Vesper (2022)

Teleurstellend.

Ambitieus en indrukwekkend op eerste glans, maar eenmaal de film vordert voel je je als kijker toch wel bedrogen. Zeker ik, omdat ik me na enige tijd gewoon begon te vervelen. Lijkt me niet bepaald de bedoeling met een film die deze poster draagt, maar de bijzondere voorwerpen die je daar ziet komen nauwelijks aan te pas.

Irritante hoofdpersonages en de acteurs die wel een aardig eind op weg zijn worden verdrongen naar de ondankbare achtergrond. Een Marsan en een Brake worden compleet verwaarloosd. In plaats daarvan krijgen we wat vervelende kinderen evenals oninteressante volwassenen in de hoofdrol. Die Chapman ben ik zo in een mum van tijd weer compleet vergeten.

Een aantal interessante effecten en wat indrukwekkende pogingen om een wereld te scheppen die op die van ons in de toekomst lijkt. De regisseurs kiezen voor een bosrijke omgeving en benutten deze best aardig. Het verhaal zelf klinkt best intellectueel, maar wordt vervolgens nogal terughoudend en boring gepresenteerd. Iets met virussen kan uiteraard interessant zijn, maar daar is hier nooit sprake van. Kwam eerder over als een gedramatiseerd onzinplotje.

Ik werd gewoon nergens gestimuleerd om een fuck te geven over het verhaal. Het kon me gewoon totaal niet bommen, maar ik kan er niet omheen dat er een zekere passie heerst. Denk gewoon dat de regisseurs niet echt sterk gepromoot hebben en de betere elementen achterwege hebben gelaten. Ergens is het een interessant project, maar gewoon totaal niet boeiend. Helaas.

NOPE!!!

Apart.

Geen standaard film, reset van je hoofd en dan gaan kijken.

Het had wat beter gekund maar ik heb geen 5 sterren gegeven. Bijzonder gegeven, en dit is een film waar niet alles tot in de kleinste details wordt uitgewerkt, dit is meer hoe het leven is in deze film.

Aanrader om te kijken, en dan ook te beslissen of je het niks vind of toch apart.

Een post-apocalyptische film waar er al zo veel van zijn. Met mensen die in de modder wonen en restante infrastructuur. Met good guys en bad guys en een upper class en lower class. Veel herkenbaar uit andere films maar de kleurrijke fauna en flora geeft het iets extra's. Ziet er verder grauw en grijs uit... maar het zal daar in de zomer ook vrolijker zijn... net als hier.

De mensheid heeft de Aarde zo verkloot (zucht) dat de menselijke bevolking is gedecimeerd. Wat resteert zijn kleine gemeenschappen die gevestigd zijn in ‘citadels’ en afhankelijk zijn van het binnenhalen van bepaalde zaden. Vesper [Raffiella Chapman] is de 13-jarige dochter van de ernstig zieke Darius [Richard Brake] die met behulp van een zonderlinge vluchteling [Rosy McEwen] haar bio-hackingvaardigheden moet inzetten om te overleven. Eddie Marsan speelt de leider van citadel van wie het nooit helemaal duidelijk is hoe zuiver zijn motieven zijn om Vesper te helpen. Traag SF-drama komt nooit echt op gang. De fraaie vormgeving en sterk spel van McEwen en Marsan zijn de voornaamste pluspunten in de eerste film in 10 jaar van Buozyte en Samper.

Indrukwekkend vormgegeven, sfeervolle low budget science fiction-film, dun qua plot maar rijk aan ideeën. Door het lage tempo dreigt de boel soms wat saai te worden, maar door het sterke spel van hoofdrolspeelster Raffiella Chapman en de voortdurend verrassende visuele aspecten blijft het geheel stevig op de rails. Mooie, subtiel dreigende bijrol ook van Eddie Marsan. Het moet gek lopen wil het regisserende duo Kristina Buozyte en Bruno Samper niet opgemerkt worden door Hollywood. Wat men hier bereikt met een miniscuul budget grenst aan het ongelooflijke.

Goede post-apocalyptische sciencefictionfilm! Na een ecologische catastrofe (genetisch gemanipuleerd voedsel, organismen en virussen hebben grote schade aangericht aan de wereld en zijn de bevolking) probeert het jonge meisje, Vesper, te overleven, terwijl ze droomt van een betere toekomst. Het is geen ingewikkeld verhaal, het gevestigde idee van de haves en have-nots. Maar door sfeer en een gepolijste wereldopbouw evolueert het uiteindelijk naar iets eigens. Veel van dit is te danken aan soms subtiele praktische effecten en geweldige CGI. De hoofdrolspeelster Raffiella Chapman is geweldig in de titulaire rol. Haar personage is goed geschreven en opmerkelijk volwassen. Daarnaast zijn ook de fijne acteurs Richard Brake en Eddie Marsan te zien. Ook door de sfeervolle cinematografie van Feliksas Abrukauskas (Tsjernobyl miniserie en Martin Koolhoven werkte met hem in Oorlogswinter) en de onberispelijk productieontwerpen door Ramunas Rastauskas (eveneens Tsjernobyl miniserie) en Raimondas Dicius (De slag om de Schelde, Defiance) was het meer dan waard om gekeken te worden! Hoopvolle post-apocalyptische verhalen komen niet zo vaak voor, wat deze film tot nog een bijzondere kijkervaring maakt .

