The Outlaw Josey Wales (1976)

Wederom topwerkje van Dhr. Eastwood. Clint is lekker op dreef hij doet zijn mond maar weinig open maar als hij wat zegt of een keer goed kitst is het meteen raak

De combinatie van western met roadmovie-elementen werkt prima, vond het vooral ook mooi om te zien hoe het landschap gedurende de film steeds weer verandert.

Klein minpuntje vond ik dat in tegenstelling tot de prachtige buitenscenes vooral de binnenscenes nogal vaak onderbelicht waren (of ligt dat aan de kwaliteit van de DVD?)

Hoe dan ook vier schoten in de lucht voor Clint als Outlaw Josey Wales.

Clint Eastwood nam halverwege de film de regisseursstoel over van Philip Kaufman en maakte van The Outlaw Josey Wales een lange, maar boeiende western waarin het geweld en het noodlot wild om zich heen slaan. Een aanrader voor de fans van westerns...

Sterke Western. Analoog met de Vietnamfilms is dit ook een eigen kritiek op het leger van de Union. De zogezegde Blauwbloezen. Een thema dat weinig in westerns gebruikt wordt, tenzij ze opduiken als cavalerie. In dit geval wordt het leger als dusdanig en gelijkenissen met soldaten uit WOII en Vietnam naar voorgeschoven. Met de boodschap dat de oorlog ook onschuldige slachtoffers met zich meeneemt. En dat jij in elk kamp evengoed 'goeie' en 'slechte' appels hebt zitten.

Eastwood speelt de rol hier niet slecht. Je zit niet steeds met een kopie van The Man With No Name uit de Leone-films. Hier is het zoals het verhaal weergeeft, een vader die rouwt om z'n vermoorde gezin en zweeft tussen wraak nemen en het opbouwen van een nieuw leven met nieuwe mensen. Ik moet zeggen dat de spaghettiwesterns met Eastwood nog beter zijn, maar deze is een pak realitischer. In de mate dat je het genre western met de karikaturale cowboys realistisch kan noemen natuurlijk. In deze film zit je wel niet met vakjes (goeie cowboys, slechte cowboys, vijandige indianen, reddende soldaten als cavalerie, brave burgers, ...) en durft Eastwood het Amerikaanse leger te bekritiseren op een gezonde manier. Zeker een aanrader deze film.

Viel me helaas wat tegen. Aan de lange kant en krijgt nergens de extra dimensie die westerns die ik echt goed vind wel krijgen, iets mystieks is dat vaak. Mede daardoor deed de film me niet zoveel. Vond de humoristische terzijdes ook vaak nogal flauw. Had een van zijn sterkere kanten (Geen groep van good guys, dunne lijn tussen goed en slecht) best nog wat steviger tot thema mogen maken..

3.0*

Het begint als een keiharde en ijskoude film met een, hoe vreemd, Clint met menselijke trekjes.

Zo bevalt hij mij beter dan als de man zonder naam.

De karakters die hij tegenkomt zijn stuk voor stuk uitgesproken, eigenzinnig, of eigenaardig... zelfs de hond.

Een goed verhaal, divers en uitermate onderhoudend. Een aantal sterke one-liners, harde gevechten en humor.

Dit is de beste van Clint Eastwood, naar mijn mening.

Een uitzonderlijke 5* dus.

Fijne western met een prachtige Eastwood. Het verhaal is niet overal bijster sterk, maar de dialogen zijn dat des te meer. Evenals de one-liners. Eastwood is en blijft een cowboy op eenzame hoogte.

Zeer goed.

Heel behoorlijke western die net dat beetje extra mist om echt speciaal te zijn. Eastwood is goed op dreef maar de andere personages zijn jammer genoeg lang niet allemaal even goed. De oude Indiaanse metgezel nog wel maar vooral de vrouwen zijn weinig indrukwekkend.

