Cobweb (2023)

Het is niet omdat je al de gebruikelijke ingredienten hebt dat je een goede soep krijgt. Bij deze film was dat ook zo, de gebruikelijke horror ingedienten waren er, maar de film was toch niet te best. Robert Ebert zegt in zijn review "Its such a dull experience", en ik kan hem alleen maar gelijk geven. Scooby Doo, where are you? ,had meer spannende momenten dan deze film zegt hij nog, hij besluit dan ook met een 1 op 5, ik geef het nog een twee.

Dan was er inderdaad het afschuwelijk acteren van Starr. En wat mij enorme verveelde was dat ik veel met dichtgeknepen ogen moest kijken omdat het zo donker was, heb er dan ook nog een serieuze hoofdpijn aan overgehouden. Nog een tip, er is niets dat harder dampt dan warme soep....

Redelijk griezelig, maar toch ben ik een beetje onder de indruk van de laatste 30 minuten.

Cobweb heeft enkele goede acteerprestaties door de hoofdrolspelers, vooral door Lizzy Caplan. Er is een voelbare griezeligheid en een intrigerend mysterie in het spel. Ik vind het leuk dat, hoewel het zo begint, het niet je typische haunted house-flick is.

Het einde leunt echter een beetje te veel op het brengen van wat gore en minder op echte engheid. Het komt uit het niets en laat me behoorlijk teleurgesteld achter.

Maar toch een leuke tijd gehad hiermee

3*

Best een leuk filmpje. De spanning wordt geleidelijk goed opgevoerd en de cast doet het ook best redelijk. Het einde is helaas wat minder sterk maar over het algemeen best vermakelijk. Een kleine voldoende.

Cobweb

Spannende horror/thriller met een goede opbouw.

Al vanaf het begin vraag je je af waar deze film naar toe gaat, maar als alles een beetje duidelijk wordt (denk je) is het toch net iets anders dan dat je dacht en wordt het echt een horrorfilm. De opbouw was daar key in en die zat erg goed in elkaar.

De acteurs deden het prima voor mij. Pa en ma kwamen creepy over, Peter deed het erg goed en natuurlijk niet te vergeten het zusje van Peter, brrrr...

Gewoon een prima film om een keer gezien te hebben. 3 sterren.

Ach de basis horrorfilmelementen zijn aanwezig, de meeste angsten heb je wel eens eerder gezien, maar bekendheid is niet zo'n vies woord in handen van regisseur Samuel Bodin. De film begint een week voor Halloween, een bang jongetje woont in een onheilspellend oud huis met een pompoenen-moestuin. Klop, Klop, Klop, hoort de 8-jarige Peter op een avond op de muur van zijn slaapkamer. Bang, maar toch geïntrigeerd, vraagt hij zich af wat de bron van het kloppen is... Tja er zijn voldoende horrorfilms die net als deze 'mysterieuze geluiden', 'donkere en schaduwrijke slaapkamers' en 'gepeste kinderen' bezitten. Toch weet de film de kijker zeker te boeien. Dit is omdat je niet precies weet waar de film heen wilt en de technische kant is goed genoeg gedaan. Cinematograaf Philip Lozano haalt veel uit het griezelige oude huis. Daarnaast weet de VFX-crew een geloofwaardig CGI-wezen op het beeld te toveren. Het resultaat van dit alles is een film die vertrouwt aanvoelt maar toch voor wat verrassing weet te zorgen.

De film begint met wat genreclichés en geen al te hoogstaande acteerprestaties. Antony Starr, die we kennen als de protagonist uit het weinig hoogstaande en met seks overgoten Banshee, moet het vooral van zijn onbetrouwbare uitstraling hebben. Al vrij snel voel je dat er iets niet pluis is en samen met zoontje Peter komen we er geleidelijk aan achter hoe de vork aan de steel zit. De opbouw richting de ontknoping is eigenlijk geweldig. De film moet het niet van gore hebben, maar van het mysterie dat rond het gezin hangt en van de spanning. We hebben de film deze nacht bekeken na twaalf uur te rijden uit vakantie en bleven de hele tijd bij de pinken. Dat zegt toch wat over de kwaliteit van deze griezelige thrilller.

Vond het een hele goede film.Gestoorde ouders en een begane juf.Alleen maken ze die huizen altijd zo donker. Nooit vrolijke kleuren of zo.Maar dat zal wel bij het genre horen.Maar echt het kijken waard.

