Amsterdamned II (2025)

Eerlijk gezegd viel de film mij tegen, buiten het acteren is het niet spannend en kan je merken dat het echt een vervolg is op Amsterdamed 1 in een beetje bij de tijds jasje. Ik vind het vergelijkbaar met Flikken Rotterdam, alhoewel die soms nog spannender is.

Over het einde:
Er wordt geïmpliceerd dat de moordenaar in beide films De Bullebak is, een bekend Amsterdams waterspook uit de folklore (zie Google). De moraal van het verhaal is dat de ‘wappie’-professor, gespeeld door Pierre Bokma, toch gelijk heeft. Wie de regisseur op X volgt, begrijpt waar dit vandaan komt. De grap is dat Eric Visser wederom niets heeft opgelost. In de eerste film verklaart de zwerfster (Lettie Oosthoek) dat zij een monster heeft gezien; ook daar wordt cynisch op gereageerd. Tot slot komen de drie ‘alien-eieren’ aan het einde van de tweede film door de explosie uit en zijn ze in het laatste shot te zien terwijl ze als drie bubbels omhoog stijgen in het water. Kortom, in een eventuele derde film kan er nog meer gevaar komen.Wel zie je in de eerste film dat de moorden gepleegd worden door de duiker..dus er is sprake van een ‘retcon’.

Van Amsterdamned II - ikruikversemosterd:

"Waag het niet Dick Maas, waag het verdorie niet dit geintje uit te halen met Amsterdamned II, en dan bedoel ik niet het valsklinkend woordgebruik (“beschuitlul”, “dappere dodo’s”), de vlakke personages, de beeldcompositie en belichting die beter passen in een reclame of het lauwe spel van Huub Stapel, nee, ik heb het over de richting waar Amsterdamned II naartoe vaart.

Ik zie het gebeuren. Ik zie het gewoon gebeuren. De botsing met de grachtenwand is onvermijdelijk. En tegen beter weten in blijf ik denken, zo’n vaart zal het heus niet lopen, zo zal het echt niet gaan, want dit is echt een verrot geintje, en gloeiende gloeiende, jawel, dus toch, met een lachwekkende knipoog (of hoe je deze achterlijke zet ook noemt) is het dus toch gedaan, gepresenteerd als iets héél slims, alsof het publiek nog héél veel spannends staat te wachten.

De reden van mijn diepgaande verontwaardiging? Nergens is deel drie aangekondigd. Geen plan voor een trilogie. De zaal waar ik zat was uitverkocht, dus wie weet een Amsterdamned III. Misschien echt nog een derde opvolger.

Om toch nog een pluspunt te noemen: de zaal moest onbedaarlijk hard lachen toen er een afgehakte kop uit het grachtwater werd gevist."

Dit is een prima opvolger! We vinden het zelfs één van de betere Dick Maas films.

Het verhaal is echt met zijn tijd meegegaan. De dialogen vonden we niet tenenkrommend, maar best natuurlijk.

Brood en Stapel deden het samen ook echt goed. Eerst wat wrijving, maar later steeds meer sympathie voor elkaar. Ook de bijrol van Dagelet is leuk om te zien. Blijf een zwak voor haar hebben. (komt door serie brutale meiden)

De opnames van Amsterdam zijn prachtig en sfeervol. Toch een mooie stad zo van bovenaf ook.

Het einde is misschien wat simpel en snel, maar dat gebeurd ook bij super goede klassieke films, soms.

Ik vind echt dat de score hier te laag is voor deze film. Dus mensen ga kijken en geef een hogere stem.

Ik deel de mening die velen hebben over het matige script en de retcon, maar waar ik me nog het meest aan stoorde was het tenenkrommende en kleinzielige politiek correcte gemopper van Dick Maas over onder andere vegetariërs, betutteling, de inwoners van Amsterdam en de burgemeester van die stad

Het leukste van de film was Stapel die een frikadelletje trekt ipv vegetarisch gaat eten bij zijn dochter....

Verder beetje een herhaling van zetten van het 1e deel, wat destijds best een aardige film was. Het wordt helaas nergens echt spannend of verrassend.

2,5*

Ongekend slecht, over de top met als dieptepunt stromende regen met een strakblauwe lucht.

Aardig vervolg maar minder dan deel 1. Het verhaal wankelt aan alle kanten en zit vol plotgaten omdat men er voor heeft gekozen aan te willen sluiten met het eerste deel. Dit komt de film niet ten goede en denk er vooral niet over na. De uitwerking is best geslaagd en kent de vertrouwde Dick Maas ingrediënten. Actie, spanning, cynische humor met wat gore elementen worden vakkundig samengebracht tot lekker popcornvermaak. Het einde is te makkelijk en stelt helaas wat teleur. Visueel is de film van prima niveau met sterk camerawerk en goede effecten. Het acteerwerk is okay. Stapel heeft er duidelijk lol in en ook Brood zet een prima rol neer. 3.0/3.5

Amsterdamned II krijgt waarschuwing voor discriminatie na klachtenregen: 'Mag blijkbaar niets meer aan de kaak stellen' - rtl.nl

Volledig aan de kant van Maas hierin.