Ook komt de film op mij net iets minder als een echte western over dan ik gewend ben met andere western. Een echte reden daarvoor kan ik niet geven maar misschien komt het doordat de film zich iets meer richt op de Oorlog dan veel andere genregenoten.

Uiteindelijk een dikke voldoende maar toch enigzins tegenvallend.

3,5 *

Heerlijke western film met de nodige actie scenes erin.

De cast is goed en vooral Clint is weer in top vorm.

Alles is goed in beeld gebracht en de landschappen zijn erg mooi.

4 sterren

Fijne western met good old Clint Eastwood, die hier ouderwets op dreef is en in deze film misschien wel meer tegenstanders neerschiet, dan in al zijn andere films. Toch mist de film op bepaalde punten net dat beetje extra om van mij vier sterren of meer te krijgen. Wat ik vooral in deze film mis, is een sterke badguy. John Vernon speelt trouwens best goed en zijn personage vond ik naast die van Eastwood het meest interessant, maar het is jammer dat zijn inbreng zo weinig is. Nog wat meer tijd en scènes voor hem hadden de film geen slecht gedaan vermoed ik.

Maar verder kijkt het gewoon lekker weg en zit er behoorlijk wat actie en shootouts in de film, iets wat eigenlijk nooit gaat vervelen. Toch mis ik hier een echt mooie memorabele scène, die ik vaak bij andere westerns wel ben tegengekomen. Desondanks is het ondanks dit gebrek nog steeds een bovengemiddelde film, al heeft Eastwood betere films en ook betere westerns gemaakt. Maar goed, Eastwood is dan ook een topper.

3,5*

Prachtige Amerikaanse western die ondanks het hoge dodental en talloze rondvliegende kogels heel romantisch overkomt. Eastwood speelt als vanouds, doch Josey Wales gedraagt zich iets 'socialer' of gevoeliger dan bijvoorbeeld Blondie, al is dit misschien tegen zijn wil. Op zijn weg voegen zich steeds meer gewone mensen bij hem en al gauw lijkt het aanvankelijke verlies van zijn familie meer dan gecompenseerd. Toch is vergeten niet makkelijk en zijn zware verleden zal hij voor altijd meeslepen, wat blijkt uit het schitterende einde.

Ik denk dat dit mijn eerste western is die al zijn mogelijke eigenschappen tentoonspreid en vrijwel alle aspecten aankaart. Indianen, premiejagers, louche verkopers van wondermiddelen, noem maar op. Met de burgeroorlog die zijn laatste adem uitblaast op de achtergrond. Er valt eveneens te lachen, of tenminste te grijnzen. Want de film bevat een heleboel hilarische one-liners en een paar geestige mopjes. Wat wil je nog meer?

Zeer goed.

4,00

The Outlaw Josey Wales is geen film die het moet hebben van het moordende tempo en enorm veel actie, al zit er wel actie in. Maar nee, deze film moet het hebben van de prachtige beelden en het fijne, kalme tempo. Deze film in erg mooie kwaliteit gekeken en de beelden zien er echt fantastisch uit. De film duurt inderdaad vrij lang en er had misschien wel wat tijd afgekunt, maar alsnog verveelt de film (op een paar stukjes na) eigenlijk niet. Bovendien is de film ook erg realistisch en boert Eastwood er een hoop geweldige one-liners uit.

Clint Eastwood speelt hier weer zijn bekende rol. Zoveel menselijker dan in andere films waar hij zo'n soort personage speelt, vond ik hem nou ook weer niet. Maar verder deed hij het hier wel gewoon prima. Wel werd er op hem en de oude indiaan niet goed geacteert. Ook miste de film een echt dreigende bad-guy, vond ik. Ik kan me verder ook geen muziek herinneren eigenlijk. Maar dat was dus misschien wel fijn dat de muziek niet zo opviel.

