Glass Onion (2022)

Uitstekende film waarin een aantal vrienden een uitnodiging krijgen van een miljardair. In feite een herhalingsoefening, maar wel een hele goeie en ook iets groter opgezet. Een ouderwetse whodunit met een plot dat goed in elkaar zit. Kleurrijke personages ingevuld door een cast met aardig wat bekende namen met en mooie setting (het eiland en het huis vol met kunst) en een spetterende finale.

A Glass Onion is in alle opzichten minder dan de sterke voorganger.

De mooie locatie in Griekenland vergoedt nog wat, evenals Edward Norton in een hoofdrol.

Het duurt veel te lang voor de murder mystery echt begint. Het gezelschap is nou niet echt heel boeiend, op de excentrieke Dave Bautista na. Eigenlijk hangen ze daar maar wat rond. Janelle Monáe doet het heel aardig.

Daniel Craig's stemmetje is wat irritant en leidt af. Wat verlang ik dan terug naar Peter Ustinov als Hercule Poirot. Zo veel meer karakter, stijl en humor.

De murder mystery in Glass Union is eendimensionaal. Je hoeft als kijker geen moeite te doen. Dit is Knives Out als tv dinner. Hapklaar geserveerd en kraak noch smaak.

Jammer, ik vond de eerste Knives Out een heerlijke film met een lading knipogen naar het genre, maar dit vervolgdeel weet me voor geen meter te boeien.

Met bijna twee en half uur duurt de film al gigantisch lang, maar de aanloop naar het werkelijke plot neemt hier zo ongeveer de halve film in beslag. Ik had het al gehad voordat de film echt op gang was. Deze cast haalt het ook echt niet bij die van de eerste film. Het zijn redelijk nietszeggende karakters, terwijl ik ze in de vorige film lekker excentriek en vermakelijk vond. Blijft over Daniel Craig die het gewoon opnieuw goed doet, maar deze film echt niet in zijn eentje kan redden. Deze film is net zo spannend en onderhoudend als kijken hoe gras groeit.

Netflix heeft de rechten gekocht voor twee Knives Out vervolgen, dus we gaan Craig ook nog over een jaar of 2, 3 terug zien maar eigenlijk hadden ze deze reeks wel mogen begraven. Zet liever het origineel nog eens op zou ik adviseren.

2*

Twee uur en twintig minuten, wat een lange zit voor wat het maar is. Het begint al slecht met tongue in cheek verwijzingen naar de zogenaamde climate change, CO2-uitstoot, mondmaskers en feminisme. Irritante nietszeggende karakters, heel amateuristisch geacteerd vooral van Kate Hudson met haar overacting en Daniel Craig met zijn vals Amerikaans accent. De film wil blijkbaar teruggrijpen naar het succes van de leuke Agatha Christie films, vooral die met Peter Ustinov als Hercules Poirot, Clue (1985) en Murder by Death (1976). Maar slaagt daar geenszins in! De twist met de tweelingzus komt al halverwege de film en daarmee is het verhaal eigenlijk al verteld. We krijgen dan nog een verschrikkelijk typisch Hollywood einde met vernieling en vuur, en dan een onvergeeflijke aanval op de Mona Lisa (waarschijnlijk het meest bekende kunstwerk ter wereld). Het is natuurlijk maar een film, maar ik kan daar eigenlijk helemaal niet om lachen.

Tweede film met Daniel Craig als detective Benoit Blanc. Opnieuw leuke who dunit met leuke plot twist. Wel bij momenten wat drukke en ingewikkelde dialogen en verhaal is ook niet altijd even simpel. Je moet er de aandacht bijhouden, maar stoort me niet. Liever dit dan een te simpel verhaal. Leuke film als je van genre houdt. Mist wel de sfeer van de recente verfilmingen van Murder in the Oriënt express (2017) en Death on the Nile (2022) met Kenneth Branagh als Hercule Poirot. Ook eerste film Knives Out vind ik sfeervoller. Maar deze steekt niet tegen. 3,5*

Leuk vervolg op Rian Johnsons grote succes van een paar jaar geleden. De toon van de film wijkt wat af van die van zijn voorganger, al was die ook al vrij luchtig. Glass Onion gaat daarin nog een stapje verder. De zelfspot van Craig en Bautista spat van het scherm en is zeker in de eerste helft erg geestig. Het mysterie ontvouwt zich ditmaal op een andere wijze en dat past wel bij deze vernieuwde setting.

