King Richard (2021)

Vanaf 2 december in de bioscoop (Warner Bros)

'King Richard' Review - The Hollywood Reporter

Releasedatum is verplaatst naar 3 februari 2022. De film is wel al te zien tijdens het internationaal filmfestival van Leiden deze week.

Will Smith is hier geweldig als de vader die alles in het werk stelt om van zijn dochters, Venus en Serena Williams, wereldsterren binnen de tennissport te maken. Hij zet de rol precies goed neer, niet te overdreven en onderkoeld genoeg om geen karikatuur van de beste man te maken. De film is verder zeer onderhoudend, alhoewel iets aan de te lange kant. Tony Goldwyn en Jon Bernthal zijn ook op dreef als twee coaches die al snel doorhebben met wat voor talent ze te maken hebben.

Ik heb een hekel aan tennis. Niet alleen vanwege het irritante luide gezucht (waar ik de zenuwen van krijg), maar ook snap ik geen jota van de irritante puntentelling.

Dat gezegd hebbende; ik kijk graag biografische films en was erg nieuwsgierig naar deze.

Vooraf had ik geen idee in hoeverre de film van de realiteit af zou staan. De echte beelden uit homevideo's tijdens de aftiteling doen echter vermoeden dat de film een zeer realistisch beeld schetst.

Het werd voor mij de filmverrassing van het jaar!

Will Smith valt bij mij in de categorie "matig", maar zet hier een uitstekende rol neer.

Ook Actieheld/Slechterik (oa The Accountant) Jon Bernthal (nagenoeg onherkenbaar en da's altijd goed) verraste mij met z'n spel.

Blijken "sportouders" nogal eens slavendrijvers te zijn, voor "filmtiteldrager" Richard Williams hield ik alleen maar bewondering over dankzij deze film.

Wellicht een beetje lang met 2,5u, maar zeer onderhoudend.

Een welverdiende 4-sterren-score!

Voornaamste euvel van deze film is dat de ontwikkeling van de zusjes Williams tot fenomenale tennissterren enkel belicht wordt vanuit hun manipulerende vader. De zusjes komen zelf nauwelijks aan het woord. Bovendien leerde ik achteraf dat het maar het halve verhaal is, want de film schenkt totaal geen aandacht aan het (mislukte) eerste huwelijk van “king” Richard Williams.

Dat alles neemt niet weg dat ik het een interessante film vind, waarmee ik mij meer dan redelijk vermaakt heb.

Een ware crowdpleaser dit. Een hoop mensen zullen dit ongetwijfeld een bijzonder aangename film vinden. Persoonlijk heb ik toch wat meer gemengde gevoelens. Hoewel een underdogverhaal me altijd weet te pakken zit het probleem er voor mij vooral in dat Richard Williams de centrale figuur is in de film, in plaats van Venus en Serena. Dat had nog een interessante film op kunnen leveren, ware het niet dat de film absoluut weigert om de diepte in te gaan of serieus kritisch te kijken naar zijn controversiële hoofdpersoon.

Alle plooien worden vooral keurig gladgestreken in een film die behoorlijk binnen de lijntjes kleurt. De film houdt een hoop dubieuze dingen die Richard heeft gedaan uit het verhaal, en zelfs dan vond ik hem nog een bijzonder onsympathiek figuur. Uiteindelijk is alleen zijn vrouw (een meer dan prima Aunjanue Ellis) nog enigszins kritisch op hem, maar verder wordt kritiek vooral vermeden, of gereduceerd tot mensen die het minder goed zagen dan Richard en een bemoeizuchtige buurvrouw die zelf niet van onbesproken gedrag is.

Uiteindelijk is deze film toch vooral weer traditionele Oscar bait, in alle opzichten ontworpen om te inspireren. De speeches en levenslessen vliegen je om de oren. Het charisma van Will Smith helpt daarbij wel, maar ik vond hem nog niet eens zo goed spelen om hem als de Oscarfavoriet te zien, wat hij blijkbaar op dit moment is. Dat lijkt me een slecht teken voor het niveau van de categorie. Zijn accent is niet helemaal overtuigend, en je ziet hem nét wat teveel proberen de echte Williams te imiteren.

