King Richard (2021)

Will Smith is hier geweldig als de vader die alles in het werk stelt om van zijn dochters, Venus en Serena Williams, wereldsterren binnen de tennissport te maken. Hij zet de rol precies goed neer, niet te overdreven en onderkoeld genoeg om geen karikatuur van de beste man te maken. De film is verder zeer onderhoudend, alhoewel iets aan de te lange kant. Tony Goldwyn en Jon Bernthal zijn ook op dreef als twee coaches die al snel doorhebben met wat voor talent ze te maken hebben.

Ik heb een hekel aan tennis. Niet alleen vanwege het irritante luide gezucht (waar ik de zenuwen van krijg), maar ook snap ik geen jota van de irritante puntentelling.

Dat gezegd hebbende; ik kijk graag biografische films en was erg nieuwsgierig naar deze.

Vooraf had ik geen idee in hoeverre de film van de realiteit af zou staan. De echte beelden uit homevideo's tijdens de aftiteling doen echter vermoeden dat de film een zeer realistisch beeld schetst.

Het werd voor mij de filmverrassing van het jaar!

Will Smith valt bij mij in de categorie "matig", maar zet hier een uitstekende rol neer.

Ook Actieheld/Slechterik (oa The Accountant) Jon Bernthal (nagenoeg onherkenbaar en da's altijd goed) verraste mij met z'n spel.

Blijken "sportouders" nogal eens slavendrijvers te zijn, voor "filmtiteldrager" Richard Williams hield ik alleen maar bewondering over dankzij deze film.

Wellicht een beetje lang met 2,5u, maar zeer onderhoudend.

Een welverdiende 4-sterren-score!

Voornaamste euvel van deze film is dat de ontwikkeling van de zusjes Williams tot fenomenale tennissterren enkel belicht wordt vanuit hun manipulerende vader. De zusjes komen zelf nauwelijks aan het woord. Bovendien leerde ik achteraf dat het maar het halve verhaal is, want de film schenkt totaal geen aandacht aan het (mislukte) eerste huwelijk van “king” Richard Williams.

Dat alles neemt niet weg dat ik het een interessante film vind, waarmee ik mij meer dan redelijk vermaakt heb.

Biografisch drama over de jaren waarin Venus [Saniyya Sidney] en Serena [Demi Singleton] Williams zich ontwikkelden van jeugdige talenten tot jongvolwassen toekomstige toppers in het vrouwentennis die allebei een onuitwisbare stempel hebben gedrukt op de sport. De ironische titel verwijst naar vader Richard [Will Smith], die stug vasthoudt aan ‘zijn plan’ en zich keer op keer opwerpt als beschermeling van zijn dochters. Het scenario van Zach Baylin verklaart die houding, waarmee hij zichzelf bewust als doelwit van spot (en mishandeling) opstelde, op overtuigende wijze, maar laat er geen twijfel over bestaan hoe belangrijk de rol van moeder Brandy [Aunianue Ellis] was en welke invloed hun flamboyante coach Rick Macci [de voortreffelijke John Bernthal] – destijds trainer van superster Jennifer Capriati – had op het spel en het zelfvertrouwen van de beide zusjes. Smith beschikt over onvoldoende dramatische draagkracht in de titelrol, maar dankzij het ijzersterke scenario komt hij daarmee weg. Greens regie is bovendien formidabel. De chaotische scènes in huize Williams, met vijf opgroeiende dochters, voelen volstrekt authentiek en de uitmuntend gefilmde tennisscènes dragen er toe bij dat Sidney en Singleton volstrekt overtuigen als de zusjes Williams. Let zeker ook op Marcela Zacarias die haar rol als toptenniser Arantxa Sanchez Vicario duidelijk tot in detail heeft bestudeerd. Zeker een aanrader voor tennisfans.

De titel zegt het al: dit gaat over de vader van de zussen Williams, iemand met een godcomplex maar ook met enige overmoed. Op momenten een boeiende karakterschets, maar als geheel ook lekker feelgood en niet heel diepgravend. Dit is allemaal geen wereldveranderende cinema, maar wel goed als bioscoopvermaak.