Jammer dat je aan het aantal stemmen en meningen ziet dat deze film al een tijdje illegaal te zien is. Want het is best een leuke en sfeervolle film die het verdient om geld op te brengen. Helaas zullen de zalen niet vol raken en blijft het vooral bij illegaal kijken.
Bij vlagen is Cobweb spannend. Niet zozeer dat de film echt eng is, maar meer omdat Carr en Caplan hun rollen echt creepy neerzetten. Ongetwijfeld het hoogtepunt van de film. Verder een onderhoudende horror die tot aan het eind een constant niveau hanteert en nergens uit de bocht vliegt. Wel valt met het einde in gedachte het gedrag van Carr en Caplan niet helemaal te verklaren. Je hebt al wel vrij rap door dat zij hun zoon eigenlijk willen beschermen, maar nergens komt dat in hoe ze hem behandelen goed tot uiting. Voor de rest zitten er wat slordigheden in die de film geen topper maken (het zusje is niet bovennatuurlijk, maar deuren gaan wel open en dicht alsof er een geest is), maar nergens zit het de kijkervaring in de weg.

Gewoon een leuke en stabiele horrorfilm die de liefhebber van het genre sowieso een keer moet hebben gezien.

Toch wel een spannende, beklemmende, soms naargeestige film. Goed neergezet met een kleine cast. En ook goed dat ze de zus (het monster) pas aan het eind in beeld brachten, waardoor de spanningsboog groter werd naar het eind. Uiteindelijk is het monster zelf wat lachwekkend te noemen. Maar al met al een geslaagde film. Ik vond hem beter dan ik had verwacht.

Vanwege een verjaardag en het F1 weekend in Zandvoort, heb ik afgelopen vrijdag en zaterdag geen film gekeken, maar omdat ik nu vakantie heb, kan ik dat mooi inhalen. Helaas is mijn eerste vakantiefilm geen beste, want "Cobweb" mag dan wel een leuk bedacht monster hebben, maar het heeft helaas ook een onlogisch en zwak scenario en bovendien is het ook een clichematige Horror / Thriller film.

De achtjarige Peter (Woody Norman) hoort in zijn slaapkamer mysterieuze geluiden en besluit op onderzoek uit te gaan. Zijn ouders, te weten Mark (Antony Starr) en Carol (Lizzy Caplan), verbieden dit ten strengste, waarna hij hulp zoekt bij zijn lerares Miss Devine (Cleopatra Coleman). Maar al snel stuit Peter op een vreselijk familiegeheim...

In "Cobweb" wordt de spanning met de nodige clichés langzaam maar zeker opgebouwd in het eerste uur. De uitwerking is goed, maar vernieuwend kun je "Cobweb" zeker niet noemen (deed me soms wat denken aan de horrorfilms "Mama (2013)" en "The Babadook (2014)" en dat vanwege de disfunctionele ouder-kindrelatie). De traag opbouwende horrorwending zie je dan ook van kilometers ver aankomen en pas na een uur, als alle clichés de revue gepasseerd zijn, gaat de film enigszins los.

De film begint één week voor Halloween en in eerste instantie lijkt "Cobweb" (oftewel spinnenweb) te gaan over de psychologie van een mishandeld kind. De achtjarige Peter hoort geklop en gefluister van een meisje in een muur op zijn slaapkamer, maar bij zijn aparte ouders kan hij niet uithuilen, want ze schreeuwen tegen hem en stoppen hem als straf in 's werelds engste kelder zonder licht, waarin ze hem ook vastbinden aan een ketting. Peter is ook erg eenzaam, want op school heeft hij geen vriendjes en wordt hij ook gepest door pestkop Brain (Luke Busey, die de zoon is van de 79-jarige ontspoorde acteur Gary Busey), die o.a. zijn Halloween pompoen kapot maakt. De enige bij wie hij terecht kan is de inval-lerares Miss Devine, die ook thuis langskomt (tot ergernis van moeder Carol), totdat zijn ouders besluiten dat thuisonderwijs het beste is voor Peter.

Terwijl Halloween nadert rotten de pompoenen in de tuin en duisternis regeert de binnenkamers van het grote, oude en donkere huis. Het geklop wordt erger en het meisje in de muur fluistert nu zelfs dat ze zijn zusje is en dat Peter actie moet ondernemen! Er wordt dan op een gegeven moment ook gezegd:

You need to be scared.
Mom and Dad, they're evil, Peter.
Now you know.
Your time is coming.

