No Way Up (2024)

Matige thriller. Het verhaal is niet iets om bij stil te staan, dus gevalletje verstand ver onder nul. Het begin gaat nog wel en de crash in zee ziet er best nog redelijk uit voor een B-film. Eenmaal onder water daalt ook de film ver onder de zeespiegel. Er is vrijwel geen sprake van spanning en alles is zo voorspelbaar. Het matige acteerwerk helpt ook niet mee om de film boven water te krijgen. Visueel kan het er mee door. 2.0

Na het regisseren van een boel pulpfilms slaagt regisseur Claudio Fäh er dan toch in een film in de (Nederlandse) bioscopen uit te brengen, maar het resultaat is exact wat je zou verwachten van een verhaal als deze. Er lijkt totaal geen aandacht besteedt te zijn aan de dialogen of het dirigeren van de castleden, want beide elementen komen onbeschrijfelijk matig voor de dag. No Way Up verzandt bij vlagen in een soort televisiefilm, terwijl het veelvuldig gebruik van computereffecten verraden dat dit geheel echt voor het grote scherm bedoeld was. Wanneer het aankomt op de uiteindelijke actie kent de film gelukkig een bom aan vermaak en er gebeurt vooral genoeg om niet te vervallen in saaiheid. Het concept is namelijk bijzonder absurd en links en rechts treedt er een aardig schrikmoment op, maar uiteindelijk blijft het weinig ambitieus entertainment. Jammer dat de inhoudelijke meerwaarde zo lui in elkaar is gestoken.

"What the hell is a shark doing on a plane?"

Ondanks een overkill aan dit soort films, heb ik me er toch gisteravond aan gewaagd en dat omdat ik zin had in een film met het verstand op nul. En daar is deze Actie / Thriller film (een haaienfilm) een goed voorbeeld van, want je krijgt precies te zien wat je verwacht en dat is niet veel bijzonders. "No Way Up" is zo cliché in alles, zit vol met stereotype personages, is voorspelbaar, is niet spannend en ook het einde is goedkoop. Dat deze film de bioscoop heeft gehaald is wel bijzonder en dat omdat het een film is van "The Asylum" en dat is natuurlijk de filmmaatschappij die vooral bekendstaat om "mockbusters" (of beter gezegd "shitbusters"), oftewel B-films die erg lijken op Hollywood-blockbusters. De films worden ook uitgebracht in de hoop dat mensen zich vergissen, zoals de bioscoopgangers die ernaartoe zijn gegaan (ik overigens niet). Het is overigens de eerste film van "The Asylum" die de bioscoop heeft gehaald.

"No Way Up" gaat over Ava, en zij is de dochter van de Amerikaanse gouverneur Abramson en heeft daarom overal beveiliging bij zich in de vorm van beveiliger Brandon (Colm Meaney). Ook wanneer ze met twee vrienden, te weten vriendje Jed (Jeremias Amoore) en diens grofgebekte sportmaat Kyle (Will Attenborough), op vakantie gaat naar Cabo, gaat hij mee. Op het vliegveld ontmoet ze na een koffieongelukje het jonge meisje Rosa (Grace Nettle) en haar Britse grootouders Hank (James Carroll Jordan) en Mardy (Phyllis Logan). Zij zitten in hetzelfde vliegtuig als dat door een ontplofte motor neerstort in de Stille Oceaan. Zeven mensen (zes passagiers en een steward) overleven het en moeten zich zien te redden uit de cabine van het vliegtuig, terwijl ze op een ravijn in de oceaan liggen. En dan te bedenken dat er ook nog eens haaien rondzwemmen. Komen ze er nog uit?

En het antwoord is natuurlijk "Ja", maar wel niet iedereen, maar dat zal voor niemand een verrassing zijn als je aan deze film begint. Ook is het eigenlijk geen verrassing wie het gaat overleven en zeker wat betreft het jonge meisje Rosa en Ava. De laatste verliest sowieso veel dierbaren, want in het begin van de film komen we al te weten dat ze haar moeder in het verleden heeft verloren (verdronken in zee) en dat beveiliger Brandon haar niet kon redden en gedurende de film verliest ze ook nog eens Brandon (die als eerste wordt gegrepen door een haai) en haar vriend Jed (wordt ook gegrepen door een haai die zijn onderbeen eraf bijt en waaraan hij naderhand sterft).

De film begint met de introductie van alle hoofdrolspelers en als eerste zien we beveilig Brandon in beeld in zijn woon kamper die nog steeds nachtmerries heeft m.b.t. de dood van Ava's moeder. Na circa vijf minuten bevinden we ons dan op het vliegveld en maken we kennis met de driekoppige vriendenclub, de steward en de Britse grootouders met hun kleindochter. Vooral grootmoeder blijkt goed van pas te komen aangezien ze een legerverpleegster was en gediend heeft in Irak. En natuurlijk komt het ook goed uit dat ze op vakantie gaan naar Cabo, waar natuurlijk ook gedoken wordt en waardoor passagiers duikspullen bij zich hebben.

