Chi Trova un Amico Trova un Tesoro (1981)

jahaaa! we wachten allen nog steeds op avonturen in de noordpool!!

Maar deze viel me destijds wat tegen (toch twee keer geweest,hihi!).

Vond de humor op dat eiland wel echt heel flauw, ook als 14jarige en bij mij wil dat wat zeggen, hoor! haha!

Maar de twee grote knokscene's zijn hilarisch!

Daar zaten we dan. Met z'n allen om de TV, chips en cola voor het grijpen. De jarige was overladen met kado's en had een film gehuurd om op zijn verjaardagsfeestje te laten zien. Natuurlijk was dat of een Louis de Funes film of een film van Bud Spencer en Terence Hill.

Helden waren het voor mij, want wat was er nou leuker dan een mengeling van aktie en humor voorgeschoteld te krijgen. Terence Hill was de "rat" van de twee, die zowel zichzelf als Bud Spencer in de problemen wist te helpen. Gelukkig was het niet moeilijk om te volgen, want elke Hill & Spencer film verliep op dezelfde wijze.

Net zoals deze film, waarin Hill (die al het geld wat hij leent vergokt) uit de handen moet blijven van een groep gangsters. Dit doet hij door als verstekeling mee te varen met Spencer. Als ze schipbreuk lijden, komen ze op een eiland terecht (waar Hill een schatkaart van had). Ze ontmoeten verschillende maffe figuren, zoals een overdreven acterende Italiaan als inboorling, een groep in SM gestoken piraten en een Japaner die nog denkt dat de Tweede Wereldoorlog bezig is.

De film bevat, zoals de meeste films van Hill & Spencer, genoeg humor en vechtscenes. Een lekkere nostalgische film.

3,5*

Altijd genieten met de vier vuisten, ook hier weer. Leuke gevechten, natuurlijk met de platte hand, grappige geluidseffecten en leuke personages. De gekke Jap, de bewoners van het eiland en die piraten in sm-kleding, prachtig! Leuke situaties, leuke film.

3,0*

Naast serieuze Spaghetti Westerns kan Corbucci ook het tegenovergestelde. Uitermate lollige kolder met Spencer en Hill.

Zowel de knokpartijen alswel de uber nichterige pakjes van de schurken zijn goud waard...

3,5*

Who Finds a Friend, Finds a Treasure was overduidelijk niet mijn soort film. De effecten zijn zo nep als maar kan, maar juist dat geeft de film ook weer een bepaalde charme. De films is ontzettend overdreven, en soms is dat leuk, maar soms ging het ook wat te ver. Acteerwerk was ook wel leuk opzicht. Al vraag ik me wel af wat er met de papegaai van Charlie gebeurd is..

In zijn algemeen zijn het voor mij de kleine detailtjes die voor mij deze film redden. Ikzelf vond het niet zo'n hele leuke film in ieder geval (buiten de bovengenoemde pluspunten). Ook het speelduur had wat korter mogen zijn.

2*

Echt een toffe film met een groot zomer gevoel. Daarom heb ik hem nog eens gezien, de laatste keer moet 20 jaar geleden geweest zijn.

Zoals in al hun films zijn Spencer en Hill ook hierin een geslaagd duo en de knokpartijen zijn enig.

Key Biscayne in Florida dat als locatie voor het Bongo-Bongo eiland gebruikt werd is een prachtige, geschikte plaats voor de film en het liedje Movin' Cruisin' van Fantastic Oceans doorheen de film blijft nog lang in het geheugen hangen.

Leuke tijdloze avontuurlijke knokfilm met een lekker zomers tintje

3,5 sterren

Who loses a treasure, finds a friend

De zomer is nu helemaal voorbij en dat werd gisteren duidelijk gemaakt door aan één stuk te regenen. In het verlangen om toch nog van een beetje zon te kunnen genieten, besloot ik me aan deze Who Finds a Friend, Finds a Treasure te wagen. Volgens de plotomschrijving kwamen onze twee vechtersbazen terecht op een tropisch eiland terecht dus qua zon zat ik daar normaal gezien wel goed mee.

Maar dit is vooral een wederom erg aangename film van het duo geworden. Alleen wat zonde van het trage begin. De gluiperigheid van Hill is op zich nog wel redelijk leuk maar mist overduidelijk een klankbord en het is dan ook wachten tot Spencer op de proppen komt. Dan schiet de film al wat meer in gang maar wordt uiteindelijk naar een hoger niveau getild wanneer de twee strandden op het tropische eiland. Het ene na het andere leuke personage wordt op je afgevuurd, de ene al wat meer gestoord dan de andere, en het is genieten van de eerste tot de laatste seconde. Even lijkt het alsof de film met een anti-climax gaat afsluiten wanneer de slechteriken zonder boe of bah achter slot en grendel zitten maar gelukkig ontsnappen ze en kunnen we nog rekenen op een heerlijk vuistgevecht. Who Finds a Friend, Finds a Treasure bevat dan ook alle gebruikelijke elementen die je bij de films van Spencer & Hill kunt verwachten waardoor dit een erg vermakelijke zit wordt.

