A League of Their Own (1992)

Geromantiseerde, historische sportfilm over de eerste vrouwelijke honkbalploeg ten tijde van WO II, toen de mannen en de sportlui aan het front zaten. Madonna speelt de rol van een vrijpostige en niet ter zake doende speelster die te pas en te onpas in haar ondergoed opduikt. Geslaagde typecasting, wat gebeurd is leuk, vlot en bij momenten geestig, maar doorgaans weegt het extreem Amerikaanse sportkarakter en dito consept negatief door... Toch goed voor 3,5*

Ik heb deze film al een aantal keren gezien en ik vind het dus gewoon echt een leuke film. Ten eerste spreekt het waargebeurde verhaal me aan. Hoe bizar is het. Dit is dus blijkbaar de geboorte geweest van het fenomeen dat vrouwen ook mee kunnen doen in de professionele sport. Petje af want ga er maar aan staan in die tijd.

Verder vindt ik de karakters zo leuk neergezet. Tom Hanks en Rosie o Donnel blinkten wat mij betreft echt uit. De humor was ook erg leuk. Ik heb de gehele film met een glimlach om mijn mond zitten kijken.

Deze film zenden ze nog regelmatig uit op MGM en eerlijk gezegd kijkt hij best lekker weg ondanks dat het allemaal niet echt hoogstaand is. Het verhaal was best aardig en dat geldt ook wel voor de uitvoering (regelmatig toch grappige scenes). Wat deze film vooral een genot maakt om naar te kijken zijn de velen sterren die erin meespelen zoals Tom Hanks, Geena Davis, Madonna en nog vele anderen. Met name Tom Hanks speelt leuk en overtuigend. Doordat de film wat aan de lange kant is, bevat de film ook wat saaie momenten.

Een heel leuke film, die ook na de zoveelste kijkbeurt geen moment verveelt. Weliswaar zakt het verhaal na een hilarisch begin (Jon Lovitz ) van lieverlee een klein beetje in, maar het blijft boeiend tot het eind. Dat is vooral de verdienste van een opperbeste cast. Van Geena Davis tot Madonna, van Tom Hanks tot Lori Petty, ze leveren allemaal acteerwerk af van een meer dan behoorlijk niveau. Het zal niet de laatste keer geweest zijn, dat ik deze film gekeken heb, al was het maar dat het o.a. een prima medicijn is om een chagrijnige bui te verdrijven.

Bij Madonna had ik zo m'n twijfels, en blijkbaar was ik niet de enige. Zo kon de zangeres het wederom niet laten om haar kritiek en beledigingen te uiten. Toch pakt de film aardig uit!

Geïnspireerd door een waargebeurd verhaal, gaat deze film over een rasechte Amerikaanse sport met vrouwelijke speelsters. Er werd keihard getraind. De actrices moesten vaak een hoge prijs betalen in de vorm van schaafwonden en kneuzingen. Hier kwam dus geen make-up aan te pas.Renée Coleman bleef zelfs 1 jaar lang hiermee rondlopen. Ook de warme weersomstandigheden waren regelmatig zwaar. Debra Winger werd op het laatste moment vervangen door Geena Davis, die de sport aanzienlijk beter onder de knie had. Hier stond wel tegenover dat tegenspeelster Lori Petty sneller kon rennen dan Davis. Geena Davis deed haar auditie in de achtertuin van Penny Marshall. Brooke Shields en diverse andere actrices kwamen al eerder in aanmerking voor de rol van Dottie Hinson. De rol van Kit Keller zou aanvankelijk vertolkt worden door Moira Kelly, maar moest noodgedwongen afhaken na een enkelblessure tijdens het filmen van The Cutting Edge (1992).

Tom Hanks is wederom in topvorm. Hoewel hij voor deze film behoorlijk wat kilo's moest bijkomen. Misschien heeft Rosie O'Donnell hem hierbij wel geholpen. Persoonlijk heb ik haar rollen in combinatie met haar geschreeuw geregeld als irritant ervaren, maar ze beschikte wel over het talent om 2 ballen tegelijkertijd te gooien. De rol van Jon Lovitz had ik graag wat uitgebreider gezien.

De film won 6 prijzen, en werd 8 keer genomineerd. Niet briljant, maar verre van slecht.