Na circa 15 minuten stijgen ze op en al snel in de lucht gaat het fout als er een zwerm vogels in een vliegtuigmotor terecht komen. In eerste instantie lijkt er niets aan de hand, maar seconden nadat de steward zegt dat de passagiers zich geen zorgen hoeven te maken, stort het vliegtuig al neer omdat de motor in brand vliegt en ontploft en een gat slaat in de cabine. Het neerstorten van het vliegtuig werd overigens best aardig weergegeven en dat o.a. door een camerastandpunt van een passagier die uit het vliegtuig wordt gezogen. Het neerstorten duurt helaas wel maar een paar minuten en na circa 23 minuten bevinden we ons dan onder water in de oceaan op een ravijn (een gigantische luchtbel zorgt er dan voor dat er nog even doorgeademd kan worden, maar de tijd dringt) met de zeven overlevenden die geen schrammetje hebben. Wel moet grootmoeder worden gereanimeerd en Kyle heeft een gebroken arm.

Vanaf dan wordt het ook lachwekkend slecht, want gedurende de hele tijd dat het vliegtuig onder water ligt, is er gewoon verlichting in de cabine en zien we haaien die achteruit kunnen zwemmen in het vliegtuig Dat laatste is natuurlijk bijzonder, aangezien het vliegtuig niet heel groot is. Des te bijzonderder is het dat dit gebeurt in een smal gangpad en natuurlijk kunnen haaien helemaal niet achteruit zwemmen Maar ja we hebben te maken met een "The Asylum" film en daarin kan natuurlijk alles (daarom zijn die films ook vaak niet om aan te kijken).

Sowieso waren de haaien best lachwekkend slecht, want als één van de haaien het vliegtuig inzwemt en stuit op Ava die uit vliegtuig wilt uitzwemmen, stopt de haai een paar centimeters voor haar gezicht, en maakt hij opeens een bocht naar rechts en zwemt hij weg, maar wel slaat hij nog met zijn staart het duikmasker van het gezicht van Ava af. Ook lijken de filmmakers de spalk van de gebroken arm van Kyle vergeten te zijn, want hoe kom je met een spalk in een duikpak?

En als Ava met het jonge meisje als eerste het vliegtuig wil verlaten, blijken twee andere personages ineens voor hen te zitten, met alle gevolgen van dien (komt voor het verhaal wel goed uit). En als ze eindelijk uit het vliegtuig zijn (Ava als laatste die ook bijna wordt meegenomen door het vliegtuig dat van het ravijn afglijdt naar de bodem van de Oceaan), dan zijn er opeens geen haaien meer Daar worden ze dan door helikopters uit de zee gehaald en is de film na circa 86 minuten afgelopen.

Helikopters zien we overigen ook al eerder in het verhaal, als ze namelijk opzoek gaan naar het neergestorte vliegtuig. Ze vinden ook de plek waar het vliegtuig is neergestort en sturen dan twee duikers op zoek naar het vliegtuig die het vliegtuig ook vinden. Maar als de overlevers dan denken dat ze gered gaan worden, worden de twee duikers natuurlijk zeer voorspelbaar gegrepen door haaien.

Behalve dat de film nergens bijzonder is, geldt dat ook voor de gehele stereotype cast die makkelijk op twee handen te tellen is en zwak acteerwerk leveren. Zo accepteren ze de dood van geliefden vrij gemakkelijk en wordt het afgedaan met wat plichtmatig gemijmer over diens goede en slechte eigenschappen. De bekendste persoon in deze film is natuurlijk Colm Meaney als beveiliger Brandon die het ook verdienstelijk deed, maar helaas zien we hem al na circa 30 minuten niet meer terug als hij het eerste slachtoffer in het vliegtuig wordt van een haai.

Van de cast deden met name hoofdrolspeelster Sophie McIntosh (als Ava), Phyllis Logan (als grootmoeder Mardy, die achterblijft in het vliegtuig als iedereen vertrekt) en Grace Nettle (als kleindochter Rosa met haar knuffel Mr. Tibbs, die ze op het vliegveld verliest, die ze op het einde opeens niet meer nodig heeft) het nog verdienstelijk.

"No Way Up" is een dertien in een dozijn haaienfilm, die gelukkig niet al te lang duurt en die nog enigszins vermakelijk is om naar te kijken, maar daar houdt het ook wel op. De film is gewoon te clichématig en erg voorstelbaar en het allerergste zijn nog de vooraf te voorkomen fouten, waar de film rijkelijk mee gevuld is. Opzicht jammer, want het concept vond ik opzicht nog wel leuk gevonden.

Leuke film spannend en van de hoofdrolspeelster ook goed acteerwerk

Het idee is op zichzelf best aardig, en als je de knop om kunt zetten en accepteert dat enige kennis van natuurwetten of logica niet nodig zijn, is het allemaal best goed te doen. Af en toe merk je wel dat ze maar wat verhaallijnen hebben toegevoegd aan het script om er toch een film van 90 minuten van te maken maar die kun je ook meteen weer vergeten want daar doen ze verder niks mee. De special effects waren verrassend goed en Sophie McIntosh als Ava en vooral Phyllis Logan als 'Nana' waren eigenlijk beter dan het script dat ze hebben gekregen. Een gemiste kans of een aardig tussendoortje? Een kleine voldoende van mijn kant.

