Black as Night (2021)

“That was the summer I got breasts and fought vampires,”

Zwakke YA-vampierfilm met een sociaal geweten uit de tweede serie van "Welkom bij de Blumhouse" (een samenwerking van Amazon en Blumhouse) Geregisseerd door Maritte Lee Go, die hiermee haar eerste lange speelfilm aflevert en geschreven door Sherman Payne die ook schreef aan de Scream tv-serie.

In de film speelt Asjha Cooper ( There's Someone Inside Your House) als Shawna, een tienermeisje die samen met haar beste Mexicaanse gay-vriendje Pedro, haar crush Chris en het blanke meisje Grania vechten tegen vampiers in New Orleans. Het had wel iets weg van de Scooby Doo-vriendenclub. De hoofdrolspeler, Asjha Cooper is een leuke verschijning (alleen een 27 die een 15-jarige speelt?) en deed me een beetje denken aan een donkere Buffy the Vampire Slayer.

De film doet veel moeite om de sociaal- economische situatie van post-Katrina en de Black-ervaring in New Orleans te verwoorden. Dit past niet goed bij de poging bij de ​​speelse, Buffyesque tiener-toon. Uiteraard weet je waar de climax naar toe gaat. Het is tenslotte de klassieke vampierschurk maar als je hem vervolgens met weinig meer dan toespraak belast is dat niet heel indrukwekkend. Technisch rammelt het ook een beetje slordige verlichting tijdens de gevechten. Het weet ook nooit meer te worden dan een tv-productie. Waardoor het meer om vriendschappen en tienerromantiek gaat dan om horror of iets te serieus.

Blumhouse.

Een horrorfilm van deze studio schept ondertussen nog maar weinig verwachtingen, en Jason Blumhouse zelf lijkt ook nooit echt de ambitie te hebben gehad om zijn films aan een Oscar te helpen. Die rol is dan klaarblijkelijk al te veel ingenomen door A24. Blumhouse gaat eerder voor het vermaak, maar toppers zijn het nooit.

Black as Night probeert niettemin toch wat dieper te graven dan de gemiddelde film van deze studio, maar de oppervlakte blijft desondanks erg simpel. Een aantal tieners die samen een groepje gaan vormen ondanks de verschillende persoonlijkheden en wat bedreigingen om ze het leven zuur te maken. Beetje jammer dat de film op het vlak van bedreigingen kiest voor een erg veilige keuze, namelijk vampiers.

Wat vooral achterblijft bij deze film is het acteren. Niemand speelt echt een sterke rol en Cooper kan op geen enkele manier een dragende factor binnen de film zijn. Compleet valt dat haar echter niet te verwijten, want ze wordt tegengewerkt door een aantal belabberde dialogen. Het levert ook nogal wat fout geplaatst sentiment op, gecombineerd met een veel te donker belichte finale.

Daartegenover staan echter ook genoeg creatieve sequenties. De animatiestukjes vond ik erg lekker evenals de algemene kwaliteit van cinematografie. De film loopt absoluut lekker door en de horror wordt degelijk afgewisseld met de overige genres. Er is dus zeker sprake van stabiliteit, alleen ontbreken toch te veel factoren om de film verder naar de top te helpen.