Maar eerst neemt Brain wraak op Brain (duwt hem op school van de trap af, waardoor hij zijn been breekt), waarna hij zijn ouders doodt door de soep te vergiftigen (geen idee waarmee, waarschijnlijk met de rotte pompoen, want er wordt alleen gezegd "It smells like cinnemon"). Daarna bevrijdt hij zijn zusje achter de muur en dat had hij natuurlijk niet moeten doen.

We zitten dan in circa de 60e minuut van het verhaal en vanaf dan werd de film tenminste een beetje vermakelijk, want zijn zusje is natuurlijk behoorlijk creepy en heeft veel weg van een spin (o.a. de manier hoe ze zich voortbeweegt) en ook komt Brain op krukken langs met drie andere gemaskerde personen (het is dan namelijk Halloween) om wraak te nemen op Peter. Dan wordt het ook wat hard en bloederig, een soort van campy slasher, waarbij het zusje hardhandig één voor één afrekent met Brain en de andere drie personen. Daarna lijkt het erop dat regisseur Samuel Bodin zich vooral aan het haasten is om tot de aftiteling te komen, want de ontknoping, waarbij Miss Devine Peter te hulp schiet, is ronduit zwak en clichématig, waarna de film al na circa 83 minuten is afgelopen.

Dat "Cobweb" tegenvalt ligt niet aan de cast, want die deden het eigenlijk best goed. Hoofdrolspeler Woody Norman als de achtjarige Peter trekt de de sympathie van de kijker snel naar zich toe en Peters ouders worden luguber gespeeld door Lizzy Caplan en Antony Starr. Antony Starr is perfect gecast als de geheimzinnige en gekke vader en dat geldt ook voor Lizzy Caplan als de koude moeder met een kunstmatige lach en afwezige ogen. Vader komt mierzoet en stabiel over, maar is nog veel gekker dan moeder. Ze zorgen beiden voor koude rillingen over de rug wanneer ze proberen Peter tot rust te manen. De personages zijn misschien wat eendimensionaal, maar ze zijn wel het beste in deze film. De enige die wat buiten de boot valt is Cleopatra Coleman als de bezorgde inval-lerares.

"Cobweb" heeft een goede cast, mysterieuze sfeer, een leuk bedacht monster en een paar effectieve schrikmomenten (o.a. een nachtmerrie van Peter), maar dat is allemaal niet bestand tegen het zwakke en op onlogische wendingen steunende scenario en het zeer slechte afgerafelde einde. Hierdoor is "Cobweb" niet meer dan een dertien in een dozijn clichematige Horror / Thriller film.

Leuk.

Vooraf op wonderbaarlijke wijze in geslaagd om geen enkele trailer of foto te zien van Cobweb voordat ik deze bezocht in de bioscoop. Alleen een blik op de poster gehad, maar die zag ik ook maar half, dus de betekenis hiervan liet me koud. Erg opgelucht dat ik dit allemaal heb weten te ontwijken, want de trailer geeft nogal wat weg.

In ieder geval is Cobweb een horrorfilm die lang de klassieke paden binnen het genre volgt. Bodin kiest ervoor om alles vanuit het perspectief te filmen van Norman. Een geslaagde keuze, zodat de film niet verzandt in de onhandige cliché van "Kind ziet spoken en ouders weten niet wat ze moeten doen". De film maakt daarmee een iets naïevere indruk en dat praat daarmee veel van de soms twijfelachtige beslissingen goed door het vanuit de logica van een kind te vertellen.

Verder komt een film als deze misschien net wat te vroeg, omdat het duidelijk gebaseerd is op de Halloween-feestdag. In Oktober was dit misschien net wat leuker. Het acteerwerk van Caplan vond ik overigens weinig bijzonder, leunt iets te veel op makkelijke waanzintrekjes. Starr vond ik wat geloofwaardiger in zijn rol zitten, al is de vormgeving van beide ouders net wat te "obvious". Hierdoor wordt de kijker te vroeg op het spoor gezet dat er iets niet klopt, maar dat maakt de onthulling(en) er niet minder op.

