Heretic (2024)

Trailer is veelbelovend!

https://youtu.be/O9i2vmFhSSY?si=yrH61ItMggnBzqXJ

Aangekocht door Independent Films. Release in 2024.

Interessant..

Trailer maakt me erg nieuwsgierig.

Ben reuze benieuwd!

Ik vond de trailer nou niet bepaald spannend, het tegendeel zelfs. Toch benieuwd want ik lees voortdurend reviews over hoe goed Grant wel niet is in deze film.

Net terug van de Pathe Unlimited premiere van deze film en ik keek er echt naar uit. Misschien keek ik er iets te veel naar uit want oef wat viel dit tegen Hugh Grant in de hoofdrol van een horror leek me wel wat, in principe kwam hij goed over in de trailer als een psychopathische moordenaar maar hij kwam niet echt overtuigend over in de film. Het kwam heel gemaakt over met bepaalde grappig bedoelde trekjes maar naar mijn idee bleef hij niet overeind in deze rol helaas. De film komt heel traag op gang en het totale script van alle 3 de hoofdrolspelers gaat echt maar over 1 onderwerp, het geloof. En dat werd op een gegeven moment echt heel saai.. de eerste 3 kwartier gebeurt ook echt niks waardoor je een beetje rechter op in je stoel gaat zitten en als de acteerprestaties dan ook niet overtuigend zijn dan blijft er op een paar leuke scènes na heel weinig over. De film word nooit echt spannend en het idee van het huis met geheime kamers en gangen komt helemaal niet tot zijn recht in de film, daar is veel te weinig mee gedaan. Helaas, deze film is veel te langdradig en de spanning was ver te zoeken.. De zaal zat helemaal vol maar na afloop merkte je en zag je toch wel veel teleurstelling bij veel mensen. Mijn advies, een keertje leuk op tv als je echt niks anders meer te kijken heb.. ⭐⭐

Ook ik ben net terug, en hoewel ik iets positiever ben dan Patrick hierboven had ik toch ook wel hogere verwachtingen. Ik was ook zeker benieuwd naar Hugh Grant in een horror-rol in plaats van zijn standaard romcoms, en dat was eigenlijk wel één van de positievere aspecten van de film. Het religieuze-filosofische aspect was ook wel redelijk, maar ging nou ook niet bepaald heel diep - dat religies van elkaar lenen en op elkaar itereren, dat Joseph Smith zijn eigen avontuurtjes wou afdekken met polygamie, en dat religie als manier van controle gebruikt, prima punten maar niet heel nieuw of onverwachts. Maar goed, de film dan.

Over het precieze plot zal ik niet al te veel verklappen, maar de Mormoonse dames gaan op bezoek bij mensen om ze te bekeren. Zo ook bij de in eerste instantie olijke Mr. Reed, die wel blijkt te houden van een religieuze discussie. Maar gezien het genre wil je waarschijnlijk wel geloven dat Mr. Reed niet alleen een wat nerveuze, nerdy grapjas met religieuze interesses is, maar de zusters Paxton en Barnes steeds verder van huis brengt. Nu is Grant nog wel amusant met af en toe grappige kwinkslagen, maar zeker het eerste uur is het wel écht heel traag. Het is A24 avant la lettre maar dan misschien nog trager, dus wees daarop voorbereid. Daarna gebeurt er zeker meer en zijn er ook nog wel wat twists, maar het blijft langzaam en veel aspecten in het plot zijn wat mij betreft toch wat gekunsteld en ongeloofwaardig. Alsnog wel redelijk vermaakt hoor, het is visueel ook prima verzorgd en er zitten genoeg elementen in die me wel boeiden. Maar alsnog, ik had op meer gehoopt.

Pathé Unlimited Night hier ook.

De trailer geeft eigenlijk alles al weg, dus dat iets wat akelige sfeertje in het eerste uur is totaal geen verassing. Het slome gedeelte duurt te lang, teveel geklets over geloof. En voor mijn gevoel pas in het laatste halfuur ging de boel een beetje los, zeg maar.

Wel prima gespeeld door Grant en Sophie Turner en de andere actrice doen het ook prima qua geloofwaardig bang overkomen in de film. Geen spijt ervan dat ik erheen ben gegaan, maar 13 euro zou ik er niet voor betalen. De trailer vond ik al niet overtuigend, maar ik bleef hopen dat ie me positief zou verrassen, helaas. Het is wat het is.