Verder een érg sterke western. Misschien wel de beste die ik van Eastwood gezien heb, al moet ik nog wel flink wat westerns kijken met (en van) die man. Een dikke 3,5* (weer)

Sterke, helaas onderschatte western. Een must see. Niet alleen voor de westernfan, maar voor de filmliefhebber in't algemeen.

Clint Eastwood acteert hier de hele film lang op een hoog niveau. Ook John Vernon, die Fletcher vertolkt, vind ik sterk. De andere personages vielen me echter wat tegen. Die ouwe indiaan ging nog net maar al de anderen waren mij of te cliche of gewoonweg niet goed genoeg.

De landschappen worden mooi in beeld gebracht, de hele film lang. De dorpjes kwamen mij heel 'western' over. De sfeer was echt zoals je van een western kan verwachten. De muziek was niet echt speciaals. Niet slecht, niet goed, gewoon gewoon.

Het verhaal is simpel, maar eenvoud kan werken, zoals hier het geval is. Josey komt gedurende het verhaal voor een dilemma te staan: of wraak nemen of een nieuw leven opbouwen. Hij krijgt ook constant de verhalen over Josey Wales en de daarbij horende vooroordelen te maken.
De romance met Laura Lee vind ik echter een minpunt, het is zo flauw als het groot is en Sandra Locke acteert barslecht.

Een sterke western van Eastwood, een aanrader. M.i. beter dan Unforgiven en For A Few Dollars More, de andere Clint-westerns die ik een 4 gaf
Geen 4,5, maar een dikke 4 omdat de acteerprestaties van de meeste bijrollen (vooral de oma en Laura Lee) erg tegenvallen.

Het is alweer een week geleden, maar toch heb ik hier een erg fijne herziening mee gehad. Ik herken de meeste kritiek die ik de eerste keer had nog nauwelijks. Geen idee waarom ik sommige dingen onduidelijk vond of dat ik het meest acteerwerk slecht vond: dat ervaarde ik nu zeker niet meer zo. Dit is één van Eastwoods beste films, zijn persoonlijke favoriet ook overigens. Het is niet moeilijk om te zien waarom. Dit is één van Eastwoods meest menselijke en warme films, zonder dat hij vervalt in het sentiment dat na Unforgiven nog eens komt bovendrijven in Eastwoodfilms.

Wat voor mij The Outlaw Josey Wales het meest bijzonder maakt is toch dat Wales een groep vrienden verzameld en er uiteindelijk een boerderij mee opricht. Gewoonlijk gaan westerns over outsiders die een gemeenschap helpen, maar toch een outsider blijven. Hier gaat het juist om het vinden van een plaats binnen een gemeenschap. Een gemeenschap die bestaat uit outsiders, maar dat is natuurlijk extra mooi. De scène waarin Eastwood een vresesovereenkomst sluit met een indianenopperhoofd is één van de sterkste uit de westerngeschiedenis. Net als bij My Darling Clementine is het climactische gevecht vooral een kwestie van een onafgehandelde zaak die nog even voor het einde afgemaakt moet worden, want wraak is dan al niet meer waar de film om draait. Ook mooi is die scène waarin een premiejager de kans krijgt om weg te lopen, wegloopt, om vervolgens terug te keren omdat het 'moet'.

Misschien zit er een shoot-out of twee teveel in, waardoor de film af en toe iets in de herhaling valt, maar aan de andere kant vind ik de grote dwarsdoorsnede aan personages ook weer fijn. Ik houdt ook wel van dit soort avontuurlijke roadmovies vol karakters en nieuwe locaties. Dit is één van de meest bevredigende van zijn soort, omdat het eindpunt van de reis ook echt een plaats is waar de personages terecht moeten komen. Een licht onderschatte parel dit, die waarschijnlijk alleen maar verder kan groeien.
4*

Een Western met Clint die toch wel beter is dan Unforgiven. Het kan!

Waar die laatste het vooral van grauwheid en de koppen (Eastwood met Freeman) moet hebben is dit weer een pak avontuurlijker. Er wordt weer wat afgerent, gespuwd en geschoten. Onbegrijpelijk dat deze zo ondergewaardeerd en relatief onbekand is.