Wat kan ik zeggen? Ik zie een film met killer sharks, ik moet die zien.

Verdomd zwakke ziel die ik ben...

No Way Up is een film die met geen enkele natuurwet rekening houdt. Het hele concept van de pot gerukt en houdt niet veel steek als je er erg veel over nadenkt. Voeg daar nog eens irritante personages, lachwekkend acteerwerk en middelmatige CGI aan toe en je hebt een stinker van formaat. Zelfs de shark attacks zijn onlogisch en enorm teleurstellend.

1*

Vandaag bekeken op blu-ray en moet zeggen dat ik mij hiermee wel vermaakt heb, echt spectaculair wordt hij nergens, maar ik heb ook geen saaie stukken ontdekt.

Simpel verhaal wat we al vaker hebben gezien, een vliegtuig dat neerstort in zee met passagiers, een nieuw element is dat er nu een paar haaien rondzwemmen en deze 2 dingen brengt wat meer spanning met zich mee.

Wel vrij voorspelbaar wie er zou gaan overleven en wie er dood gaan vond ik, de haaienaanvallen stelden wat teleur en was niet echt groots uitgepakt, je zit eigenlijk te wachten tot ze zelf in actie komen om bij het vliegtuig weg te komen, het water stijgt en ze zullen nu wel moeten.

Met wat spannende muziek eronder zie je dan de ontknoping, maar ook dat is niet zo heel erg spectaculair en blijft allemaal binnen de lijntjes.

Al met al wel vermakelijk en heb geen saaie lange stukken gezien en dus is dit een gemiddelde thriller.

Natuurlijk weet je van te voren dat dit een pulp film is. Maar toch weet de film best te entertainen. De vliegtuigramp wordt best goed in beeld gebracht. Sommige actiescenes zijn best spannend gemaakt.

Dus verstand op nul en lekker met een zak chips of popcorn genieten van deze redelijke B-film.

3 blu rays voor 25 euro waar deze waarschijnlijk de slechtste is. Dat hoop ik dan maar. Visueel niet indrukwekkend en het verhaal dat gewoonweg niet kan, maar het ergste zijn toch wel die tenenkrommende teksten. Heb je een boek? Nee lees alleen online. Of die triathlon gaat het niet meer worden, maar je komt wel aan je streefgewicht met een half been minder We zouden dit comedy moeten noemen. Tja meisje doet het wel leuk grootmoeder ook wel maar die twee jongens zijn een ramp.

Okay hij duurt maar 1,5 uur dus dat gaat je wel lukken. Maar een voldoende gaat het nooit worden.

Film 2,5

Beeld 4,0

Geluid 4,0.

Waar een vliegtuigongeval, een paar overlevenden en een nautische dreiging al niet goed voor zijn. Nou, voor een spannende film natuurlijk. Een film waarin een paar overlevenden uit alle macht nog langer willen overleven en de strijd aangaan met allerhande ongemak dat een langere overleving bemoeilijkt. No Way Up is een film die een aantal mensen in een benarde positie plaatst en die van de kijker verlangt dat hij zich verplaatst in de personages en volop meeleeft. Spannend, man!

Ach, het valt wel mee met de spanning. Om mee te leven is enige investering in de personages nodig. Daarin voorziet het scenario niet. Althans bijna niet. Het enige personage dat een beetje fundamentele achtergrond meekrijgt is hoofdpersonage Ava. De rest van de personages krijgt slechts flintertjes achtergrond mee. Net voldoende om iemand aardig of onaardig te vinden. Nu verwacht ik geen uitgebreide levensgeschiedenissen hoor, maar No Way Up maakt er zich wel heel gemakkelijk van af. Eigenlijk dient het decorum naast Ava slechts als opvulling en potentieel slachtoffer. Dat klopt ook met de spelregels in dergelijke spannende films die voorschrijven dat er doden vallen, een emotioneel moment is toegestaan en dat de held zwaar wordt beproefd en overeind blijft. De clichés kloppen.

Het uithangbord van de film prijst de haai aan als voornaamste oorzaak van spanning en sensatie. De filmposter en de wervende tagline laten er geen twijfel over bestaan dat de kijker heel wat actie te wachten staat. De kijker die op spannende actiescènes hoopt waarin vraatzuchtige haaien heftig tekeer gaan, wordt echter behoorlijk teleurgesteld. De film maakt zijn uithangbord niet waar. De meeste tijd kijken we naar een groep blatende mensen in een vliegtuig dat zich onder de waterspiegel bevindt. Heel spannend wordt die situatie niet uitgebuit. Het claustrofobische element komt visueel niet indringend over. Daarnaast is de voorspelbaarheid van de handeling groot. De meeste verwachtingen komen uit. Hoe saai.

No Way Up beloofde een aangename combinatie van rampenfilm en haaienfilm te gaan worden maar blijkt een matige productie te zijn die de verwachtingen die een spannende filmposter met wervende tekst wekt, niet weet waar te maken.