Cobweb is nooit echt heel spannend of griezelig, maar er hangt een zeer aangename sfeer en eenmaal de stoppen doorslaan in de finale zit je garant voor een stevig stukje vermaak. Fijn dat regisseurs nog verrassende wendingen kunnen nemen, want Cobweb is daarmee een best verrassende horrorfilm met een erg lekkere finale. Ik heb ontzettend genoten in de bios, al had een film als deze gerust spannender en bloederiger kunnen zijn. Weinig te klagen, want het is nog altijd bovengemiddeld leuk.

Redelijk sterke horrorfilm. Het verhaal is matig en kent veel plotgaten. Niet teveel bij stilstaan dus. De uitwerking echter is prima. De opbouw is goed en de spanning is continue voelbaar. In het begin wel wat voorspelbaar en de film bewandelt de bekende paden. Maak zeker richting het laatste kwart, is het ijzersterk met een paar creepy en zenuwslopende scènes. Zoals gezegd niet allemaal even logisch, maar dat drukt de pret niet. Het acteerwerk is net voldoende. Visueel verder geslaagd en passend voor het horrorgenre. 3.5

Leuke wegkijker. Deze horrorfilm kruipt zeker onder de huid en probeert het psychologische te combineren met bruut geweld. Het verhaal is simpel maar origineel. Wel raar dat die zuster gewoon zolang in de muur zou gezeten hebben. Zeker gezien hoe makkelijk die te vernielen was? Vond dat wel een minpunt net zoals die moeder die nog even tot leven komt om te zeggen: doe het niet! Anthony Starr, beter bekend als de sheriff uit Banshee en Homelander van The Boys, kan zeer goed uit de voeten als een psychopaat. Al is het wellicht wat ongeloofwaardig dat dit zijn zoon is. Dat zal normaal wel een wat ruiger type zijn dan Petertje. Lizzy Caplan ken ik niet zo goed om eerlijk te zijn. Speelde dat ook wel goed, misschien beter dan Anthony Starr, die misschien een beetje uit zijn comfort zone was hier.

Voor logica hoef je bij deze door Seth Rogen geproduceerde film niet te zijn, maar de plot steekt verder best leuk in elkaar en de cast is prima. Hier en daar ook een aantal oprecht enge momenten. In het laatste half uur verzandt de film in voorspelbare toestanden, maar tot die tijd weet regisseur Samuel Bodin (die we nog kennen van de oprecht enge franse Netflix-serie Marianne) de boel interessant en inventief te houden. Visueel is alles ook netjes verzorgd.

In zijn speelfilmdebuut levert regisseur Samuel Bodin niets baanbrekends af. Toch is Cobweb het aanzien zeker waard. De kracht van de film ligt in het gebruik van de bekende ingrediënten. Bodin slaagt erin deze ingrediënten heel sfeervol te bewerken. Met goed camerawerk dat inzet op schemer en overwegend vlakke kleuren, wordt een fijne onheilspellende sfeer gecreëerd.

Het verhaal is degelijk, maar niet opzienbarend. Vader, moeder en zoontje Peter wonen in een oud huis. Peter is een buitenbeentje, wordt gepest op school en hoort ’s nachts vreemde geluiden. Van zijn ouders moet de kleine Peter het niet hebben. Die stellen zich nogal afstandelijk op. De kleine protagonist moet zelf aan de slag. Hij vindt wat spreekwoordelijke lijken in de kast. Een verontrustend voorval van enige jaren geleden en een duister geheim zorgen ervoor dat de kleine man flink aan de bak moet.

Het geheim zal door de geoefende horrorfilmkijker niet als een grote verrassing worden ervaren. Natuurlijk is dat jammer, maar de duistere heisa eromheen maakt veel goed. Krakende geluiden, bars gebonk en vileine stemgeluiden maken dat het geheim onheilspellend aanwezig is. Het ouderpaar heeft een absoluut aandeel in de sinistere sfeer die in het huis hangt. Ze gedragen zich merkwaardig en blijven ondoorzichtig. Hun optreden versterkt het gevoel van onbehagen.

Al deze horrortrucs hebben effect. Ongemerkt wordt de sfeer op subtiele wijze behoorlijk beklemmend gemaakt. Ik kreeg dat door op een moment dat de camera iets langer dan gebruikelijk in de duisternis achter een geopende deur blikte. Deze geoefende horrorkijker voelde een hevig verlangen om stiekem eventjes zijn nagels in de armleuningen van de stoel te zetten. En dat deed hij dus maar.