Een belangrijke reden dat de film werkt is uiteindelijk ook vooral dat we al weten hoe het afloopt. En hoewel het teleurstellend en ongeloofwaardig is dat er geen moment is waarop ook maar een van de dochters het een probleem vindt om altijd maar tweede viool te spelen geeft de positieve energie van de zusjes in de film wel een bepaalde warmte die heel goed werkt. 3.0*.

Mooi en sympathiek tennis sprookje dat het levensverhaal verteld van de zusjes Williams en met name hun vader Richard. Aangezien de hele familie Williams een behoorlijke lepel in de pap hebben gesprokkeld kan ik mij niet de indruk ontzeggen dat het verhaal wel heel geromantiseerd is. Toch is "King Richard" gewoon simpelweg een plezierige film om naar te kijken die ondanks de bijna 2.5 uur nooit verveeld.

Will Smith zet overtuigend een eigenzinnige vader van de zusjes neer.

3.5*/4*

Biografisch drama over de jaren waarin Venus [Saniyya Sidney] en Serena [Demi Singleton] Williams zich ontwikkelden van jeugdige talenten tot jongvolwassen toekomstige toppers in het vrouwentennis die allebei een onuitwisbare stempel hebben gedrukt op de sport. De ironische titel verwijst naar vader Richard [Will Smith], die stug vasthoudt aan ‘zijn plan’ en zich keer op keer opwerpt als beschermeling van zijn dochters. Het scenario van Zach Baylin verklaart die houding, waarmee hij zichzelf bewust als doelwit van spot (en mishandeling) opstelde, op overtuigende wijze, maar laat er geen twijfel over bestaan hoe belangrijk de rol van moeder Brandy [Aunianue Ellis] was en welke invloed hun flamboyante coach Rick Macci [de voortreffelijke John Bernthal] – destijds trainer van superster Jennifer Capriati – had op het spel en het zelfvertrouwen van de beide zusjes. Smith beschikt over onvoldoende dramatische draagkracht in de titelrol, maar dankzij het ijzersterke scenario komt hij daarmee weg. Greens regie is bovendien formidabel. De chaotische scènes in huize Williams, met vijf opgroeiende dochters, voelen volstrekt authentiek en de uitmuntend gefilmde tennisscènes dragen er toe bij dat Sidney en Singleton volstrekt overtuigen als de zusjes Williams. Let zeker ook op Marcela Zacarias die haar rol als toptenniser Arantxa Sanchez Vicario duidelijk tot in detail heeft bestudeerd. Zeker een aanrader voor tennisfans.

Mooi maar geen onbekend verhaal, jammer dat deze film niet'compleet' aan voelt. Te weinig over de zusjes, te veel verheerlijking van de vader, die te degelijk neer word gezet.

Vreemd genoeg heb ik het idee dat de film helemaal niet de bedoeling heeft om Richard een enorm onsympathieke hork te laten vinden, maar dat is toch wel wat er gebeurt bij me. Vreselijke man.

Leuke film, het kijken wasrd

Ik heb altijd al die vent bloedirritant gevonden. En iedereen vol lof over de man na het kijken van de film, nou ik weet beter. De man zette kinderen op de wereld om tennissterren te creëren. Dan ben je geen vader maar een regelrechte producent. Ongelooflijk. Vroeger op de basisschool hadden we een meid en een jongen zitten waarvan hun vader een eierenboerderij had. Zij moesten elke dag helpen rapen, 12 maanden in het jaar. Hoe zielig ik dat vond. Enkele keer in de zomer met een temp rond de 30 graden mochten ze naar het zwembad. Elke keer dat ik die Williams zag moest ik daar aan denken.

Bedankt voor je inbreng, nu ga ik hem toch maar even kijken. Ik dacht dat het een ode zou zijn aan de man en dat gaat mij te ver, veel te ver. Maar als hij als een hork gezien kan worden zoals jij aangeeft ben ik om. Vreemde wereld. En dan vonden ze de familie Jackson vreemd?

De titel zegt het al: dit gaat over de vader van de zussen Williams, iemand met een godcomplex maar ook met enige overmoed. Op momenten een boeiende karakterschets, maar als geheel ook lekker feelgood en niet heel diepgravend. Dit is allemaal geen wereldveranderende cinema, maar wel goed als bioscoopvermaak.