Niet hoogstaand, maar gewoon fijn kijkvoer. Ik rond hem naar boven af.

3,5*

Na Knives Out een leuk tweede mysterie met in de hoofdrol Benoit Blanc (Daniel Craig), ditmaal wijselijk voorzien van een compleet andere setting. Aan de lange kant en niet alle verhaalelementen werken even goed, mede door de sporadisch iets te melige sfeer, maar uiteindelijk steekt de plot toch wel weer vernuftig in elkaar en valt er ook nu te genieten van een grote reeks markante personages (om maar te zwijgen over de talloze cameo's). Vooral Janelle Monáe is hier erg goed. Als de kwaliteit gewaarborgd blijft mag regisseur Rian Johnson hier nog wel even mee doorgaan, wat mij betreft.

Daniel Craig kruipt weer in het bizarre Texaanse typetje Benoit Blanc. Samen met een nieuwe cast en een nieuw mysterie, krijgen we opnieuw meer van hetzelfde. Een verhaal dat op zich niet uitblinkt, maar wel een interessant verhaal heeft, kleurrijke figuren en de nodige humor. Het is iets minder dan zijn voorganger, maar zorgt nog steeds voor de nodige entertainment.

Deze sequel was veel slechter dan het origineel. Zeker in de tweede helft, laat de plotontwikkeling te wensen over. Edward Norton heeft al zolang geen films meer gedaan dat hij het acteren precies verleerd is. Vond de excentrieke personages wel leuk, maar daar redt de film het niet mee.

Ik vond, in tegenstelling tot de meesten, de eerste Knives Out geen énorm geweldige film. Een prima tussendoortje, misschien net iets meer dan dat, maar zeker niet briljant. Mijn verwachtingen voor dit vervolg waren dan ook gewoon vrij neutraal; ik hoopte op iets vermakelijks, maar verwachtte geen meesterwerk. En die verwachtingen lost Glass Onion in feite foutloos in. Het bevindt zich een danig niveautje onder de eerste film, dat is zeker, maar het is wel gewoon een uitermate vermakelijk moordmysteriefilmpje dat, ondanks een onnodig lange speelduur, constant onderhoudend blijft. Visueel valt er niets op aan te merken; de locatie van het zonnige eiland en de luxe-villa's is een fijne. Ik vind Johnson geen enorm boeiende regisseur en een eigen stem heeft hij ook niet echt, maar hij weet wel altijd visueel fantastisch mooie films af te leveren. De cast kan er mee door; de meeste acteurs hebben ook wel door in wat voor film ze meespelen. Bautista bijvoorbeeld, of Craig met zijn hilarisch slechte accent, spelen met voldoende zelfspot. Edward Norton is niet opvallend, maar wel altijd een leuke présence. Er ontbreekt wel absoluut een charismatische protagonist, een rol die Ana De Armas met glans vervulde in het eerste deel. De twist is leuk, maar wordt helaas véél te uitvoerig en vooral uitleggerig gebracht, waardoor je uiteindelijk wel doorhebt dat het allemaal belachelijk weinig om het lijf heeft. Craig moet op het einde weer minutenlang monologen uitkramen om de puzzel in elkaar te laten vallen; ik vindt dat erg matig en gemakzuchtig schrijfwerk. Een euvel dat overigens ook in het eerste deel aanwezig was. De film gaat uiteindelijk, ondanks een paar explosies en de vernietiging van de Mona Lisa, uit als een nachtkaars. De lange speelduur laat zich toch wel negatief voelen tegen het einde; dit had natuurlijk altijd in een compacte twee uur gegoten moeten worden.

Maar slecht vond ik het uiteindelijk zeker niet; ondanks de overduidelijke mankementen is het een verdomd vermakelijke film, loodst Johnson je langs een visueel heel mooie verpakking, weten de meeste acteurs leuk spel te creëren en vloog de speelduur vrij snel voorbij, op een slepende finale na.