Sowieso een leuk tijdsbeeld (met enkele bekende tennissers in kleine rolletjes), fijne sfeer, aantal vermakelijke personages en prima gespeeld (met als absolute uitschieter Jon Bernthal). Will Smith doet het goed en weet binnen de lijnen te blijven om geen karikatuur te maken, al blijf ik altijd wel Will Smith in hem zien. De film doet veel goed, maar wel steeds op 80%. Daarmee een dikke voldoende maar ook niet meer dan dat. 3,5*.

Leuke film. Goede rol voor Will Smith en zeker goed gespeeld. Ik heb alleen niet zoveel met tennis en al zeker niet met vrouwentennis. Maar als je een leuke, luchtige film wilt zien is het zeker een aanrader.

Oscar voor beste film? Vergeet het. De nominatie op zich is al een te grote eer. ‘King Richard’ is weliswaar goed gemaakt, maar aan de overkant van de grote plas is de bejaardemannenjury (of zo stel ik me The Academy toch voor) vermoedelijk overstag gegaan voor het oeroude riedeltje over doorzetting en je stoutste dromen overtreffen, als je maar hard genoeg wil. De Amerikaanse droom, juist. Gelukkig hebben we dat sprookje in Europa allang afgedankt.

Sprookje? Volgens De Standaard wordt ‘King Richard’ te veel als een sprookje opgevoerd. Een interessante uitspraak, want op zich kan je niet beweren dat vader Williams als een heilige wordt geportretteerd. Hij heeft duidelijk zijn tekortkomingen, vraag is voor mij veeleer of die voldoende uit de verf komen.

Welke offers zijn welk resultaat waard, zo sluimert het onder het oppervlak? Of, nog urgenter: instrumenteert Richard zijn dochters niet om het hele blanke ras, waardoor hij zich van kindsbeen af onheus behandeld voelt, een hak te zetten? En is die tegendraadsheid (“the plan”) dan wel iets om te loven, zoals de aftiteling doet, of veeleer een product van bitterheid en frustratie…alsof zijn dochters de roem moeten oogsten waarvan niemand geloofde dat hij er deel aan kon hebben?

Het script benadert deze vragen latent, of zelfs helemaal niet. Het maakt ‘King Richard’ tot weliswaar spannend vakwerk, zij het dat het geheel nogal eendimensionaal aanvoelt. Ondanks Will Smith, die misschien wel de strafste rol uit zijn carrière neerzet.

2,75*

Sterk biografisch drama/speelfilm. Het verhaal wordt mooi uitgewerkt met een prima rol van Smith. De passie en het doel wat Richard wil bereiken met zijn dochters wordt fraai weergegeven. Hij gaat zijn eigen weg zonder zich te laten verleiden voor het grote geld of adviezen van anderen. De zusjes zijn bijzaak in deze film, maar ondanks dat worden een aantal de tennispartijen vakkundig in beeld gebracht. Bernthal zet eveneens een puike rol neer. De film lijkt de realiteit 1 op 1 te volgen inclusief citaten uit echte interviews. Prima film die geen moment verveelt. 4.0/4.5

Uitstekende film over een vader die een plan heeft dat zijn dochters de beste tennisspeelsters worden. Een biopic niet direct over de zusjes Williams, maar over hun vader. En die wordt hier ambitieus, streng en beschermend neergezet. Niet direct sympathiek, maar zonder twijfel grotendeels verantwoordelijk voor hun succes. Simpelweg een prachtig en meeslepend succesverhaal met goed acteerwerk van de gehele cast waarbij de scenes tussen vader en dochter(s) allemaal goed zijn.

Haar bijdrage zit er wel duidelijk in hoor en ook juist dit issue komt min of meer letterlijk aan bod.

Op een paar cringe-momenten na toch een erg aangename film. De onderwerpkeuze is goed en men focust op de periode waarin Venus tussen de 10 en 14 jaar oud is (en Serena twee jaar jonger), dus alleen de opbouw naar de successen. In de hoofdrol van Smith zie ik geen Oscarmateriaal (Washington overtuigde me veel meer in The tragedy of Macbeth). King Richard duurt nogal lang, hoewel je daar tijdens het kijken niet veel last van hebt, en het is filmtechnisch nooit meer dan degelijk. Het slot vond ik een afknapper: eerst die klappende/hossende menigte en dan de tekst met de prestaties van Venus en Serena, die overbodig is, met ook nog de onvermijdelijke Beyoncé die hier dan weer te horen is, wat een cliché inmiddels zeg (begrijp me goed, ik heb niks tegen Beyoncé, maar wel dat elke film over een sterke vrouw of een Afro-Amerikaan door haar moet worden afgesloten, als een soort stempel, hou daar mee op aub).