Cobweb heeft dus wel iets. Een langzame opbouw die resulteert in een mooie spanningsboog bijvoorbeeld. De finale mag er ook zijn. Hectisch en creepy. Leuk. Hoewel de film dus geen noviteiten brengt en hier en daar zelfs wat leent bij soortgenoten, is het zeker geen middelmatige film. Sfeer, acteerwerk, set design, creature design en horrorclichés zijn dik in orde. Ik las dat de film in de VS is geflopt. Het blijven rare jongens, die Amerikanen!

Geslaagde horror/thriller met een paar zeer effectieve horrorelementen zoals de nachtmerrie van Peter, de uitstekende nare sfeer in het huis, de bizarre creepy ouders en de enge finale die misschien een beetje erover gaat. Wel spannend, maar het slot kon beter uitgewerkt worden. De cast speelt degelijk en weet de film naar een hoger level te plaatsen. Toch blijf je met wat vragen zitten : o.a. waarom reageren de ouders op die rare manier. En wat is er nu echt gebeurd met dat kind dat weggelopen is ? Tof, eigenaardig horrorfilmpje ! 7/10

“You Hurt My Sister!”

Ik zou willen dat ik over Cobweb wat positiever kon praten maar, de film draait eigenlijk zijn eigen nek om. Bodin heeft een duidelijk doel en onderwerp voor ogen maar, weet daar toch gewoon niet genoeg uit te halen. De film is script technisch wel héél zwak man, en dat is eigenlijk aan alles gewoon te merken. Ondanks dat, heb ik toch wel redelijk genoten van deze film. Eigenlijk kende deze verschillende momenten of scenes wat best leuk uitgepakt had kunnen worden, als het script nou maar iets sterker in elkaar zat. Cobweb staat eigenlijk al een tijdje op de kijk-lijst en was eigenlijk bedoelt voor afgelopen horror challenge. Helaas is dat voorbij voor dit jaar, dus dan wordt het maar kijken op de standaard zaterdag horrormiddag.

En zoals ik al zei. Als het script nou maar wat sterker was, dan hadden veel scenarios beter uitgewerkt kunnen worden. Het meeste wat me eigenlijk nogal tegenviel was het feit dat het soms een rommeltje is. Veel verschillende scenario's liepen in elkaar over terwijl ik nou niet precies door had hoe, wat of waarom. Toch moet je uiteraard (wat ook logisch is) wel even goed bij de les blijven qua verhaal, veel is duidelijk en het verhaal is ook prima te volgen, niet heel ingewikkeld verder. Ik vond het begin ook heel sterk waar zijn ouders eigenlijk over gingen in kwaadaardige personen, het tweede stuk met dat monster vond ik wat minder interessant worden maar, er waren aardig wat leuke momenten. Noem bijvoorbeeld dat Peter lag te slapen maar, vervolgens zijn moeder zat te spoken, zijn vader als een engerd in zijn kamer stond en vervolgens zijn moeder nodal demonisch op hem afgerend kwam was best een vette scene. En dat is precies ook een scene waarvan je denkt: had deze film maar meer van zulke scenes.

De cast vond ik overigens prima, Cleopatra Coleman is ook nog eens een pareltje om te zien. Voor de rest was het verhaal best leuk voor een prima horrorfilm maar de uitwerking miste nog wel de enige puntjes. Prima film overigens om eens gezien te hebben en ook heel erg sfeervol, voor de fans zeker een waardige film hoor, dat mag ook gezegd worden!

Aardige film over een jongetje die 'snachts wakker wordt gehouden door een tikkend geluid in zijn slaapkamer. Op zich wel een effectieve horrorfilm die het qua sfeer prima doet. De ontknoping van waar het verhaal naartoe werkt, is niet heel verrassend. De film duurt niet te lang, maar had ook zeker niet langer moeten duren, want soms is het een tikkeltje eentonig.

Redelijke meevaller eigenlijk. Cobweb is een thriller/mystery die na een uurtje uitgroeit tot een horrorfilm. Behoorlijk duister met weinig luchtige stukjes. Peter is het hoofdpersonage, een jongetje van een jaar of 8. Hij groeit nogal eenzaam op. Met een overbeschermende moeder en een ijskoude vader. Zeker goed neergezet door Anthony Starr die waanzinnig emotieloos omgaat met zijn vrouw en zoontje.