3,0 *

Hupla, zeer goede komedie

Een industrieel in chocoladeproducten stelt door de afwezigheid van de mannen die naar het front zijn tijdens WO II vrouwenteams samen om de mensen wat entertainment te bieden, maar dat blijkt slechts tijdelijk, want vrouwen horen nu éénmaal niet in deze sport thuis. Heb vooral van Tom Hanks genoten (en een paar keer ferm moeten lachen) als de ex-honkbalster (heden een vuile zatlap) die als coach van het meidenteam aangesteld wordt. . Het is allemaal ferm tegen zijn zin. Toch begint hij al snel in hun capaciteiten te geloven. Centrale personages zijn Dottie en haar zus Kit, die gefrustreerd is omdat ze altijd in de schaduw van Dottie staat. Nog enkele anderen zijn ook de moeite : Marla het manwijf, de vrijgevochten Mae (uiteraard een rol voor Madonna) en gewoon voor de naam, Betty Spaghetti.

Deze sympathieke film zal vooral de liefhebbers van feelgood tevreden stellen, want het is een film die zeker een brede glimlach tevoorschijn tovert.

“Hey, Dottie? thanks for gettin' me into the league.”

“You got yourself into the league. I just got you on the train.”

Hartverwarmende film van Penny Marshall. Als het sentiment en de melancholie er te dik op ligt kan het soms verkeerd uitpakken, maar Marshall weet precies de juiste toon aan te slaan. Dat komt ook door het acteerwerk, want Davis, Lori Petty Madonna, Hanks en de andere acteurs weten precies de juiste balans te vinden tussen sentiment, humor, oprechte emotie en venijn. Vooral tijdens de laatste scenes stond het kippenvel op m'n armen, en het einde laat zien op wat voor manier deze personages in korte tijd een band voor het leven hebben opgebouwd.

Wat een verschrikking. Geen geslaagde grap te ontdekken, en verder alleen voorspelbaar en compleet oninteressant Hollywood-drama tussen een team vol vrouwelijke typetjes (waaronder Madonna). Een voorspelbare Hollywoodfilm zag ik nog wel aankomen, het is immers Penny Marshall, maar ik had toch tenminste gehoopt nog een beetje vermaakt te worden. Slecht geacteerd (ja, ook door Tom Hanks), hele irritante typetjes, en misschien is dit inspirerend bedoeld maar het inspireert mij vooral om nooit meer iets van Penny Marshall uit de kast te pakken.

Voornamelijk vrouwen.

Je kunt jezelf afvragen waarom A League of Their Own deel uitmaakt van de Columbia Classics 4K Ultra HD Collection. Naast titels als Gandhi, Dr. Strangelove en Lawrence of Arabia verwacht je niet zo gauw deze komische sportfilm over de allereerste honkbalcompetitie voor vrouwen. Afgezien van het historisch belang natuurlijk.

Tom Hanks speelt de onsympathieke coach van het vrouwenteam en Geena Davis is zijn sterspeelster. Verdere rollen van onder meer Madonna blijven amper hangen. Dit hangt samen met het enorme geschmier dat kennelijk onder de aanvoering van Hanks aanstekelijk moet hebben gewerkt op de set. Het acteerwerk wordt soms dusdanig dik aangezet dat je je eraan kunt ergeren.

Nu heeft honkbal in Nederland helemaal niets te betekenen vergeleken met de hysterie die er heerst in de VS, maar toch. Vanwaar een plekje in deze collectie? Wellicht omdat de film drijft op een voornamelijk vrouwelijke cast. Misschien zal hebben meegespeeld dat de regisseuse de eerste vrouw was die een blockbuster regisseerde; het veel leukere Big, eveneens met Tom Hanks.

De grappen doen oubollig aan, ondanks de aanwezigheid van Rosie O'Donnell en de film wordt zeer clichématig ten uitvoer gebracht. De kracht zit hem met name in het slotstuk wanneer feiten en fictie zich al meer vermengen tot de werkelijkheid. Als de echte dames ten tonele verschijnen ben je toch geneigd een brok in de keel te voelen. Dat is dan wel weer knap gedaan.

**½

A League of Their Own is digitaal gerestaureerd en op 4K UHD uitgebracht als onderdeel van De Columbia Classics 4K Ultra HD Collection box. Een verzamelaarsobject bestaande uit 6 films, 17 discs en een Engels boekwerk van 80 pagina's. De film heeft een Atmos geluidstrack en als bonus zijn er onder meer een documentaire en 3 afleveringen van de tv-serie uit de jaren 90.

