Everything Everywhere All at Once (2022)

Gisteren deze film gezien hier in de bioscoop in Singapore. Zowel 'Parasite' (waar ik een groot fan van was) als de hoge beoordelingen hebben mij over de streep getrokken. En WAT EEN FILM. Je moet er misschien een beetje aan wennen, en het is vast niet aan iedereen besteed om het bijna 2.5 uur vol te houden maar ik waardeer de film vooral omdat de verhaallijnen een stuk verder gaan daar waar (standaard) Hollywood films het niet nóg ingewikkelder willen maken. De film gaf mij het gevoel dat de producer/regisseur telkens nog meer hun best wilden doen om het verhaal goed voor het voetlicht te brengen. Het zou mij overigens niet verbazen als Europeanen de film het minst waarderen, de film is een soort mix van de Aziatische en de Amerikaanse cultuur/humor in één. En vooral gericht op de jonge generatie (denk ik..). Acteerwerk en humor top! Enig minpuntje: duurt misschien een tikkeltje te lang

Afgelopen week gezien tijdens de Sneak Preview en wat een fantastische verassing!

Ik vond het ontzettend knap hoe ondanks de over-de-top en gekker-dan-gek-scenario's je je toch verbonden voelt met de personages. Een film waarbij de tranen rollen over je wangen van zowel het lachen als huilen.

Een adrenalinekick waarbij je vol spanning zit te wachten wat het volgende shot weer op je netvlies brandt, zonder dat je daarbij het gevoel krijgt naar een onsamenhangend geheel te kijken. Ja, het vraagt enige inspanning van je als kijker, maar dat maakt voor mij vaak een film juist zo de moeite waard. Ik heb van elke minuut genoten van deze achtbaanrit❤

Deze hit is uit Amerika komen overwaaien en deze staat gelijk al op de nominatie voor film van het jaar. Wat een fantstisch spektakel is dit geworden. En ondanks dat ik de nieuwe Dr. Strange film eg leuk vind, is dit de enige film die zich oprecht into the Multiverse of Madness kan noemen.

Everynything Everywhere All at once is zo'n ontzettend slimme film en dat heeft het vooral te danken aan het feit dat de film overal flink de tijd voor neemt. Dit kan misschien het tempo soms uit de film halen, maar het zorgt er ook voor dat alles echt landt. De humor, de actie, het veel te (bewust) ingewikkelde verhaal en vooral het drama werkt toch verassend goed.

Door de opbouw voel je goed mee in de zeer verwarrende trip waarin de fantastische hoofdrolspeelster Yeoh terechtkomt. In het begin twijfelde ik nog over Quan die zijn comeback maakt, maar hij is zo enorm aandoenlijk en past zo goed in deze rol dat het allemaal perfect binnen de film past.

Maar wat ik vooral prijs is de enorme waanzin waarin deze film de multiverse op het scherm tovert. Het is zo ontzettend grappig en bevat zoveel ontzettend goede uitgewerkte elementen. De jumping pads, het misgaan hiervan en de verkeerde "alter-ego's" oproepen. Tegelijkertijd word je getrakteerd op zeer leuke vechtscènes met een mooie choreografie. Je ziet de meest bizarre zaken terugkomen tijdens de film en telkens denk je weer: "hoe komen ze hier in vredesnaam bij". En het mooie van dit alles is ook nog dit niet alleen in de film zit om goedkoop lachers op de hand te krijgen. Het dient nog echt nut en het komt later in de film ook telkens weer terug. Het ondersteunt het verhaal en vooral ook de choreografie in de gevechten.

Vooral deze aandacht in de details maken de film zo goed. Wat in principe in anderhalf uur een vermakelijke onzin film voor tussendoor had kunnen zijn wordt hiermee naar een niveau getild dat de film zich oprecht met de grote films kan meten voor de prijzen.