Leuke soundtrack trouwens, iets wat jammer genoeg niet altijd het geval is bij de films van Spencer & Hill dus zeker het vermelden waard. Het duo doet het weer als vanouds goed en staan garant voor een aantal leuke vechtscènes. Waar meestal de focus op hun ligt, zijn er hier wel een aantal geslaagde bijrollen te vinden. John Fujioka mag opdraven als een gestoorde Japanner die niet weet dat de Tweede Wereldoorlog al decennia lang tot een einde is gekomen en wordt ook nog eens geruggensteund door een aantal leuke personages zoals een piratencrew die zich volledig in SM-kledij hult. De beste mop volgt nog op het einde waarin een poging wordt gedaan om te insinueren dat het eiland effectief bestaan heeft en dat de makers er alles aan zullen doen om dit idyllische plaatsje geheim te houden. Niets is minder waar want Corbucci ging in Key Biscayne in Florida, USA filmen.

Zoals gezegd een erg leuke zit met als enige minpunt het feit dat de film te traag op gang komt. Spencer & Hill zijn zoals gewoonlijk erg leuk en de vele geslaagde bijrollen maken het geheel af. Ik was gisteravond in de mood voor licht vertier en met Who Finds a Friend, Finds a Treasure word ik op mijn wenken bediend. Moet dringend maar eens werk maken van de rest van hun oeuvre.

3,5*

Ook voor mij jeugdnostalgie, het duo Bud Spencer en Terence Hill. Dat zegt gelijk iets over het niveau van de film. De humor en de actie houdt zich tussen een Jackie Chan film en Gaston & Leo. Met acteerniveau van The A-Team of McGuyver. Leuk als je jong was in de jaren '80 bij gebrek aan beter, maar ondertussen toch wel gedateerd en vrij fout. Als je er van houdt, heeft de film nog wel charme. Maar verwacht geen klassewerk.

RTL7 zend wat Bud spencer films uit. en wat een verademing . eindelijk weer eens leuke films op tv.

dat kunnen ze tegenwoordig niet meer. daarom 5 sterren

In feite vormen deze twee een beetje de gewelddadige versie van Laurel & Hardy. Ze delen een gelijkaardige relatie, alleen kloppen ze het er nog wat harder in. Verder een verhaaltje in goede Spencer & Hill traditie waaraan lekkere knokpartijen opgehangen worden. Lachwekkend op elk vlak en dus wel nog steeds amusant. Maar … dit soort films mag toch echt niet langer dan 90 m. duren, en hier gaan ze er spijtig genoeg over waardoor het me begon te vervelen.

Aardige Avontuur / Komedie film met het bekende Italiaanse duo Bud Spencer en Terence Hill, dat hier niet veel meer doet dan hun oude routine nog eens afdraaien. De formule van de komische knokfilms met het duo is begin jaren tachtig ook ietwat sleets geworden. Het duo is inmiddels de veertig en respectievelijk de vijftig ruim gepasseerd en dat is merkbaar. Wel is de vormgeving, in hun dertiende gezamenlijke film, ditmaal zorgvuldiger dan gemiddeld en de film is opgenomen op Key Biscayne in Florida.

Alan (Terence Hill) heeft al zijn geld verloren bij het gokken en zijn laatste kans is een schatkaart van een oom. Hij vlucht op het zeilschip van Charlie (Bud Spencer), die als promotiestunt voor "Puffin Marmalade" (eten waar hij zelf van walgt) rond de wereld zeilt. Het schip is nauwelijks tien meter lang, maar toch weet Alan zich te verbergen. Als Charlie ontdekt dat er bier en eten verdwijnt, zet hij een val en betrapt hij Alan. Het liefst zou hij hem overboord smijten, maar Alan weer Charlie ervan te overtuigen naar een afgelegen eiland te varen, te weten Bongo Bongo eiland, waar een goudschat begraven zou liggen. Ze krijgen ruzie en knokkend vallen ze overboord en moeten ze naar het Bongo Bongo eiland zwemmen. Eenmaal aangekomen op Bongo Bongo eiland ontmoeten ze de wonderlijke plaatselijke bevolking, slavenhandelaren en de Japanse soldaat Kamasuka (John Fujioka) die de schat nog steeds bewaakt en denkt dat de Tweede Wereldoorlog nog aan de gang is.

Spaghetti-western veteraan Sergio Corbucci regisseerde de film en Eerder maakte Corbucci al de Komedie / Misdaad film "Odds and Evens (1978)" met het duo. "De Vier Vuisten Hebben de Tropenkolder", oftewel de Nederlandse titel, is een leuke en vermakelijke film met veel humor (met name flauwe humor) vrolijke gevechten en een bestorming met een opgelapte Japanse tank.

