Longlegs (2024)

Ik heb ervan genoten! Doe lekker het licht uit en ga er maar ns goed voor zitten.

Sfeervolle sinistere horror-thriller die niet iedereen goed zal vinden. Het is dan ook een zeer aparte film, zowel filmisch gezien als het verhaal. Cage zou ik echt niet herkend hebben. Hij speelt zijn rol met verve, want ik vond hem doodeng. Harker is een geweldig karakter en de actrice zet ze perfect neer. Verder is er veel met een okergele lens gefilmd en daarnaast donker getinte filters wat de film zijn duistere sfeer geeft. Ik vond hem goed op een absurde manier. Drie en halve ster.

Om met de deur in huis te vallen ik ben een groot Oz Perkins-fan! Zijn February (ook bekend als The Blackcoat's Daughter (2015) was een goede kennismaking. Vervolgens maakte hij met I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016) en Gretel & Hansel (2020) twee juweeltjes die beide zware favorieten werden! Echter succes bleef uit (dramatisch ondergewaardeerde films) Dus het commerciële succes voor Longlegs in de bioscoop is absoluut welverdiend!

Al zal de internetmarketing van mysterieuze Teasers en een speciale website er ook aan bij hebben gedagen! De film met een beetje ongewone aanpak bevordert onvoorspelbaarheid maar dit is ook zijn meest conventionele tot nu toe, (zoals hij zelf ook toegeeft geïnspireerd door Silence of the Lambs) en daardoor ook meer voelt als een stapje terug... Dus allerminst: de beste film van de zoon van Psycho-acteur Anthony Perkins, Osgood Perkins

Een grimmig sfeervolle FBI-procedure waar FBI-agent met een bijzondere intuïtieve gave (of helderziendheid) Lee Harker (Maika Monroe) onderzoek doet naar een seriemoordenaar die bekend staat als Longlegs.(Nicolas Cage) Vaders die ogenschijnlijk volkomen normaal zijn, vermoorden het hele gezin. Echter op de plaats delict worden gecodeerde brieven gevonden en er is opvallend detail omtrent de verjaardagen van één van de kinderen. Er lijkt dus iets mysterieus/occults aan de hand te zijn.

Toch weet de film Fucking creepy vet te zijn Met de soundtrack die zorgt voor kippenvel door valse pianotonen en schichtige violen. Door Nicholas Cage die in eert instantie bijna onherkenbaar was maar ook angstaanjagend en smerig. En om Maika Monroe eigenlijk rust de verstikkende atmosfeer vrijwel geheel op de schouders van haar performance...met groot gemak laat ze Goth zien wie de echte sterke vrouw in een horrorfilm is!

De ingrediënten zijn wat bekender maar Osgood Perkins levert door zijn passie, persoonlijkheid en een flinke dosis lef ook nu weer een geslaagde film af! Alhoewel dus conventioneel en minder uitdagend en daardoor zeker niet zijn beste is zoals alles wat Perkins heeft geregisseerd: is het meer dan de moeite waard.

"Cuckoo! There she is, the Almost Birthday Girl. Oh, but... it seems I wore my long legs today. What happens if I...?"

Van regisseur Oz Perkins heb ik alleen de Horror / Mystery / Thriller film "I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016)" gezien en die vond ik enorm saai. En hoewel ik al snel wist hoe de film zou eindigen, of beter gezegd met welke familie (namelijk familie Carter), is deze film (een zogenaamde Slow-Burn) wel veel beter. Deze "Longlegs" van hem trok mijn aandacht vanwege het meespelen van Nicolas Cage, die als geen ander maniakale rollen kan neerzetten. En in "Longlegs" doet hij dat wederom en is hij overtuigend en bijna onherkenbaar en zelfs eng.

