengen.

Zoals ik hier al eerder kan lezen is het geen slechte film, maar weinig verrassend. Het is wel kwalitatief, maar zonder de opspraak van Nate Parker, had deze denkelijk in de vergeethoek geraakt.

Een film die dezelfde titel heeft als de film die 100 jaar eerder de geboorte van de filmkunst inluidde. Die 'Birth Of A Nation' vertelde het verhaal van de Amerikaanse Civil War en The Reconstruction met een flinke scheut racisme en Nate Parker (in a Nate Parker Production, directed by Nate Parker, written by Nate Parker) weet dit vrij onbekende, maar historisch relevante relaas van een slaven-opstand in 1831 onder leiding van Nat Turner, op een boeiende wijze te vertellen. Een indrukwekkende tour-de-force dus, al is Parker er wat te nadrukkelijk op uit om de martelaarsrol van Nat Turner door de strot te rammen, waarbij hij niet schuwt onsubtiele religieuze symboliek te gebruiken. De finale is desondanks bijzonder sterk en het laatste shot - een dissolve van de ogen van een jonge getuige van Nat Turners executie naar dezelfde jongen die dertig jaar later in het Noordelijke leger vecht voor de vrijheid van alle zwarten in de VS - is geniaal. Parker vertilt zich lichtelijk, maar deze film blijft de moeite waard.

Ik heb slavenfilms altijd wel boeiend gevonden. Waarom ik weet het niet, maar de films hebben vaak fantastische uitzichten over de katoenvelden. Dat is in deze film niet anders. Wist trouwens niet dat je er in kon prikken. Dus zo leuk werk is het niet. Wilde deze mooie film eerst 4 sterren geven, maar omdat ik 12 Years a Slave al 4 sterren gaf moest ik een half puntje zakken. 12 Years a slave heeft een beter plot en personages en zit van a tot z goed en beter in elkaar. De film mist alleen een mooie soundtrack. Dat kan van deze film niet gezegd worden. The Birth of a Nation heeft geweldige filmmuziek vond alleen bijna op het eind het nummer Strange Fruit er niet zo in thuis horen. Voor de rest heeft Birth of a Nation geweldige muziek mooi passend bij wat we zien.

De film begint wat traag en wat vaag. Vooral het eerste half uur had ik zoiets van ja en. Waar wil men heen. Daarna komt ie beter op gang en komen de personages wat beter uit de verf. Nergens uitmuntend, maar goed genoeg voor het verhaal. Misschien dat hij her en der niet helemaal in balans is en wilde Nate Parker iets teveel. Dat hij bijna alles alleen heeft gedaan beloofd vaak weinig goeds. En regisseren en acteren. Dat is vaak weggelegd voor de allergrootste. Toch zitten er mooie stukjes in. Sowieso is deze film prachtig mooi gemaakt. Mooie kleuren prachtige achtergronden en schitterende landgezichten. Wilde er een specifiek stukje eruit halen, waar de muziek ook van toon veranderd. Daar kreeg ik toch een rilling van. Wanneer Nat Turner aankomt bij de derde plantage zien we een blank kind uit het huis rennen in slow motion met daarachter een touw gebonden donker kind. Een zgn. spelletje van de blanken. We zien dit stuk nog in een flashback terug. Bijzonder om dit te zien. Zoals het zeepmoment bij 12 Years a Slave.

Het eind is zoals het ongeveer is gegaan. Natuurlijk is dat eerste stuk vermakelijk al had ik dat joch van die plantage graag ook afgemaakt zien worden. Natuurlijk was het een kansloze missie maar het heeft uiteindelijk wel de Amerikaanse burgeroorlog gebracht. Dat was inderdaad zoals hier boven ook staat heel mooi verwerkt in de jonge getuige bij de hanging van Nat Turner

Wellicht speelt niet iedereen zijn rol perfect, maar tegenwoordig moeten films vooral in twee uur worden afgewerkt en dat valt niet mee in zo'n groot en beladen project als de slavenhandel in 1800.

Een mooie biografie/drama/historie film...

Een waargebeurd verhaal...

Ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Werd op een of andere manier niet echt warm of koud van deze. Misschien omdat we in dit genre vrij recentelijk al onvergelijkbaar moois als Django Unchained en 12 Years a Slave(en vroeger Glory of Roots) hebben gezien en dan is dit toch echt een niveau minder. Wel een huzarenstukje van hoofdrolspeler, regisseur en schrijver Parker maar met name op het gebied van regisseren heeft hij nog het een en ander te leren. Afgezien van het onvergetelijke, ruwe laatste half uur waarin Nat als een ware Clint Eastwood old school op zoek gaat naar heftige wraak is deze the Birth of a Nation een tamelijk voorspelbare, brave en behoorlijk saaie zit. Deze paden waren als eens platgereden en Parker weet er nauwelijks iets nieuws aan toe te voegen. Wat resteert zijn toch wel een aantal sterke momenten(een slaaf die zijn tanden krijgt uitgeslagen, een blank kind dat een zwart kind aan een touw voortrekt, de weinig verhullende gevechten aan het slot), die je dan weer weg kunt strepen tegen de lome vertelwijze en enkele ronduit belachelijke sequenties(Turners sterfscène, als hij een zwarte engel met heuse witte vleugels ziet verschijnen lijkt meer iets uit een verkeerde komedie ). De radicale verandering van het hoofdpersonage van brave predikant tot niemand ontziende wraakengel word ook niet helemaal overtuigend gebracht, vind ik. Ook de keuze van de acteurs is even matig als voorspelbaar. Hammer als een sullige, ogenschijnlijk goedzakkerige plantagehouder, en Jackie Earle Haley mag weer eens een ongenuanceerde slechterik spelen....Tsja. Toch net wat te weinig talent om zo'n imponerend waar gebeurd verhaal te vertellen, denk ik.

Opvallend dat 100 jaar na het uitkomen van de controversiële film van D.W. Griffith van de hand van debuterend regisseur Nate Parker een tegenhanger verschenen is. Was de film uit 1915 berucht om zijn racistische inhoud, deze gelijknamige film van Parker gaat over de legendarische slaaf Nat Turner, die in 1831 in Virginia met zijn rebellerende volgelingen gedurende een paar dagen dood en verderf zaaide onder de blanke bewoners van een aantal plantages.
Het is twijfelachtig of het historisch allemaal klopt, maar in grote lijnen komt het verhaal wel overeen met wat er destijds in 1831 gebeurd is. Het laatste gedeelte van de film spreekt mij niet zo aan, maar ook zonder die bloederige beelden is het een schokkende film over de onmenselijke wijze waarop blanken toentertijd de negerbevolking behandelden. Ik heb al menige film over slavernij gezien, maar ik prijs mij gelukkig dat ik daaraan nooit zal wennen.
Er zijn de laatste jaren een paar uitstekende films verschenen over de slavernij in Amerika. Deze doet ondanks zijn tekortkomingen dat rijtje alle eer aan.

Sterke slavenfilm, één van de zovelen over de soms beestachtige wijze hoe zwarten in het Zuiden van de VS werden behandeld op de cotton fields in de negentiende eeuw. Onderscheidt zich misschien niet van 12 Years a Slave (2013), maar dat hoeft geen schande te zijn. De grootgrondbezitters of slaveneigenaars waren in de film van divers pluimage. Turner was in vergelijking met sommigen anderen nog best "sympathiek" maar om zijn hoofd boven water te houden, aanzien af te dwingen bij zijn concullega's of de poging om een goede deal te sluiten, gooit hij zijn "principes" overboord.

Bij momenten harde beelden - al is deze "The birth of a nation" - geen extreem voorbeeld binnen dit genre. Al deze films zijn niet bestemd voor gevoelige kijkers. Toch blijven de striemende bloedende zweepslagen pijnlijk om te aanschouwen. Om nog maar te zwijgen van de "tandarts" of het voederen van een zwarte medemens.

Uncle Tom's Cabin, het weerzinwekkende boek van Harriet Beecher Stowe was voor mij de eerste kennismaking met de slavernij op papier, naast films als Amistad (1997) of Roots (TV Mini-Series 1977) - IMDb over Kunta Kinte. Zoals BBarbie al aangaf: wennen doet het nooit. Zo bij tijd en stond is het dan wel eens fijn een Quentin Tarantino het onderwerp (op een absurde satirische manier) te zien aanpakken als wraakfilm.

Misschien moet ik bij deze ook eens de oude en lange versie van 1915 zien binnenkort (al is het plot daar eerder KKK-gerelateerd) ...