Mijn enige punt van kritiek die het wellicht van de perfecte score afhoudt is toch dat het einde misschien iets te lang door kan slepen. Het is 1 grote conversatie van een minuut of 20 waarbij je eigenlijk snel door wil naar het einde, maar de makers van de film ook hier de tijd nemen om het echt een emotionele lading te geven. En doordat dit ook werkt kan ik er verder ook geen al te groot probleem van maken.

Everything Anywhere All at once is een fantastische film geworden en iedereen die van een beetje waanzin houdt dat gewoon ontzettend goed is uitgewerkt moet naar deze film toe gaan in de bioscoop. De hype die in Amerika is ontstaand rond deze film is meer dan terecht.

4,5*

Het concept ‘multiverse’ (multiversum) is grandioos geliefd onder de makers van de meest populaire films en filmreeksen van deze tijd. Na Marvel (o.a. Spider-Man: No Way Home, Doctor Strange in the Multiverse of Madness) gaat nu ook het opgehemelde productie-en distributiehuis A24 aan de haal met het idee van oneindige universums.

...

Dit uit de kluiten gewassen passieproject van twaalf ambachten en dertien ongelukken is een dolgedraaide cultfilm die schreeuwt om een bak popcorn en een verstand dat op nul kan (en vooral wil).

Lees hier de volledige recensie

De torenhoge verwachtingen waren onmogelijk in te lossen, en dat gebeurde ook niet. Desondanks leveren The Daniels een film af die behoorlijk imponerend, soms absurd en vaak overweldigend is (zoals de titel al aangeeft). De definitie van een film die rijp voor meerdere kijkbeurten is om volledig te kunnen waarderen.

De drie hoofdrollen van Yeoh, Hsu en Huy Quan (na een bijna 40-jaar lange hiatus) zijn subliem, wellicht de meest drie-dimensionale rol (jammer dat de het zo lang heeft moeten duren) die Yeoh vertolkt heeft in haar carrière.

Mijn 7000ste stem, overigens.

"The only thing I do know is that we have to be kind. Please, be kind. Especially when we don't know what's going on."

Met 'Swiss Army Man' vond ik al dat Dan Kwan en Daniel Scheinert een absurde film hadden afgeleverd, maar dat bleek nog slechts het topje van de ijsberg te zijn.

In eerste instantie denk je te kijken naar een Chinese immigrante die in de nek wordt gehijgd door de belastingdienst. En daarbovenop zijn er nog de nodige familieproblemen. Rondom dit gegeven zou je al een opzichzelfstaande film kunnen maken, echter gaat men lekker overboord door er een multiversum sausje over te gooien.

Wat volgt is een krankzinnige achtbaanrit die ik in tijden niet meer heb mogen meemaken. Werkelijk niets is te gek en het is des te knapper dat alle losse ideeën één moeiteloos geheel vormen; wat een creativiteit! Als kijker zie je verscheidene genres terugkomen die voor een lach en een traan zorgen. Ik heb met name genoten van de strak gechoreografeerde actiescènes.

Michelle Yeoh schittert als nooit tevoren. Al doet de rest van de cast daar zeker niet voor onder, vooral Ke Huy Quan laat na een hiaat van 20 jaar zien nog steeds te kunnen acteren. Het plezier straalt er vanaf, waardoor je helemaal opgaat in de film. Op deze wijze komen de verschillende lagen beter tot hun recht, al blijft het in de basis eigenlijk een prachtig en intiem familiedrama.

Al met al is 'Everything Everywhere All at Once' een enorm verfrissende film geworden. Dit is nog eens een uitstekende uitwerking van het multiversum concept.

4,5 Sterren.

De film is gebaseerd op het idee dat er naast ons eigen universum nog talrijke andere universa bestaan, waar gemuteerde versies van onszelf rondlopen. Mijn fantasievermogen laat mij hier echter in de steek, want ik kan mij daar niets bij voorstellen. Allicht daarom verzuchtte ik na afloop van deze wervelende film vermoeid “waar heb ik nou naar zitten kijken”. Op z’n minst naar een imponerend optreden van Michelle Yeoh, maar verder wist deze film nauwelijks indruk achter te laten. Dat zal wel aan mij liggen…

Ik heb hem net gezien en heb zeer gemengde gevoelens. De overheersende is 'WTF was dat?' Met afstand de merkwaardigste film die ik in tijden gezien heb.