Peter krijgt te maken met een mysterieus getik tegen zijn slaapkamermuur en tot het uur wordt opengelaten wat er nu eigenlijk aan de hand is. Is er iets paranormaals aan de hand? Leeft er iemand achter de muur? Is het Peter zijn eigen verbeelding? En welke rol spelen zijn ouders hierin die zich steeds vreemder beginnen te gedragen? Er worden wat typische horrorboxen afgevinkt, al is de scène tijdens de droom die Peter heeft (de moeder die de kamer inloopt nadat het licht uitvalt) zeer effectief.

Peter laat zich uiteindelijk ompraten door 'de onbekende' die in de muur leeft. Wat het leven kost van een hoop mensen. De comeback van Cleopatra Coleman in de film is nogal overbodig en wat voorspelbaar. De film loopt uiteindelijk ook vrij voorspelbaar af.

Beter dan wat de Insidious-franchise in 2023 voortbracht, minder dan Evil Dead Rise. Zeker niet verkeerd en vooral niet eindeloos lang. Film slaagt erin om de kijker anderhalf uur bij de les te houden. Jammer genoeg werd deze film uitgebracht pal in de zomerperiode (Barbie en Oppenheimer) en is hij wat door de mazen van het net geglipt.

Wow, een film die zich met Halloween afspeelt. Dat hadden we nog niet gehad ... Originaliteit was alweer ver te zoeken, maar eigenlijk ging ik makkelijk mee in het spel van de regisseur en de acteurs. De opbouw is zelfs vrij goed te noemen met de dreigende ouders, en zorgde voor de nodige spanning. Er komt ook genoeg onzin langs zoals het kind die zijn ouders vergiftigt en de zuster die al jaren opgesloten zit tussen de muren (hoe eet en drinkt ze?)... 3* want dit is zeker niet de slechtste griezelfilm die ik heb gezien.

Een week voor Halloween krijgt de achtjarige Peter [Woody Norman] last van nachtmerries en hoort hij angstaanjagende geluiden (waaronder een meisjesstem) in het huis waar hij sinds kort in woont. Zijn vader [Antony Starr] en moeder [Lizzy Caplan] verzekeren hem ervan dat dit louter komt door zijn overactieve fantasie en dat de geluiden nu eenmaal horen bij een oud huis, maar wanneer zijn nieuwe lerares [Cleopatra Coleman] zich zorgen begint te maken en contact zoekt met Peters ouders, escaleert de situatie en openbaart zich (letterlijk en figuurlijk) een duister geheim. Ondanks subtiele verwijzingen naar genreklassiekers A Nightmare On Elm Street en The People Under The Stairs duurt het even voor dit op gang komt. Caplan en Starr zijn perfect als de overbezorgde ouders en Bodin zorgt ervoor dat hij het mysterie en de spanning nauwkeurig opbouwt voor hij zijn troefkaart speelt. Mooi gefilmd door Philip Lozano en de special effects zijn … tja … effectief.

Ik heb een zwak voor horrorfilms rond kleine kinderen die erachter komen dat er iets niet in de haak is met hun ouders. In die zin heb je met moeder Carol (Lizzy Caplan) en vader Mark (Antony Starr) ook wel echt goud in handen als de mysterieuze ouderfiguren met een duister geheim. Het is ook aardig dat 'Cobweb' (2023) lang in het ongewisse laat of er echt iets aan de hand is, of dat de dreigende gebeurtenissen voortkomen uit de jeugdfantasieën van de kleine Peter. Aan het einde gaan alle remmen los met een knotsgekke finale waarin de maker zo ongeveer het meest zieke pad inslaan wat ze konden kiezen. Alleen jammer dat Peter's demonische spinnenzusje wel erg opzichtig is vormgegeven met CGI. Het blijft toch een dingetje dat moderne horrorfilms te vaak teruggrijpen naar computereffecten.

Deze film had zeker de horror in zich die het beloofde, maar toch had ik niet het gevoel hier erg naar iets nieuws te kijken. Dat maakte dat ik het al met al een redelijk voorspelbare film vond, met soms een wat verrassend element tussendoor. Niet meer dan dat. Op een verjaardag zal ik hem in ieder geval niet aanbevelen.