Hoger dan 3* kom ik wel niet uit.

Gestileerd moordmysterie volgens de Agatha Christie-formule met een sterrenbezetting en veel potentiële verdachten, die één voor één de revue passeren. Op zichzelf staand vervolg van de eerste “Knives Out”-film, maar net iets minder want meer van hetzelfde. Ik vraag mij af of het Miles Bron-personage geïnspireerd is door de strapatsen van Elon Musk.

Na het prima eerste deel, Knives Out, keek ik wel uit naar dit vervolg. Helaas een fikse teleurstelling. Vervelende, overdreven en oninteressante personages. Ook niet geweldig neergezet, het acteerwerk van Norton, Hudson en Bautista viel mij wel wat tegen. Het zal ongetwijfeld de bedoeling zijn geweest om wat karikaturen neer te zetten, maar het is hier gewoon niet sterk. De film neemt daarnaast een veel te lange aanloop, het eerste uur kan niet boeien. In het tweede uur wordt de film wel wat beter, maar het laatste kwartier vond ik dan weer erg flauw en oninteressant. Het moordmysterie komt ook niet al te best uit de verf. De setting is wel fraai, maar dat redt deze film niet.

Rian Johnson maakt met deze Knives Out films (al schijnt hij dit absoluut niet Knives Out als subtitel te willen hebben) vermakelijke, maar erg vergeetbare films.

Trek een blik met grote namen open, maak er gekke typetjes van, gooi er een moordmysterie in en je hebt mij al wel binnen gehengeld. Ook in Glass Onion is dat het geval. Het is simpel en effectief en ondanks de lange speelduur dendert de film door en kent het geen saaie momenten.

Visueel erg fraai en qua grote Netflix producties is dit zeker een stabiele film die terecht een grote aanzuigende werking voor de dienst kan hebben.

Toch blijf ik achteraf wel zitten met een naar bijsmaakje. Uiteindelijk vind ik de onthulling een beetje nietszeggend en wordt de verkeerde persoon voor het plot vermoord. De climax is niet echt aanwezig en je zit door het bovengenoemde niet op het puntje van je stoel om de dader te achterhalen. Het is leuk om voor een keer te zien en je kan dit prima opzetten voor een avondje vertier met vrienden en familie. Maar ik hoef het niet gauw een tweede keer te zien.

What is reality?

Hoewel ik het idee heb dat de meeste mensen meer van het origineel genoten hebben, moet ik zeggen dat ik Glass Onion over het algemeen een heel stuk sterker vond dan zijn voorganger. Dit is op een storende misstap na. Deze bracht een nare nasmaak bij mij teweeg, maar hier kom ik op een later moment op terug.

Wat mij met name opviel is dat ik dit vervolg een stuk vlotter vond dan het eerste deel. Daniel Craig zit nu nog beter in zijn rol, het tempo is vlotter, en er zit naar mijn idee meer humor in die mij persoonlijk aanspreekt. Ook de personages vond ik stuk voor stuk erg leuk. Er was eigenlijk niemand waar ik mij aan stoorde, en de sterrencast krijgt stuk voor stuk voldoende scherm tijd. Dit voelt goed in balans. Het decor waartegen het verhaal zich afspeelt is erg extravagant maar dit stoorde mij niet, omdat het goed bij de personages aansloot. Het moordmysterie vond ik daarnaast van een vergelijkbaar niveau als dat in het origineel. Ook hier zag ik de dader niet meteen aankomen. Al moet ik er wel bijzeggen dat ik nooit bijster goed ben geweest in het voorspellen van de dader bij dit soort titels, en ik in die zin, vrij gemakkelijk te misleiden ben.

Glass Onion was hard op weg om een van mijn favoriete titels van dit jaar te worden, maar begaat aan het slot zo'n grote "misstap" dat dit een smet op mijn kijkervaring werd. Zeker na het bekijken van Avatar: The Way of Water was dit een doorn in het oog voor mij. Namelijk: een overdaad aan goedkope digitale effecten die pijnlijk waren om naar te kijken en die een groot deel van de impact van de finale bij mij wegnam. Ondanks het feit dat het volgens mij de bedoeling was dat de finale over de top moest zijn, betekent dit nog niet dat je deze er zo slecht en goedkoop uit moet laten zien.