Sowieso een leuk tijdsbeeld (met enkele bekende tennissers in kleine rolletjes), fijne sfeer, aantal vermakelijke personages en prima gespeeld (met als absolute uitschieter Jon Bernthal). Will Smith doet het goed en weet binnen de lijnen te blijven om geen karikatuur te maken, al blijf ik altijd wel Will Smith in hem zien. De film doet veel goed, maar wel steeds op 80%. Daarmee een dikke voldoende maar ook niet meer dan dat. 3,5*.

Leuke film. Goede rol voor Will Smith en zeker goed gespeeld. Ik heb alleen niet zoveel met tennis en al zeker niet met vrouwentennis. Maar als je een leuke, luchtige film wilt zien is het zeker een aanrader.

Onderhoudend en ondanks de lengte weinig tot geen saaie momenten. Al blijft bijna 2,5 uur wel wat erg lang voor deze film. Dat de focus op vader ligt is gezien de titel logisch, rare vogel trouwens. Ik vond hem ook niet erg sympathiek.

Oscar voor beste film? Vergeet het. De nominatie op zich is al een te grote eer. ‘King Richard’ is weliswaar goed gemaakt, maar aan de overkant van de grote plas is de bejaardemannenjury (of zo stel ik me The Academy toch voor) vermoedelijk overstag gegaan voor het oeroude riedeltje over doorzetting en je stoutste dromen overtreffen, als je maar hard genoeg wil. De Amerikaanse droom, juist. Gelukkig hebben we dat sprookje in Europa allang afgedankt.

Sprookje? Volgens De Standaard wordt ‘King Richard’ te veel als een sprookje opgevoerd. Een interessante uitspraak, want op zich kan je niet beweren dat vader Williams als een heilige wordt geportretteerd. Hij heeft duidelijk zijn tekortkomingen, vraag is voor mij veeleer of die voldoende uit de verf komen.

Welke offers zijn welk resultaat waard, zo sluimert het onder het oppervlak? Of, nog urgenter: instrumenteert Richard zijn dochters niet om het hele blanke ras, waardoor hij zich van kindsbeen af onheus behandeld voelt, een hak te zetten? En is die tegendraadsheid (“the plan”) dan wel iets om te loven, zoals de aftiteling doet, of veeleer een product van bitterheid en frustratie…alsof zijn dochters de roem moeten oogsten waarvan niemand geloofde dat hij er deel aan kon hebben?

Het script benadert deze vragen latent, of zelfs helemaal niet. Het maakt ‘King Richard’ tot weliswaar spannend vakwerk, zij het dat het geheel nogal eendimensionaal aanvoelt. Ondanks Will Smith, die misschien wel de strafste rol uit zijn carrière neerzet.

2,75*

Achter elke man staat een sterke vrouw wordt wel eens gezegd. Wat is de benadering van Oracene in deze film? In werkelijkheid had ook zij een grote impact op de carrières van Venus en Serena. Of is het zoals de titel doet vermoeden enkel een focus op Richard?

Sterk biografisch drama/speelfilm. Het verhaal wordt mooi uitgewerkt met een prima rol van Smith. De passie en het doel wat Richard wil bereiken met zijn dochters wordt fraai weergegeven. Hij gaat zijn eigen weg zonder zich te laten verleiden voor het grote geld of adviezen van anderen. De zusjes zijn bijzaak in deze film, maar ondanks dat worden een aantal de tennispartijen vakkundig in beeld gebracht. Bernthal zet eveneens een puike rol neer. De film lijkt de realiteit 1 op 1 te volgen inclusief citaten uit echte interviews. Prima film die geen moment verveelt. 4.0/4.5

Geweldige glansrol voor Will Smith zeker wel oscar waardig presentatie van begin tot einde wist het boeiend te houden. Het is was gewoon grote verassing de doorzettingsvermogen om nooit op te geven. All HAIL KING Richard

Will Smith doet het erg goed. Gelukkig wordt vader Richard niet als een heilige neergezet. 4*

Smith zet een knappe prestatie neer. Richard heeft veel liefde voor zijn dochters, maar is geen fijne vent en een manipulerende en verbitterde man. En dan is 2,5 uur film wel heel lang.

