Back to Black (2024)

Regie en met name script zijn niet zo geweldig en van de hak op de takkerig.

Dat gezegd hebbende doet de cast het echt verrassend goed (O'Connell stands out) en de muziek is natuurlijk nog steeds zalig.

Vooral Tears Dry on their Own als afsluiter is een favorietje.

Gemengde gevoelens over deze biopic.

Als Amy fan kon ik deze natuurlijk niet overslaan. Of, als ik de recensies moest geloven, kon ik deze beter wel overslaan. Toch?

Ik moet zeggen dat het mij behoorlijk meeviel. Gisteren gezien in een halflege zaal in Utrecht Leidsche Rijn. Dan nu de film zelf.

De film is absoluut niet slecht, zeker niet zo slecht als sommige recensies je doen geloven. Het eerste deel van de film is ook meteen het beste gedeelte. Abela doet het helemaal niet slecht als Amy en vooral het pittige, nonchalante gedeelte van Amy komt goed naar boven. Dit maakte vooral het eerste gedeelte erg luchtig en prettig om te aanschouwen. Ik was erg bang dat ik mij zou irriteren aan het stemgeluid van Marisa maar ik was positief verrast. Het is beter dan de trailer je doet geloven.

Wel voelt de film (vanaf het tweede gedeelte vooral) ontzettend gehaast. Ineens is ´Frank´ er daarna gaan we meteen naar de ontmoeting met Blake. Sommige karakters komen amper er in voor (Janis, Juliette Ashby, Salaam Remi) of zelfs helemaal niet (Mark Ronson), terwijl ze wel een belangrijke rol speelden in Amy´s leven. Ik dacht dat ik mij zou irriteren aan Mitch maar gelukkig viel het mee.

En dan gaat de film als een sprinter door het 2e deel. En dat is jammer. Het is vooral dit deel waarin de meeste fouten zitten en het voelt afgeraffeld. We springen van hot naar her en qua continuïteit rommelt het aan alle kanten.

Amy gaat naar een afkickkliniek (In werkelijkheid ging ze naar St. Lucia)?. Ze treed op bij de Grammy´s en ineens is ze verhuisd naar het laatste huis waar ze gewoond heeft, en overleden is. We slaan de laatste 2,5 jaar compleet over en gaan meteen door naar het einde. Twee uur is te kort om alles te vertellen, dat begrijp ik. Wellicht zou haar verhaal beter verwoord kunnen worden in een Netflix- serie.

Maar over het algemeen een prima film over haar leven, al kan het niet tippen aan de documentaire.
Gelukkig maakt het eerste deel een hoop goed en over het algemeen is het een respectvol eerbetoon aan Amy.

7/10

Geautoriseerde biografie van Amy Winehouse [Marisa Abela], wat tot gevolg heeft dat iedereen er zonder kleerscheuren afkomt. Fijn voor hen, maar het levert een buitengewoon saaie film zonder drama op. Abela zou niet misstaan in een playbackshow, maar ook zij is opgezadeld met een oppervlakkig script. Amy verpest haar carrière door drank en drugs, mede door haar relatie met junkie Blake [Jack O’Connell], die er ook buitengewoon genadig van af komt. Dan maar de vinger halfhartig wijzen naar de media en vooral geen duidelijkheid geven over de omstandigheden rondom Amy’s vroegtijdige dood. Een cash in, alleen voor haar diehard fans en voorzien van te veel liedjes en te weinig verhaal.

Niet de eerste en ook niet de laatste biopic, alleen is er nu wat meer kritiek. Het is ook vrij snel, meestal komt dit veel later na het overlijden of carrière van een bekende naam. Dat Amy Winehouse en eigenfilm verdient, is sowieso wel terecht. En de kritiek is ook niet helemaal onterecht. De vader van Amy en vriendje Blake komen er iets te goed vanaf in deze film. Qua script valt het verder best nog heel goed mee, al wordt het ook niet meer dan een Hollywoodverhaal met een rise & fall. Al is dat wel het leven van de ster natuurlijk...

Maar ik ben wel een Amy Winehouse fan, en dat helpt bij een biopic over een muzikale artiest. De film focust vooral op de teksten van haar songs die ze geschreven heeft over haar eigen ervaringen. En dat komt wel goed naar voren. De film valt vrij goed mee, we hebben al mindere biopics gehad laatste tijd. En de troef in de film is toch wel Marisa Abela in de hoofdrol die de zeer moeilijke taak had om Amy te vertolken. Ze doet dat ongelofelijk goed en bovendien zingt ze ook zelf de songs in de film.

Conclusie is dat de film iets te standaard is qua verhaal en misschien wat te vroeg komt. Maar met Marisa Abela zet één van de betere biopic prestaties neer. Als film is dit best wel goed en fans zullen hier best van genieten, als je je niet te druk maakt over de rol van Mitch en Blake.

Ik wist niet wat ik moest verwachten van deze muziek film.

Over het leven van deze helaas zo jong heengegane beroemde zangeres.

En gespeeld door Marisa Abela waar je de nodige kritiek over las.

Waarschijnlijk hebben diegene niet echt aandacht gehad, voor haar acteer spel, wat werkelijk uitmuntend is.

Een nieuwe veelbelovende actrice die de rol met verve en swag en ontzettend sterk vertolkt.

De film begint gelijk sterk, met even een kleine terugval,maar naarmate de film in de tweede passage komt, wordt deze echt krachtig en naar de climax aangrijpend, een vrouw met een geen doorsnee karakter met pittige maar ook lieve kanten, wat ook te zien is, als een jong meisje om een handtekening vraagt.