"Longlegs", welke zich afspeelt in de jaren 90, vertelt het verhaal van de jonge FBI agent Lee Harker (Maika Monroe), Lee is nog niet zo lang bij de FBI en wordt direct op een lastige zaak gezet. Ze krijgt namelijk de taak om de onopgeloste zaak van een seriemoordenaar op te pakken. Alleen gaat deze seriemoordenaar anders te werk dan anderen. Deze seriemoordenaar laat namelijk de vaders hun gezinnen uitmoorden, in plaats van het zelf te doen. Achtergelaten briefjes ondertekent hij met Longlegs. Aan Harker is uit te vinden wie deze Longlegs (Nicolas Cage) is en het wordt een race tegen de klok om ervoor te zorgen dat Longlegs niet nog een familie weet te grijpen. Maar wat Harker niet weet is dat Longlegs dichter bij haar staat dan ze had durven denken.

De film is opgebouwd uit drie hoofdstukken, te weten "Part One: His Letters" (na circa 6 minuten), "Part Two: All Of Your Things" (na circa 29 minuten) en "Part Three: Birthday Girls" (na circa 80 minuten), en hele film draait rond het verzamelen van bewijsstukken (zoals poppen), berichten die achtergelaten worden door Longlegs, tips en kleine details, die de puzzel compleet kunnen maken.

De film balanceert een beetje op de rand van een occulte thriller en een horrorfilm en referenties met "The Silence of the Lambs (1991)", "Zodiac (2007)" en "Se7en (1995)" (vanwege de religieuze verwijzingen in "Longlegs") zijn snel gemaakt. Vaak bevatten horrorfilms zogenaamde "jumpscares", maar "Longlegs" doet het eigenlijk zonder en kruipt vooral onder je huid. Dit komt door het verhaal, maar ook door de personages en de sfeer die gecreëerd wordt. Hier en daar is de film ook grof (wel niet heel vaak), want zo krijg je o.a. beelden te zien van de vermoorde families en ook de manieren (vooral met een bijl) waarop ze tot hun einde kwamen en ook zie je hoe een aantal FBI agenten worden doodgeschoten.

De film bouwt rustig op, welke ook als saai bevonden kan worden, en doet dat goed en weet de spanning vast te houden van de eerste tot de laatste minuut. De onheilspellende sfeer (gelijk al bij de opening met het kleine camerabeeld alla jaren 70 en de opening speelt zich ook af in de jaren 70, namelijk op 13 januari 1974) gaat mede door de beelden en de creepy muziek al snel onder je huid zitten. Longlegs zien we heel even in het begin waarbij hij mijn openingszin zegt tegen Lee Harker als jong meisje (gespeeld door Lauren Acala) die op 14 januari jarig is en hij gaat op het einde (nadat hij gearresteerd is) volledig los en vooral met zijn hoofd op een tafel Tussendoor zien we hem overigens ook en dat o.a. als hij naar een winkel gaat en tegen de jonge baliemedewerkster (Beatrix Perkins) zegt:

"Cuckoo... Cuckoo, Cuckoo... Cuckoo. And what day is your birthday, little angel?"

De baliemedewerkster zegt (of beter gezegd roept) dan:

"Daddy! That gross guy is back again!"

En verjaardagen rond de 14e van een maand spelen een belangrijke rol in deze film en vooral bij verjaardagen van meisjes die negen jaar worden en die dan een mysterieuze pop cadeau, een geschenk van de kerk, krijgen die erg op hen lijkt..

Het blijft lang onduidelijk wat de verschillende connecties nu zijn en dat geeft de film net iets meer. Het is daarom des te jammer dat de film ervoor kiest om alles te moeten uitleggen, waardoor de spanning soms wat verloren gaat en het een en ander toch een beetje geforceerd aanvoelt. Regisseur Oz Perkins heeft gelukkig wel een goede cast om zich heen verzamelt om zich dit te kunnen veroorloven en dat o.a. met Nicolas Cage (als Longlegs / Dale Ferdinand Kobble), Maika Monroe (als FBI agent Lee Harker), Blair Underwood (als FBI Agent Carter die de baas is van Lee en die een vrouw en jong dochtertje heeft welke bijna jarig is), Alicia Witt (als de religieuze moeder van Lee) en Kiernan Shipka (als Carrie Anne Camera die de enige bekende overlevende van Longlegs is).