Het is wel verfrissend om Hugh Grant een keer als een 'creep' te zien. Dat nummer van Radiohead komt trouwens ook in de film voor. Het acteerwerk en het verhaal zijn goed, ik ben zelf ook een enorme controlfreak. Voor mij werd het echter nooit echt spannend of eng en dat vind ik eerlijk gezegd wel jammer.

Helaas toch wel teleurstellend, veel bla bla bla over het geloof. En echt eng werd het ook niet

Hugh Grant is meesterlijk.

Verwacht vooral een psychologische thriller wanneer je deze film instapt. Heretic draait vooral om de mindgame tussen Hugh Grant en de twee dames die verrassend goed tegenwicht kunnen geven in belangrijke vraagstukken om religie. Je vraagt je continu af welke kant de film op gaat en wat Grant voor de dames in petto heeft. De film draait vooral om deze balans en de dialogen tussen de drie.
Verwacht geen gore horror of wat dan ook, maar een gebalanceerde film met een Grant die in topvorm is als creep.
Het einde is volgens mij dubbelzinnig bedoeld, ik denk dat ze in werkelijkheid al is overleden. Maar je kan het ook gewoon interpreteren als dat ze het wel overleeft

Bij mij genoot de zaal wel enorm. Denk dat je toch met een ander soort publiek te maken hebt bij een Unlimited night die vooral voor de frstis drankjes en zo komen.

Ik vond de spanning wel goed aanwezig. Ik snapt wat je bedoelt met het huis en de traps. Maar dan had je imo wel een veel meer basic film gehad waar er al zoveel van zijn (mensen die ergens uit moeten ontsnappen met veel traps).

De Mormoonse zusters Barnes [Sophie Thatcher] en Paxton [Chloe East] bezoeken het huis van Mr. Reed [Hugh Grant] om hem te bekeren tot hun geloof. Tegen beter weten in laten ze zich overhalen om binnen te komen. De opening doet denken aan dat van The Human Centipede, maar helaas is dit voornamelijk een filosofische discussie over de zin en onzin van religie met wat zinloze regietrucs die ons moeten doen geloven dat het allemaal heel spannend is. Lange tijd gaat er in feite geen enkele dreiging uit van de verkeerde gecast Hugh Grant en wanneer de onvermijdelijke cyclus van geweld eindelijk begint, voelt dat meer als een anticlimax. Een zonderlinge thriller en dat is helaas geen aanbeveling.

De film valt meteen met de deur in huis met z’n thema ‘hoe weet je dat je het ware geloof hebt?’: direct aan het begin met de twee meisjes op de bank en daarna in het huis geeft mr. Reed zijn borreltafelfilosofie over deze kwestie ten beste. En omdat het een horrorfilm is moet het geloof natuurlijk op de proef worden gesteld en wordt het een Saw-achtig spel op leven en dood met de bekende plotelementen (potentiële redder komt aan de deur maar heeft niets in de gaten en vertrekt weer, etc). Geloofwaardig (pun intended) is het plot in het geheel niet maar de film vermaakt wel en is ook interessant in hoe het thema wordt uitgewerkt.