Het deel bij de belastingdienst vond ik te lang en nogal saai. Over de rest moet ik nog een mening vormen; daar slaap ik eerst nog een nachtje over.

Dit was denk ik té weird voor me, want ook al heb ik me bij vlagen vermaakt, ik was ook blij toen de aftiteling begon. Het lijkt een vrij heldere film, met een Chinese familie die mot heeft met de belastingdienst en waar wat gezinsproblemen zijn. Maar al snel komt de film los en krijgen we alternatieve multiverse-versies van hun verhaal. Dit levert nog best wel wat toffe (actie)momenten op en ook wel een aantal opvallende filmhommages, maar het duurde me allemaal veel te lang en op een gegeven moment was het trucje me wel duidelijk, ook al doet hoofdrolspeelster Michelle Yeoh het prima en zijn bijrollen zoals die van Jamie Lee Curtis echt wel leuk. Ik geloof meteen dat dit hoge cijfers scoort onder de kijkers, maar voor mij is het een voldoende, meer niet.

3*

Jammer dat we het idee van een multiverse inmiddels al kennen van meerdere Marvel-films. Dat neemt toch wat van de verrassing weg. Daarnaast heeft het uitgangspunt ook wel iets weg van The Matrix. Afgezien daarvan valt er gelukkig een boel te beleven in deze nogal chaotische maar wel enthousiast gemaakte en vertolkte mix van genres. De montage is in ieder geval geniaal. Michelle Yeoh is daarnaast geweldig in de hoofdrol(len) en het is leuk om Ke Huy Quan na al die jaren weer eens te zien in een film. Hij doet het prima als haar man(nen). Jamie Lee Curtis steelt de show in een hilarische bijrol. Uiteindelijk iets te vermoeiend, oa door de lengte en een grote reeks nogal flauwe momenten, maar door de energie van het geheel en de niet aflatende stroom maffe ideeën toch wel iets bijzonders.

Evelyn [Michelle Yeoh] en Waymond Wang [Ke Huy Quan] hebben een afspraak met belastingconsulent Deirdre Beaubeirde [Jamie Lee Curtis]. Dat is de kapstok voor een niet na te vertellen verhaal. Wat moet volstaan is dat het scenario (geschreven door de regisseurs) uitgaat van de theorie dat er voor elke keuze die Evelyn maakt en heeft gemaakt een paralleldimensie is. In deze volstrekt onvoorspelbare, fantasierijke, briljant gemonteerde en zeer vermakelijke SF-actiekomedie ontdekt Evelyn dat ze kan transporteren van de ene naar de andere dimensie. Je valt van de ene in de andere verbazing in een film met een moordend tempo waarin de lesbische relatie van dochter Joy [Stephanie Hsu] en de generatiekloof met vader Gong Gong [James Hong] een centrale rol speelt. Yeoh is nog steeds een geweldige actiester, Quan nomineert zichzelf als de nieuwe Jackie Chan, maar ook Sregor en (wie had dat gedacht) Curtis laten zich niet onbetuigd in de vele spectaculaire actiescènes. Maar het duurt een half uur te lang.

Bijzondere film. Goed gemaakt op momenten maar ook niet helemaal geslaagd. De film zit boordenvol ideeën, soms goed uitgewerkt, soms matig, maar uiteindelijk mist de film vooral flow doordat al die ideeën te veel als los zand erin zitten en duurt de film voor m'n gevoel (vooral daardoor) vrij lang. Ook de humor werkt lang niet altijd en het acteerwerk is zozo.

Maar goed, als de film werkt dan die werkt die uitstekend. Dat eerste stuk in de wasserette is enorm energiek en doet denken aan Punch-Drunk Love of Uncut Gems qua energie en camerawerk (al houden die films dat de hele speelduur vol, deze helaas niet). Ook zit de film genoeg visuele ideeën, uitstekend in beeld gezette actie en leuke hommages aan films (2001, Wong) en soms werkt de humor wel (als die hond wordt weggeslingerd, zwarte humor maar erg vermakelijk). Maar er zit ook te veel ruis op de lijn. 3,5*.