De film ziet er fraai uit en lange onafgebroken shots laten je de omgeving (met o.a. prachtige ijskoude shots) in je opnemen. En door bewust veel ruimte over te laten wanneer personages in beeld zijn, ben je altijd op je hoede voor wat er in de schaduwen kan schuilen. Ook de gewelddadige momenten zijn snel en realistisch, met soms nare implicaties waarbij je je eigen verbeelding de vrije loop kunt laten. De ware kracht van "Longlegs" ligt in de sinistere, onderliggende toon. Het is ontzettend moeilijk om bijna de hele speelduur een constante dreiging / spanning vast te houden, maar het lukt regisseur Oz Perkins wel. Het verhaal draagt hieraan bij, want het is een psychologische trip die langzaam steeds indringender wordt en je beklemmend achterlaat.

De film wordt gedragen door de uitstekende cast en hoofdrolspeelster Maika Monroe speelt de ietwat houterige half-helderziende FBI-agent Lee Harker, een personage dat diep onder de huid van de kijker kruipt. Haar vertolking is overtuigend en zorgt ervoor dat de kijker echt meeleeft met haar zoektocht naar de waarheid. De chemie tussen Maika Monroe en Nicolas Cage, hoewel minimaal in directe interactie, is tastbaar en draagt bij aan de intensiteit van de film. Hoewel Nicolas Cage niet veel te zien is, zet hij Longlegs wel neer als een zeer overtuigende enge vent. Hij speelt hem zeer freaky en iedereen kan zien dat er heel wat steken los zitten bij hem. Hij schreeuwt, fluistert, zegt koekoek en zingt zijn tekst met verdraaide stem en dat zonder ooit de indruk te geven dat hij een trucje opvoert. Alle scènes met Nicolas Cage zijn spannend en uiterst vermakelijk. En Alicia Witt (ook een mooie vrouw) als Lee's moeder, te weten Ruth Harker, is ijzersterk en ze speelt zeer geloofwaardig en overtuigend de rol van een oudere vrouw die mentaal nog vastzit in de jaren zeventig en erg begaan is met de kerk Zo zegt ze regelmatig tegen haar dochter Lee:

"Are you still saying your prayers?" en "Do you still say your prayers?"

Lee antwoord daar op een gegeven moment op met:

"I never said my prayers, never once."

Lee’s moeder is ook een belangrijke schakel in het verhaal en zeker op het einde als ze blijkt het hulpje te zijn van Longlegs in ruil voor het niet doden van Lee toen ze nog een 9-jarig kind was en daarover wordt op een gegeven moment (na circa 87 minuten) door een voice-over (die van Alicia Witt) gezegd:

"So her mother begged for the little girl's life to be spared. In exchange, she would have to help him. She had once been a nurse. Now her work would be... murdering families..."

Als Lee's moeder dan op het einde bij de familie Carter is (sterke scène) en Lee aan haar vraagt "Mom, why are you doing this?", antwoordt zij daarop:

"If they don't die, then we will burn... and twist, and burn, and twist, in hell... forever... and ever. I'm doing this for you... just like I've always done. So that the little girl named Lee would be allowed to grow up..."

"Longlegs" is een macaber mysterie dat volledig inzet op de onheilspellende sfeer. De film blijft in je hoofd spoken en de beelden en de muziek zorgen ervoor dat de aanwezigheid van Longlegs altijd voelbaar is, zelfs als hij niet in beeld is. En Nicolas Cage speelt hem natuurlijk geweldig, zoals alleen hij dat kan.

P.S. de film opent met wat tekst uit het eerste refrein van het liedje "Get It On" van de Britse glamrockband "T. Rex" uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw en na het einde van de film krijg je het liedje ook te horen.

Deels geslaagde film. Vooral uit filmisch oogpunt.
De sfeer is uitermate geslaagd door het camerawerk en zaken als kadrering en sound design.

Maar het verhaaltje laat wel serieus te wensen over helaas. Wel jammer want als het om horror gaat heb ik dergelijke films het liefst.
Het begint nog wel aardig maar na een half uurtje begint het toch wel echt een onsamenhangend samenraapsetje te worden.

Voorts voelt Nic Cage als de psycho een beetje gimmicky.

