Major Dundee (1965)

.. deze film toen hij uitkwam zeer zwaar geflopt, ondanks vele promotiestunts..

heb onlangs de extended version gekocht.. en die is stukken beter dan het origineel..

maar..

her en der hapert het verhaal toch soms wel..

en echt epice scènes zoals in Ben Hur of El Cid of Spartacus krijg je hier niet echt te zien..

Sam Peckinpah zou hierna de Wild Bunch maken en die is natuurlijk veel beter..

maar ondanks dit is deze film toch één van de betere westerns

en er is heel goed acteerwerk van o.a Charlton Heston en James Coburn..

3,5 ster.

Vandaag gekocht en bekeken.

Deze heeft nog niet echt de typische kenmerken van wat we onder een Sam Peckinpahfilm verstaan.

Die zou hij pas echt met The Wild Bunch beginnen, oa de zo bekende montage en actie in slomotion beelden.

Eigenlijk is de film een vrij traditionele Hollywood western, waarin uiteraard de Indianen de slechterikken zijn en had het een John Wayne film kunnen zijn (en dat bedoel ik niet possitief!) en had door ieder wie geregisseerd kunnen zijn.

Heston speelt goed en we komen al veel acteurs tegen, die ook in andere films van dezelfde regisseur zitten.

Voor mij persoonlijk een behoorlijke tegenvaller, redelijk langdradig ook.

3 sterren.

Zeer matig in beeld gebrachte actie (te donker), waardoor je er geen touw aan vast kunt knopen wat er nu gebeurd. Dit is vooral het geval bij de eerste confrontatie in een riviertje.

De machtsstrijd tussen Heston en Harris vond ik ronduit vervelend worden. Daar tussendoor zitten wel af en toe mooi geschoten plaatjes.

Te weinig om het geheel te laten boeien.

Ik heb er drie dagen over gedaan om deze film, met tegenzin, af te kijken.

2*

Vindt deze film goed rustig naar kijken, en ja hier vallen geen 20 doden per minuut gelijk in de nieuwe films.

Soldaten westerns liggen mij over het algemeen niet .

Deze had ik nog in de oudere uitvoering ,en was ik al vergeten.

Nu de nieuwe verzie bekeken , of hij beter is als voorheen kan ik me niet

voorstellen .

Het breedbeeld is wel helder en mooi te overzien,ook het geluid is perfect.

Een van de beter soldaten westerns ook al vanwege pracht opnames in Mexico.

Aardig, maar Peckinpah kan veel beter. Een beetje tam en ietwat aan de trage kant. Toch zijn de locties mooi en enkele geweldsuitspattingen vermakelijk. Maar alle andere westerns van hem (al zag ik zijn debuut nooit) zijn een stuk beter. 3,5 voorzichtige sterren.

Peckinpah’s potentie.

Een typische stoere mannenfilm is deze western van Peckinpah wel geworden. Maar de regisseur heeft hier zijn ultieme draai nog niet gevonden, al zou dat niet lang met The Wild Bunch. Geen slomo’s of buitenproportioneel geweld, maar wel een psychologische oorlogsvoering tussen Heston en Harris die meer potentie biedt dan dat er wordt uitgehaald.

Redelijk.

Heston en Peckinpah waren vooral bezig met onderlinge "oorlogsvoering'.

Naar verluidt zou de getergde Heston op een bepaald moment zelfs Peckinpah daadwerkelijk met een zwaard te lijf hebben willen gaan

De informatieve commentaartrack maakt goed duidelijk hoeveel losse (en nooit meer vastgeknoopte) verhaallijntjes deze film bevat en hoe al die onvolkomenheden een echt puntgave film in de weg staan, maar dankzij het uitstekende spel van alle betrokkenen, de serieuze portretten van de twee belangrijkste personages, de prachtige bijrollen van Peckinpahs "regulars" die in zijn volgende film helemaal tot volle glorie zouden komen, en last but not least een algemeen gevoel van intensiteit en betrokkenheid, is dit toch een boeiende film. En wie zin heeft in zinloze feitjes moet even 1:16:28 van de gerestaureerde versie opzoeken: daar zie je tijdens de close-up van Senta Berger in de verte rechts naast haar hoofd twee historisch zeer onverantwoorde automobielen rijden.