Een verpletterende film die je meteen bij je lurven grijpt en je naar alle hoeken van elk universum smijt. De film voelt aan als een knotsgekke variant op The Matrix met z’n combinatie van science fiction en martial arts met een religieus sausje (het zoeken naar The One die hier alle universums moet redden) maar dan met humor dan wel als parodie op dergelijke films (waaronder ook de Marvelsuperheldenfilms), maar gaandeweg wordt duidelijk dat zeker deze film een serieuze onderlaag heeft: het spel met alle mogelijke werelden brengt op natuurlijke wijze actuele thema’s naar voren zoals de vraag naar identiteit (wie ben ik?) en naar waarheid (zijn er eindeloos alternatieve waarheden?). Tegelijk kan de film worden geïnterpreteerd als hoe een persoon mentaal kan fragmenteren in een psychose – het barsten van de kruik water c.q. hoofd als er te veel naar alternatieve werelden wordt gesprongen – als gevolg van een te grote druk vanuit de maatschappij maar uiteindelijk blijkt de film te gaan over de strijd om je kind los te laten welke strijd – anders dan in de gemiddelde science-fiction-film – niet door middel van vernietiging maar door middel van liefde en het accepteren van deze wereld en je onvolmaaktheid tot een oplossing moet worden gebracht (waarbij je wel kunt leren van alternatieve werelden).

De film heeft aldus ook zelf alles overal tegelijkertijd – het ontplooit alle mogelijkheden in een cinematografisch explosie – en is waarschijnlijk een van de mafste films ooit gemaakt maar de gekkigheid heeft geestigheid, intelligentie en diepgang. Dit is topamusement en doet waar films voor zijn gemaakt. Een instant klassieker.

Op eigen risico kijken. De meest aparte film van het jaar misschien, maar bij lange na niet de beste. Want de originaliteit die de film heeft maakt helaas niet alles goed. Een grote creativiteit is ook niet hetzelfde als een overdosis absurditeit. Experimentele films kunnen ook eerder mislukken en deze film haalt maar een krappe voldoende.

Het is allemaal net te raar en in de basis blijft juist door al dat malle gedoe het familiegerichte plot in oppervlakkigheid hangen.

Visueel wil het ook nooit echt overdonderen, tenzij je epileptisch bent, dan kun je wel met een brancard afgevoerd worden na 1 van de scenes.

De acteurs spelen wel enthousiast en kunnen zich lekker uitleven. Qua soundtrack is er niets nieuws te beleven.

Het zegt misschien vooral iets over de grauwe middelmaat van Hollywood dat deze film zo positief ontvangen wordt, men is immers de creativiteit gewend van een zak patat met een dikke lel mayonaise.

Kijk liever Big Trouble in little China zoals hier net nog genoemd....die is echt veel leuker.

vanaf het begin al vreselijk rommelig.

heb het een half uur met moeite kunnen volhouden.

tenenkrommend slecht..bah

vooruit dan ...1 ster voor het aardige stukje (in dat half uurtje kijken) bij de belastingdienst ala Jacky Chan.

Toffe film. Ik vond hun vorige weinig soeps maar hier valt meer op zijn plek. Hun do it yourself filmmaken is geweldig. Heb wat making off filmpje gezien en echt heel inspirerend hoe sommige dingen gedaan zijn. De mix tussen maf en een betekenisvol verhaal werkte perfect. Erg strak gemonteerd en gedraaid. Deed mij beetje denken aan Gondry. Fijn dat er weer wat relatief nieuwe auteurs opstaan in de VS. Vond de nieuwe lichting jonge filmmakers toch teveel van hetzelfde.

