Kyûketsuki Hantâ D (1985)

Deze film viel dus erg mee. Sowieso vind ik het verbazingwekkend en erg jammer dat deze hier zo laag scoort. Ook jammer dat er niet op de film is gereageerd, want ik wil graag weten wát men er dan zo slecht aan vindt.

Ten eerste zijn de animaties lang niet slecht voor een ruim 25 jaar oude film. De beelden haperen hier en daar maar over het algemeen is het allemaal vrij vloeiend en loopt het goed in elkaar over.

De personages zijn trouwens ook interessant, en dan met name D en Ray. Beide zijn heel cool vormgegeven ( waarbij D er toch bovenuit steekt) en komen heel relaxt over.

De actiescenes zijn eveneens lekker gedaan, hoewel soms iets onduidelijk. Maar dat is geen minpunt want het draagt ook wel wat bij aan de beklemmden sfeer. Want dat moge duidelijk zijn. Deze film heeft een erg beklemmende sfeer, en dat vind ik goed voor een demonfilm.

Conclusie: Zeker een aanrader! 3.5* ( misschien nog te weinig)

Nice, geweldige vampire film.

'k Vond hem ietsje te snel gaan maar eigenlijk heb ik daar geen last van gehad.

Visueel ook in orde, zeker omdat hij al zo oud is.

Wat me wel ergerde waren de Engelse stemmen Die vond ik met momenten erg oppervlakkig.

Vampire Hunter D: Bloodlust was mijn eerste animefilm en zal daarom (ondanks de tegenvaller bij laatste herkijkbeurt) toch altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. Het origineel was ik nog nooit tegengekomen, daarom was ik toch aangenaam verrast dat RuudC erin geslaagd was deze op vhs te vinden. Jammer genoeg alleen in Engelse dub, maar dit was ik bij het vervolg toch al gewend. Helaas had men daar toch wat meer tijd en moeite in de voice-actors geinvesteerd, want ondanks het feit dat het daar nog steeds niet top was, waren de stemmen hier toch wel dramatisch oninteressant. Kost mijn filmervaring toch zeker nog een halve punt.

Verder is het alsnog een vrij standaard jaren '80 splatter anime filmpje zonder noemenswaardig script of personages. Wat wel leuk is, is de hoeveelheid aan verschillende monsters en de interessante soundtrack. Wel jammer dat het verder vrij weinig doet om nog iets bijzonders toe te voegen, met uitzondering van de afgehakte hand die zichzelf weer opnieuw aanzette. Verder niet mis om een keer te zien, was in het Japans hoogstwaarschijnlijk een stuk aangenamer.

Beter dan ik me herinner.

Maar die eerste keer is ook wel érg lang geleden en toen had ik me toch aan een iets andere film verwacht. Enerzijds omdat VHD toch een film is met enige status, anderzijds vanwege de prachtige character art van Amano. Wie met die hoge verwachten de film ingaat kan wel eens teleurgesteld worden.

Wat die status betreft, achteraf gezien kan ik die wel plaatsen, maar dit is absoluut geen film op niveau van een Angel's Egg of Akira. Daarvoor is het veel te goedkoop en veel te statisch. Maar je ziet wel al erg duidelijk de invloed op een regisseur als Yoshiaki Kawajiri, die eenzelfde sfeer zou najagen, maar dan net iets geraffineerder (al is dat een wat vreemd woord in deze context). Deze VHD is verder ook wel erg gestileerd, dus ondanks de wat goedkope oorsprong weet het toch een erg apart sfeertje neer te zetten.

Wat de character art van Amano betreft, dit is meer het type "the art of not animating" anime. De klassieke 80s stijl, maar dan net iets gestileerder. Shots zijn vaak erg energiek, maar met herhalende animatiepatronen én erg disjointed van elkaar. Het maskeert het gebrek aan budget aardig, maar mooi of indrukwekkend kan je het moeilijk noemen. De character designs zijn dan nog wel leuk, maar niet bepaald niveau Amano.

Verder wel een hoop leuke monsters, met een sfeertje dat me vooral erg sterk aan Castlevania deed denken. De twee worden dan ook regelmatig aan hetzelfde bronmateriaal gelinkt. Maar er zit ook wat Devilman in, vooral als D in de kerkers tussen de verschillende monsters rondloopt. En wie van cameos houdt, één van de Fist of the North Star personages is kort te zien in het dorpje. Zo random als wat, maar beide films komen van dezelfde regisseur (Ashida dan, Macek is volgens mij zo'n IMDb foutje - ze hebben daar een tijdje de Engelse dub directors ook gelist als regisseur).