Hoewel dit een Amerikaanse Western, en geen spaghetti is, krijgen we toch wel een aantal meer typische spaghetti-elementen.
En nu bedoel ik niet alleen op gebied van verhaal, maar op gebied van de film te brengen. De manier waarop de landschappen en de gezichten geschoten zijn doen wel vaak aan Leone denken (Maar dat is absoluut geen minpunt). Daardoor ziet de film er 20 jaar jonger uit dan hij eigenlijk is.

Op gebied van verhaal verschilt het ook meer van de Amerikaanse Westerns die ik al zag. Waar die westerns zich vaak afspelen in 1 town, speelt deze film zich over een heel aantal staten af. Een ander belangrijk onderdeel is de personencultus rond Eastwood, wat ook hier weer de film ten goede komt.

Desalniettemin komen er wel wat cliché’s in voor die her en der wat storen. Het sterven van die jonge knaap is er 1 van. De jonge dame die verliefd werd op Josey is een 2de punt.

Daarnaast ‘stekt’ de film ook naar het Amerikaanse beleid in verband met de indianen. Niet dat de film een “Dances With Wolves” wil worden, maar het is een mooie meerwaarde voor de film. Amerika, het land der vrijheden? Mooi niet …


Clint doet het - zoals steeds - uitstekend, en ook de bijrollen doen het - op enkelingen na - goed tot zeer goed. De personages en de film komen zeer geloofwaardig over.
De dialogen zijn niet altijd van hetzelfde niveau. Waar deze soms zeer sterk zijn (meestal als het over de indianen gaat) kakken ze hier en daar soms wat in. Toch weet het eigenlijk in het totaal als sterk over te komen.


Een avontuurlijk en actievol verhaal, sterke dialogen en ditto acteerprestaties. Meer heeft men niet nodig om een sterke film te maken en een dikke 4,0* te krijgen. Meer van dat!

Prima western met een goed en boeiend verhaal. De cast deed het ook best goed en dan natuurlijk met name mister Clint Eastwood. Ook de rol van Chief Dan George als Lone Watie was best leuk en hij zorgde ook voor wat humor. De film duurt behoorlijk lang maar verveelt eigenlijk nergens. Het einde in en rond het huis was best goed gedaan.

Beng, meteen word je deze western ingeslingerd met een gruwelijke moordpartij waarbij alleen de held van het verhaal, Clint Eastwood (natuurlijk), het overleeft. Vervolgens kent ie geen genade en is uit op wraak en probeert de bountyhunters en andere vijanden af te schudden. Actie was prima in orde en het verhaal liep ook lekker. Ik vond het wel een stoere western, een van de betere ook van Eastwood.

De alom geprezen ''The Outlaw Josey Wales'' is zo'n beetje de eerste Eastwood western die ik tegen vind vallen. Weg is de charme van de rauwe spaghettiwesterns waar Eastwood zo vaak in uitblonk. Het was dan ook even wennen om hem dit keer in het besneeuwde Amerikaanse landschap te zien rijden ipv van de uitgestrekte Italiaanse en Spaanse gebieden.

Clint Eastwood speelt dus Josey Wales, een voormalig boer die opzoek is naar wraak na de brute moord op zijn zoontje en vrouw. De daadwerkelijke (moord)scene waardoor je sympathie voor de acties van Josey Wales zou moeten krijgen is echter zo snel en onoverzichtelijk geschoten dat het vrijwel geen impact heeft.

Niet lang daarna bundelt Josey zijn krachten met een mompelende, matig acterende, indiaan en de ronduit slecht acterende Sam Bottoms en Paula Trueman. Zeker van die laatste kreeg ik enorme jeuk. Meneer Josey Wales mag dan wel een realistischer character zijn dan bijvoorbeeld ''The Man with no Name'' uit de Dollar trilogie, dat maakt hem er niet leuker op. Sterker nog, het is een buitengewoon onsympathiek character die af en toe eens een leuke one-liner aan elkaar flanst.

