The Map of Tiny Perfect Things (2021)

Groundhog day voor tieners.

Hebben we niet al genoeg van deze "we zitten vast in een timeloop" films?

We volgen de mannelijke hoofdrolspeler voor het grootste gedeelte van de film. Ik denk dat deze film een stuk leuker en interessanter zou zijn geweest als we de vrouwelijke hoofdrolspeelster voor het grootste gedeelte van de film hadden gevolgd.

Acteerwerk is wel ok, al vind ik de jongen erg vlak. Ach als je een druilerige zondagmiddag een anderhalf uurtje kunt missen dan is deze film een optie, als je al helemaal bij gekeken bent met je favoriete series.

Redelijke film over een jongen die iedere keer dezelfde dag opnieuw beleefd totdat hij een meisje tegenkomt. De film heeft weinig nieuws te bieden binnen de 'tijdlus'-films, maar bevat genoeg vermakelijke en ook wel mooie momenten. Soms valt het wel wat in de herhaling (en niet alleen vanwege het onderwerp of opzet).

Er gebeurt bitter weinig in deze saaie film, waarin twee jongeren in een tijdlus zitten. Waarom dat het meisje overkomt wordt wel duidelijk, maar wat de jongen betreft zou ik het niet weten, tenzij ik iets gemist heb (en dat is heel goed mogelijk). Film voegt weinig tot niets toe aan eerdere spin-offs van Groundhog Day (1993)

Geen hoogvlieger, maar als je van het genre houdt (tiener / coming of age film), dan is het wel de moeite waard. Voldoende origineel en het verhaal is sterk genoeg. Leuke verwijzingen in de film naar The Groundhog day. De acteurs leken wat in de film te moeten groeien. Het begin was ronduit slecht. Geen chemie, geforceerd acteerwerk. Dat werd later wel een stuk beter en de 2e helft vond ik erg geslaagd. Voornaamste kritieken: (1) matige start met gebrek aan chemie tussen de twee hoofdrolspelers (2) de reactie van Kathryn bij de eerste ontmoeting was bijzonder ongeloofwaardig (3) het plot is wel héél erg ver gezocht en kwam erg uit de lucht vallen. Het zou me niet verbazen dat de 'deleted scenes' enkele essentiële scenes bevat die de verbinding leggen tussen het plot en het verhaal. Met hakken over de sloot drie sterren.

Met twee aangename en goed harmoniërende hoofdrolspelers lukt het regisseur Ian Samuels om een leuke, lichtzinnige en nonchalant vertelde film te maken. En dat allemaal ondanks de vele déjà vu momenten. Momenten waaraan de vele voorgangers met een timeloop als onderwerp schuldig zijn. Momenten die door Samuels achteloos en losjes worden hergebruikt.

De paden die de film gaat, zijn betreden paden. De film pretendeert ook niet iets anders te zijn. Het begin van de film zegt in dat opzicht al voldoende. Een reeks van zich herhalende situaties die de handel en wandel van personage Mark op een komische manier laten zien. Een leuke intro vol bekende taferelen.

Als personage Margaret plotseling opduikt in zijn dagelijkse routine brengt zij zijn kleine stabiele wereld aan het wankelen. De toon van de film is nog steeds luchtig en speels. En (op een enkel momentje na) blijft dat ook zo.

Het is déjà vu maar desondanks erg vermakelijk. Twee tieners kort voor hun volwassenheid die complexe beslissingen moeten nemen, nieuwe ervaringen opdoen en met gevoelens worden geconfronteerd die van invloed zijn op de invulling van de rest van hun leven.

En ja, dat klinkt en is behoorlijk voorspelbaar en simplistisch. Maar toch. De fijngevoelige mengeling van een mooie choreografie, luchtige humor en een opgewekte positieve sfeer maken van de film een fijne beleving.

The Map of Tiny Perfect Things is nietszeggende maar ook erg leuke déjà vu.