Doorgaans weten cavaleriewesterns als deze lang niet altijd even goed te boeien, maar laat een regiment van de blauwbloezen met een twintigtal zuidelijken optrekken en de aandacht is gauw gewekt. Dat als gevolg van die samenzwering de spanningen af en toe hoog oplopen moge dan ook duidelijk zijn. Hoewel hoofdrolspeler Richard Heston niet altijd een even sympathieke indruk maakt, draagt hij de film wel op zeer sterke wijze. Al is de steun die hij krijgt van de rest van de sterrencast natuurlijk ook niet mis. Bovendien is alles ook nog eens erg mooi in beeld gebracht, waarmee Sam Peckinpah met Major Dundee mijns inziens een van de betere cavaleriewesterns op zijn naam heeft staan.

Gisteren deze western gekeken en vond hem wat tegenvallen.

De film is aan de lange kant ,op zich is dat niet erg als hij mij maar de gehele film weet te boeien.

Dat deed deze film helaas niet.

Ook had er wel wat meer onderlinge strijd tussen de rebellen en de yankees mogen zijn.

Er is dan wel wat meer strijd tussen Heston en Harris maar ook hier mis ik een dreigende sfeer.

En als er al een dreigende sfeer was in de vorm van een vuurgevecht dan was dat meestal in het donker met als gevolg dat de gevechten niet goed te zien zijn.

Maar het is niet allemaal negatief.

Zo zette Charlton Heston een sterke rol neer maar ook Richard Harris was goed op dreef.

Daar aan tegen vond ik de rol van James Coburn te beperkt waardoor hij niet zo vaak te zien was.

Wat we wel vaak zagen was de prachtige omgeving waar de film opgenomen is.

Tot nu toe geef ik de film 3 sterren

Zonder 'Major Dundee' zou de film 'the Wild Bunch' nooit hetzelfde geweest zijn. Enkel hierom is deze film voor mij genietbaar.

Het acteerwerk mag er ook wel wezen.

Ik heb de gerestaureerde filmversie van 2005 bekeken.

Sam Peckinpah lag flink overhoop met de filmstudio omdat hij de duistere tonen van dit verhaal wilde benadrukken en de studio juist een eenvoudige Indianenfilm voor ogen had. Het is te merken aan het eindresultaat dat, niet geheel verrassend, het best werkt wanneer die duistere kanten zichtbaar zijn. Sam Leavitt brengt alles prachtig in beeld, inclusief een paar indrukwekkende actiescènes, maar ook hij kan de nepheid van een aantal studiosets niet verhullen.

Deze film is helaas volledig verknipt door de studio. De oorspronkelijke versie duurde bijna 3 uur. Er zijn nu een paar scènes hersteld en ook de idioot slechte soundtrack is vervangen door een stuk beter bij de film passende muziek. Helaas wel ruim na Peckinpah's dood. Begin jaren 70 toen Peckinpah ongekend populair was geworden bood Columbia Pictures aan om de film opnieuw te monteren naar vanwege drukte sloeg Peckinpah dit af. Jammer. Graag gezien wat zijn versie van MD was geworden. Deze huidige versie is alleraardigst waar we het mee zullen moeten doen.

Krijgt een blu-ray release in Duitsland bij Koch.

Details - Blu-ray - Koch Media Film - kochmedia-film.de

trebremmit

I Koch Media

Ik ben toevallig een boek aan het lezen over Hollywoodsterren (een vrij recent boek: Hollywood Boulevard van auteur Steven De Foer) met de focus over acteurs en actrices. Daarbij moet je keuzes maken natuurlijk en hij geeft een verklaring waarom sommige acteurs niet in het lijstje zijn geraakt. Hij noemt Charlton Heston zelfs apart: omdat hij de meest overroepen acteur aller tijden is.