Eastwood's boodschapje over hoe slecht oorlog wel niet is etc. kon ik ook weinig mee. Bij een western zie ik toch liever dat hij die corrupte indianen een kogel door hun hoofd jaagt in plaats van bij wijze van spreken, met een mondeling vredesverdrag aan te komen zetten. Wellicht dat ik daarom ook wel de Italiaanse westerns boven de Amerikaanse verkies.

Het mag dan wel niet mijn favoriete western zijn, The Outlaw Josey Wales is natuurlijk ook alles behalve een slecht film. Eastwood's acteerwerk is bijvoorbeeld weer van hoge klasse, ondanks het vrij onsympathieke karakter van zijn character en ook de setting, ondanks dat het even wennen is, wordt zo nu en dan prachtig in beeld gezet.

Vermakelijke film maar meer ook niet.

Goede western. Maar laat toch behoorlijk wat steekjes vallen. We zijn gewend dat de introducties in westerns vaak beknopt zijn. Maar zowel de openingscene en zijn transformatie naar outlaw zijn hier wel heel snel en zelfs slordig afgewerkt. Ook de beweegreden van Fletcher zijn niet echt overtuigend te noemen. Voor de rest blijft er een prima film over. Die blijft vermaken tot het einde.

Goeie film waarin een man zijn gezin verliest tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog en zich aansluit bij de rebellen. Clint Eastwood speelt in feite opnieuw The Man With No Name en de loner, maar ditmaal genaamd en met gezelschap. Ondanks een behoorlijke lengte blijft het onderhoudend en zijn de scenes goed opgebouwd. Mooi gefilmd en Clint Eastwood doet waar hij goed in is.

Een van Eastwoods besten. Hij gaat als Josey Wales het verkeerde pad op na door een op een soortgelijk pad geraakte legertroep te zijn beroofd van de meest dierbare dingen die je je kunt bedenken. Een vergelijking met zijn spaghettitrilogie gaat hier eigenlijk niet op, maar de manier waarop hij tegelijkertijd nogal bot overkomt en evengoed sympathie weet op te wekken is vergelijkbaar en even succesvol als tijdens zijn Europese avontuur. De film is wel wat aan de lange kant en had zeker niet veel langer moeten duren, want het mag dan een zeer vermakelijke film zijn, er zijn wel van die momenten dat het even wat minder boeiend is. Toch mag dat de pret die er uit deze film te halen valt niet drukken en is The Outlaw Josey Wales met recht een bijzondere en unieke klassieker uit het genre.

Filmtechnisch een heel goede western.

Stoorde me alleen een beetje aan het verhaal waarbij een brave farmer die zijn familie uitgemoord ziet en terecht op vergelding belust is, plots omgetoverd wordt tot een echte revolverheld, in zodanig veel moordpartijen terecht komt dat de ware toedracht van zijn actie niet meer duidelijk is.

De eerste drie kwartier zijn erg sterk.In die periode is the Outlaw Josey Wales hard en soms zelf wat naargeestig (in de goede zin van het woord).Na de introductie van Chief Dan George wordt het allemaal wat wisselvalliger en komt er wat meer humor in.De fotografie blijft wel over de hele linie erg mooi.Tegen het het einde werd het allemaal weer wat overtuigender al wordt het beginniveau nergens meer gehaald en brak de bijna oneindige stroom van opduikende karakters de film nog bijna op.De uitstekende rol van Eastwood met John Vernon als Fletcher in zijn kielzog (wat een stem) redt uiteindelijk de film.Een krappe 3,5 sterren.

Perfecte western.

Heerlijk simpel verhaal, met een messcherpe scheiding tussen goed en kwaad, en zoals het hoort zonder ook maar de minste nuance. Waarbij zoals het hoort in het genre er adequaat en efficient korte metten gemaakt wordt met de bad guys, totdat die op zijn - en dan komt de aftiteling.

