A Madea Homecoming (2022)

Houdt het dan nooit op?!

Oh boy, sla deze maar over.

Er zaten een paar dingetjes in die leuk waren maar veel veel te weinig.

Ik verwachte er ook al niet veel van haha.

Je moet er natuurlijk van houden, maar je moet Tyler Perry het wel nageven om deze reeks films te willen maken. Zowel als regisseur als acteur vervult hij die taak op zijn manier goed. Tyler speelt zijn rolletjes Madea en oom Joe prima. De humor is vaak plat en soms erover, maar wie er voor open staat kan volop genieten van de immense familiedrukte, de onderliggende humor, de grappige situaties en de vele taalgrapjes. Tyler kiest wel in het tweede gedeelte meer voor een samenhang in het verhaal met de nodige dramatiek waardoor het tweede gedeelte minder grappig lijkt. Kortom, een druk plezant filmpje. 6/10

Schijnt nogal kritiek te zijn geweest op de wijze waarop Perry Afro-Amerikanen neerzet in zijn komedies (Spike Lee onder andere, volgens hem verwijzen de personages naar Blackface-acteurs in de jaren '30 en '40). Tenminste, dat lees ik op Wikipedia. Nu weet ik niet hoe omvangrijk die kritiek is, heb me daar ook niet in zitten verdiepen verder, maar ik vind het allemaal wel meevallen hoor.

Ik hou wel van dit soort komedies. Ok, de humor is vaak echt wel heel plat en flauw, maar niet slecht flauw zoals in een Nijenhuis-productie. Tyler Perry doet veel goed als spraakwaterval Madea. Ik heb altijd een zwak gehad voor het fenomeen big mama (in het realityprogramma Een Jaar van je Leven zit ook een 'big mama': Moraima. Leuk mens!).

Ook Uncle Joe en Aunt Bam zijn hilarische typetjes. Zo iemand als Aunt Bam heb je in het echt ook, tenminste vroeger nog, van die oude besjes die voortdurend schunnige seksueel getinte opmerkingen maken.

Agnes Brown uit Ierland is ook van de partij, wordt een beetje ondergesneeuwd door de rest en krijgt niet echt de kans te shinen.