Daarmee bedoel ik dat de benadering heel erg modern dus Amerikaans is. Allereerst de vraag wat de ware religie is: ik denk dat religie überhaupt niet waar of onwaar is (het geeft betekenis aan het leven en maakt in die zin zichzelf waar) maar kenmerkend voor de moderne interpretatie van religie is dat de teksten letterlijk worden genomen alsof de verhalen echt zijn gebeurd en God echt iets is dat op een of andere manier in of naast de wereld bestaat. Zo bekeken is natuurlijk uiteindelijk geen enkele religie ‘waar’ en berusten ze alle op ‘bedrog’: religie in de VS is denk ik een uitwas van het protestantisme waar iedereen z’n eigen priester is (recht op zijn eigen waarheid heeft) en zendelingen de wereld in stuurt om zijn kerk te vullen met gelovigen. Mr. Reed legt in dat verband een belangwekkend verband bloot tussen Amerikaanse religie en kapitalisme: ik weet niet wat de kip en wat het ei is maar religies worden er inderdaad verkocht als broodjes en dat vereist marketing van de eigen brand en – waarom ook niet – goocheltrucs bij wijze van advertenties om het publiek te verbazen en te overtuigen dat er een wonder dus iets bovennatuurlijks gebeurt. Tegelijk is er dan ook veel wetenschappelijk onderzoek naar paranormale verschijnselen die religie een natuurlijke basis kunnen geven zoals onderzoek naar bijna-dood-ervaringen. Geheel in deze lijn gaat het in deze film over de vraag waarom je iets wel of niet gelooft (als je het niet kunt verifiëren), ook als het iets banaals betreft: vaak neem je simpelweg iets aan van de ander (de autoriteit) en de film speelt met het idee dat je je leven op het spel moet zetten om bij de waarheid te komen (om te weten of er leven na de dood is zul je eerst moeten sterven maar in de film krijgt dat de vorm van het spel dat mr. Reed heeft bedacht). Die waarheid – volgens mr. Reed – is typisch modern en cynisch: religie is een machtsmiddel (dat doet denken aan Mandeville’s Fable of the Bees uit 1714 en het uit diezelfde tijd stammend Verlichtingsidee dat religie is uitgevonden toen de eerste bedrieger de eerste dwaas tegenkwam) hetgeen mr. Reed ter illustratie in de praktijk brengt: omdat je kunt bepalen wat mensen geloven kun je hun gedrag sturen en controle over ze krijgen.

Het einde van de film is sterk omdat het deze cynische conclusie ook weer ondermijnt door op verschillende manieren naar het bovennatuurlijke te verwijzen hetgeen ook passend is voor een horrorfilm: bidden is goed ook al helpt het wetenschappelijk gezien niet (en zelfs mr. Reed lijkt zich te bekeren in z’n doodsnood), het horrorcliché dat het monster opnieuw opstaat wordt op de kop gezet – de goede persoon staat op uit de dood zoals het hoort in religie (hetgeen ook je geloof als kijker test) – en de vlinder ‘bewijst’ het hiernamaals (en kan ook erop duiden dat ook Paxton is gestorven). Want ja, ook moderne horror – het bovennatuurlijke manifesteert zich in ons leven – is typisch Amerikaans (modern) omdat het appelleert aan het moderne, Amerikaanse geloof dat het bovennatuurlijke geen literair middel maar ‘echt’ is waarbij we ons gelukkig mogen prijzen als de geesten en demonen van gene zijde ons met rust laten (dat weer een Keltische oorsprong heeft zoals Halloween). Zoals het een horrorfilm betaamt, is de boodschap van de film dat we noch lichtgelovig moeten zijn noch alles moeten verwerpen maar onze geest kritisch open moeten houden. Al doende is het zo toch een knappe, geslaagde horrorfilm geworden.

HERETIC - Fast Forward review

Hugh Grant steelt echt de show. Dat geldt niet voor de andere twee hoofdrolspelers. Het verhaal is leuk maar mist wat diepgang wat mij betreft. De geringe specialeffects die in deze film voorkomen zijn niet echt denderend te noemen. Zeker een aanrader om te kijken maar geen hoogvlieger.

Deze viel zwaar tegen. Vooral door de reeks aan geweldige horror die we dit jaar kregen. Van Longlegs tot Terrifier 3. Met name Smile 2 was een super verrassing één van de beste horror sequels dat ik in lange tijd zag. Heretic met Hugh ik speel bijna alleen maar in romcoms Grant had potentie weer een horror topper te worden vaalt door saaie regie met een weinig tot geen vaart.

Om te beginnen met de dingen dat ik wel goed vond. Hugh Grant was erg goed als mysterieuze man. Zijn glimlach en handelingen voelde creepy aan en hij zat helemaal in de rol. Het verhaal/concept is zoals een theater stuk, met een leuke twist.

Maar het was saai en het kwam maar niet op gang. De regie had niks speciaals. Gewoon je standaard regisseurs die geen stijl hebben. Je had een echte nagelbijters kunnen, maar in plaats daarvan hebben ze een interessante, maar saaie theater thriller horror gemaakt.

Het genre horror vind ik misplaatst, eerder een psychologische thriller. Als je niks met geloof hebt, of zelf zeer gelovig bent kan ik begrijpen dat je deze film niks vindt. Ik vond Hugh Grant en de dames het erg goed doen. De film moet het hebben van de creepy sfeer. Je weet dat Hugh de creep is, en de dames de Sjaak....