Kwestie van smaak, maar je ziet toch dat Heston vooral nood heeft aan een goed oud klassiek verhaal. Denk aan Ben-Hur, Ten Commandments, El Cid en misschien wel het SF-verhaal Planet of the Apes. In het oude Hollywood kan hij nog wel meedraaien. Dus past hij nog wel in een film als Major Dundee als hij een ietwat stijve rol moet spelen. In deze film gaat dat, en bovendien is hij een militair. Een rol die andere Hollywood-sterren nog beter uit de verf kunnen doen komen denk ik, maar hij kan de film enigszins wel dragen. Met dank aan regisseur Sam Peckinpah die de film visueel openbreekt, enkel geremd door de filmmaatschappij en misschien wel enkele ego's tussen de acteurs. Pas bij zijn opvolger Wild Bunch zou hij helemaal zijn ding kunnen doen. Maar eigenlijk mag je daar Major Dundee niet op afrekenen.

De eerste helft is alvast de moeite. Geen klassieke western (de indianen blijven lang weg trouwens) maar eerder een zicht op een leger tijdens de Burgeroorlog met gevangen genomen grijze hemden uit het zuiden en een hoop blauwe hemden die meestal naar daar werden gestuurd om cipier te spelen zodat ze even weg waren van het front. Een film met wat clichés rond diversiteit (de Indianen, zwarte soldaten, vrouwen, …) die je in deze tijd niet meer verkocht zou krijgen. Te bekijken met de bril van het verleden.

Gaandeweg wordt de tocht eerder een interne strijd al zullen uiteraard de indianen en Franse soldaten nog voor het nodige vuurwerk zorgen. De eerste keer persoonlijk dat ik Franse soldaten in zo'n western/burgeroorlogsfilm zie.

De film valt beter mee dan verwacht. Een kleurrijke western met dit keer wat aandacht voor de burgeroorlog, wat ik nog te weinig zie. Sam Peckinpah weet wat hij moet doen, al is de creatieve vrijheid er nog niet die hij zelf wil. Heston speelt op safe en valt goed mee hier. Ook Coburn in een klein rolletje is niet slecht. Voor de romantische Hollywoodwesternliefhebber.

Mooie analyse. Heb zojuist de Koch blu-ray release besteld. Vooral benieuwd naar de extra's en het audio commentaar van Peckinpah expert Mike Siegel.

Wisselvallige film met een verhaal dat voor mij iets te veel zijpaden inslaat. Heel die toestand in dat Mexicaanse dorp,inclusief liefdesgeschiedenis hadden ze er wat mij betreft uit mogen laten.Vind ook dat Major Dundee nooit echt lekker op gang komt.

Voor de film spreekt de sterke cast met voorop Charles Heston en Richard Harris,terwijl ook James Coburn,Warren Oates en L.Q. Jones hier nog wat toevoegen.Ook zijn de locaties over het algemeen erg fraai. De uitgestrekte Sonorawoestijn heeft me altijd al geïntrigeerd.

Major Dundee bevat verder nog wel wat sterke scenes,met name de confrontaties tussen Heston en Harris zijn wel de moeite waard,maar in zijn geheel is dit toch één van de mindere films van regisseur Sam Peckinpah.

Gemiddeld.

Basto had deze nog niet genoemd, dus doe ik het: Blu Ray in aantocht met beide versies. De.gewone en de gerestaureerde. Bij Arrow.

Major Dundee (1964)

Eén van de weinige films van Sam Peckinpah die ik tot voor kort nog nooit gezien had, iets waar ik met een prima Arrow-uitgave eindelijk eens verandering in kon brengen. Velen (mezelf incluis) nemen Peckinpah’s western The Wild Bunch (1969) als de toetssteen van zijn oeuvre. Terecht denk ik nog steeds, maar toch laat deze (toegegeven, gemankeerde) film al zien dat Peckinpah in staat was om boeiende films te maken van ogenschijnlijk conventioneel materiaal.