Prima filmpje wel. Ik kon goed meegaan in de bizarre wereld(en) die geschapen werd(en) en vond het eerder te normaal dan te vreemd. De gevechten duurden wel veel te lang allemaal, maar dat is een smaakkwestie. Het is dat ik films vrijwel altijd in de bioscoop kijk, anders zou ik elke schiet- of vechtscène op tiendubbele snelheid doorspoelen.

Maar verder dus goed te pruimen, met prima personages en een goed te volgen maar niet al te voorspelbaar plot. Je moet er alleen niet te veel vragen bij stellen, want wis- en natuurkundig klopt er natuurlijk geen reet van, het idee van oneindigheid is nogal beperkt uitgewerkt. Maar goed, het is allemaal al ingewikkeld genoeg.

WOW, wat heeft deze film me MAXIMAAL positief verrast sech en me een uitzonderlijke beleving, vol top entertainment en waarvoor ik werkelijk woorden tekort schiet om deze gehele sublieme prent op te hemelen. Ook draaide de cast zeer vlotjes mee op het hoogstaande, al is dit beter om het anders te stellen, dat de cast, gewoon op zn sterkst maakt en hoe fabuleus was Michelle Yeoh als Evelyn Wang wel ,niet Dikke film.

De gekste, uniekste, meest doldwaze film die ik in heel lange tijd heb gezien. Everything Everywhere All at Once is een kakofonie van kleur, actie, de zotste verzinsels, subtiele (en niet-zo-subtiele) humor, een heleboel filosofische onderlagen en een diepmenselijke emotionele kern/boodschap. Geen enkel moment valt de film stil of krijg je als kijker de kans om even tot adem te komen. Het verhaal van de film wordt ook de hele tijd nieuwe richtingen uitgeslingerd, waardoor je nooit met een al te voorspelbare film zit. Op een gegeven moment werd het geheel misschien iets té druk, al was dat gevoelsmatig nooit een groot nadeel. Alleen wordt er zoveel op je afgevuurd, dat je af en toe dingen gewoon over je heen moet laten komen. En op die manier werkt de film misschien ook wel het beste; als pure ervaringscinema. De mix tussen humor/luchtigheid en de emotionele momenten is overigens perfect uitgebalanceerd; het ene moment zat ik te lachen, een paar seconden later met een brok in de keel. Het eindstuk zelf is iets te zoetsappig, maar daarvoor zitten er echt een heel aantal momenten in die 100% raken.

Maar de grootste verdienste dat dit allemaal zo fantastisch werkt, gaat misschien toch wel naar de cast. Michelle Yeoh speelt de pannen van het dak als de lijm die het geheel bij elkaar houdt, maar ook Ke Huy Quan (Short Round uit Temple of Doom !!) speelt fantastisch. Hun scènes met elkaar zijn geweldig, vooral het moment wanneer alternatieve-Waymond zegt dat hij in een ander leven tevreden zou zijn geweest om een simpel leven te leiden met Evelyn is een werkelijk perfecte scène. Filosofisch had de film wellicht nog ietsje dieper kunnen gaan, maar eigenlijk wordt er nu heel veel gezegd met niet al te veel woorden, en dat is ook prima. Het lijkt me iets te vermoeiend om de film heel snel nog eens opnieuw te bekijken, maar deze gaat in de toekomst sowieso nog eens de herziening in.

4*.

Een ADHD variant op een Kaufman script gecombineerd met de vreemdheid van de Familie Knots.

Het is allemaal nogal overweldigend. De film kent een aantal bijzondere en mooie scènes. Maar het is nogal (te) druk, waardoor het zelfs wat vermoeiend om te volgen is.

Een goede film is ook af en toe gas terug nemen. Dat zit amper in deze film. Het is een continue ADHD ervaring. Dat vind ik de film juist niet tegen goede komen. Less = more.

Het is wel bijzonder inventief gefilmd en Michelle Yeoh en Ke Huy Quan spelen het goed. Maar het zijn allemaal typetjes. Eternal Sunshine of the Spotless Mind doet dat toch wat beter en minder hysterisch.