Hoewel ik mij ook stoorde aan de plotselinge omslag van de genodigden om de rug van Miles Bron niet langer te dekken omdat dit element te geforceerd ingebracht aanvoelde, was de slechte CGI onvergefelijk voor mij en haalde deze mij uit mijn kijkervaring. Bij een Marvel titel ben ik hier doorgaans op ingesteld, maar juist omdat ik hier bij Glass Onion niet op gerekend had en verwacht had dat de CGI met name enigszins subtiel zou blijven, vind ik het jammer dat de regisseur hiervoor gekozen heeft. Als het eindresultaat er zo goedkoop en slecht uitziet, doe het dan gewoon niet en had dan eerder voor een kleinere en intieme finale gekozen.

Ondanks deze, voor mij, flinke smet geef ik dit "Knives Out Mystery" een mooi afgeronde vier, omdat ik dit, ondanks mijn kritiek, toch een van de sterkste Netflix original films van de afgelopen tijd vind. Alleen kan Netflix (o.a.) op het gebied van de toepassing van grafische effecten nog veel leren. Misschien helpt wat minder content willen produceren onder zoveel tijdsdruk? Iets met kwaliteit boven kwantiteit

4,0*

Ik mis Ana de Armas. Nu, dat mag misschien geen argument zijn, maar ik miste toch de connectie die ik wel ervoer met de cast van de eerste film met ook nog Toni Collette, Jamie Lee Curtis en Michael Shannon. Je krijgt een hele rits aan nieuwe namen met opnieuw een moordonderzoek dat me maar weinig intrigeerde en laat dat nu net het grootste probleem van een detectiveverhaal zijn.

Karikaturen van personages en een plot dat maar erg langzaam op gang komt. De film heeft wel zijn identiteit, maar haalde het niet van zijn voorganger. Goed als tussendoortje en bij momenten vermakelijk, maar meer ook niet. Een twijfelgeval.

Sterke whodunnit thriller. Het verhaal zit leuk in elkaar en de uitwerking is ook zeer geslaagd. Vanaf het begin wordt je als kijker de film ingetrokken en je wordt ook niet meer losgelaten. De film blijft boeien en je blijft ook continue nadenken over hoe de vork in de steel zit. Je hebt ook steeds de neiging om toch even terug te kijken om te checken of je inderdaad een aanwijzing gemist hebt, en ja dat heb je ook. Wat dat betreft is dit een echte whodunnit. Nu werken dit soort films alleen met een ijzersterke cast en ook dat ingrediënt heeft deze film. Visueel ook zeer geslaagd. Prima kijkvoer. 4.0

Degelijk, maar ook niet meer dan dat. Het verhaal lijkt een ingewikkeld mysterie, maar eigenlijk is dit niet echt het geval. Je hoeft je hoofd er ook niet over te breken, want de regisseur laat al de puzzelstukjes mooi passen naar het einde toe. Toch ontbreekt dat gevoel omdat die eindjes zo geforceerd aan elkaar hangen. Grootste minpunt is toch wel de zeer lange duur voor hetgeen wat de film te bieden heeft. Die Janelle Monáe is wel een leuke actrice. 6/10

Fijne film!

Echte ouderwetse whodunnit, iedereen heeft wel een motief en de manier om het te doen.

Een paar echte verassingen, en geweldig lekker geacteerd door iedereen!

Is precies wat je hoopt dat het is, en dat einde was fantastisch!

"You dimwitted... brainless... JACKASS! Your one murder with any panache at all, and you stole the whole idea from me!”