Best een aardige biopic over hoe de vader van de Williams zusjes hen coachte in hun jeugd. Aanvankelijk had ik enige weerzin om aan King Richard te beginnen, omdat ik het Will Smith niet gun na zijn achterlijke akkefietje bij de Oscars, maar daar kan ik de film of de zusjes Williams niet op afrekenen, die hun medewerking aan de film hebben verleend.

Ik heb verder helemaal niks met tennis, en behalve wat bekende tennissers zegt het me allemaal niet zoveel, maar dat maakt niet uit; de film had net zo goed over basketbal, voetbal, curling of biatlon kunnen gaan want de boodschap is toch in principe hetzelfde. Geloof in jezelf, doorzettingsvermogen, niet naast je schoenen lopen, blabla. Dat soort sportieve dingen.

Qua drama vond ik het wel vermakelijk. De nodige struggles in Compton, maar niks opzienbarends. Zelfs wat té rooskleurig, romantisch en (zelf)verheerlijkend gebracht, met de nodige verplichte Oscarbait-scènes, maar ik vond het geen vervelende zit. Richard Williams was een stugge man, maar een goedbedoelende vader met een klein hart. Verder heeft de film af en toe mooie beelden, wat humor en prima acteerwerk (ja, Will Smith draagt tóch de film, of je dat nou wil of niet.)

Wat ik wel miste was iets meer verdieping over het tennisspel zelf. Wat maakte Venus en Serena zo goed, waardoor onderscheidden ze zich, wat was hun impact op de sport? Ik snap dat het een ode is aan hun vader, maar toch, het had iets meer diepgang mogen hebben.

3,5*

Interessante biografie van de jeugdjaren van Venus en in mindere mate Serena Williams waarbij vooral de focus wordt gelegd op vader Richard. Vreemde man die Richard, onhebbelijk ook met zijn momenten waarbij hij tegelijk koppig, volhardend en dominant was. Ondanks de negatieve aspecten en beslissingen die hij gemaakt heeft zijn eveneens de positieve elementen van zijn opvoeding/training zeker niet te onderschatten. Vanuit de film zijn zijn motieven om zijn kinderen aan de top te krijgen dubbelzinnig (raciaal motief). Alleen blijft de rol van Oracene zelf wat onderbelicht en dat is jammer, zelfs de waarheid wat aandoen. Daar verandert die kleine scène met Serena niet veel aan.

Prima rol overigens van Will Smith die met zijn charisma en persoonlijkheid makkelijk de aanwezige Richard Williams kan neerzetten. Of dit nu Denzel Washington was of Will Smith zal weinig verschil in kwaliteit zijn. Beide topacteurs die deze rol aankonden.

Voorts zeer aangenaam om te volgen met een frisse aanpak dat nimmer verveelde. De tennispartijen werden goed in beeld gebracht net als de tennisarbeid. Fijn om gezien te hebben alvast, zal ook aanslaan voor wie niét het tennis volgt.

Prima biopic over het leven van de familie Williams met vader 'King Richard' in de hoofdrol. Prima acteerwerk, Will Smith draagt de film met zijn intense en brijante acteerwerk! De kracht van de film is ook de achilleshiel: men is dicht bij de werkelijkheid gebleven. Ik kan dat enorm waarderen, want ik heb echt wat geleerd over het leven van Serena en Venus Williams. Echter, ondanks het bijzondere verhaal, blijft het daardoor ook wat kabbelen en zijn er niet veel momenten die er echt uitsteken en bij zullen blijven. De film wordt niet over sentimenteel en is geen tranentrekker, maar je kunt dit ook uitleggen als: er ontbreekt wat emotie en het raakt onvoldoende. Een ander punt van kritiek is dat - ondanks de stevige speelduur - het verhaal op punten uitleg mist. Wat maakte dat beide dames zo getalenteerd waren? Hoe wist de vader dit? Wat maakte de dames zo goed? Was het alleen doorzettingsvermogen en hard werken, of was het meer dan dat? Hoe hebben twee ouders die zelf het spelletje niet beheersen de twee kinderen naar zo'n hoog niveau kunnen trainen? En dan de affairs van Richard: laat het buiten de film of geeft het een plek. Nu wordt het ineens erbij gehaald zonder dat er verder wat mee gedaan wordt. Er missen gewoon wat elementen in de film en er blijven daardoor vragen onbeantwoord. Ondanks dat, heb ik me 2,5 uur goed vermaakt en meer respect gekregen voor de prestaties van Venus en Serena Williams. Maar dit keer is het toch Will Smith die de film boven het gemiddelde doet uitsteken. 3,5 sterren.