Met dank aan Columbia Pictures voor het recensie-exemplaar.

Goeie film waarin de vrouwen het baseball overnemen als de mannen aan het front vechten. De film speelt zich af in de VS ten tijde van de tweede wereldoorlog. Geen standaard sportfilm (het gaat niet echt over het winnen van die laatste wedstrijd). Onderhoudend van begin tot eind, het ziet er allemaal goed uit en er valt ook aardig wat te lachen. Een fijne cast met Tom Hanks als de meest sympathieke dronken klootzak en ook Geena Davis mag niet onvermeld blijven. Met gemak 3.5 sterren.

Vroeger een succesvolle film.

Nog steeds een prachtige en ook hele leuke film.

Blijft zeer de moeite waard, deze film.

Ook de soundtrack van Madonna this use to be my playground.

Is ook een prachtig liedje en vroeger een grote hit.

Blijft genieten deze film.

Potverdorie. Natuurlijk ben ik weer gevallen als een blok voor die sentimentele laatste twintig minuten. Het spel tussen Geena Davis en Lori Petty is zo aandoenlijk dat enkele traantjes niet uitbleven. Waarom ben ik toch zo'n wrak bij zo'n films?

A League of Their Own is een old-school Hollywood-productie met een grote cast, opzwellende muziek, grote sets en een All-American nostalgisch gevoel. Het verhaal gaat lekker vlot en blijft de volle speelduur interessant. Het drama-aspect primeert maar er zitten voldoende grappen en feel-good momenten in verweven. Het vrouwelijk geweld wordt met verve gespeeld door de hele cast. Rosie O'Donnell, Madonna en Megan Cavanagh zijn een genot om naar te kijken. Het is echter de dynamiek tussen voorgenoemde Davis en Petty die er met kop en schouders bovenuit steekt. Tom Hanks loopt er wat verloren bij en kan niet op tegen de vrouwelijke powerhouses.

Dit was een erg mooie verrassing en toch krijgt de film een erg lage score op MM, imo. Misschien tijd voor de wereld om deze te herontdekken?

4*

Maandagavond even aan de slag met deze A league of their own en dat was toch wel een film waar ik blij van werd tegen te komen bij de kringloop. Want deze zag ik tijdens mijn jeugd, en hoewel het niet de lading van jeugdsentiment heeft was ik opzich toch wel erg nieuwsgierig naar wat ik mij herinner als leuke film.

Het verhaal is vrij simpel qua opbouw en dialoog met oorlogstijd, de meeste mannen overzees, en het idee een vrouwen baseball competitie op te zetten waarvan akte. Als snel zitten we in het selectieproces met scouts, try outs en de ongemanierde coryfee Jimmy Dugan die tegen wil en dank met één van de ploegen wordt opgezadeld. Buiten dat moeten de dames natuurlijk ook zelfs het nodige overwinnen zoals de harten van de mensen, sommige teammaten en niet in de laatste plaats zichzelf. En uiteraard komt dat allemaal wel goed want A league of their own is toch een heuse feel good movie waar Hanks goed voor de dag komt, Davis mooi als altijd, Petty aimabel, en Cusack en Ramsey ook erg leuk zijn voor het oog.

Maar het is niet allemaal vrolijkheid en lol wat de klok slaat hoewel de dames er het meeste van maken en de wisselwerking met Jimmy en hun oppasser bij tijd en wijlen hilarisch is net als de plas scène of hoe Marla Hooch de ramen eruit staat te kegelen. Toch spelen er ook andere zaken zoals tussen de zussen Dotie en Kit waar ik toch regelmatig met Kit te doen heb waar Dotie vaak irritant en betweterig is. Buiten dat komt ook nog het realisme van het leven en de oorlog voorbij met overlijdensberichten en wat meer. It's not all fun and games en heeft zelfs aandoenlijke momenten zoals het meisje dat niet kan lezen.

Al met al is A league of their own een ontzettend leuke en sympathieke film die weliswaar vooral op het einde naar het zoetsappige neigt met de hall of fame en hoe ze hun lied aanheffen, maar uiteindelijk is het de film meer dan gegund.