Fijne thrillerfilm met een aantal griezelinsteken, die erg goed wordt opgebouwd door regisseursduo Scott Beck en Bryan Woods. Hugh Grant speelt in Heretic wellicht één van zijn beste personages tot op de dag van vandaag, aangezien hij zowel de charmante als de gevaarlijke kanten van zijn figuur perfect weet te balanceren en beheersen. Sophie Thatcher en Chloe East maken evenzeer indruk, al schiet laatstgenoemde tekort wanneer de film richting het laatste halfuur gaat. Uiteindelijk ontbreekt het Heretic aan de benodigde spanning om de tweede helft te rechtvaardigen, waardoor de film je uiteindelijk wel met een onvoldaan gevoel achterlaat. Gelukkig stoppen de makers er wat fijne humor tussen samen met een relatief onvoorspelbaar verloop. In de basis schiet het alleen net te kort voor een hoger cijfer.

Wat een mega waardeloze en softe film

Komt geen horror in voor en verhaal zo slaapverwekkend.

Laatste 10min was nog een beetje spannend, voor de rest alleen maar gezever over godsdiensten etc.

Ik hoef met kerst iig niet meer naar de kerk

Nee helemaal niks aan...jammer

Qua acteren is dit genieten. Hugh heeft er ook overduidelijk veel plezier in om Mr. Reed tot leven te brengen/blazen. De locatie-setting is ook lekker horthrilleor. Of throrror. Wat dan ook.

Er gebeurt alleen heel weinig. Nu is dit natuurlijk helemaal geen probleem, alleen mag je als regisseur wel proberen om de spanning vast te houden van begin tot eind, dat lukt niet zo. Op interessante, betekenisvolle dialogen na, komt het niet ver gevlogen.

Ik denk op dit moment (van schrijven) met name aan de vlinder op het einde - is ze dood of niet? - en aan de momenten met de vrouw(en) (in de kelder.) De plot met de wederopstanding..

Die gaan me bijblijven/die blijven <blijft> me bij, ongeveer een dag na dit gezien te hebben.

Het is geen horror maar wel een goede thriller met sterke dialogen

Eerste helft was beter dan het tweede helft.

4*

Fijne en spannende thriller over een op hol geslagen atheïst. Het uitgangspunt is vrij origineel en de dialogen weliswaar minder intelligent dan de makers misschien zelf denken, maar nog steeds interessant genoeg om vermakelijk te zijn. Hugh Grant is na Demi Moore nu de tweede voormalige filmster die aan een revival via horror werkt. Hij is misschien wat pluimen verloren, maar is nog altijd een erg goede en charismatische acteur. Richting het einde toe werd de invloed van Martyrs zeer duidelijk, al was deze film veel beter.

De antireligieuze rants van Mr. Reed deden mij sterk denken aan de colleges van professor Freddy Mortier in de lessen 'Vraagstukken uit de filosofie van de religie' aan Ugent. Die deurvraag uit de film had zelfs nog iets weg van zijn mondeling examen.

Vooral het bekijken waard door Hugh Grant in een voor hem heel atypische rol (voor mij ook de reden om te gaan kijken), iets dat hij heel goed doet.

Voor de rest qua horror is het niet echt heel eng of heel opzienbarend. Ik had de uiteindelijke 'reveal' ook al best snel geraden, ik dacht in het begin al dat hij waarschijnlijk allemaal vrouwen ergens had zitten of iets wat daarop leek, en dat bleek ook zo te zijn.
Verder soms best spannend en qua onderwerp op zich wel interessant soms, maar verder ook weer niet heel diepgravend.

3,5*

Geweldige ervaring , casting is juist zeer goed , snap niet waarom sommigen daar kritiek op geven.

Het is zo een film (zoals er de laatste jaren natuurlijk nog zijn , vooral van A24) die je na het kijken een 'Google' doet maken op 'what did the ending mean ?'. Een verademing in het landschap van no risk franchise pulp.

8,8 / 10

Mijn gok is ook dat ze effectief dood/stervende is en de vriendin die haar red/ontsnapping is wat de regisseur aan de verbeelding vd kijker overlaat zijnde je hersenen tekenen nog snel een verhaaltje en tis gedaan of je bewustzijn word gereset en je gaat gewoon verder in een andere dimensie/matrix. Over hemel en hel is de film mijn inziens redelijk overtuigd dat die niet bestaan.

Slechte film. Begin er niet aan

Goed mee vermaakt