Misschien komt het omdat ik me de film als érg slecht herinnerde, maar het was best een aardige herziening. De tekortkomingen zijn duidelijk, maar ze worden redelijk inventief opgelost en het sfeertje dat er hangt is lekker droog en stoicijns. Best aan te vatten met de juiste verwachtingen, maar voor de anime liefhebber valt er zeker wat te rapen, zeker wanneer je het iets oudere werk ook weet te waarderen.

3.0*

Saaie, krakkemikkige animefilm met een best interessant verhaal. Ik kan ook moeilijk zeggen dat de film niet creatief is, alleen doen regisseurs Ashida en Macek er amper wat mee. Alle ideeën worden er vooral snel tussen verwerkt en correleren nauwelijks met de synopsis. Dan rest er nog de hoofdpersonages. D moet een cool figuurtje voorstellen, maar ik vond hem vooral zwak en kwetsbaar overkomen. Zodra hij dat kasteel belegerd wordt hij zowat direct buitenwesten gezet door sirenes. Doris Lang is al helemaal schrijnend. Dit soort huilebalken zijn domweg te ouderwets voor een film als deze, die naar mijn inzien ondanks de setting toch redelijk modern wil ogen. De beperkte animatie is natuurlijk vanwege de tijdsperiode, maar het zorgt er wel voor dat geen enkel actiemoment aanslaat. Over het kleurgebruik ben ik dan wel weer te spreken en er zitten best aardige momenten tussen, maar dit soort films zullen nooit m'n ding worden.

Vampire Hunter D is niet direct iets wat ik spontaan zou opzetten maar was toch goed te pruimen. De animatie is op verschillende momenten echt prachtig. Vakkundig gecreëerde panorama's en achtergronden zorgen voor een sprookjesachtige en magische indruk. De creature designs zijn in het algemeen ook indrukwekkend. D is een fascinerend personage met mysterieuze look en een geweldig (durf ik bijna sexy te zeggen?) ontwerp.

Waar het voor mij wat tekortschoot is het verhaal. Dit springt soms wat van de hak op de tak en kwam wat geknutself over. Het gaat erg snel allemaal waardoor je je soms afvraagt wat er allemaal aan de hand is. De uiteindelijke climax was wel interessant maar ik was niet echt honderd procent geboeid.

Het shot van D die wegrijdt op zijn paard richting de verte met die geweldige score gaf me bijna kippenvel. De soundtrack zal waarschijnlijk nog wel een paar keer langskomen in mijn muziekbibliotheek.

3*

Fijn om een jaren 80 anime te zien met de aparte stijl van toen. Kleurrijk en over de top en met spaarzame maar mooie synthesizer klanken die in het beste geval lekker veel sfeer toevoegen. De titelheld is zwijgzaam, duister en cool, het type met zowel gaves als een zwaarwegende vloek. En hij wordt met een enorme, intimiderende gestalte getekend. De wereld op zichzelf komt wat kaal over maar ook stijlvol en technologisch opvallend modern, ondanks de klassieke kledij.

Het verhaal stelt niet bijster veel voor maar er worden vooral via de figuren om de Dracula achtige graaf heen, die elk hun eigen doelen hebben, de broodnodige elementen toegevoegd. Verder gaat het om veel meer wezens dan vampieren en zien we de nodige fantasiemonsters. Zo zien we een soort sirenes die in slangen veranderen en heeft Vampire Hunter D een pratende hand met een eigen persoonlijkheid. Daarnaast iets wat een robotpaard lijkt. Niets is te gek dus. De speelduur is kort en wordt aan het einde nog een beetje kunstmatig opgerekt, om te eindigen met een totaal niet passend stuk muziek bij de aftiteling. Tot die tijd kan er genoten van ouderwets bloederige horror die voor de verandering getekend is maar ook alleszins ongeschikt voor de kleintjes.

Door het buitenissige en apartige ben ik benieuwd naar de nieuwere versie(s?) van Vampire Hunter D. Deze kan er zeker mee door.