Het indrukwekkende verhaal van de familie Williams - vader Richard en dochters Venus en Serena. Zelfs voor iemand die zoals ik nooit iets van tennissen volgt zijn dat bekende namen. Will Smith is precies de juiste acteur om Richard Williams te spelen, en laat daarbij meer acteren zien dan we meestal in zijn rollen zien. De meiskes die de zusjes spelen zijn geloofwaardig en voor mijn onervaren oog ziet het tennissen er prima uit.

Aan de negatieve kant moet ik dan wel kwijt nog dat het wel vrij duidelijk is dat het verhaal wel erg eenzijdig alleen het narratief van de evenwichtige en realistische vader vertelt - en dat er ook nog eens heel dik op legt. Maar daar krijg je geen kampioenen mee. Sportfeelgood, maar misschien niet heel waarachtig.

Degelijke film over de tennisfamilie Williams, met name over vader Richard en dochters Venus en Serena. Onderhoudend in beeld gebracht, al heb ik het idee dat Richard er in deze film nog goed van af komt. Will Smith speelt wel zeer behoorlijk en weet goed neer te zetten hoe dwingend en obsessief Richard Williams heeft gewerkt aan de tenniscarrière van zijn dochters. Bepaald geen sympathieke man. Venus en Serena komen er zelf relatief karig van af in deze film, al ligt dat niet aan het acteerwerk, maar aan het oppervlakkige uitdiepen van hun persoonlijkheden. Dat Richard voor veel van zijn andere kinderen niet zo'n fijne vader is geweest wordt opeens terloops gemeld tijdens de film, maar dat komt compleet uit de lucht vallen en ik kon tijdens het kijken eigenlijk niet zo goed plaatsen waar dat over ging. Dat had óf beter uitgewerkt moeten worden óf achterwege moeten blijven, want nu kwam het nogal vreemd over. Verder kan de niet al te kritische houding jegens hem waarschijnlijk wel verklaard worden door de betrokkenheid van Venus en Serena Williams bij het maken van deze film.

Knappe film met de blitzstart van de Williams-zusjes-tenniscarrière als aantrekkelijke story maar met vooral papa-Williams in de picture; de man die al voor de geboorte van de twee een plan uittekende om zijn familie ver weg te halen van de gevaren van de hem tot dan toe gekend milieu.

Een goodfeeler zonder meer dat ongetwijfeld veel dankt aan de verbluffende act van Will Smith - anderen zijn ook goed zoals o.m.Jon Bernthal - in de rol van koppige doordrijver, hoofd en brein van zijn gezin en onhandelbaar in om het even welke relatie. En zeggen dat hij er nog sympathiek uitkomt ook...

Deze biografie over de familie Williams was de moeite om gezien te hebben. Meer dan 2 uren, maar eigenlijk geen moment verveeld. De cast deed het uitstekend. Toch ook wel aangenaam verrast.

Na het Oscar incident had ik niet echt veel zin in Will Smith films. Echter, ik was toch ook wel nieuwsgierig naar waar hij nu een Oscar voor gekregen had, en mijn nieuwsgierigheid won het kennelijk uiteindelijk toch van mijn weerzin.

De film biedt in ieder geval een interessante blik op de achtergrond van de Williams familie. Ik volg tennis niet echt, maar op grond van mijn beperkte wereldbeeld vond ik die Williams familie maar arrogant. Dat lijkt volkomen misplaatst te zijn en na deze film heb ik juist veel bewondering voor ze, hoe ze zich vanuit hun achtergrond opgewerkt hebben, en hoe de ouders hun best hebben gedaan hun kinderen voor invloeden van de onderwereld te behoeden. Qua plot dus wel interessant, al is de speelduur een beetje lang.

