Ferrari (2023)

Onderhoudend.

Standaard drama dat uitblinkt in degelijkheid, maar dat is net ook het probleem: het is "gewoon" degelijk. Van Michael Mann hoop ik toch altijd op iets meer dan dat. Adam Driver is niet slecht in de hoofdrol, al is het na House of Gucci zijn tweede rol in korte tijd waarin hij een Italiaans accentje opzet waar ik niet zo zot van ben. Hetzelfde geldt voor z'n mede-castleden.

In racescènes moet Ferrari het ook afleggen tegen films als Rush en Le Mans '66. Die kunnen de autowereld, waar ik absoluut geen liefhebber van ben, toch een zekere authenticiteit meegeven. Dat mis ik hier een beetje. Visueel zou ik niet direct denken dat dit een Mann-film is. Maar dat heeft misschien te maken met de focus op Ferrari's persoonlijke leven, waardoor de film van twee walletjes eet.

3

Deze is moeilijk. Wat gelijk opviel is, dat het er zeer mooi uit ziet. De omgeving , kleding, auto's alles eigenlijk, op z'n Mann's sfeervol. Na het Alfa Romeo intro, echt oude beelden ,met een slecht uitziende (Adam)/ Enzo ingemonteerde races, komt het verhaal, dat puur een drama is. Het grote verlies van zoon Dino, en de man zijn meerder affaires. Dan is er nog de naam/bedrijf Ferrrari groot houden. Auto's moeten verkocht worden, reclame is autosport, winnen is verkopen. Veilgheid bestond toen niet. Ongelukken met zijn naam , is antie reclame.

Enzo is koud en hard , weet dat hij of met Fiat , of Ford in zee moet gaan, om zijn merk te redden..( Zie Ford V Ferrari 2019 )

De beelden van de Mille Miglia zien er fraai uit, Brescia oogt goed, ( ben er in 2000 zelf een keer geweest tijdens die rally ) het komt overtuigend over. Maar dan..

Wat al eerder echt opviel zijn de ongelukken. Zo hoe deze in beeld gebracht worden door de CGI zien er echt slecht uit.Dan is er de rol van de vrouw van Enzo, welke nonstop uiterst depresief tot vervelens toe in beeld verschijnt. Dat ze het niet leuk heeft met zo'n man snap ik, maar dit trok ik zeer slecht. Ook Enzo's moeder ziet er veels te jong uit. Dan is er nog dat rare Engels van deze volbloed Italianen. En een wel mooi ,maar vreemd uitstapje naar de Opera..Godfather Ferrari ?

Dus verwacht geen race film, de auto's staan namelijk voor het grootste deel in de garage. ( Is in't echt ook, Italiaanse auto's, heb zelf 4 Alfa's gehad, dus mag dat zeggen ) De gehele film ziet er zo mooi als en ontwerp van Ferrari uit, maar als er geen onderhoud is, roest het ook.

Heb ook de 2003 Ferrari (220 minuten) die als serie kwam, en deze is dan toch echt beter en duidelijker..

Binnenkort maar eens en film kijken over de mooiste tak van autosport; WRC Rally , film Race for Glory 2024. Met dat andere top merk dat bijna door FIAT /Chrysler is afgemaakt; Lancia.

Mooie romantische film, soms harde beelden en heel mooie autos

Een verrassende film om tegen te komen bij de kringloop aangezien de verversing op dat vlak qua leeftijd stokt, en dan ook nog op Blu Ray. Tja, dat liet ik niet liggen natuurlijk. Dat de film niet zo best scoorde had ik al begrepen desondanks leek het een behoorlijke weekendafsluiter voor afgelopen maandag. En al snel bleek dat dit niet een topper betreft.