Uitstekende film over een vader die een plan heeft dat zijn dochters de beste tennisspeelsters worden. Een biopic niet direct over de zusjes Williams, maar over hun vader. En die wordt hier ambitieus, streng en beschermend neergezet. Niet direct sympathiek, maar zonder twijfel grotendeels verantwoordelijk voor hun succes. Simpelweg een prachtig en meeslepend succesverhaal met goed acteerwerk van de gehele cast waarbij de scenes tussen vader en dochter(s) allemaal goed zijn.

En de klappende oscar goes to.... Will Smith.

Compton Rhapsody

Ik kwam deze film zondagavond tegen in mijn HBO app. Ik dacht, weer een ridderfilm met een donkere acteur. Daarbij is Will Smith voor mij geen reden om een film te kijken. Begrijp me goed, ik heb niks tegen hem en zijn film garanderen wel een bepaalde productie value. Maar had verder geen enkele interesse om deze film te gaan kijken.

Maar toen ik maandagochtend wakker werd, was Smith plots wereldnieuws. Op aangeven van zijn vrouw (Hij moest zelf namelijk in eerste instantie hard lachen om de grap), was hij bij de Oscars het podium op gestormd om Chris Rock een oorvijg te geven. Of hij hierna nog een carrière heeft valt te bezien...

Zo werd mij wel duidelijk dat King Richard was geen ridderfilm was, maar een vlotte biopic over de vader van de zusjes Williams. In dat opzicht zijn er een aantal overeenkomsten met Bohemian Rhapsody, de hit van een paar jaar terug. Ook 2,5 uur licht vermaak. Maar ik wist op voorhand vrijwel niks van het verhaal Vande zusjes Williams, dus heb me ook niet kunnen ergeren aan de onvermijdelijke dramaturgische ingrepen in de waarheid. Verder is ook hier de film bevolkt door typetjes, maar het ontbreekt gelukkig aan de flauwe (kluchtige) vorm van humor.

Enfin, pa Williams is met zijn obsessieve en koppige gedrag een mooi figuur. Het verhaal natuurlijk best bijzonder. Maar qua vorm blijft het wat vlak. Iedereen is happy en het ruige randje, iets wat er in zo'n geschiedenis zeker is, is keurig afgestikt. Maar goed ik heb me er wel mee vermaakt en wat geleerd. Tot slot goed dat de film vroeg in de loopbaan stopt en onze een veel te blij einde (grotendeels) bespaard blijft. (Het laatste half uur van BO Rap is echt niet doorheen te komen,)

Waarom deze rol Smith een Oscar heeft opgeleverd is mij een raadsel. Markant figuur, maar toch in niks een bijzondere acteerprestatie...

3,5

Haar bijdrage zit er wel duidelijk in hoor en ook juist dit issue komt min of meer letterlijk aan bod.

Op een paar cringe-momenten na toch een erg aangename film. De onderwerpkeuze is goed en men focust op de periode waarin Venus tussen de 10 en 14 jaar oud is (en Serena twee jaar jonger), dus alleen de opbouw naar de successen. In de hoofdrol van Smith zie ik geen Oscarmateriaal (Washington overtuigde me veel meer in The tragedy of Macbeth). King Richard duurt nogal lang, hoewel je daar tijdens het kijken niet veel last van hebt, en het is filmtechnisch nooit meer dan degelijk. Het slot vond ik een afknapper: eerst die klappende/hossende menigte en dan de tekst met de prestaties van Venus en Serena, die overbodig is, met ook nog de onvermijdelijke Beyoncé die hier dan weer te horen is, wat een cliché inmiddels zeg (begrijp me goed, ik heb niks tegen Beyoncé, maar wel dat elke film over een sterke vrouw of een Afro-Amerikaan door haar moet worden afgesloten, als een soort stempel, hou daar mee op aub).

Film met een voorspelbaar verhaal, die duidelijk voor het grote publiek is gemaakt. En dat Will Smith voor zijn rol een Oscar gekregen heeft, begrijp ik totaal niet.

Het is een biopic, wil je dat ze iets verzinnen om het meer onvoorspelbaar te maken?

Geen idee waarom voorspelbaarheid geen punt mag zijn in een biopic. Er wordt toch de keuze gemaakt om dit leven te verfilmen? Dan mag daar ook kritiek op komen als er weinig aan is.

Mag best, maar als dit eenmaal de koers van Richard's leven was kunnen de schrijvers daar weinig aan doen? Mijn punt is meer van wat hadden ze kunnen doen om het minder "voorspelbaar" te maken?