De Japanse tank was geen echte Japanse tank uit de Tweede Wereldoorlog, noch een replica, noch was hij op één van beide gebaseerd. De tank werd speciaal voor de film gebouwd zonder enig specifiek historisch ontwerp. En het Kamasuka personage was gebaseerd op Hiroo Onoda, een Japanse militair die vooral bekend werd doordat hij zich bijna dertig jaar na de Tweede Wereldoorlog nog ophield in de jungle van het Filipijnse eiland Lubang, omdat hij weigerde te geloven dat de oorlog was beëindigd. Over hem is recent ook de Drama / Oorlog film "Onoda: 10,000 Nights in the Jungle (2021)" gemaakt.

Als Bud Spencer en Terence Hill op het Bongo Bongo eiland aankomen, maken ze dus kennis met de plaatselijke bevolking en de Japanse soldaat Kamasuka. Schokkend daarbij is de manier waarop de plaatselijke bevolking, een soort van negers, worden voorgesteld, namelijk als lui, oliedom en dol op bananen. Tegenwoordig mag zoiets natuurlijk niet meer in een film, maar destijds kon het nog door de beugel. Aanvankelijk moet het duo het tegen deze lieden opnemen, maar al snel worden de partijen elkaars bondgenoten. Dat komt goed uit, want er zijn twee ploegen belagers, één die het op de vrouwen en jongens van het eiland heeft gemunt, oftewel de in het leer geklede en "gay" uitziende slavenhandelaren, en ander clubje (de op Terence Hill jagende gangsters) dat eveneens op zoek is naar de schat.

Dit resulteert dan in twee leuke gevechten, waarbij ik het gevecht met de slavenhandelaren, die op het eiland aankomen per boot, het leukste vond. Want de slavenhandelaren zien er komisch en gay-achtig uit in het leer en eentje van hun (die vond ik wel wat weghebben van Robin Williams) draagt ook een hoofdtelefoon en luistert naar muziek. Ook hun leider (leuk gespeeld door Ottaviano Dell’Acqua) was opzicht wel komisch en naderhand zegt hij ook over de Japanse soldaat Kamasuka:

"Daar is hij weer met zijn 'banzai."

Iets wat Kamasuka regelmatig zegt.

Op het einde zien we dan nog het grote gevecht tussen het duo en de slavenhandelaren samen met de gangsters, die aankomen per watervliegtuig op het eiland, die eveneens op zoek zijn naar de schat. Opzicht was dat ook wel een leuk gevecht, maar het gevecht met alleen de slavenhandelaren vond ik leuker. Ook het einde van de film was wel leuk, als het duo het gevonden geld van de goudschat aan de kustwacht geeft, omdat ze denken dat het geld vals is. Maar dat blijkt dus niet het geval te zijn, waarna Bud Spencer kwaad wordt op Terence Hill.

Al met al is "De Vier Vuisten Hebben de Tropenkolder" wederom een leuke en vermakelijke Avontuur / Komedie film van het bekende Italiaanse duo Bud Spencer en Terence Hill.

Typische Spencer / Hill productie, voor een appel en een ei geschoten en zelden niet vermakelijk. Natuurlijk absoluut geen filmisch hoogstandje maar met die gedachte werd het ook niet gemaakt.

Soundtrackje is super cheesy en een echte oorwurm. Dreunt tijdens de scenes op de boot bijna non stop uit je speaker en had later op het eiland wat mij betreft wat vaker aanwezig mogen zijn. Op het eiland ontmoeten ze een behoorlijk bont stel karakters: Een bijna storend infantiele groep inboorlingen, Australische bondage piraten en een contactgestoorde Japanse soldaat. Maar de leukste zijn natuurlijk Hill en Spencer samen.

De film duurt wel wat te lang voor wat het is. Einde is dan wel weer erg leuk! Prima om eens te zien in het kader van jeugdsentiment.

Wegens een gokschuld slaat Alan [Terence Hill] op de vlucht voor gangsters. Met alleen een schatkaart op zak verschuilt hij zich in de boot van Charlie [Bud Spencer], die als publiciteitsstunt op het punt staat een zeilreis rond de wereld te maken. Na een hoop gedoe belanden Alan en Charlie op het eiland Bongo-Bongo in de Stille Oceaan, waar ze te maken krijgen met bijgelovige inboorlingen, schaars geklede jonge meiden en een Japanse soldaat [John Fujioka] die denkt dat de Tweede Wereldoorlog nog steeds aan de gang is. Zelf voor De Vier Vuisten is het plot deze keer wel heel erg vergezocht. Verbazingwekkend seksistisch en racistisch en vooral daardoor nauwelijks aan te zien.