Er komen schitterende beroemde songs van haar repertoire in de film.

En subliem vertolkt.

Met een uitstekende cast een film die met aandacht en kwaliteit gemaakt is, door de cast en de makers.

Het resultaat is een waardige en prachtige biopic film geworden.

Meer dan redelijke prent!

Wat een onverwacht goede film! We zagen hem in een grote filmzaal als enige bezoekers. Prive-film dus. Ontzettend genoten. Ik ken Winehouse wel, maar niet bijzonder goed. Ze zingt geweldig en ik weet van haar getroubleerde leven, maar heb me nooit verdiept in haar teksten. Sinds de film weet ik dat ze niet alleen een geweldige zangeres was, maar ook een top songwriter. Het is weinigen gegeven gevoelens zo 1 op 1 om te kunnen zetten in muziek. De hoofdrolspeelster zingt zelf de nummers in de films. Ik zou dat zelf niet aangedurfd hebben, maar ze brengt het er wonderwel goed vanaf. Ze acteert ook nog eens heel sterk. Wat er van waar is wat er in de film wordt verteld, weet ik niet. Dat kan alleen Amy zelf vertellen en dat wordt lastig. Voor mij is deze film een topper. Geen seconde verveling.

Marisa Abela en Jack O'Connell doen het leuk als centraal koppel, zowel ieder voor zich als samen met absoluut een zekere chemie. De film kijkt ook redelijk weg en de aankleding is prima en onderwijl leer je wel iets over het leven van Winehouse. Maar de film is ook enorm gladgestreken om over het einde (alsof ze voor haar dood maanden zo niet jaren nuchter was) nog maar te zwijgen. Dit is een film van iemand die af en toe schreeuwt en hem af en toe weet te raken, niet iemand die helemaal van de wereld is. Vooral dat concert. Deels is dat ook wel Abela's schuld maar vooral het script en regie toch wel die kiezen voor een erg veilige film die daardoor net niet overtuigt ondanks enkele prima momenten. 2,5*.

Wat een saaie film zeg. Amy Winehouse was een geweldige artiest, maar zo bijzonder is haar levensverhaal niet, vooral enorm treurig hoe ze langzaamaan is gesloopt door haar junkie vriendje en haar opdringerige familie. Maar dat alles komt hier veel te weinig naar voren en wat je ziet is dus gewoon weinig boeiend. De film heeft ook veel te lang nodig om op gang te komen. De film heeft wel kwaliteiten en ook het acteerwerk is niet verkeerd. Maar laten we eerlijk zijn, deze actrice lijkt en klinkt voor geen meter op Amy en dat is toch wel een beetje een afknapper. Gelukkig hebben we haar fraaie muziek nog, daarmee kom je de film wel aardig nog door. Het is geen rotzooi, maar ook zeker geen aanrader. Wil je meer zien over Amy Winehouse? Dan kun je beter Amy (Film, 2015) gaan kijken.

2,5*

Goeie film over een jonge vrouw uit Londen die het ver weet te schoppen als zangeres. Een vrij standaard muzikale biopic zoals er meerdere zijn verschenen de afgelopen jaren. Onderhoudend van begin tot eind. Marisa Abela doet het goed als Amy Winehouse, maar Jack O'Connell steelt de show als haar man. Prima film, maar de documentaire maakte meer indruk.

Amy vaak uitgesproken als Aaimie kende ik vreemd genoeg pas naar haar dood en kocht toen pas haar cd's die ik vrijwel allemaal mooi vond en nog steeds vind. Nu is een biografische film altijd lastig. Waar begin je en waar leg je de accenten. Nu was het leven van Amy niet indrukwekkend lang dus dat is wel een voordeel in dit geval. De vorige biografische film die ik zag was van Bob Marley. Ook niet verkeerd. Maar Elton John, Elvis, The Beatles en Freddie vond ik niet echt geweldig.

Deze film kreeg natuurlijk veel kritiek. Teveel gebaseerd op haar liefdesleven, liedjes worden echt gezongen door Marisa Abela en ze was tot het laatst te mooi. Aldus de kritieken. Tja ik denk wel dat het liefdesleven juist zo belangrijk was voor haar nummers zoals zo vaak. Vooral Back to Black is daar een duidelijk voorbeeld van. En dat de actrice zelf zong vond ik juist goed. Moet je dan playbacken met een nep Amy. Het is maar net hoe je er tegenaan kijkt. Dat ze na haar rehab er beter uitzag vond ik ook wel logisch alleen op het eind was ze iets te mooi afgebeeld.

Haar dood dat door velen werd toegeschreven door Blake vond ik niet geheel terecht. Hij hield van drugs. Zij was vooral een alcoholist. In hoeverre de film klopt maakt mij niet zoveel uit. Vond het in mijn optiek een prima film met een goede soundtrack en dan bedoel ik met name de filmmuziek. Jammer voor ik wel dat de extra's schaars waren en bovendien niet ondertiteld zijn in het Engels of Nederlands.

Film 4,0

Beeld 4,5

Geluid 5,0

Too soon.

De talloze documentaires over Amy Winehouse liggen nog te vers in het geheugen om nu met een verfilming van haar leven te komen. Dan kan je nog zo goed spelen, en dat doet Marisa Abela ook echt wel, maar het komt niet in de buurt van de herinnering. Beter om een van de documentaires te kijken, dat voelt veel prettiger. En als bonus hoef je dan ook niet tegen de onderkinnen van Eddie Marsan aan te kijken - ik hoop maar dat dat grime is.