Want voor westerns is Major Dundee’s plot redelijk standaard: in de nadagen van de Amerikaanse Burgeroorlog krijgt de noordelijke majoor Amos Dundee (Charlton Heston) opdracht het opstandige Apache-opperhoofd Sierra Charriba (Michael Pate) in te rekenen. Deze voert vanuit Mexico met een groep krijgers guerrilla-aanvallen uit op Amerikaans grondgebied. Dundee, die is weggepromoveerd naar het desolate Fort Benlin in de grensstreek tussen Texas en Mexico, ziet zijn opdracht als een kans op promotie. Probleem is alleen dat er voor deze missie weinig competente manschappen zijn in Fort Benlin. Vandaar dat Dundee rekruteert onder de plaatselijke bevolking, met wisselend succes. Uiteindelijk is hij genoodzaakt een groep zuidelijke krijgsgevangenen, aangevoerd door kapitein Benjamin Tyreen (Richard Harris), gratie in het vooruitzicht te stellen mits zij deelnemen aan de missie. Een aantal van hen, waaronder kapitein Tyreen, is ter dood veroordeeld nadat een ontsnappingspoging resulteerde in de dood van één van Dundee’s soldaten. Met de strop in het vooruitzicht stemmen de mannen uiteindelijk schoorvoetend in met Dundee’s voorstel.

Opvallend is dat, hoewel een vakkundig regisseur als Peckinpah aan het roer stond, Major Dundee vooral wordt gekenmerkt door een onevenwichtige uitwerking: de missie tegen Sierra Charriba, die toch het belangrijkste plotpunt vormt, speelt slechts een ondergeschikte rol in de uiteindelijke film. Het korte vuurgevecht dat na driekwart van de film de confrontatie tussen de soldaten en Charriba en zijn krijgers vormt, voelt aan als een anticlimax. Ook een drietal jongetjes die na een aanval op een farm door de Apachen zijn ontvoerd, worden redelijk snel door een oudere, afvallige Apache-krijger aan de soldaten overgeleverd. De Apache-scout Riago (José Carlos Ruiz), wiens loyaliteit aan de soldaten aanvankelijk een grote rol in de film lijkt te gaan spelen, blijkt uiteindelijk in een bijna terloopse scène door Sierra Charriba’s mannen naar de eeuwige jachtvelden te zijn bevorderd.

Dit narratieve broddelwerk was het resultaat van een aantal ongelukkige omstandigheden. Studio Columbia Pictures bezuinigde na een directiewisseling flink op het afgesproken budget en draaischema, hetgeen Peckinpah in creatief opzicht ernstig beknotte. Daarnaast kreeg deze te maken met producent Jerry Bresler, die voornamelijk ervaring had met het produceren van komedies en tienerfilms, en die het duidelijk ontbrak aan de visie die nodig was om de epische en complexe western die Peckinpah voor ogen stond adequaat vorm te geven.
De diverse veranderingen in budget en draaidagen betekenden ook dat scenarioschrijvers Harry Julian Fink, Oscar Saul en Sam Peckinpah het script verhaaltechnisch moesten accommoderen. Hetgeen de kwaliteit van de uiteindelijke film ook al niet ten goede kwam.

Onenigheid met Bresler over budgetoverschrijdingen leidde tot Peckinpah’s ontslag, hetgeen betekende dat hij ook niet langer betrokken was bij de montage van de film. En hoewel Bresler deze klus uiteindelijk over liet aan anderen, is het wel degelijk zijn gebrek aan visie die Major Dundee in belangrijke mate hindert, en er voor zorgt dat deze film niet het niveau van The Wild Bunch of Ride the High Country (1962) haalt. In de gerestaureerde versie van de film die in 2005 uitkwam, is een deel van de geschrapte of ingekorte scènes weer hersteld. Maar het moet gezegd: ook dit kan Major Dundee helaas niet redden. Hoewel in aanvang sterk blijft de film narratief te schetsmatig en slaagt men er niet in het publiek werkelijk bij de gebeurtenissen te betrekken. En zo degradeert de film, eigenlijk bedoeld als een karakterstudie naar de nietsontziende ambitie en het verlangen naar glorie van majoor Dundee, uiteindelijk tot een pover uitgewerkt geheel.