Voor mij is dit de afsluiter van het jaar ‘2022’ en ik heb hem expres over gehouden als laatste film. Dit kwam misschien meer om het feit dat ik er best hoge verwachtingen aan had verbonden, aangezien het eerste deel mij toch ontzettend heeft weten te verassen. Ik denk overigens als ik die nog in het releasejaar had gezien dat hij zeker in mijn top tien was verschenen. Op het forum vertelde ik ook dat deze film toch kanshebber was om in mijn top twintig te komen, al had ik hem dus ook niet echt veel hoger geschat. En ik denk dat hij wellicht daar niet eens in komt want; deze film vond ik toch een hele stap achteruit en vooral te vaak, te saai. En dat terwijl ik nog best lovend was, ook hier in de berichtensectie.

Wat mij eigenlijk direct opviel is dat de cast er eigenlijk niet echt toe deed. En ik was juist best enthousiast over de cast. Gelukkig dat ‘Daniel Craig’ gewoon zijn gezicht weer liet zien in dit tweede deel als ‘Benoit Blanc’. En in mijn ogen ook de enige in deze film die het nog een beetje fatsoenlijk wist te doen, want buiten dat was er (en dat las ik ook al eerder in de berichten) maar weinig charisma te bekennen in deze film. 'Edward Norton’ had ik toch wat hoger in geschat, en nu vond ik zijn rol niet echt bepaald bijzonder. Dat had wel gemoeten aangezien hij toch de ‘host’ was van het hele gebeuren. ‘Dave Bautista’ acteerde weer heerlijk op B-niveau, uit zijn oude 'WWE’ dagen, het was niet echt van een hoog niveau. En voor de rest vond ik het allemaal maar slapjes.

En ik denk dat, dat ook wel één van de grootste dooddoeners is van deze film, een vrij slappe cast die de film moet leiden. Voor de rest heb je eigenlijk constant duidelijk door dat deze film in de voetsporen moet treden van zijn grote voorganger, alleen lukt het constant niet. De film heeft een prima setting, al vond ik de setting in het eerste deel een stuk boeiender voor een concept als deze film. Het was allemaal nogal sfeerloos, en daar baalde ik wel een beetje van. Ook duurt de film gewoon simpelweg te lang. Die honderdveertig minuten is nou niet bepaald uitnodigend om te gaan kijken, en daarna vond ik de ‘murder mystery’ te ver weg van het begin.

Je krijgt er wel een hoop geneuzel van terug, een saaie cast moet zich introduceren met eigenlijk weinig interessante personages. Daarnaast houdt ‘Rian Johnson’ zich iets te veel bezig met dat corona gezeur. Dat er in verwerken snap ik sowieso niet, de wereld lijkt me na twee jaar in een deprimerende lockdown en twee jaar gezeur over het virus wel een beetje klaar met al dat gezeik. En dan ga je het ook nog eens verwerken in je film, en er een beetje leuk over doen. Het irriteerde me vooral. Net zoals de personages in de film me echt wisten te irriteren.

Een succesvolle film (zoals ik het eerste deel zie) opzadelen met een slap en saai vervolg als dit vond ik toch wel triest. Ik las dat er nog een derde deel aan komt, en hopelijk word daar toch wat meer uit gehaald. En krijgen we niet een vervolg op deze, die ook zo saai gaat worden. En hopelijk word die ook wat geiniger, want waar ik in het eerste deel echt veel heb gelachen om de film, merk ik toch dat ik hier niet onder de indruk ben.

Ik ga weer rustig verder de laatste uurtjes van de ‘top 2000’ te kijken, wat me toch meer weet te interesseren, wat ik ook boeiender vind dan deze film. Een matige afsluiter voor mij in dit jaar, althans voorlopige afsluiter; want de film doet gezien het eerste film echt te veel onder, en is eigenlijk gewoon onnodig geweest.

Vanwege de production values, starpower en look & feel kom je niet snel op een onvoldoende uit, maar deze film is ook verre van goed.

De personages zijn vervelende karikaturen en het eiland is puur om het miljoenenbudget aan te verbranden, want voor het plot had zo'n extravagantie locatie niet gehoeven. Het hele verhaal had zich ook kunnen afspelen in een doorzonwoning in Spijkenisse.

Zoals het hoort in een mysteryfilm zijn er de nodige red herrings om je op het verkeerde been te zetten, maar de uiteindelijke uitkomst is eigenlijk best een tegenvaller. Ik ben nooit iemand die zeurt over te lange films, maar hier had - zeker aan het begin - wel 20 minuten weggeknipt kunnen worden.