Haha, ik wilde dat net plaatsen. Wat een enorme onzin weer zeg. Nou ja, weer even wat aandacht voor de film, misschien trekt hij in de laatste draaiweken hierdoor nog wat extra kijkers.

Haha, wat een onzin. Zijn de dominees met het geheven vingertje terug?

Genieten hoor! Dick Maas is pure cult, ben al sinds het begin der tijden liefhebber van zijn films en ook deze ging er weer in als koek.

De eerste Amsterdamned vind ik een ware klassieker binnen de Nederlandse films: een simpele, degelijke thriller met een lekker 80s sfeertje en doordrenkt van de typische Dick Maas humor, die je bijvoorbeeld ook in Flodder aantreft. Ondanks dat het meest recente werk van Maas me veel minder weet te bekoren dan alles wat hij in de jaren 80 maakte, had ik hier eigenlijk wel zin in. Als de regisseur van het origineel zich zó lang niet aan een sequel wil wagen, maar uiteindelijk tóch overstag gaat, dan raak je wel nieuwsgierig naar wat hij te vertellen heeft.

Niet bijster veel, zo blijkt. De grootste fout die deze film begaat, is het onderuit halen van diens voorganger. Het idee dat Eric de verkeerde dader te pakken zou hebben gehad in de vorige film is niet alleen een domper, het is natuurlijk ook volstrekt stupide. De dader komt immers meermaals in beeld en de ontknoping van die film verklaart en bevestigt alles vrij duidelijk, dus het idee dat het niet zou kloppen wil er nooit helemaal in. Later probeert men weer een beetje terug te krabbelen op dit idee, maar dan gaat het voor de tweede keer mis: het plot omtrent de dochter van de vorige dader is weinig origineel en te vaag, en het idee van een daadwerkelijk monster, dat dan in zekere zin synchroon te werk zou gaan, is - opnieuw - stupide. Als het monster er de vorige keer ook al was, waarom wacht deze dan bijna 40 jaar? En als deze er nu wel voor het eerst is... Hoe dan?

De film roept tig vragen op, niet in de laatste plaats of Maas van plan is dit allemaal in een derde deel verder uit te werken of dat hij gewoon niet kon beslissen wat hij met dit tweede deel wilde. Het scenario rammelt in ieder geval aan alle kanten, waardoor je dan maar probeert te genieten van de rest. Maar ook dat valt helaas tegen. Het viel me op dat de stad heel grauw en leeg oogt. Daar waar je bij het origineel nog wel de indruk kreeg dat het zich allemaal in het drukke alledaagse stadsleven afspeelde, is hier meestal slechts een select groepje mensen op de been. Visueel vind ik de film daarnaast niet of nauwelijks de moeite waard. De effecten zijn dikwijls best lelijk en, inderdaad (ik wist het van tevoren niet), ik kreeg meermaals AI-vermoedens, zoals bij shots van de stad, de helikopter en de zelfmoord.

Doet de film dan daadwerkelijk alles fout? Nee, ik vond met name Holly Mae Brood een schot in de roos. Ze heeft een kalme, prettige uitstraling en is in staat om de film te dragen. Natuurlijk is het ook leuk om Huub Stapel zijn rol opnieuw te zien spelen en de goede chemie tussen hem en Brood is één van de grootste pluspunten van de film. Knap hoe die twee het tegenvallende materiaal draaglijk weten te maken. Fijne bijdrage ook van Tatum Dagelet. Het feit dat haar zoontje Willy heet is misschien wel de leukste subtiele knipoog naar Amsterdamned. Jammer overigens dat er niet meer acteurs uit het origineel hun opwachting maakten, want dat had me gezien dit plot wel logisch geleken. De film is daarnaast wel enkele vermakelijke scènes rijk. De achtervolging met de speedboot komt je natuurlijk bekend voor, maar hij werkt wel. Hetzelfde geldt voor de climax in het riool, ondanks de matige uitkomst daarvan.

Tijdens de film heb ik me nauwelijks zitten te irriteren of vervelen, dus het kijkt nog wel allemaal best wel prima weg. Het is vooral aan het einde van de rit, zodra de aftiteling in beeld komt en je aansluitend naar huis rijdt, dat je je realiseert dat je op je honger bent blijven zitten. Enkele steunpilaren, met name de hoofdrolspelers en de 'legacy' van het origineel, zorgen ervoor dat dit tweede deel niet helemaal kopje onder gaat, maar het scheelt weinig. Uiteindelijk is het toch vooral een jammerlijke reminder dat je sommige mooie dingen uit het verleden beter met rust kan laten.

2,5*