Desalniettemin valt er ook in deze gemankeerde western van Peckinpah genoeg te genieten: in de eerste plaats het sterke spel van hoofdrolspelers Charlton Heston en Richard Harris – hoewel de moeilijkheden tussen beide acteurs op de set bijna legendarisch zijn. Misschien kwam hun persoonlijke vijandigheid hun spel juist ten goede: beide spelen gebrouilleerde vrienden, personages met verschillende persoonlijkheden die door omstandigheden tot elkaar zijn veroordeeld. Het is vooral de onderlinge relatie tussen Dundee en Tyreen die zorgt voor het meeste vuurwerk op het scherm, helemaal wanneer in Mexico de aantrekkelijke weduwe Teresa Santiago (Senta Berger) hun beider aandacht trekt en confrontaties met vijandelijke Franse troepen zich aandienen. Naast Heston en Harris bieden ook James Coburn en Brock Peters prima tegenspel, evenals Peckinpah-getrouwen Warren Oates, Ben Johnson, L.Q. Jones, Slim Pickens, R.G. Armstrong en Dub Taylor.

Tot Major Dundee’s overige troefkaarten behoort tevens het vakkundige camerawerk van DOP Sam Leavitt. Hoewel Peckinpah’s beoogde cameraman Lucien Ballard door Bresler werd afgeschreven, bekoort Leavitt ook zeer zeker het oog door uitgekiende belichting en composities, met name tijdens de scènes in Fort Benlin. Daarnaast zorgt hij voor prachtige landschapsopnamen van Mexico, een land waar Peckinpah een speciale band mee had daar hij er in veel van zijn films naar terugkeert. En ook voor het oor valt er genoeg te genieten: de score van Christopher Caliendo, die in 2005 de bombastische score van Daniele Amfitheatrof uit 1965 verving, is meer ingetogen en elegisch van toon, hetgeen beter aansluit bij de door Peckinpah beoogde sombere toonzetting van de film.

Gelukkig is Sam Peckinpah’s oeuvre dermate sterk en idiosyncratisch dat zelfs een onvolmaakte film zoals Major Dundee daarin altijd nog de moeite waard blijkt. Dat is de kracht van Peckinpah's duivelse begaafdheid als regisseur en verhalenverteller.

Goed en kwaad zijn niet zo’n vastomlijnde begrippen in deze film, wat het sowieso boeiend houdt. Charlton Heston als Major Dundee is een getormenteerd man. Hard voor zichzelf, hoewel niet altijd consequent, en zeker hard voor de omgeving. Het is echter vooral de waanzin van de hele onderneming die opvalt: de strijd tegen de Apache en de opofferingen die hiervoor moeten getroost worden. Zoals vaak het geval in dergelijke films zijn de spanningen in de eigen gelederen de moeite waard. Er hangt een sfeer van uitzichtloosheid over deze film. De jacht op de Apache lijkt vooral een jacht op spoken (ze komen er ook pas op het eind aan te pas) en onderweg zijn er akkefietjes met het Franse leger, vrouwenkwesties, muiterij … Ook de rassenkwestie wordt uitgespeeld. Historisch correct genoeg lijkt me, en het was natuurlijk ook een zaak die de gemoederen in de jaren zestig sterk bezighield (de opkomst van Martin Luther King en zijn beweging) en sindsdien nog steeds bezighoudt.
De finale slag tussen de Amerikanen en de Fransen is behoorlijk indrukwekkend.

Ben altijd wel een liefhebber geweest van the blue bellies. Vooral hun pakken met mooie "gouden " knopen vond ik altijd stijlvol. En natuurlijk waren zij de goede kant in tijden van de Amerikaanse Burgeroorlog. Heb gekeken naar de extended version van 2 uur en 15 minuten in pracht beeld op Criterion met een mooi boekje erbij.