De eerste Knives Out was een whodunnit die smaakte naar meer, maar Glass Onion is eigenlijk een soort Antony die door Ajax voor veel geld is verkocht aan Manchester United maar zichzelf nu voor lul zet met debiele pirouetjes en verder weinig bijdraagt aan het resultaat.

Zoals Johan Derksen zou zeggen: ze zijn teveel in zichzelf gaan geloven.

2,5 sterren

De film is een heerlijke combinatie van een misdaadmysterie en een komedie. De centrale rol is voor Daniel Craig die met zijn creatie van detective Benoit Blanc de realisatie van een nieuwe iconische filmfiguur lijkt te hebben bewerkstelligd. Hij is geniaal, excentriek, maar ook menselijk. Goede kwalificaties voor een icoon. Een derde film met de detective is aanstaande.

In een zomerse setting komt een groep vrienden samen en belandt al snel in een moordmysterie. Gelukkig is Benoit Blanc aanwezig om op gedistingeerde en droogkomische wijze geheimen te ontrafelen en nieuw en verrassend licht in de duisternis te brengen. Net als Benoit Blanc zijn de personages overdreven aangezet zonder echt ongeloofwaardig te worden. Zo blijft het mysterie net waarachtig genoeg om serieus genomen te worden en wordt tegelijkertijd heel nonchalant de humor bedient.

De film is pakkend, humoristisch en heeft zelfs momenten van spanning. Ondanks de ruime speelduur heeft de film niet een fase waarin niets aardigs gebeurt en de aandacht verslapt. De 140 minuten film worden met een boeiend verhaal, veel humor en met heerlijke personages uitstekend gevuld.

De derse film met Benoit Blanc is onderweg. Een film die is voorzien van twee succesvolle elementen. Daniel Craig als Benoit Blanc en Rian Johnson alssicoon chrijver/regisseur. Ik heb er zin in!

Lichte tegenvaller. Wat me vaak tegenstaat bij dit soort films is dat ze eigenlijk niet echt een puzzel zijn waar je als kijker nog bij kan denken eraan mee te doen, maar je een script geven, vaak met wat verrassingen en zaken die soms vergezocht zijn waardoor er juist elke vorm van bewondering ontbreekt. Deel 1 wist zich redelijk daaraan te onttrekken en was gewoon een vermakelijk ding, dit vervolg heeft er toch wel last van. Uiteindelijk wil ik als kijker nog wel weten hoe het zit maar valt de clou toch gewoon tegen. En de hele aanloop sleept soms wat erg. Wel na die twist halverwege wordt de film leuker en boeiender, om in de finale toch weer in te zakken. James Bond doet het prima verder en van Monae ben ik altijd wel fan (Bautista kan ik ook goed hebben trouwens) maar een groot deel van de cast is magertjes en hun personages zijn volstrekt inwisselbaar. Alle scènes die vooral om hen draaien zijn nooit interessant. Ook visueel wordt er weinig gedaan, behalve af en toe leuk met Craig's blauwe matrozenpakje (?) tegen groene of oranje achtergronden als fijn contrast. Maar verder karig gefilmd. 2,5*.

Tegenvaller. Allemaal leuk en mooi in beeld gebracht, maar de film wordt nergens echt leuk, interessant of spannend. Een sterrencast helpt niet bij zo’n dun verhaal en matige uitwerking. Doordat de kijker zoveel wordt uitgelegd is er ook niks te puzzelen, er is gemikt op het gemiddelde redelijk braindead zijnde Netflix publiek.

Mwah.

Geen echt slechte film, maar dit is geenszins beter dan het origineel - wat een leuke afwisseling was. Om er nu een reeks van te maken... Benoit Blanc is hoogstens tof voor een keertje, bij dit tweede deel is z'n houdbaarheidsdatum alweer bereikt.

