Land (2021)

Erg mooie film.

Het verhaal van deze film wordt rustig en sereen gebracht met schitterende beelden van de ruige omgeving. Hier wordt veel ruimte aangegeven. Alles wordt ondersteund met een ingetogen doch fraaie soundtrack. De film bevat enkele intieme scenes die mij roerde. Op het einde vloeide er een traan. Inderdaad een sentimenteel einde wat je aan zag komen. Maar het was mooi gedaan en met sterk camerawerk. En het raakte me. Het was toch toch een figuurlijke klap in je gezicht. Ik tel mijn zegeningen en koester mijn leven. Als een film mij dat zegt dat is het knap gedaan. Blij dat ik deze film gezien heb.

Man man man.

Wat een film.over een enorm ondankbaar dom stadswief.

Komt een beetje de survivelaar uithangen in de bergen, maar is te benauwd om n beest kapot te schieten.

En dan gaat ze bijna kapot van de honger en de kou.

Gelukkig komt daar Miguel met zijn skills en gun om haar leven te redden en leert haar de echte skills.

En wat doet ze?

Alleen maar sjaggie zitten mokken en zeuren en Miguel afzeiken.

Dat is dus tegenwoordig normaal gedrag?

Nou, zoek t maar lekker uit met dat gedonderjaag in de bergen.

Ik zie liever een film over Miguel. Laat het stadswief maar in de stad blijven.

Tuurlijk, het is een mooie film. Aan de ene kant een film met mooie emoties maar aan de andere kant wil de film teveel in te korte tijd om er ook echt diepgang aan te kunnen geven. En daardoor bereikt de film niet het doel van wat wel de intentie is. En dat is jammer want er wordt met hart en ziel geacteerd, de muziekscore zeer sfeervol en de beelden van de natuur zijn echt fantastisch.

Maar meerdere seizoenen gaan voorbij in een paar minuten. De vriendschap krijgt steeds een soort samenvatting van een aantal ontmoetingen die er doorgejaagd worden. De strijd in het begin van de film van Edee met de natuur en haar zelfredzaamheid komt net op gang als het weer voorbij is.

Er wordt zoveel gebracht dat de goed bedoelde ervaring in deze moeilijke strijd en de verdieping in de ziel van deze vrouw er niet uitkomt. En dat is ergens heel jammer.

Mocht je een film willen zien waarbij dat wel lukt (met ergens een heel ander levensverhaal maar toch dezelfde raakvlakken met betrekking tot een onherstelbaar verdriet) kijk dan eens naar Manchester by the Sea (Film, 2016) - MovieMeter.nl.

Wat een prachtige film over het langzaam, heel langzaam leren rouwen over iets waarover je niet wil rouwen.