Afijn het is zeker geen topper maar kijkt en luistert verder wel goed weg. Het uitstapje in dat Mexicaanse dorpje komt aangenaam over. Senta Berger leeft trouwens nog steeds. De gedwongen pauze van Major Dundee was jammer en haalt het tempo behoorlijk uit de film wat toch al niet hoog ligt. Het eind spektakel is goed maar het einde zelf was nogal abrupt. Vond het verhaal ook niet sterk uitgewerkt. Het bevrijden van de kinderen heb ik gemist. Of waren dat er maar 2? Tegenspeler van Major Dundee vond ik de beste rol. Charlton heeft altijd iets medelijwekkend over zich. Daarin speelt Richard Harris een sterke rol. Derhalve een 6.5 voor een beste opmaak naar zijn veel sterkere film The Wild Bunch.

Film 3,5

Beeld 4 scan 4.5

Geluid 4,0

In een terugblik op de totstandkoming van de film is regisseur Sam Peckinpah teleurgesteld hoe Columbia met hem en zijn film is omgegaan. Het was bijna zijn ondergang geworden. Al tijdens de opnamen wilde de studio van hem af. Charlton Heston maakte zich echter sterk voor zijn aanblijven en zag zelfs af van zijn gage.
De studio verwijderde 30 minuten film met de bedoeling het bloeddorstige geweld te temperen en de antiheld (Major Dundee) heldhaftiger te laten zijn. Onbesproken helden wilde men. En dat is nu juist niet de constellatie waaromheen Peckinpah zijn films bouwt. De oorspronkelijke versie heeft een lengte van 152 minuten. Helaas kon diva Charlton Heston niet voorkomen dat de ingekorte versie in plaats van de oorspronkelijke versie en visie van de regisseur (tevens coauteur van het draaiboek) in de bioscopen terecht kwam.
Het verhaal dan. In de nadagen van de Amerikaanse burgeroorlog zaait een bende Apachen dood en verderf in het grensgebied met Nieuw-Mexico. Aan Major Dundee die om disciplinaire redenen naar dit buitengebied is overgeplaatst, de taak om aan de bloeddorst van de Apachen een einde te maken. Over een volledig garnizoen kan hij niet beschikken. Hij ronselt allerlei uitschot, waaronder krijgsgevangenen van de Confederatie, om hem bij te staan.
Het verhaal is niet gebaseerd op een ware gebeurtenis, hoewel het wel gebeurde dat de Union gebruik maakte van gevangengenomen soldaten van de Confederatie om hun troepen op oorlogssterkte te brengen en indianen op te jagen .
De film laat niet een mooi opgepoetst beeld van de historie zien, maar toont een volledig verscheurd land vol strijdige onrust, onderlinge haat en barbaars geweld. De personages zijn zowel psychologisch als ideologisch ambivalent vormgegeven, hoewel de schaar die 30 minuten film verwijderde de scherpe negatieve kantjes er waarschijnlijk wel heeft afgeknipt. Zo lijkt het althans. Neem bijvoorbeeld Major Dundee, die in het kader van gewenst heldendom opeens heel verwrongen toch niet de man blijkt te zijn zoals hij in beginsel wordt geportretteerd. .
Uitstekende regie. Strak, krachtig, zonder franje. Overigens zonder de bekende slow motion die Peckinpah in andere films veelvuldig toepast. De film is een visueel pleziertje. Prachtige settings, hectische actie. Prima cast ook, waarvan vooral Richard Harris en natuurlijk de diva Heston opvallen. Wel jammer dat in de tweede helft van de film het script wat nerveus en slordig in elkaar steekt, wat te wijten zou kunnen zijn aan de inperkingen die Columbia aanbracht. Wat van de film overbleef werkt niet altijd helemaal lekker en vloeiend, maar is meer dan onderhoudend en duidt in ieder geval op een talentvolle regisseur.

Klassiekerzondag bracht ditmaal Major Dundee, en Peckinpah gaat in die hoedanigheid nog enkele malen voorbij komen aangezien ik nog wat films van de man samen met Major Dundee vond bij de kringloop. Duidelijk is dat dit zijn eerste grote film schijnt te zijn en als soort van warm up voor The Wild Bunch gezien wordt. Nou, kom maar op dan aangezien die wel beviel.

