Emilia Pérez (2024)

Een nogal aparte en daardoor ook boeiende mix van musical, misdaad en drama. Het verhaal draait rond een kartelleider die op papier, maar ook lichamelijk een 2e leven begint. Dat geeft een strijd op vele vlakken met het verleden. Sterk neergezet door hoofdrol Karla Sofía Gascón die in Cannes alvast een prijs kreeg (net als de regie). Maar ook Zoe Saldaña en Selina Gomez zorgen voor voldoende peper en zout. En dan gieten ze alles nog eens in een musical, wat het geheel visueel een niveau omhoog tilt. Mooie nummers en visueel meer dan wat je zou verwachte van dit type verhaal. Regisseur Jacques Audiard heeft ondertussen een interessant palmares opgebouwd en levert opnieuw een mooie film af.

Een spannende en onverwachte mix van genres, die het hele maffia-genre op zijn kop zet.

Emilia Pérez verlegt grenzen op meerdere manieren, door muzieknummers te verwerken in een Mexicaans kartelverhaal en er een gewaagd queer aspect aan toe te voegen. Het is verbazingwekkend hoe de nummers niet de standaard muzikale showtunes zijn en je meerdere malen kippenvel bezorgen.

De hele cast is geweldig, met Karla Sofía Gascón en Zoe Saldana als het hart van de film. Ik was verbaasd en ontroerd door hun optredens. Selena Gomez is ook geweldig, maar ze had meer te doen mogen hebben. De film voelt aan als een absurde telenovella in alle opzichten: dramatisch, spannend, over de top en bij vlagen zelfs grappig. Het was precies wat ik nodig had, maar niet verwachtte.

Sommige creatieve keuzes begreep ik niet. Sommige shots zijn ronduit lelijk en misplaatst maar worden gelukkig onmiddellijk gevolgd door een scène die je aan het scherm gekluisterd houdt.

Emilia Pérez is een van de grootste verrassingen van het jaar. Ik zou het vreselijk vinden als deze ondermaats zou presteren.

Ik denk niet dat het grote publiek storm loopt voor deze film. Mooi zo, want ik vrees voor heel wat negatieve commentaren. Is het niet voor het transgender gegeven, dan wellicht voor de musical. Zeer gewaagd wel dit laatste, maar uitermate geslaagd wel. Af en toe met een dans, maar veeleer met krachtige songs met een boodschap. Het konden evengoed losse dialogen geweest zijn, maar de teksten zijn sterk en de song zorgt ervoor dat de inhoud extra hard blijft hangen.

Emilia Perez is zowat een misdaadfilm gehuld in een drama- en musicaljasje. Geen evidentie en Audiard slaagt erin deze moeilijke en ongewone balans te vinden. Het is meteen ook de troef van deze film. Wederom slaagt Audiard erin een sterke onafhankelijke film neer te zetten, The Sisters brothers misschien daargelaten.

In de prijzen gevallen in Cannes waar onder meer de Juryprijs werd gewonnen. Een film over identiteit, loslaten, vergevingsgezindheid en boetedoening. Karla Sofia Gascon en Zoe Saldana spelen de pannen van het dak. Sowieso een opmerkelijke film en één van blikvangers van 2024.

Assistent-advocaat Rita [Zoe Saldana] is het beu om mannen met criminele koppen te verdedigen voor een appel en een ei. Maar voor 2 miljard Mexicaanse peso’s is ze wel bereid kartelleider Manitas Del Monte [Karla Sofía Gascón] (die honderden doden op zijn geweten heeft) te helpen om een geslachtsoperatie te regelen, zodat hij als Emilia Pérez een nieuw leven op kan bouwen. Vier jaar later roept Emilia opnieuw Rita’s hulp in, deze keer om haar weduwe Jessi [Selena Gomez] en haar zoons te kwellen en op hypocriete wijze haar eigen straatje schoon te vegen. Een bespottelijk verhaal dat misschien dienst had kunnen doen als komische opera, maar Audiard neemt deze onzin volstrekt serieus en probeert zelfs sympathie op te wekken voor een hypocriete massamoordenaar! De enorme ironie van de slotscène is hem blijkbaar volledig ontgaan! Paul Guilhaumes camerawerk en Damien Jalets choreografie zijn uitstekend, maar hun moeite is verspild. Voer voor het Cannes Film Festival, waar het (niet geheel verrassend) twee keer in de prijzen viel.

Ik kan me voorstellen dat mensen emotioneel nogal op afstand blijven vanwege het verhaal, maar de manier waarop het verteld wordt is toch echt wervelend te noemen. Het is ook best knap te noemen dat geen enkel genre verzuipt in het ander, maar dat er sprake is van een totale synergie. Lees mijn volledige recensie hier.

Ja, als je wil, natuurlijk. Niks moet.

Bijzonder combinatie van misdaad en musical die ook niet helemaal werkt. Hoewel de film constant wel intrigeert wist de film me niet echt te raken, mede door die wat gekke combinatie. Het drama komt niet uit de verf, de musical hangt er te veel bij en echt als thriller werkt de film ook niet. Juist losse kleine scènes werken wel en sommige liederen worden pompeus gebracht en overtuigen wel net als het acteerwerk over de hele breedte, alleen maakt de som van die delen niet per se echt een goede film. Nu heb ik me niet verveeld in die 130 minuten en visueel is de film op momenten erg fijn (schitterende panoramashots soms) maar de film liet me ook lang vrij koud. 3,0*.