En wat vond ik er nou van:

Het is een grimmige, donkere film geworden. Ook is er gebruik gemaakt van okergele lens waardoor er een duistere sfeer wordt gecreëerd. Het karakter Lee Harker wordt bijzonder goed neergezet door Maika Monroe. Ze lijkt wel een beetje autistisch te zijn, het karakter dan. En voelt soms zaken van tevoren aan. Nou niet denken dat het een paranormale film is want dat is het verre van. Ik had echt Nicolas Cage bijna niet herkend als de psychopaat die hij briljant neerzet. Het is geen snelle film vol met acties geworden, maar meer een puzzel. Waarvan ieder stukje langzaamaan het verhaal uitlegt. De film is ook op een bijzondere manier gefilmd, wat helemaal past bij dit verhaal. Aanrader? Echt wel. De soundscore helpt het verhaal spannend te houden ondanks de ontbrekende Jump Scares.

Rare & saaie film, niets voor mij, sry.

Longlegs is zeker geen verkeerde film om te kijken. Verhaaltechnisch niet groots maar pakkend genoeg. Het sfeertje verraadt zichzelf toch enigszins want er is een gekleurde lens nodig om het een en ander gestalte te geven. Ik vind dat soort keuzes altijd wat te simpel. Niettemin prima vermaak voor een kijkbeurtje en daarna zoals bij zo velen weer gauw vergeten.

Een goeie! Een wat ongewone serial killer film. Ik begrijp wel waarom sommigen het horror noemen. Er zit wel een nare horrorsfeer in verwerkt maar heel sterk geworteld in de realistische setting van een FBI onderzoek. Harker is een wat vreugdeloze FBI agente die onderzoek doet naar een reeks uitgemoorde gezinnen en ontdekt een motief die verband houdt met de verjaardagsdatums van de jonge dochters uit deze huizen. En zo leidt het spoor naar een knettergekke satanist, overtuigend gespeeld door Nicolas Cage. Het is nu ook eens een film die niet zo voorspelbaar is in dit genre, en lange tijd mysterieus blijft, wat ik altijd een plus vind. Prima uitgewerkte thriller.

Licht macaber sfeertje in het eerste uur: bomen met kale takken, halfdonkere straten met het licht van een enkele lantaarnpaal. Geen seconde trouwens dat ik dacht we zitten in de jaren '90, ook al zie je steeds die Bill Clinton aan de muur hangen. Een spannende scène door dat huis, met dank aan Clarice Starling (zelfs de zware ademhaling heeft ze geïmiteerd), maar zo bloedstollend eng als in de catacomben van Jame Gumbs vlindervilla wordt het niet. De geloofwaardigheid verdwijnt in de tweede helft als sneeuw voor de zon en dan krijg je mij niet meer mee. Ik moest ook steeds denken (vanwege de titel ook) aan een aflevering die ik ooit zag van de X-Files die ik toen supereng vond. Ik ben nooit een X-Files fan geweest, ook hier weer om de reden te onwaarschijnlijk allemaal, maar die ene episode vond ik dus behoorlijk griezelig. Die ging over de schaduw van een seriemoordenaar op een foto, denken ze dat ie heel lang moet zijn, blijkt ie later op stelten te lopen, brr... Unruhe heet die aflevering, zojuist opgezocht. Met een guest appearance van Pruitt Taylor Vince. Een naam die bij velen geen belletje doet rinkelen, maar als je hem ziet zeg je meteen 'O, hij ja'. Een acteur die wel vaker als seriemoordenaar getypecast is, maar die mij steeds weer de stuipen op het lijf jaagt. En iedere keer weer dat trucje met zijn ogen, zo heel snel heen en weer, alsof ie helemaal gestoord is, zowel krankzinnig als zwakzinnig.

