Lead Me Home (2021)

Indringend portret over daklozen aan de westkust van de VS. In San Fransico, L.A. en Seattle, verrijzen hele tentenkampen langs wegen, onder viaducten of op terreinen zonder bebouwing. Overleven is daar de standaard, voor leven is geen tijd. De achtergronden van de daklozen zijn zeer divers: blank, zwart, transgender, verslaafd, maar ook moeders met kinderen. Allemaal zijn ze in het afvoerputje van de maatschappij beland en er is weinig perspectief om er weer uit te komen. Verlangen naar een huis is er wel, maar soms ook de nuchtere constatering dat de hoge huren na een tijdje niet meer op te brengen zijn. Veertig minuten is kort voor zo'n enorm maatschappelijk issue. De droneshots en andere camerabeelden geven een gevoel van vervreemding weer, zij die bivakkeren in de goot, horen er niet meer bij.

Miljoenen anderen consumeren... Door de coronacrisis zal het aantal daklozen in de VS nog veel meer gaan stijgen is de somber stemmende constatering aan het eind van de documentaire.

Ben ondertussen zes keer in de VS geweest, prachtig land maar voor te wonen is het echt vreselijk. Voor de meeste is er geen American dream, maar eerder een American hell. En dat word met onze vriend met een balzaal van 300.000 dollar alleen maar erger!

Maar dit is belangrijk om er een docu van te maken, maar zoals hier ook al gezegd word. Hoe komen die mensen op straat, word er genoeg gedaan om ze te helpen, hun achtergrond, hoe is het probleem zo groot geworden enz, mis ik toch absoluut....