De film winst er ansich geen doekjes om waar we vooral de nasleep van een overval op een nederzetting zien waar niet veel in leven gelaten is. Even slikken is altijd het moment dat Charlton 'from my dead cold hands' Heston in beeld komt maar vooruit dit is in een tijd waar hij met zijn wapenwet beter zou passen. Niettemin zet hij alles op alles zich op de indianen te wreken en de kinderen die ze mee zouden hebben genomen te bevrijden. En dit doet hij met een bijzonder raggidy ass bunch bestaande uit veroordeelde soldaten, criminelen, kleurlingen en wie hij maar kan ronselen op dat vlak. De tocht die daarna ondernomen wordt toont veel natuurschoon, levert enkele schietpartijen op maar leggen vooral de onderlinge verhoudingen bloot.

En laat op dat laatste nu net de nadruk in de film liggen, want wie grootse epische slagvelden verwachten tussen soldaten en indianen zal toch bedrogen uitkomen. Want het draait toch echt om de verschillen tussen de mannen, wit of zwart, noord of zuid, waar het broeit, waar menig discussie oplaait gevolgt door knokkerij. En in principe ligt daar de nadruk van de film, de vorming van een eenheid die elkaar langzaam gevormd wordt waar wrevel en openstaande rekeningen worden gladgestreken. Interessant zijn sowieso altijd Richard Harris en James Coburn, is er een bepaalde vorm van humor die wel aardig is en kleurt Major Dundee vooral veilig binnen de lijntjes zonder dat het spectaculaire of goed wordt want duidelijk is dat The Wild Bunch wel next level is. Een 3,5 voor de moeite, vanwege de mooie filmposter en omdat ik niet krenterig ben vanavond. Wellicht dat er op termijn met een herkijk nog geschaafd wordt aan dat cijfer.

De een na laatste Peckinpah die ik zag en weer een film die behoorlijk verminkt is door de studio. Story of his life. De shoot scheen een chaos en Columbia greep in. Ze wilden Peckinpah ontslaan, maar de ster Henson verdedigde hem ondanks de chaos en bood zijn salaris aan En zo bleef hij zitten.

Peckinpah leverde vervolgens een film in die veel te lang duurde. Het schijnt dat die cut vier en een half uur was. Dat kon natuurlijk niet en er werd vervolgens een cut gemaakt van 136 minuten gemaakt. Die werd nog eens ingekort tot 123 minuten. De 136 minuten-versie is weer opnieuw gemaakt in 2005 en de langste die we nu hebben.

Er blijft vooral een film over die niet in evenwicht is. Peckinpah houdt Heston onder controle en maakt zelfs in deze versie van Amos Dundee een moreel complex figuur. Er mist echter een hoop aan de uitwerking van de thema's; Ook loopt het verhaal door de schaar niet lekker en zijn er verschillende scenes die wel bestonden waarvan de inhoud nu kort wordt verteld in een niet zo sterke voice over. Volgens de overleving bevatte de eerste cut grandioze actiescenes die beinvloed waren door Seven Samurai en scenes zoals in de latere goede Peckinpah's zitten waarin de sfeer en de omgeving gedetailleerd worden weergegeven. Ook was de film erg gewelddadig in die cut. Wat de verhouding van de film tot zijn onderwerp ongemakkelijker had gemaakt. De recut probeert er een gewonere film van de maken en schrapte het geweld en de sfeerscenes. Peckinpah zou een aantal thema's die ook in deze film hadden moeten zitten later gebruiken in The Wild Bunch, een film waar er veel meer van zijn inzet overbleef.

Het pleit erg voor Peckinpah dat er zelfs nog veel fraais zit in een misvormde film als deze. Gelaagde karakters, Dundee is veel complexer dan Heston hem lijkt te spelen en knappe schetsen van de onderlinge verhoudingen. Nu nog een en ik heb alles van Peckinpah gezien en omdat hij zoveel botste met de studios waarmee hij werkte was het bijna nog een wonder dat zijn vrij korte carriere nog zoveel fraais heeft opgeleverd en de beste man nog behoorlijk invloedrijk is.. Blijft een erg bijzondere regisseur.