Uitstekende film waarin een advocaat een drugsbaron helpt bij haar geslachtsverandering. Origineel zowel qua verhaal als uitvoering. Een verrassende mix van genres waar je even moet inkomen, maar uiteindelijk wel een mooie en bijzondere film oplevert. Het ziet er allemaal mooi uit en de gehele cast levert prima werk.

Emilia Pérez een ietwat ongebruikelijke film die toch aardig in elkaar zit. Je moet er op het begin even aan wennen maar daarna is de zingende verhaallijn best een aangename toevoeging. Vond alleen het einde wat simpel in elkaar zitten maar ja ergens moet het verhaal ook stoppen want de film is best lang qua speelduur.

Aangenaam verrast toch wel. Ik heb Audiard wel hoog zitten, maar twijfelde hier vooraf toch een beetje aan, vooral aan de vorm. Het werkt verrassend goed, met sterk acteerwerk van Gascón en Saldana. Ook Gomez doet het niet slecht, maar de opmerkelijk matige uitspraak van haar Spaans leidde wel erg af. Beetje rare castingkeuze. Maar het is een onderhoudende film, dat het beste liedje voor het laatst bewaart, de meeste andere nummers waren weinig memorabel.

Het verhaal is verder een beetje apart, en ik snap ergens wel dat veel Mexicanen hier zo hun vraagtekens bij hebben. Het is toch een nationaal drama die ‘war on drugs’ met zoveel slachtoffers, met die groep vermiste studenten als een van de dieptepunten. Om dat in een musical te verpakken, van een kartelbaas een heilige maken omdat die als vrouw kennelijk wél over empathie beschikt, en dat ook nog door een Franse regisseur die geen Spaans spreekt en met vooral niet-Mexicaanse acteurs- de gevoeligheden zijn voorstelbaar.

Musicals en ik zullen nooit vriendjes worden. Ook bij deze valt het kwartje niet en is er geen klik. Niet met de plot, niet met de personages en niet met de liedjes. Ik ben fan van regisseur Audiard en kan het waarderen dat hij eens iets anders wil proberen, maar het is allemaal net iets te melodramatisch en vergezocht. Wat dat betreft past het musical-format wel bij de inhoud van de film, zou je denken, maar de muzikale intermezzo's doen onwennig en geforceerd aan, hoe subtiel ze ook in het geheel zijn geïntegreerd. Gelukkig barsten de personages niet te pas en onpas uit in gezang; dat blijft ons dan wel weer bespaard.

Had wat mij betreft nooit genomineerd moeten worden voor 13 Oscars. Niet een ervan was verdient.

Emilia Perez is vooral een pijnlijk oppervlakkig soapy verhaal gegoten in de vorm van een musical en dan gefilmd in een realistisch aanvoelend decor, hoewel de film geheel in een studio was. Dat bijt elkaar echt. Met de toon van het verhaal was je weggekomen als je het decor veel kunstmatiger had gemaakt. Bijvoorbeeld duidelijk in een studio met huizen waarvan je ziet dat ze niet echt zijn en kleuren die meer naar technicolor zouden neigen. En de boel situeren in een niet nader genoemd of fictief land.

Het niveau van de liedjes varieert van niet onaardig tot echt pijnlijk slecht. Met als absoluut dieptepunt La Vaginoplastia een nummer dat over decennia nog uitgelachen zal worden. Het transgender deel van het verhaal is veelal dramatisch dom. Oppervlakkig, plat en op veel punten behoorlijk onrealistisch. Soms ook echt behoorlijk fout zoals het feit dat de actrice een mannelijke stem opzet als ze erg boos is, alsof ze dan weer in haar natuurlijke zelf zit.

De twee oscars die gewonnen zijn, zijn twee dingen die nog wel te doen zijn. El Mal is een van de betere liedjes en Zoë Saldana is voor het grootste deel best te doen en is in elk geval beter dan de rest van de cast. Toch waren voor beiden ook letterlijk tientallen betere keuzes dit seizoen.

Ik moet nog best veel Audiard zien, maar ik begin na de kleine teleurstelling Dheepan en de grote teleurstelling Emilia Perez wel te vrezen dat hij me niet echt ligt. Is Une Prophete misschien de uitschieter naar boven?

Ik was ergens nog wel gefascineerd en dat houdt me van nog lager af. En je kunt Audiard een beetje lef niet ontzeggen. Maar goed was deze film helemaal niet..

Genre: Musical Drama Misdaad

Ik wist dat er muziek in zat maar wist niet dat het sausje een musicalgehalte had. Een beetje The Passion maar dan wel beter met van alles wat. In de verte klinkt het ook een beetje Shakira en daar word ik wel vrolijk van. De liedjes wisselen een beetje qua niveau. Dat transgender nummer was inderdaad een draak van een tekst. Gruwel. Maar de meeste andere songs waren niet onaardig. Soms wel een beetje zoetsappig.

Het verhaal vond ik wel origineel en ik denk zonder dat musical sausje dat we hier een aardige Misdaad actie film zouden hebben gezien. Daar houd ik wat meer van, maar ik vond Emilia helemaal niet zo slecht. De decoratie vond ik top en de choreografie zat strak in elkaar. Ik denk dat Barry Stevens in zijn nopjes zou zijn geweest.

Het eindstuk was verrassend en valt uit de toon bij de rest van de film maar zeker niet slecht. Zoe ken ik vooral van Colombiana. Toen ook al zo mager. Acteurs spelen trouwens goed voor dit genre.

Kortom toch verrassend!

Film 3,5

Beeld blu ray 4,5

Geluid 4,5