En ook zoveel meer nog. Want de pow wow met Ten Bears is schitterend, en het idyllische dal met de boerderij ook. Zo ontstaan de legendes over het wilde westen, en de stereotype figuren die er hier rondlopen passen wel heel perfect in dat plaatje.

Waarbij me dan nog een dingetje opviel in deze film - vroeger, zeg een jaartje of twintig geleden, was me niet zo precies duidelijk wat iemand nou in Sondra Locke kon zien, en meer to the point, wat Clint kennelijk in haar gezien heeft. Daar denk ik nou toch wel wat anders over. Mooie vrouw.

Ondanks de goed beoordelingen hierboven kom ik toch echt niet verder dat een 'matig'. Deze film was verre van wat ik ervan verwachtte. De film leunde bij vlagen nog aan de klassiekers, maar inhaken kon het allerminst. Het mag niet in de schaduw staan van de klassiekers als A Fistful of Dollars, The Good, the Bad and the Ugly, Once upon a Time in the West of For a Few Dollars More. Dat is geen schande. Dat waren iconische grootheden.

Het verhaal overtuigde niet. De acteurs waren redelijk, maar niet overweldigend... zelfs Clint Eastwood zelf vond ik teveel vertrouwen op zijn eigen succesformule.

Neemt niet weg dat het een leuke western was.... misschien ooit nog eens zien als ik weer in een Clint Eastwood fase beland...

Een 2*

Eindelijk weer tijd om een film in het kader van de challenge kunnen kijken, en gelukkig was het nog een leuke ook. Een stuk leuker dan ik op grond van de poster had verwacht. The Outlaw Josey Wales volgt de uitgebreide omzwervingen van het titelkarakter, Clint Eastwood als ultieme rauwe bolster, blanke pit Josey Wales. Nadat we in de beginscene zien hoe Josey's familie in de Burgeroorlog afgeslacht wordt door het Noordelijke leger, sluit Josey zich eerst aan bij een groep rebellen om uiteindelijk solo rond te zwerven. En Josey Wales is een typisch Clint Eastwood karakter: keihard, cynisch, onafhankelijk, in oorlog met de wereld (ook in vrij letterlijke zin), maar meerdere malen tijdens zijn rondreis door het westen toont hij ook zijn goede kant zodra hij onrecht ziet. Uiteindelijk heeft hij dan ook een kleine posse van een oude Indiaan en een groep vrouwen bij zich die hij uit de klauwen van verschillende groepen tuig heeft gered. Het is een vermakelijke, prachtig uitziende doch wat lange odyssee door het oude Westen, die gedurende de film steeds wat lichtvoetiger wordt. Er zijn vele confrontaties en een hoop geweld in de film, culminerend in een spannende en behoorlijk niet-traditionele showdown met een groep Comanches en vervolgens tegen de echte vijand: het gezag en het vele tuig dat de Amerikaanse maatschappij met zich meebrengt. Tenslotte vindt ook Josey Wales het wel mooi geweest met zijn rusteloze leven en gaat hij weer voor een nieuw gezinsleven met een van zijn geredde schonen. De moeite waard: 4.0*.

"Are you gonna pull those pistols or whistle Dixie?"

Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog wordt de familie van Josey Wales uitgemoord door Noorderse soldaten. Hij sluit zich aan bij rebbelen van het Zuiderse leger. Na de oorlog weigert hij zich over te geven en komt er een prijs op zijn hoofd...

Josey Wales is mischien wel het beste Clint Eastwood-personage. Een brute, onverschrokken gunfighter die alles en iedereen onder kitst (letterlijk), maar het toch niet kan laten iemand in nood te helpen.