Redelijke film over een jong meisje die voor haar zieke vader zorgt. De hele dystopische post-apocalytipsche wereld is mooi vormgegeven en de film ziet er dan ook goed uit. De film begint goed, alhoewel een iets betere inleiding wellicht op zijn plaats geweest was. De film heeft de juiste toon, maar het tempo had best wat hoger mogen zijn.

De wereld ligt er na een ramp weer eens zielig bij. Een onvruchtbare wereld. Kille bossen zonder zichtbaar dierlijk leven. Braakliggende akkers. Kale, modderige vlaktes. En dan het weer. Dat is bepaald niet licht en zonnig, maar grijs en bewolkt. En dan is er nog de kleurstelling in de film. Die is overwegend grauw. Kortom, een neerslachtige sfeer bepaalt de film. Absoluut geslaagd.

Is er nog hoop? Tuurlijk wel. De elite heeft zich teruggetrokken op een paradijselijke plek die de naam citadel draagt. Een oord met een magische uitstraling op de minder bedeelden, zoals het tienermeisje Vesper. De titelfiguur die autodidactisch bezig is met het kweken van vruchtbare plantjes, heeft de hoop dat haar experimenten ooit vrucht zullen dragen en haar toegang tot de zalige Citadel zullen bezorgen.

Het set design is uitstekend. De toekomstige wereld ziet er mooi uit. Woekerend onkruid en vreemde organismen waarmee futuristisch geëxperimenteerd wordt. Er is bewegend oud roest, dat stuiptrekkend laat zien betere dagen gekend te hebben. Verder bepalen een armoedig dorp en bizar geklede verzamelaars van schroot het aanzicht van deze wereld die zich in een permanente staat van het herfstseizoen lijkt te hebben gedompeld. Schitterend hoor, maar het decor biedt tevens een bijzonder treurige aanblik. Het is een aanblik die zich op den duur op een vermoeiende manier in je binnenste nestelt en je van alle relativering berooft die nodig is om over de vermoeidheid heen te geraken.

De sfeertekening is meer dan geslaagd. Maar een film die het twee uur lang van sfeer moet hebben vergt veel geduld. Ik ben een geduldig persoon, maar ik vind het wel prettig als er dan ook eens iets gebeurt. Iets dat je uit de vermoeidheid trekt. Het verhaal verloopt echter traag en ontwikkelt zich amper. Momenten van spanning zijn er nauwelijks. Van de personages moet je het ook niet hebben. Die zijn niet bijster interessant. Hun handelingen en beweegredenen passeren stroperig en vergen veel van de concentratie. Hun dialogen ontgingen me op den duur. Niet interessant. De sfeer greep me. De rest van de film greep me eigenlijk op geen enkel moment echt.

Vesper leek in eerste instantie een leuke film met een interessant gegeven gecombineerd met mooie beelden van een post-apocalyptische planeet waar de natuur zich opnieuw probeert te herstellen door allerlei nieuwe levensvormen nadat het ecosysteem is ingestort. Helaas is alleen dat laatste een positief punt van de film want het verhaal wordt tergend traag aan de kijker gebracht zonder enige vorm van spanningskracht. Het weet de aandacht van de kijker niet vast te houden doordat het verhaal onsamenhangend is en veel vragen onbeantwoord laat. Ja , naar het einde toe wordt het wel duidelijker....maar toch blijven er genoeg vraagtekens. Ook de personages zijn niet interessant en je krijgt heel wat saaie momenten en dialogen. Uiteraard laat het einde een vervolg vermoeden waar je niet echt op zit te wachten. 3/10

Deze (engels gesproken) film uit litouwen heeft mij aangenaam verrast . Verwacht geen flitsende "pew pew pew" hollywood scifi, maar een film die veel aandacht schenkt aan set-disign, worldbuilding en kledij. De stijl van special effects waren een waar genot en een mooi voorbeeld dat budgetvriendelijke keuzes zeker geen nadeel hoeven te zijn. Zeker als je weet dat de film een budget had van "ocharme" 5 miljoen euro. Het acteerwerk was goed en het verhaal kon me lang vasthouden. Het einde valt misschien wat op zijn gat maar desalniettemin vond ik dit een heel sterke film die door een gebrek aan marketing onverdiend onder de radar blijft fladderen...

Deze deed me niet direct een belletje rinkelen, maar aangezien ze deze op tv toonden, toch maar eens bekeken. Omdat ik de film niet kende was het in het begin wel wat in het verhaal komen. Sommige zaken zijn wat vaag, maar het weet wel te boeien. De film zag er nog goed uit en er zaten wel enkele originele zaken in. Het einde viel wel wat tegen.

De cast was ook wel goed, ondanks dat er niet veel bekende namen mee deden.

Het was wel een oké film, een beetje jammer van het einde, maar voor de rest de moeite om eens gezien te hebben.

Niet mijn ding. Zo'n deprimerende toekomst film. Als dit onze toekomst is, hoop ik niet te lang te leven. Het is donker, vochtig, koud, nergens een lach of straaltje zon. Opwarming van de aarde zeker nergens te bekennen, ze dragen voortdurend dikke jassen, sjaals en mutsen. Dokters nergens te bespeuren. Een tijdje zelfs op 2× speed gekeken want het was zo saai. Wel niet slecht geacteerd maar dit kon het niet goedmaken. Sorry voor kijkers die dit wel konden appreciëren.

Mooi en sfeervol. Geen doorsnee film. Traag, maar wat mij betreft bleef het enorm boeien.

...en goede acteerprestaties.