Fatherhood (2021)

Aardige film over een kersverse vader die zijn dochter alleen moet opvoeden nadat de moeder overlijdt. NIet bepaald het meest originele verhaal en ook redelijk clichematig, maar de film kijkt wel gemakkelijk weg (eentje met een lach en een traan). Kevin Hart doet het niet onverdienstelijk in een dramatische rol en is in ieder geval niet irritant.

Ik zou kwalificatie ‘drama’ eerder omschrijven als “komisch melodrama” met nadruk op komedie. Niet de slapstick over the top komedie maar de subtiele humor die een glimlach tovert op je gezicht. De achtergrond is dan wel weer dramatisch nl. een vader die er alleen voor staat voor het het opvoeden van zijn dochter nadat de moeder is overleden bij de geboorte. Af en toe een traantje en begrijpbare situaties. Maar het overgrote deel van de film is eerder een feelgoodmovie. Kevin Hart bewijst als comedian toch wel dat hij serieuzere en emotionele rollen aankan, hoewel de komische noot onafwendbaar blijft. Maar Kevin weet te ontroeren en dat verheft deze film tot een hoger niveau dan de standaard in zijn genre. Grappig is de bijrol van Paul Reiser als baas van Kevin Hart. Hij speelt een rol met trekken die zo gelijkend zijn met Robert De Niro dat je zou denken dat hij er om doet om hem na te apen… Genoten van deze aanstekelijke film. Gezien als nieuwe keus op Netflix en voor mij topniveau voor een streamingdienst. 4*

Deze film is natuurlijk onmogelijk te haten en daarom al snel overgewaardeerd. Toch hebben we het allemaal al eens eerder gezien, bijv. Demain Tout Commence of zo'n Adam Sandler film, weet niet meer welke.

Wat we niet eerder zagen is Kevin Hart in een serieuze rol. En dat gaat de komiek goed af. De grappen moeten voornamelijk van zijn twee beste vrienden komen, die een tikje socially awkward zijn. Echt hilarisch wordt het nooit. Het kabbelt prettig voort. 3 sterren

Wat een klef gedoe. Ik kies deze film omdat de recensies hier best positief zijn maar wat een flutfilm. Hoe kan ik Moviemeter nu vertrouwen. Voelde me als blanke ook gediscrimineerd in deze film. Is een film over succesvolle negers en de paar blanken, Oscar, de chef, de nonnen en de babysitter waren allemaal lulletjes. Als je emotie met een happy end zoekt kies hiervoor.

Fijne film om eens aan te slingeren. Kevin Hart laat enigszins verrassend zien dat hij behoorlijk divers kan acteren. De film is misschien iets meer comedy dan drama, maar de schijtlolligheid ontbreekt gelukkig.

Door het noodlot getroffen baant Hart zich als alleenstaande vader een weg door het leven. Dit gaat uiteraard met vallen en opstaan. De film wordt echter nergens echt héél melodramatisch, misschien een gemiste kans, misschien ook niet. Voorspelbaar, maar toch kijk je met een glimlach. Prima chemie tussen vader en dochter.

Wat een onderwerp. Zwaar.

Goede vertolking van Kevin Hart hier. Best een okey staaltje acteerwerk.
Maar Lil Rel (Jordan) had mij toch een paar irritante stukjes tekst. Weet nu niet of het door hem kwam of door de schrijver(s) van zijn stukken. En ik kon maar niet wennen aan de mimiek van Alfre Woodard. Mateloos aan haar geïrriteerd in Luke Cage (TV series) en ook hier weer een paar keer weg moeten kijken met een gezicht van afkeuring.
Om de zwaarte in de film te houden, zou ik zelf hebben gekozen voor een mindere Happy Ending en Swan niet meer terug in het verhaal laten komen. Daarnaast zou een sprong naar een volwassen Maddy die haar vader toespreekt dat uiteindelijk alles 'wel okey' is gegaan niet misstaan. Iets met afsluiten met een brok in je keel.

Heb mij niet verveeld met deze film en dit is één van de betere Netflix producties van de afgelopen tijd.

Ik heb goede films gekeken, maar dit was er 100% niet één van. Ook totaal niet eens met de goede recensies. Voorspelbaar, slecht acteerwerk op Kevin Hart na uiteraard en enorm langdradig.

Een melodrama dat zich bij uitstek leent voor het inpassen van allerlei speelse ideeën. Helaas zijn de filmmakers daar niet aan toe gekomen en hebben die gekozen voor het stapelen van sentimenten, wat resulteert in een voorspelbaar geheel. Jammer.

Fatherhood is een zeer sympathieke Kevin Hart waar een lach en een traan goed worden afgewisseld. Het schreeuwende karakter van Hart wordt goed in toom gehouden en het drama wordt ook niet te melodramatisch gebracht.

Het verloop van de film zelf is helaas iets te voorspelbaar. Het had daar iets creatiever in mogen zijn om zich een echte topper te mogen noemen.

3,5*

Flauw.

Ik moet zeggen dat Kevin Hart nog redelijk meevalt in deze wat gematigde rol: geen eindeloos geschreeuw of drukdoenerij. Hij mag voor "n keertje wat meer ingetogen zijn en dat gaat hem nog best goed af.

Het is alleen zonde voor hem dat dat in een vrij klef en cliché drama moet zijn. Er ontbreekt een karrenvracht aan nuances. Verder wordt het lijstje aan verplichte nummertjes stelselmatig afgevinkt, waardoor ook dit toch weer routineus aanvoelt.

2

Mooie film met Kevin Hart die bij de geboorte van zijn dochter zijn vrouw verliest en zijn kind alleen op gaat voeden. De film is een beetje een mix tussen een drama en een luchtige komedie, waarbij de focus toch vooral op de onderlinge band tussen de twee ligt in combinatie met de problemen waar vader Matthew tegenaan loopt zoals dat hij niks van opvoeden weet, maar ook werk, een nieuwe relatie en familiebanden. Dat laatste levert een aantal aardige scènes op met zijn moeder en schoonmoeder die hem niet genoeg op waarde schatten. Kevin Hart acteert gewoon sterk en laat zien dat hij meer is dan alleen een comedian. Wel is de film vrij standaard en had het allemaal wel wat verrassender gemogen. Tevens is de film een tikje te lang, een minuut of 90 was denk ik voldoende geweest. Maar het levert wel een avondje feel good op, waar niks mis mee is.

3,5*

Direct nadat Liz [Deborah Ayorinde] is bevallen van een dochter, komt zij door een onvoorziene complicatie te overlijden en blijft haar echtgenoot Matt [Kevin Hart] alleen achter. Overmand door verdriet en vol twijfel over zijn geschiktheid voor het ouderschap probeert Matt er het beste van te maken. Hart kan absoluut meer dan komische rollen spelen, maar hij is ongeschikt voor dit verhaal omdat er teveel momenten zijn waarop je twijfelt tussen een gniffel en een brok in de keel. Het verhaal is bovendien zo voorspelbaar en sentimenteel, en de momenten tussen Hart en Melody Hurd (als de opgroeiende dochter) zo geforceerd schattig, dat het sowieso nooit overtuigt.