Eastwood maakt een erg genuanceerde Western. Tegenwoordig horen we vaak negatieve dingen over het verleden van de Zuiderse staten, slavernij en dergelijke. Wat we minder vaak horen is dat het Noorden mensen heeft geëxecuteerd, genocide heeft gepleegd op enkele indianenstammen en de overige heeft 'heropgevoed' waardoor de cultuur van de Native Americans zo goed als verdwenen is. De film bekijkt de Burgeroorlog vanuit een Zuiders perspectief en heeft een realistische weergave van de indianen. De oude Indiaan Lone Watie wordt gespeeld door Chief Dan George, een echt opperhoofd geboren in 1899. Destijds waren de reacties van Native Americans dan ook erg positief op deze Western.

Opvallend is hoe modern The Outlaw Josey Wales overkomt. De film ziet er niet gedateerder uit als Pale Rider van 10 jaar later of Unforgiven van 20 jaar later. Goede cinematografie met prachtige beelden van de Amerikaanse natuur. De muziek van Jerry Fielding was prima, maar niet heel erg bijzonder.

De film lijkt in veel aspecten een soort tegen-reactie op de Spaghetti Western. Eastwood gebruikt bewust de mooie Amerikaanse natuur, die de in Spanje gefilmde Spaghetti Westerns niet hebben en voegt Amerikaanse volksmuziek toe om het allemaal nog authentieker te maken.

The Outlaw Josey Wales is een van de allerbeste Westerns. Een mooi avontuur in het wilde westen op realistische wijze gebracht en met Eastwood als onverschrokken gunfighter.

En mijn 2000e stem gaat naar....

Clint Eastwood doet het altijd goed in zijn rollen van revolverheld. Ook hier wordt flink wat pruimtabak gespuwd, met een scherpe blik en zwijgzaam daagt hij uit of knalt hij neer. Geweldig en mythisch. Josey Wales, eerst keuterboer, daarna guerrillastrijder die de overgave weigerde, is op de vlucht voor blauwbloezen die zijn huid willen. Wales heeft een wraakmotief en heeft nog een appeltje te schillen met de moordzuchtige noordelijke kapitein Terrill. Hij krijgt het gezelschap van een praterige oude Indiaan en een aantal pioniers op weg naar een beter bestaan. Een grappig moment is nooit ver weg maar er wordt ook flink gemoord. De beelden van het wilde westen ogen nog steeds fantastisch en de film heeft werkelijk alles wat een western maakt : schietpartijen, Indianen, saloons, een onverschrokken held en hardnekkige achtervolgers. Tussen 4 en 4,5*

Het mooie aan oude westerns is, zoals gezegd, dat ze de tand des tijds wat makkelijker lijken te overleven. En dat geldt ook voor The Outlaw Josey Wales. Een prima sfeervolle western met Clint die zich omtoverd van simpele boerenpeasant tot wraakzuchtige pistolero, vergezeld door een indiaan, knappe griet en een inheems grietje. Het klinkt cliché en dat is het op zich ook wel.. Eastwood als cynist die zich niet gek laten maken, we hebben het al zo vaak gezien maar het blijft altijd genieten. De film wordt vooral gedragen door de schitterende omgevingen. Wat kan het land USA toch mooi zijn, en dan met name het westen... Utah en Montgomery, maar ook Arizona met zn droge kille landschappen.

Prima Clint western dus die ook anno 2017 het kijken meer dan waard is.

Ergens 2/3 in de film krijgen we deze onsterfelijke dialoog te horen :

- Are you a bounty hunter ?

