Back to Black (2024)

Als je de docu hebt gezien kom je niet echt nieuwe dingen te weten over Amy Winehouse, het is gewoon een aardige film die lekker wegkijkt.

Wisselende reacties hier. Ik vond hem verrassend sterk, heb me prima vermaakt.

Boneka,

Ik schrijf dat ik naar Amy gekeken heb in 2016. 2015. Ik bedoel natuurlijk dat ik de documentaire-film zag, tenzij je dit sarcastisch of ironisch bedoelt (bedoeld.)

Onrealistische vertolking / productie... Dit was NOT Amy ... Tja, weet echt niet met welke reden deze film bestaansrecht heeft ....

Wat een saaie film zeg. Amy Winehouse was een geweldige artiest, maar zo bijzonder is haar levensverhaal niet, vooral enorm treurig hoe ze langzaamaan is gesloopt door haar junkie vriendje en haar opdringerige familie. Maar dat alles komt hier veel te weinig naar voren en wat je ziet is dus gewoon weinig boeiend. De film heeft ook veel te lang nodig om op gang te komen. De film heeft wel kwaliteiten en ook het acteerwerk is niet verkeerd. Maar laten we eerlijk zijn, deze actrice lijkt en klinkt voor geen meter op Amy en dat is toch wel een beetje een afknapper. Gelukkig hebben we haar fraaie muziek nog, daarmee kom je de film wel aardig nog door. Het is geen rotzooi, maar ook zeker geen aanrader. Wil je meer zien over Amy Winehouse? Dan kun je beter Amy (Film, 2015) gaan kijken.

2,5*

Ja hoor weer

Hier kijk ik pas echt van op

Ik ben altijd wel geinteresseerd in biografische films, ook al heb ik niet direct altijd wat met de persoon zelf.

Na eerder de documentaire "Amy: gezien te hebben, nu de speelfilm bekeken.

En dezelfde gevoelens werden bij mij opgeroepen.

Vooral medelijden. Ook hier komt Winehouse kwetsbaar, labiel en naief over.

En ook in de film is het pijnlijk om te zien hoe blind ze in de relatie staat met de onbegrijpelijke liefde van haar leven Blake. Dat haar vader een behoorlijke vinger in de pap had in deze film is eveneens wel duidelijk.

"Mitch" komt in tegenstelling tot de documentaire hier wel heel sympathiek over.

Hoe dan ook, "Back to Black" is een intrigerende biografie geworden.

4*

Goeie film over een jonge vrouw uit Londen die het ver weet te schoppen als zangeres. Een vrij standaard muzikale biopic zoals er meerdere zijn verschenen de afgelopen jaren. Onderhoudend van begin tot eind. Marisa Abela doet het goed als Amy Winehouse, maar Jack O'Connell steelt de show als haar man. Prima film, maar de documentaire maakte meer indruk.

Amy vaak uitgesproken als Aaimie kende ik vreemd genoeg pas naar haar dood en kocht toen pas haar cd's die ik vrijwel allemaal mooi vond en nog steeds vind. Nu is een biografische film altijd lastig. Waar begin je en waar leg je de accenten. Nu was het leven van Amy niet indrukwekkend lang dus dat is wel een voordeel in dit geval. De vorige biografische film die ik zag was van Bob Marley. Ook niet verkeerd. Maar Elton John, Elvis, The Beatles en Freddie vond ik niet echt geweldig.

Deze film kreeg natuurlijk veel kritiek. Teveel gebaseerd op haar liefdesleven, liedjes worden echt gezongen door Marisa Abela en ze was tot het laatst te mooi. Aldus de kritieken. Tja ik denk wel dat het liefdesleven juist zo belangrijk was voor haar nummers zoals zo vaak. Vooral Back to Black is daar een duidelijk voorbeeld van. En dat de actrice zelf zong vond ik juist goed. Moet je dan playbacken met een nep Amy. Het is maar net hoe je er tegenaan kijkt. Dat ze na haar rehab er beter uitzag vond ik ook wel logisch alleen op het eind was ze iets te mooi afgebeeld.

Haar dood dat door velen werd toegeschreven door Blake vond ik niet geheel terecht. Hij hield van drugs. Zij was vooral een alcoholist. In hoeverre de film klopt maakt mij niet zoveel uit. Vond het in mijn optiek een prima film met een goede soundtrack en dan bedoel ik met name de filmmuziek. Jammer voor ik wel dat de extra's schaars waren en bovendien niet ondertiteld zijn in het Engels of Nederlands.