Een vreemd en origineel misdaadverhaal over een satanische seriemoordenaar die via occulte praktijken zelf niet hoeft te moorden, maar door het gezin zelf laat uitvoeren. Het motief zou verband houden met de verjaardagsdatums van de jonge dochters. En laat dit creepy gegeven nu uitnodigen voor een avondje horror want tijdens het eerste gedeelte heb je totaal niet de indruk dat je naar een horrorfilm zit te kijken. De film heeft een trage opbouw waarbij tijdens het eerste uur de kijker zich verdiept in het mysterie en tal van dialogen. Niet altijd even spannend op dat moment, maar gaandeweg wordt het bizar verhaal duidelijker met een al of niet verrassende clou die je wel voelt aankomen. Bijzonder sfeertje en raar verhaal in dit occult werkje. 7/10

Een beklemmende en mysterieuze film. Bizarre rol van Nicolas Cage ook. Maar zeker geen verkeerde film. Het acteerwerk is uitstekend. Het verloopt allemaal een beetje traag, maar de spanning blijft wel aanwezig. Toch richting het einde verliest het een beetje zijn spanning en weet je eigenlijk wel hoe de vork in de steel zit.

3.0*

Wat een gedrocht van een film.

slaapverwekkend zelfs en totaal niet spannend, laat staan eng...

Matige film over een fbi-agente die meehelpt een seriemoordenaar op te sporen. Op zich een simpel plot, maar wel vol symboliek waar ik niet echt veel mee kon. De film is ook vrij traag en het hoofdpersonage wist me niet echt te boeien. Wel sfeervol op een naargeestige manier en de bijna onherkenbare Nicolas Cage weet weer een unieke indruk te maken.

Vreselijk saaie kut film. Zonde van je tijd.

Begin er niet aan!

Fascinerende film. Hij begint atypisch. Hiermee geven de makers je meteen vragen waarmee je verder moet. Cinematografisch was het eerste kwart van de film ook atypisch en kon ik ook niet altijd waarderen maar allengs werd dit wel steeds beter. Spannend is deze film zeker. Af en toe zelfs sinister. Deze film lukt het om je een totaal niet pluis gevoel te geven. Lange camerashots van wegen en landschappen en het ontbreken van figuranten versterken dit.

Een prachtige hoofdrol door Maika Monroe. Zeer goed gecast. Geluid en soundtrack hebben ook een belangrijke aandeel in de film. De makers zijn mijn inziens op zoek geweest naar nieuw geluid en sound om de onheilspellende sfeer te benadrukken.

Een spannende nare film. Geen gezellige filmavond doch wel genieten.

Mooi gemaakt en de acteurs vond ik goed. Maar ik vond 'm niet echt spannend of schokkend. Een 2,5 ster.

Als dit onder het genre Horror valt..?

Oz Perkins kan goed door als moderne horrorregisseur. Zeker als het om sfeer gaat. Deze weet hij op een onderhuidse manier in zijn script te verweven en valt het kwartje vaak later. Na zijn drie eerste films lijkt Longlegs toch een iets grotere doorbraak te zijn. De behoorlijk creepy stills en teasers van vorig jaar zaten nog in mijn achterhoofd.

De film begint met een flashback; in 8mm formaat gefilmd. Waarin we een jong meisje zien die een leegstaande auto op haar erf opmerkt. En dan maken we meteen kennis met de karakter waar het allemaal om draait.

Ik moest wel een beetje slikken met Nicolas Cage. De man is al dertig jaar bekend met Hollywood-blockbusters en kaskrakerrollen, een zwerm B-films om zijn schulden af te betalen, tot een paar steeds sterker wordende afwisselingen in genres. Het is zeker geen slecht acteur, maar omdat hij al zo veelzijdig bekend is dacht ik dat zijn rol in een film als deze op een een of andere manier niet zo erg meer kon overtreffen. Om dan na zo'n lange loopbaan zo'n rol te krijgen? Dan zou het toch al niet zo eng meer zijn? Je ziet er nog altijd Castor Troy, Yuri Orlov, Roy Waller of Big Daddy erin terug.

Maar nee, hij is hierin haast onherkenbaar en hij weet toch al zijn talenten in te zetten om hier toch wel echt een zwaar gestoorde griezel neer te zetten. Alleen zoals je weet zal je hem niet al te vaak zien.

We gaan terug naar Lee Harker. Het meisje van de 8mm opname. Inmiddels is ze in de dertig en bevinden we ons in de jaren 90. In de besneeuwde afgelegen regio vinden er gruwelijke rituele moorden plaats die vrijwel op dezelfde wijze zijn verricht. De FBI lijkt het spoor bijster, maar dan lijkt deze Lee Harker meer over deze zaak te weten dan je zou denken. Bovendien valt ze in dezelfde categorie; de geliefde prooien van de dader.
Meisjes die op de veertiende van de maand negen jaar oud worden. Maar Lee Harker was dat ook. En toch is ze nog in leven. Wat is hier aan de hand?