Dat komt ook wat door het verhaal dat, weinig verrassend, met haken en ogen aan elkaar hangt. Van een whodunit is er eigenlijk nog geeneens sprake, want als kijker is het gewoon wachten tot alle hippe tijdsprongetjes en twistjes gebeurd zijn. Maar zo wordt een film al snel uitleggerig. Voeg daar nog een hoop kinderlijke personages en dialogen bij en het is duidelijk dat Glass Onion nooit het niveau van het origineel bereikt.

2,5

Geen doorkomen aan. Te verwarrend en te traag.

Graig met zijn gemaakte Amerikaanse accent is ronduit belachelijk. Ik vind hem ook totaal niet passen als detective á la Sherlock Holmes.

De sfeer is goed. Het beeldfilter maken de buitenopnamen broeierig.

Het verhaal is een soort Agatha Christie detective.

Het kon mij niet boeien.

Ai, een film met een dubbele punt in de titel. Dat gaat eigenlijk nooit goed. En het is nog een tweede deel ook.

De makers hebben zich kennelijk laten vertellen dat Knives Out best een aardige film was - maar het tweede deel van die zin niet gehoord of verdrongen 'voor een zo suf en oubollig genre als de whodunit'. Anders waren ze toch op zeker niet aan dit geval begonnen. Erger nog, waar in deel een Daniel Craig nog wel te verteren was, valt hij hier toch wel wat door de mand - niet op zijn plaats met zijn Engelse variant van Hercule Poirot.

In het narratief wordt er zo'n kaartenhuis aan onzin bij elkaar gesprokkeld dat er gewoon geen hout meer van te maken is - en dat hoeft ook niet, want er zijn meer plotholes dan er aan het einde van de film in de glazen ui zitten. Een whodunit waarbij het er na een kwartier al niet meer om gaat wie het gedaan heeft of zelfs maar hoe het dan gegaan is. Waterstof in de vorm die je uit je neus pulkt, ja hoor.

Je kijkt dus alleen nog maar voor het spektakel, de knal die je weet dat gaat komen. Meh, dan kan je toch al zowat net zo goed naar het vuurwerk gaan kijken, of een MCU filmpje. Ook dodelijk saai. In deel 1 kon ik dan nog wat met de rol van Craig en de wisselwerking met de andere acteurs, maar dat draagt niet over naar deze fantasmagorie.

Jammer. Het lukt Netflix toch nog steeds maar nauwelijks om zelf met iets behoorlijks te komen.

Glass Onion: A Knives Out Mystery

Het vervolg op de geprezen Knives Out en deze stelde ook niet teleur.

Wederom met de geweldige detective Benoit Blanc strijken we neer op een privé eiland om bij een 'whodunnit' feestje aanwezig te zijn van Miles Bron. Deze film zit wel iets anders in elkaar dan het 1e deel en vond hem ook iets minder, maar zeker niet slecht. De characters in deze film waren minder interessant en het verhaal trok mij ook minder dan deel 1, omdat het minder verrassend is. Toch kan het speurwerk van de charismatische Blanc me wel weer boeien. Al weet je grotendeels hoe de ''mystery'' in elkaar steekt, je bent toch benieuwd hoe het zich helemaal ontvouwd.

Houd je aandacht er wel bij, want er zijn gebeurt genoeg tijdens de 140 minuten speelduur.

3,5 sterren.

Meesterdetective Benoit Blanc [Daniel Craig] (uit Knives Out) staat op de gastenlijst van multimiljonair Miles Bron [Edward Norton], die een bont gezelschap heeft uitgenodigd op zijn privé-eiland voor een sinister spel. Variant op Agatha Christies And Then There Were None geeft de cast de gelegenheid om zich uit te leven in excentrieke personages, maar ontstijgt natuurlijk nooit het niveau van popcornentertainment. Binnen dat kader is dit een prima film en er zijn cameo’s van Ethan Hawke, Hugh Grant, Kareem Abdul-Jabbar en Serena Williams.

Wat ik leuk vond aan deze film is dat het niet per see een vervolg op Knives Out is, maar dat het toch wel gewoon in hetzelfde universum afspeelt.

Verder vond ik deze film echt zo veel leuker dan dat ik had verwacht. De acteurs zijn goed, het acteer werk was super en de plot twist waren geweldig!