- Well, a man ’s gotta make a living these days

- dying ain’t much of a living, boy

Yeeha, we zitten dus in een western. Mannen die leven volgens de code van de snelste ‘draw’, die eenzaam ronddwalen op de prairie. De man die verantwoordelijk is voor dit pareltje heet Clint Eastwood. Hij domineert reeds vanaf de jaren 60 de cinema als acteur (begonnen als The man with no name in de dollar trilogie van Leone gevolg door de koele cop Dirty Harry die met de slogan ‘go ahead, make my day’ nog steeds filmliefhebbers pleziert) naderhand ook als regisseur. De meerderheid zal zijn film Unforgiven aankruisen als de magnus opus van de western – en terecht ! - maar ik blijf trouw zweren aan TOJW wegens de humor (die hond !) en spanning (als een bende soldaten de rivier wil oversteken op een vlot doet aan de overkant Josey bijwaar een dutje). Dat deze film een beetje in de vergeethoek is geraakt, blijft jammer maar ook begrijpelijk. Zijn films in de periode ’70 en ’80 waren veelal middelmatig, Clint Eastwood regisseerde hier en daar wel een goede film (Play misty for me, Bird, Midnight in the garden of good and evil en vooral High plains drifter) maar er waren ook ‘en mineur’ bij. Pas vanaf jaren ‘2000 kwamen de meesterwerken op een rij. Mystic river, Million dollar baby, Flags of our father en Letters from Iwa Jimo. Beklijvende donkere films waren dit. In de galerie van groten der groten. En nog altijd is Eastwood niet uitgeteld. Op pensioen leeftijd maakt hij nog altijd relevante films die oscar nominaties in de wacht slepen en kunnen rekenen op goede recensies (trouwens, het Franse maandblad Positif nomineerde hem als beste regisseur van het decennia 2000-2009). Our man Clint is hier (als acteur én regisseur) in bloedvorm. De eerste 5 minuten van TOJW bv zijn meesterlijk verteld nl hoe de boer Josey Wales een outlaw wordt. Het is maar een detail maar zo’n belangrijk visueel detail in het montage fragment : we zien we eerst de bende in frontaal zicht, dan in een tweede fragment plots Josey voorop. De evolutie naar Outlaw zonder woorden in 1 seconde. Deze film raakt reeds een thema aan nl reputatie dat gemaakt wordt door roddels en pers + fotografie dat authenticiteit brengt door schaars verlichte kamers en weidse landschappen voor de lens te schilderen (door Bruce Surtees de vaste cameraman in de jaren ’70 en ’80) dat later allemaal in Unforgiven magistraal wordt uitgewerkt. Clint heeft ook altijd oog voor de dramatiek. De gruwelen van een oorlog, de ruwe pelsjagers, een ongelooflijke stille scene als de jonge Bottoms zijn lot aanvaard. In die wereld (vlak na de burgeroorlog waar gezag onbestaande is) is een mensenleven weinig waard. Josey is een held met wraakmotief, in wezen dus een klassieke film. Eastwood heeft dan ook nooit vernieuwing gezocht of gereageerd tegen stromingen. Het is een storyteller pur sang, een vakman zoals de oude garde van de Hollywoodstudio’s Ford of Hawks – scripts zijn steeds van derden, genres gaan van western over melodrama tot thriller. In die zin een atypische jaren ’70 film, misschien enkel flarden van de score van Jerry Fielding of het universum dat als sober en zonder glamour wordt afgeschilderd, herinnert aan jaren ’70. De western is nu een beetje een niche verhaal maar doorheen de filmgeschiedenis kregen we schitterende films geserveerd zoals Duel in the sun, High Noon, The man who shot liberty Vallance, Patt Garret and Billy the kid. We wisten het reeds toen we in de tuin in korte broek met onze speelgoed geweren aan het ravotten waren en nu terwijl we een biertje nuttigen in de sofa met TOJW in de DVD player, zijn we nog steeds overtuigd : cowboys zijn cool.

een uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 86 : The outlaw Josey Wales

Dat waag ik zeer te betwijfelen, tenminste voor zover het de western liefhebbers betreft (en dan heb ik het natuurlijk niet alleen over die hier op MM)

TOJW staat in de favoriete western lijsten van velen, en wordt vaak gezien als een van Eastwood's western toppers.

(Wat mij betreft de beste van zijn westerns, maar dat terzijde)

Verder is uw recensie een terechte ode aan deze film