Easter in Art (2020)

De documentaire vertelt en laat ook zien dat kunstenaars in de Westerse geschiedenis aldoor het passieverhaal van Christus – zoals opgetekend in de vier evangelieën van de Bijbel – hebben uitgebeeld of geïllustreerd en helaas is deze documentaire zelf weinig meer dan een reeks illustraties bij dat Bijbel-verhaal: het verhaal wordt verteld – op een goede manier zodat je kennis maakt met alle aspecten en impliciet ook gelaagdheden ervan – terwijl je naar schilderijen kijkt die de tekst uitbeelden maar praktisch zonder bij één van die schilderijen stil te staan. Niet alleen wordt er vrijwel niets over de schilderijen gezegd maar je krijgt niet eens tijd om goed naar een schilderij te kijken want om de paar seconden komt er weer een nieuw schilderij in beeld. Anders dan hij suggereert gaat de documentaire dan ook niet zozeer over de kunstschiedenis als wel over het Bijbelverhaal met als boodschap dat dat verhaal niet alleen gelovigen aanspreekt maar voor iedereen is omdat het een filosofische zoektocht naar de Waarheid zou zijn doordat het leert wat het betekent om mens te zijn – Jezus leefde immers als mens en stierf ook als mens – en het verhaal universeel is met thema’s als liefde, lijden, verraad en verlossing. En dat het christendom – met Pasen als haar kern – de Westerse cultuur en geschiedenis diepgaand heeft gevormd, zoals de eindeloze stroom kunstwerken over het passieverhaal tonen, zodat ook ongelovigen er niet om heen kunnen als ze die cultuur en geschiedenis willen begrijpen. De documentaire is dus vooral zelf evangelisch.

Wat betreft de kunst of kunstgeschiedenis zelf leert de documentaire eigenlijk alleen dat de moderniteit een meer realistische kunst bracht waarmee in de Renaissance de Italianen het naakte lichaam van Christus tot een anatomisch lichaam dat tevens werd geïdealiseerd tot een volmaakt, goddelijk lichaam transformeerden en dat de Duitsers het lijden van Christus benadrukten (met meer horror-achtige afbeeldingen als gevolg) hetgeen nog een nawerking zou krijgen in het Duitse expressionisme van begin 20ste eeuw. In de barok kwam het realisme tot een hoogtepunt in de zin dat de schilderijen beoogden dat je direct meeleeft met het afgebeelde, zelfs dat je je erin verplaatst en in het gebeuren participeert. En dat het laatste stukje van het Bijbel-verhaal, de wederopstanding, relatief weinig is afgebeeld – vaker wordt er naar gezinspeeld – terwijl de piëta, dat de afbeelding betreft van Jezus’ dode lichaam in de armen van Maria, wel een favoriet van kunstenaars was maar niet verwijst naar een verhaal in de Bijbel en een meer meditatieve functie heeft (Duits: Andachtsbild).