Just be a rock

Everything Everywhere All at Once geeft zonder meer een frisse draai aan het multiversum concept. Al slaan de makers hier soms iets te veel in door omdat de film bijna constant hyperactief is doordat deze zo volgepropt is. Met als resultaat dat lang niet alles wat uitgelegd wordt, goed landt. Dit brengt als risico met zich mee dat bepaalde aspecten vaag over kunnen komen, zoals bijvoorbeeld het Everything Bagel concept. Ook is de speelduur te lang en voelde ik mij op den duur om de oren geslagen. Daarnaast was de humor ook lang niet altijd mijn ding en werden grappen die al snel niet leuk meer waren, alsnog uitgemolken. Voorbeelden zijn de scenes met de worstenvingers en de wasbeer.


Nu ik vooropgesteld heb wat mij tegenstond wil ik hieraan toevoegen dat deze unieke film zonder meer een ruwe diamant kan zijn, die ik beter kan gaan vinden naarmate ik deze vaker bekijk. De positieve keerzijde van de hyperactiviteit op je scherm is namelijk ook dat je steeds weer iets nieuws kan ontdekken wanneer je hier opnieuw naar kijkt. Het verhaal deed mij denken aan het boek The Midnight Library, die ook uitgaat van verschillende beslissingen die mensen gedurende hun leven maken en hoe deze uit hadden kunnen pakken. Een concept die mij aansprak, en waar ik raakvlakken mee zag.

Aanvankelijk is deze mengelmoes van sciencefiction, humor en avontuur erg toegankelijk. De sfeer is goed, er wordt stevig geacteerd en het multiversum concept wordt op een leuke manier geïntroduceerd. Dit levert zowel grappige als spannende momenten op. Naarmate de speelduur vordert kan het verloop voor sommigen te vaag aan gaan doen waardoor de nodige charme verloren kan gaan. Toch ben ik voldoende geboeid geraakt om hier een ruime 3,5* aan uit te delen, met in de toekomst kans op verhoging. Misschien wel wanneer ik deze bekijk in een ander universum?

3,5*

Vind het wel geestig, hou wel van zulke films (Big Trouble In Little China, Kung Fu Hustle e.d.)

Deze film sprak me echt niet aan. Ik ben na ruim een uur uiteindelijk afgehaakt. Niet mijn gewoonte om de film niet uit te kijken maar dit boeide me voor geen meter. Rommelig, raar, traag tempo, vond het ook een vuile fletse cinematografie. Weinig kleur. Druk en vermoeiend wat zowat hetgeen is wat me gewoonlijk tegenstaat en nu dus ook.

Oei, heuse tegenvaller voor me. Het eerste uur kon ik er nog wat de aandacht bijhouden, maar toen het echt begon raar te doen, verslapte mijn aandacht met de minuut. Zeer chaotische en drukke film en uiteindelijk werd het rommelig. Ik wist op de duur eigenlijk niet meer naar wat ik aan het kijken was. Een film die ook eindeloos duurde met zijn bijna 140 minuten.

Acteerwerk inderdaad op niveau, toch zeker van Michelle Yeoh. De scène bij de belastinginspecteur vond ik wel erg vermakelijk. Het hele multiversum gedoe sprak me nauwelijks aan en dan wordt het wel een lange zit natuurlijk. Jammer, want ik had er wel wat van verwacht ...

Goed!

Het blijft altijd een beetje afwachten met films die de hemel in worden geprezen, zeker als deze afkomstig is vanuit namen als Kwan en Scheinert. Niet dat ze een film maken die niet te vertrouwen is, maar wel mag het duidelijk zijn dat deze twee vooral de weirdness opzoeken en niet zozeer een verhaal dat zich erg direct wil communiceren.

Vandaar dat waarschijnlijk ook even ruim de tijd wordt genomen om het allemaal op te bouwen, maar eenmaal de film van de rem wordt gehaald laat het ook niet echt meer los. Ik zag online erg veel lof over het acteerwerk van Yeoh, maar wat mij betreft zijn het vooral Kwan en Scheinert die er als absolute winnaars uitkomen. Samen maken ze er een geheel van dat weirde dingen perfect weet af te wisselen met een dieper, belangrijk laagje.

