Bull (2021)

Onheilspellende, bijzonder naargeestige britse wraakfilm, goed gemaakt en gespeeld. Vooral hoofdrolspeler Neil Maskell, die we nog kennen uit het eveneens prima Kill List, is hier op dreef. De plot is niet bepaald verrassend en natuurlijk hebben we dergelijke films al veel vaker gezien, maar gezegd moet worden dat dit qua intensiteit en sfeertekening toch wel boven het maaiveld uitsteekt. Lekker kort ook, waardoor het tempo nergens verslapt en de spanning er goed in blijft tot het met het onbehaaglijke einde.

Zo wat een intense film was dit zeg. Helemaal mijn ding. Een sterke samensmelting van rauwheid, grofheid, bruutheid maar ook humor met een vleugje gore en dan plots een heel bijzondere twist. Want hoe kan iemand zo'n brand overleven. Ik voelde de pijn en de paniek die de vader door maakte bij vlagen. Hels! Letterlijk.
4 sterren

Goeie film waarin een man na tien jaar terugkeert naar de gemeenschap waar hij eens deel van uitmaakte. Een weinig vernieuwende, maar wel onderhoudende wraakfilm. Door flashbacks kom je langzaam te weten waarom er wraak wordt genomen. Rauw in beeld gebracht en met een flink portie geweld (zoals het hoort).

Bikkelharde Britse wraakfilm die wat doet denken aan de Kill Bill franchise. Ook hier een criminele bende die een voornaam bendelid dumpt waardoor die zo pissed off is dat hij iedereen om zeep helpt. Best rauw en extreem gewelddadig.

Het hoofdpersonage is alles behalve een doetje. Hij schuwt in ware maffiastijl het geweld absoluut niet. De verwerking van de flashbacks zit goed. Ook de spanning en het tempo waren prima.

Het einde is inderdaad bizar en apart. Toch wel een vreemde ontwikkeling met een climax die velen hier weinig konden appreciëren. Ik zag er de humor wel van in. Niet dat het grappig was, maar zeker gewaagd en beklemmend.

Voldoende fundament.

Dat hoofdrolspeler Neil Maskell een nogal dreigende kop heeft, weten we uit eerdere films waarin hij met hetzelfde bijltje hakt. Hier doet hij dat laatste zelfs letterlijk, al wordt het genoemde wapen vervangen door een groot mes. Ook David Hayman is de perfecte acteur die in rust dreiging kan uitstralen. Als twee gezworen vijanden bieden ze bodem voor een rauwe thriller die je gelijk in z'n greep houdt.

Toegeven; vrijwel niets van wat we zien is volledig nieuw of origineel, al moet gezegd dat de geweldsuitbarstingen behoorlijk random en expliciet zijn. Ook dit voegt spanning toe aan het geheel. Je weet namelijk nooit precies wat er staat te gebeuren. En dat zorgt voor voldoende fundament dat, ondanks het simpele verhaal, de boel overeind houdt. Ook de vertelstructuur draagt bij aan een stevige wraakfilm, die bovenal onheilspellend is.

Met dank aan The Searchers voor het recensie-exemplaar.

***½

Zo grof dat het op een gegeven moment komisch werd. Zeker wat de afronding betrof. Een dun verhaal maar wel met een paar stevige karakters. Niettemin prima amusement met gelukkig een te behappen speelduur.

Revenge, right from hell.

Fijn compromisloos wraakfilmpje, keek vlotjes weg en vond het einde juist nice. Dikke 7 à 7.5/10.

Fantastische onheilspellende wraakfilm. De insteek (hij komt eraan) is uiteraard vaker gedaan, maar de uitwerking is erg goed gevonden.

Rauw realistisch gefilmd en vooral tof hoe de kant van de gangster familie belicht wordt. Door hun ogen ervaar je de angst van "hij komt er aan". Pas tegen het eind begrijp je pas echt waar de paniek vandaan komt.

Een echte gut-punch van een film en met een tijdsduur van 1 uur en 28 minuten lekker scherp. (Ook nog eens voor nog geen 500,000 pond gemaakt)

4 *en ( maar kan bij herziening best nog een half sterretje er bij krijgen) Aanrader!

Zag iemand deze film omschrijven als een combi van Kill List en Dead Man's Shoes en die vergelijking gaat inderdaad wel op voor de film. Alleen voelt dit dan wel aan als een wat verwaterde variant van de sterke elementen uit beide films.

Einde ook wat gemixte gevoelens over. Ergens wel sterk gevonden en geeft net een wat andere draai aan wat anders gewoon een redelijk doorsnee (maar wel sterk uitgevoerde) typisch grimy Britse wraakfilm zou zijn, maar anderzijds schiet het toch een beetje tekort uiteindelijk. Als je dan toch al voor zo'n ''wtf'' twist gaat, ga er dan ook écht volledig voor (zoals een Kill List dat wel deed), de zwarte oogjes hadden nou niet bepaald de gehoopte shockfactor die zo'n einde wel had kunnen gebruiken.

Verder wel gewoon sterk uitgevoerd genrewerk, fijn grimmig sfeertje, erg sterk acteerwerk van Maskell maar ook de rest van de cast, en tot slot een sfeervolle soundtrack. Maar ondanks de poging die op het einde gedaan wordt wil het niet echt boven zichzelf uitstijgen. 3*

Bull

Prima wraakfilm die het geweld niet schuwt. De film heeft een vlot tempo en dankzij flashbacks kom je te weten wat er allemaal met Bull is gebeurd. Dan zijn z'n acties ook enigszins te rechtvaardigen, al is geweld natuurlijk nooit de oplossing. 1 voor 1 gaat hij langs bij de gasten die Norm hielpen hem uit de weg te ruimen en om er achter te komen waar zijn ex Gemma en zijn kind Aiden nu zijn.