Film 4,0

Beeld 4,5

Geluid 5,0

Goede film ! Laat vooral zien hoe Winehouse haar leven uitte via haar songs. Zij was haar muziek en vooral haar teksten. En man, wat een heftig gevoelsleven heb je dan. En dan elke keer die songs op het podium zingen. Dat gaat dan diep door je ziel, vermoed ik zo. Marisa Abela doet het goed. Ik ken de muziek van Amy door en door en ze benaderd het fantastisch. Tuurlijk, ze blijft er goed uitzien maar Winehouse was ook echt letterlijk en figuurlijk helemaal op. Dat straalde haar ogen vanuit haar ziel uit. Dat is niet te benaderen. Arme Amy..

Aardig gespeeld, maar de film heeft totaal geen focus en het script is echt een zooitje.

Too soon.

De talloze documentaires over Amy Winehouse liggen nog te vers in het geheugen om nu met een verfilming van haar leven te komen. Dan kan je nog zo goed spelen, en dat doet Marisa Abela ook echt wel, maar het komt niet in de buurt van de herinnering. Beter om een van de documentaires te kijken, dat voelt veel prettiger. En als bonus hoef je dan ook niet tegen de onderkinnen van Eddie Marsan aan te kijken - ik hoop maar dat dat grime is.

Beetje middle of the road bio die lekker wegkijkt, maar een eigen smoel mist. Actrice lijkt wel goed.

3*

Voor een paar euro deze Back the Black op te kop getikt bij de MediaMarkt waar ik verder geen idee van had of dit iets ging worden of heel goed was. Het cijfergemiddelde en verschillende beoordelingen waren niet mals maar dat hoeft niet alles te zeggen.

Om meteen maar af te trappen rond Winehouse zelf, dat dit een unieke persoonlijkheid was, one of a kind, zowel qua uiterlijk als qua stemgeluid, en dat dit onmogelijk te kopiëren valt. En dat terwijl ik ook vrij kritisch ben als iemand niet lijkt op het bedoelde persoon. Maar in het geval van deze film ben ik soepel en vind ik wel dat er naar meer gekeken moet worden behalve het uiterlijk. Want om dan meteen maar een lans te breken voor Abela, vind ik dat ze het best wel oké doet en zeker een bepaalde panache, platvloersheid en taalgebruik etalleert die wel een beetje kenmerkend was voor Winehouse. Buiten dat is de film op zich interessant met de verdeling qua gezin waar ze in opgroeit, de invloed die Blake Fielder vrij snel gaat hebben, en hoe ze met muziek bezig is.

Is het heel boeiend of heel goed? Nee, het eerste uur is zelfs een beetje aan de saaie en brave kant waar je eigenlijk niet veel meer aan de weet komt over het karakter ondanks de mooie focus op muziek, een sterke soundtrack, en de langzame ontwikkeling naar een superster met prijzen. Want het is de switch op het uur naar mindere tijden die de film pas een beetje doet aangrijpen met een reeds verlopen Winehouse, met drugs en drank, de paparazzi op haar hielen en de slechte vibe rondom Blake waar ze net zo min mee kan als zonder. Want wat is dat toch een vervelende vent die altijd alles om weet te draaien en zichzelf in de slachtofferrol zet, overigens overtuigend en goed door de altijd sterke Jack O'Connel, iemand die ik altijd graag zie.

En met de wetenschap wat er komen gaat is het allemaal wel wat, maar 27 jaar en toch ellende voor een heel leven. Eindresultaat is een sterke O'Connel, Abela die doet wat ze doen moet, het punt alleen rond de film is dat het onvoldoende de diepte ingaat en ik achteraf niet het idee heb dat ik meer weet over Amy Winehouse inclusief alle valkuilen en wert wat meer. Ik denk dat er nog wel eens een herkijk aan zit te komen maar voor nu slechts drie sterren.

Deze biografische dramafilm over het leven van de Britse zangeres Amy Winehouse is voldoende onderhoudend en ook zeker interessant om te volgen hoe de ster zich opwerkte naar de top met een kijk op haar familie en haar liefde van haar leven in combinatie met drank en drugs. Wel erbij vermelden dat de biografische film Amy 2015 nog niet gezien is. De muziek wordt goed gebracht en als kijker krijg je ook een beter zicht op haar leven waarbij Blake en haar oma voor Amy alles betekende en dat geld en glamour eigenlijk niet zo belangrijk waren. Marisa Abela brengt het karakter, de energie en de kwetsbaarheid van Amy goed over. Ze probeert de unieke stem en uitstraling toch enigszins goed over te brengen, ook al is dat een onbegonnen zaak. Amy’s turbulente partner Blake wordt intens en overtuigend gebracht door Jack O'Connell. Misschien iets teveel aandacht naar de onderlinge relatie, maar die was ook blijkbaar heel belangrijk met haar dood als gevolg van te veel alcohol en drugs. 6/10