Michael Mann is sowieso voor mij een garantie op hit or miss, want waar de goede films echt goed zijn vallen de tegenvallers echt wel een beetje tegen. En dat bleek deze Ferrari weer eens te bevestigen waar Mann naar het schijnt tientallen jaren mee bezig geweest is. Het is dan vervolgens ook een caleidoscopische beeld dat Mann schijnt te willen creëren van Enzo, en met name het woelige water waar hij op dat moment in vertoefd. Nakend faillissement wat het merk aangaat, zware relationele problemen en een race die gewonnen moet worden om weer ademruimte te creëren. Tel daarbij op het lastige karakter dat Enzo zelf is plus verschillende familie issues zoals broerlief en je hebt toch heel wat.

En wellicht dat dit bottleneck is waar Mann eigenlijk teveel wil in een film die op de hoes betiteld wordt als de beste racefilm ooit terwijl de film toch de meeste tijd besteed aan de keuze tussen Laura en Lina en de mogelijke consequenties. En eerlijk gezegd zagen we dat allemaal al in de film uit 2003 die ik ronduit saai en langdradig vond, dus gezien de naam Mann had ik toch wel iets meer spektakel en focus op andere zaken verwacht. Dan wordt er gezegd dat de film lijdt aan dezelfde ziekte als Scott's Gucci maar daar ben ik het niet mee eens, een verschil van dag en nacht wet die vergelijking betreft. Toch is het niet heel slecht wat we te zien krijgen in deze film hoewel ik me dan wel weer een beetje irriteer aan de twee crashes die we te zien krijgen want waar de eerste crash van de testcoureur al niet om aan te zien is vind ik de Portago crash nog erger en veel te overdreven en vooral lelijk. Jammer want vooral die laatste crash is wel een voetnoot in de geschiedenis van Ferrari en de Mille Miglia race.

Maar zoals gezegd heeft de film ook goede punten met een behoorlijke cast waar ik echter nooit fan van Woodley zal worden, de rest doet wat het moet doen, de film een aangename nostalgie uitademt, de race en de wagens er prachtig uitzien en het geheel regelmatig een fraai gevoel van Italiaanse chaos en drama heeft dik aangezet met opera achtige muziek. Het is dan ook niet zo zeer dat Ferrari als film slecht is maar eerder dat de balans, de mix, onvoldoende is afgesteld en niet klopt. Daarnaast zakt het tempo op bepaalde momenten totaal onderuit vooral in de fases waar de familiare problemen de nadruk hebben en daarmee eigenlijk het minst interessante, en helaas krijgt dat toch de meeste airtime. Dit resulteert toch wel in een erg zware en lange zit en een film die zelden echt weet te boeien en dat is best wel zonde. Drie sterren is wat de film krijgt waarmee ik mij aansluit bij de algemene consensus.

Een wat te lang uitgesponnen biografie over een mogelijk faillissement van het bedrijf Enzo Ferrari waarbij ook zijn problemen in het gezin en een affaire met een andere vrouw waarmee hij ook een kind heeft, een belangrijke focus krijgt. Met daarbij nog de rouw over de zoon van Laura en Enzo. Dus heel wat dramatiek binnen deze racefilm waar vooral het visuele van de auto's de aandacht krijgen en het racen zelf heel wat minder. De twee autocrashes kwamen ook niet zo goed uit de verf. 6/10

Deze passeerde nog op tv en dus ook eens bekeken. Heel wat bekend volk in deze biografie, al springt Adam Driver er toch wel het meeste boven uit.

Wie een racefilm verwacht, moet wel wat op zijn tanden bijten. De grote race komt maar rond halfweg de film in beeld. De film focust dan ook veel meer op het liefdesleven van Enzo.

Het was zeker geen slechte film, maar de lange speelduur deed de film niet echt veel goeds.

Leuk om een keertje gezien te hebben.

Had er heel wat meer van verwacht. Vooral die crashes, komaan zeg... Verder is het verhaal lang, saai, en baadt het in norsheid. Weinig redenen ook om vrolijk te lopen misschien, maar dan nog. Wat was dan wel goed? Wat racebeelden, en het stukje tragedie. Dan vond ik persoonlijk Rosso Mille Miglia net iets beter.