Opmerkelijk hierin is al dat ze zo rustig blijft bij die scene waarbij ze met een zaklamp buiten gaat kijken, terwijl er op de achtergrond een schim in haar huis voorbij doolt. Zelfs wanneer er een brief op de bureau ligt. In plaats van dat alle alarmbellen afgaan en ze haar collega's waarschuwt gaat ze er rustig voor zitten om de tekens te ontcijferen. Daar klopt al iets niet.

Maar uiteindelijk is de ontknoping wel huiveringwekkend. Haar moeder die uiteindelijk al die tijd voor Longlegs heeft gemoord om haar dochter te kunnen sparen. En zodoende ook Lee's collega's weet te hersenspoelen. Nu weet je ook waar die poppen al die tijd voor bestemd waren.

Toch eindigt deze film wel vrij ad rem en ondanks het kwartje pas later was gevallen blijven er wel nog veel zaken open. Is deze film nou ergens ook bovennatuurlijk of zijn zowel Longlegs als Lee's moeder er gewoon zodanig goed in geweest om binnen nog geen uur een vader over te halen om zijn hele gezin uit te moorden?
Valt dit niet een beetje te vergelijken met de film Sinister? Maar ik heb weinig verstand van rituelen.

Desalniettemin was dit weer een beklemmende fraaie horrorproject van Perkins. De man lijkt nu echt aan de weg te timmeren zonder zijn oude elementen los te laten. In februari volgt alweer de film The Monkey. De trailer ziet er al lekker surreëel uit. Waar zal dit naartoe gaan?

4,0*

Osgood Perkins is de zoon van acteur Anthony Perkins. Een beroemde naam die ongetwifeld vele deuren opent maar die de drager ervan tevens dwingt zich te bewijzen. Dat laatste is Osgood Perkins intussen goed gelukt. De regisseur van prima horrorfilms als February (2015) en Gretel & Hansel (2020) maakt met Longlegs opnieuw een goede film. De film lijkt daarnaast niet alleen in artistieke zin maar ook in commerciële zin succesvol te zijn.

Deels is het commerciële succes te danken aan de marketingstrategie achter de film. Als je maar vaak genoeg roept dat Longlegs een van de engste films ooit is, dan wordt dat door het publiek wel opgepikt. De belangrijkste reden voor het succes wordt echter veroorzaakt door de aanwezigheid van Nicolas Cage die de laatste jaren met een aantal waanzinnige rollen veel opzien baart. De man was trouwens in het promotiemateriaal voor de film niet te zien. Enkel zijn naam werd genoemd. Cage in een film en niet te zien in trailers? Dat maakt natuurlijk nieuwsgierig.

De geheimzinnigheid rondom de film past bij een film die heel intrigerend lange tijd om het mysterie in de film heen cirkelt voordat het mysterie wordt prijsgegeven. De kijker moet het doen met toespelingen en verwijzingen. De kern blijft lange tijd verborgen. Die aanpak maakt de film ontzettend spannend. De sfeer is gedurende de hele film intens verontrustend. Pas aan het eind komt de verlossing en is er klaarheid. Nou ja, tenminste over sommige dingen. Andere dingen blijven prettig hangen in de schemering.

In beginsel doet Longlegs waarvan het verhaal in de jaren 90 is gesitueerd, denken aan The Silence of the Lambs (1991) of aan Se7en (1995). Films die handelen over de jacht op een brute seriemoordenaar. Zodra Perkins echter bovennatuurlijke elementen in het verhaal introduceert, houdt de neiging om vergelijkingen te trekken op. Met de introductie van het metafysische wordt de sfeer steviger op de voorgrond geduwd en verdwijnt de handeling meer naar de achtergrond. De film daalt af naar een helse entourage die heel stijlvol wordt gebeeldhouwd. Beeld en sound design vallen prachtig ineen. Goed acteerwerk vult aan.