Als je uiteindelijk ziet wat er met hem is gebeurd denk je al, hoe hij heeft dit overleefd? Tegen het einde komt de twist en dan blijkt dat hij het inderdaad niet heeft overleefd. Het ging hem ook wel erg makkelijk af. De rare twist had van mij niet gehoeven. Ik vond het ook niet bij de film passen.

3 sterren.

Deze onbekende Engelse thriller zag ik afgelopen vrijdagavond voorbijkomen op "Film 1" en trok mijn aandacht omdat deze film behoorlijk gewelddadig is. Ondanks dat deze film voor het het luttele bedrag van 600 duizend euro gemaakt is en in slecht 18 dagen geschoten is, weet deze film zeker te vermaken en te boeien gedurende circa 82 minuten.

In "Bull" keert de gelijknamige titelheld (Neil Maskell) op mysterieuze wijze terug naar huis na een afwezigheid van 10 jaar om wraak te nemen op degenen die hem al die jaren geleden hebben bedrogen. Zijn oude kameraden, onder leiding van baas Norm (David Hayman) die de vader is van Bull's ex-vrouw Gemma (Lois Brabin-Platt) en de grootvader is van zijn geliefde jonge zoon Aiden (Henri Charles), hebben hem namelijk keihard laten vallen en nu zweert deze voormalige Britse gangster wraak. Tussen de bedrijven door zoekt hij ook naar zijn vermiste zoon Aiden.

"Bull" moet het niet hebben van het verhaal maar van de sfeerzetting, de grove actie (zo worden iemands vingers afgehakt, krijgt iemand een mes in de keel, wordt iemands hand eraf gesneden en wordt de arm daarna in het vuur van een gaskookplaat gehouden ) en het sterke acteerwerk en dat vooral van hoofdrolspeler Neil Maskell en David Hayman. Waarom Bull zo vastbesloten is om op meedogenloze wijze wraak te nemen, wordt geleidelijk onthuld door een reeks flashbacks, waarin een brandende caravan centraal staat, die ook dienst doen als de traumatische herinneringen van een man die volledig verteerd is door woede.

Regisseur Paul Andrew Williams levert een bijzondere film af en opereert in het genre van de wraakfilm. De cineast is sterk in het vastleggen van een ijzingwekkende, desolate sfeer die je in je buik voelt. Je voelt gewoon dat dit verhaal over Bull niet goed kan aflopen. Maar op welke manier blijft gissen… Wat de intensiteit verhoogt, is het hoge tempo dat Williams hanteert. Hij heeft de vaart er goed in en zorgt ervoor dat er geen dode momenten voorbijkomen. In anderhalf uur weet hij een boeiend verhaal te vertellen dat onder de huid blijft zitten. Daar helpen de nihilistische en snoeiharde geweldsuitbarstingen ook bij. De cast in deze film weet te overtuigen en tilt de film ook naar een hoog niveau.

Neil Maskell is fenomenaal en huiveringwekkend als een man die na 10 jaar terugkeert om grote schade aan te richten aan degenen die hem hebben verraden. En op het einde kom je via zijn ogen nog een bijzonder weetje te weten over hem. Het is wel helaas een openbaring die zowel absurd als teleurstellend aanvoelt. Je kan je afvragen of een beter einde meer impact zou kunnen hebben. De scène met hem en een ontvoerd kind in de botsauto's op een kermis klinkt misschien niet eng, maar in deze situatie lopen de rillingen over je rug. Dit was sowieso een ijzersterke scène en ook het vooraf, waarbij Bull Clive (David Nellist) en zijn twee kinderen dwingt om in te stappen in de auto en waarbij er o.a. gezegd wordt door Bull:

I'm the big bad wolf.
You must be the little piggies, which makes you daddy pig.
Would you like to come with me and daddy pig to the funfair?
If you don't come, I will huff, and I'll puff, and I'll blow your house down.
Mummy pig won't like that, will she?

Misschien wel even huiveringwekkend is David Hayman als Norm, Bull's voormalige werkgever en ex-schoonvader, een man met een vlijmscherpe glimlach en geen zweem van vriendelijkheid in zijn ziel. En dat is o.a. te zien als hij langs de moeder, te weten Marge (Elizabeth Counsell), van Bull gaat.

Al met al is "Bull" een tof tussendoortje voor de liefhebbers die horror, drama en wraakfilms (net zoals het eveneens Britse "Rise of the Footsoldier (2007)") samengesmolten in één film kunnen bekoren. "Bull" is een film die je vanaf de sombere openingsscène grijpt en niet meer loslaat totdat de cirkel weer rond is. "Bull" is zowel somber als briljant.

Keiharde en nare wraakfilm waarin Bull terugkeert van onder de doden en afrekent met de mensen die zijn leven hebben verwoest. Behalve dat Bull en de betrokken leden zijn van eenzelfde gangsterbende, heeft hij ook familiale banden met bendeleider Norm.
Een vrij klassieke wraakfilm eigenlijk, niet meer en niet minder, waarbij de reden voor de wraakactie via flashbacks verteld wordt. Een paar van Bulls slachtoffers komen op bijzonder enge wijze aan hun eind, en de film zit vol negatieve gevoelens. Ik kreeg er koud van. Echt prettig kun je de film niet noemen maar wie uit is op een staalharde revenge movie zal ongetwijfeld zijn vingers aflikken en misschien zelfs afknagen... Het einde vond ik slecht en komt allesbehalve als een verrassing aan, daarom nog een halfje eraf.