Toch moet ik zeggen dat ik even moeite had met de eerste helft van het gebeuren. Met name omdat het hier vooral nog een komedie is en ik die wat minder vind werken. Visueel wel aangekleed met leuke ideeën en uiteenspattende regie, maar compact wordt het geheel nooit. Het is pas wanneer de ware kern wordt onthuld dat de film z'n eigen niveau compleet weet te ontstijgen.

Moet zeggen dat ik niet soms niet wist wat ik precies aanmoest met al die vreemde beelden, maar uiteindelijk vallen de puzzelstukjes op z'n plek. Wanneer dit ook gebeurt heeft de film goud in handen, want daar krijgt het je echt mee. Goed geacteerd, leuk versierd maar vooral erg pakkend eenmaal het sentimenteel wordt. Ik moet zeggen dat ik er bijna een traantje bij weg moest pikken. Films als deze worden niet vaak met zulke overgave gemaakt, waardoor deze film toch echt behoort tot één van de leukeren binnen zijn soort.

Verschrikkelijke film wij zijn na een uur de zaal uitgelopen. Ging werkelijk helemaal nergens over.

Uitstekende film over een vrouw met een wasserette die haar belastingpapieren niet in orde heeft. Een originele film is dit met gemak te noemen. Het gaat werkelijke alle kanten op, maar zonder dat het onsamenhangend of onevenwichtig wordt (de montage speelt hierbij dan ook een belangrijke factor). Een vlot tempo en het ziet er allemaal goed uit. Michelle Yeoh zet hier een goeie en vermakelijke rol neer.

Het multiverse-concept komt de laatste jaren steeds vaker in een of andere vorm terug, met name in The Avengers-films en andere superhelden-origin stories (Dr. Strange, Spider-Man). Het concept van parallelle universums is niet nieuw, maar het lijkt wel weer trendy te zijn geworden. Ik zie hierboven reacties dat de film niet iedereen kan bekoren, blijkbaar moet je van multiverse-gekkigheid houden.

In Everything Everywhere All at Once wordt het concept opnieuw bezocht en er een eigen unieke draai aan gegeven, met een zeer sterke Michelle Yeoh in de hoofdrol.

Wat begint als een dramafilm over een strenge Chinees-Amerikaanse familie in een wasserette ontaardt al snel in een bizar inter-universeel spektakel.

Het is creatief, over-the-top, vol humor, actie (martial arts) en toffe visual effects in overdrive, die op een aantal punten wel te absurdistisch wordt en doordraaft in abstracte ideeën of (al dan niet visuele) flauwe grapjes.

Daarnaast was de speelduur ook te lang (had makkelijk een half uur korter gekund) en kregen sommige grappig bedoelde universums iets teveel aandacht.

Maar voor wie van multiverses houdt, is dit zeker een kijkbeurt waard. De sterke cast (niet alleen Michelle Yeoh, maar ook Ke Huy Quan, James Hong, Jamie Lee Curtis en Stephanie Hsu) is uitstekend, visueel geweldig en de diverse uitstapjes naar andere stijlen (bv. animatie) is altijd een plus.

4*

Zeer interessante film, absoluut de moeite waard. Dat mijn score niet zo hoog uitvalt heeft ermee te maken dat ik zoals wel vaker de uitwerking en inhoud net niet overtuigend genoeg vond, maar als expressie van moderne cinema mag dit niet worden gemist. Een flink spektakel, nogal ingewikkeld soms en lastig te volgen zoals ook wel vaker bij films die werken met het 'multiverse'-concept, maar het biedt veel creatieve explosie. Een mix van Kaufman en The Matrix, zeg maar. Zeer goede en volwassen rol ook van Michelle Yeoh, nota bene bekend als Bond-girl in Tomorrow Never Dies.

Hilarisch, hartverwarmend en thrilling. Ik wil nu overal Google eyes hangen.