De acteerprestaties, wat de reden was om de film te zien, waren in orde, al heb ik het idee Smith nu ook weer niet echt een opzienbarende prestatie neerzet. Het camerawerk was ook met name registrerend. De muziek daarentegen was wel prettig, waardoor ik uiteindelijk op 2,5* uitkom.

Overtuigende en boeiende dramafilm die door het wangedrag op de Oscars van hoofdrolspeler Will Smith spijtig genoeg met een negatief effect de geschiedenisboeken in zal gaan. Dat neemt niet weg dat regisseur Reinaldo Marcus Green een interessant portret schildert van de familie Williams zonder te veel hooi op de vork te nemen. Zo wordt de periode niet onnodig uitvergroot en worden voornamelijk enkele doeltreffende hoogtepunten ertussenuit geplukt. Over de grote lijn is het acteerwerk overtuigend en zijn de stijlkeuzes effectief, maar de personages worden spijtig genoeg geen moment sympathiek. De tenniswedstrijd gedurende de finale vond ik bovendien weinig overtuigend door de nogal jonge indruk van Saniyya Sidney, waardoor dat gehele stuk ontdaan is van de nodige spanning.

Als weekend afsluiter aan de slag met deze King Richard waarvan ik wist dat het over de familie Williams ging en dat Smith in de prijzen gevallen was, maar daar hield de kennis ook wel op. De vraag met dergelijke films is vaak niet zo zeer of de film goed of slecht is maar eerder of het allemaal wel een beetje klopt. Of het niet mooier gemaakt wordt dan het is, maar die vraag wordt meer dan behoorlijk naar de achtergrond gedrukt door een meer dan overtuigende en leuke film.

En eigenlijk kan ik wel met de slechte punten beginnen, en eigenlijk zijn die er niet echt en moeten we dat zoeken in de nuance, dat die kinderen bijvoorbeeld altijd leuk, aardig en vrolijk zijn, iets dat er bij mij niet in wil want het zijn kinderen. Nooit een beeld van de kinderen die geen zin hebben in practice, huiswerk, opstandige hormonen of whatever. Dan is er uiteraard het beeld van Richard zelf dat erg mooi wordt afgeschilderd in de zin van zijn bedoelingen en beslissingen en dat er een aardige en vriendelijke vibe om hem heen hangt, hij is goedig, maar in werkelijkheid zal het toch een beetje anders gegaan zijn en neigt zijn gedrag toch naar tiranniek en narcisme. Hij bepaalt, hij wil. Opnieuw is dat de nuance en heeft de filmmaker in kwestie een andere weg gekozen.

Daar staat toch wel een erg aangenaam eind jaren '80, begin jaren '90 beeld tegenover met veel swung en een fijne soundtrack. Duidelijk zijn de gevaren binnen de black community in de vorm van bendes, aanslagen en de zaak rond Rodney King en hoe Richard Williams daar zijn kroost tussendoor probeert te laveren met de focus op het tennis. Wat ik me dan wel afvraag, en niet helemaal duidelijk wordt, is of de kids bij toeval ontdekt zijn door papa als tennistalent of dat hij gewoon van jongs af aan met ze is gaan trainen in de hoop dat het iets zo worden. Het is een detail dat er niet toe doet in een film die draait om wegcijferen en opoffering en veel kenmerken treft met Smith's rol in The Persuit Of Happiness

En eigenlijk is alles wat ik hierna ga zeggen een herhaling van wat ik al gezegd heb met een humoristisch en luchtig beeld rond de trainingen, het binnen hengelen van Macci en hoe Williams de dingen wil en doordrukt, hij is duidelijk qua visie, de meiden lijken daarnaast ook nog op Venus en Serena, is de rest een feest der herkenning met een tijd waarin ik het tennis nog volgde met Carpriati en haar verleden, Aranxta Sanchez en heel veel andere bekende namen. En die herkenbaarheid geeft de film King Richard nog even een extra zetje de goede kant, op waar een duister momentje ook niet ontbreekt met de bende's, de oude beelden op het einde de film echt afmaken, en de enige echte dissonant dan pas volgt in de vorm van dat vreselijke Beyonce nummer.

Afijn, zoals reeds gezegd zal het een kwestie van nuance zijn in de film die toch vooral feel good aanvoelt maar in dat kader prima vermaakt. King Richard is wat mij betreft dan ook een prima film.

hele goede docu/film,prima geacteerd door vrijwel alle spelers

genot om naar te kijken

aanrader