Het korte optreden van Cage is een beetje theatraal maar eveneens het meest memorabel. Toch heb ik misschien wel meer bewondering voor Maika Monroe in haar rol als sociaal onhandige FBI agent op jacht naar antwoorden. Heel beheerst en met subtiel acteerwerk weet ze in elke scène de aandacht naar zich toe te trekken. Longlegs is een fijne film. Op naar de volgende van Osgood Perkins.

Spannend in beeld gebracht, sfeertje zat er goed in, acteerwerk steengoed maar helaas niet zo onder de indruk van het warrige Duivelse verhaallijntje wat de basis vormde. Eigenlijk is het verhaal niet zo best uitgewerkt en leunt het voornamelijk op de ijzersterke horrorsfeer.

Hier werd dan van gezegd dat dit de engste film van het jaar zou zijn. Nou, dat valt dan erg tegen, want dat is totaal niet zo.

De film heeft wel een bepaald creepy sfeertje. Dat wordt mooi in beeld gebracht met bepaalde filmlenzen. Het is zeker geen slechte film, maar om nou te zeggen een hele enge film, nee.

Wel goed om een keer te kijken. Zeker bovennatuurlijke thriller fans. Maar verwacht geen heftige scenes.

An sich best een aardige film, maar ik vond Maika Lee Harker maar een vreemd verschijnsel. Als FBI agente vond ik de chemie met de rest van haar team maar magertjes. Alsof ze er niet bij hoorde. Misschien dat het beter was geweest als ze was ingehuurd vanwege haar speciale vaardigheden. Nu hing ze er maar een beetje bij en deed ze erg vreemd zoals bij de dochter van die rechercheur. Dat zag er allemaal maar vreemd uit. Op het eind moest het dan allemaal samenkomen. Een soort van Se7ven. Bij momenten is dit best een aardige film, maar op e.o.a. manier komt ie niet er niet helemaal uit. Een zesje en daarmee net geslaagd, maar niet voor een vervolg.

Film 3.0

Beeld 4.5 (4K 5,0)

Geluid 4.5

Poeh, moeilijke film,niet aan mij besteed dit ,met pijn en moeite afgekeken.

Deze stond al een tijdje op m'n verlanglijst, dus eindelijk eens bekeken. Vond het een sfeervolle film. De film deed me een beetje aan Silence of the Lambs denken qua sfeer.

De cast deed het prima en natuurlijk een opmerkelijke rol voor Nicolas Cage.

Het einde was minder m'n ding, maar voor de rest wel de moeite om gezien te hebben.

Het is vooral de kleurloze hoofdpersoon die deze film niet tot een hoger niveau weet te tillen. En Cage is eigenlijk ook teveel Cage. Verder wel een fijne en sfeervolle detective. 3,5*

Prima film. Begin deed denken aan Evil Dead met diezelfde auto die over een pad rijd. Ook dacht ik een verwijzing naar de 'kever' van Ted Bundy te zien.

Verder prima film maar wel een beetje traag om een hogere score te krijgen.

Ik viel er bij in slaap. En ik irriteerde me vreselijk aan het personage Harker.

Het is allemaal een beetje van: laten we heel vaag doen dan wordt het spannend. Niet dus. Zelfs de schrikmomenten zijn niet eng.

Heb deze film 3 sterren gegeven, dat is op zich een voldoende.

Het is zeker geen verkeerde film; het is zelfs een enigszins bijzondere thiller-horror mix, dat zie je toch niet zo vaak.

Maarrrrr.....het voldeed niet aan de enorme hype van vorig jaar. Ik kan me herinneren hoe ik reeds begin vorig jaar (2024) allerlei onheilspellende trailers van deze film te zien kreeg op YouTube die allemaal verdomd goed & veelbelovend uitzagen. Door allerlei omstandigheden ben ik vorig jaar niet aan toegekomen om deze film in de bioscoop te zien; achteraf gezien is dat dus niet zo erg geweest.

Nogmaals, het is een iets meer dan redelijke film, maar geen topper.

Het beste eraan is de creepy sfeer die het oproept. Maar de rest is redelijk, meer niet.