Rebecca (2020)

Remake

Rebecca (1940)

Herverfilming.

Van mij hoeft het niet, maar dat het Wheatley is maakt me toch nieuwsgierig.

Zou 'ie gevraagd zijn? Lijkt me niet snel Wheatley's eigen geprefereerde project, maar ik kan me vergissen. Als 'ie de remake naar eigen extremen gaat toetrekken bijvoorbeeld. Trailer laat ik links liggen, wil eerst eindelijk nog eens die van Hitchcock zien. Dat moet er ook al jaren van komen.

Moedige poging om de klassieker van Hitchcock in een nieuw jasje te steken. Lily James als de nieuwe Joan Fontaine. We gaan het zien.

Goeie film waarin een kersverse bruid moeite heeft met de geest van de eerdere vrouw van haar man. Een goed opgebouwd verhaal waarin het mysterie zich langzaam ontvouwt. Vooral prachtig aangekleed (de kostuums, de locatie en vooral het huis). Van de cast weet Kristin Scott Thomas het meeste indruk te maken. Echter kwamen bij het origineel de pscyhologische onderlinge verhoudingen wat beter naar voren.

Helaas: te vlak en te weinig diepgang. Deze versie haalt het niet bij die van Hitchcock, waarin de spanning ook nog eens te snijden was.

Bovendien is Armie Hammer te jong voor deze rol en zie ik hem als lover liever naast Timotheé Chalamet, maar dat is de schuld van Call Me By Your Name.

Vakkundig, mooie aankleding. Jammer inderdaad wat vlak voor dit personage. Gelukkig zijn James en Thomas wel erg goed bezig.

Prachtig gefilmd! Genoten van de beelden en de sfeer. Mist misschien iets van de spanning van het origineel maar verder erg goed gedaan.

Omdat dit een film was waar ik het echt niet van had verwacht hoe het zou eindigen, vind ik zelf dat het verhaal goed geschreven is. Ik heb begrepen dat het een boek is en dat er al een keer een film van is gemaakt. Omdat ik deze nooit heb gezien en gelezen. Vond ik deze film gewoon geweldig. Het is zeker een verhaal waarvan ik het einde niet had verwacht. Het einde is goed en zeker niet wat je dankt. Daarom maakt het juist leuk om te blijven kijken.

Voor de hele review: Review: Rebecca

Boeiende film, zo boeiend dat die twee uur snel voorbij waren. Apart verhaal dat iets te lang nodig had om tot duidelijkheid te komen. Goede cast, ook sommige typetjes onder het personeel. Mooie shots van de omgeving en de aankleding van het huis. Tja, wat betreft mevr. Danvers..... die had ik al veel eerder aan de vissen gevoerd.

Vond Rebecca uiteindelijk een beetje een manusje van alles en dat komt de film niet ten goede. De lijn die in de film wordt gekozen is duidelijk en ik snap de opzet, maar doordat de film telkens van toon verandert is het onvermijdelijk dat bepaalde gedeeltes van de film beter uit de verf komen dan de ander.
Rebecca begint als een romantisch sprookje in Monte Carlo. De kleurenfilter is er ook naar en het is zo zoetsappig dat je het glazuur van je tanden afspringt. Maar het werkt aan de andere kant wel en biedt een goed contrast met de rest van de film, want eigenlijk zit te wachten tot de toon gaat veranderen, want je weet dat het gaat komen. Eenmaal in het enorme landhuis in Engeland verandert het sprookje van James langzamerhand in een nachtmerrie. De film wordt grauwer en er ontstaat een psychologisch spelletje van Scott Thomas, die James steeds verder weet te ontwrichten. De spanning is om te snijden en beetje bij beetje wordt het raadsel rondom de overleden Rebecca wat duidelijker. Des te jammer vind ik het dat het op het laatst opeens in een sneltreinvaart gaat en er nog wat rechtbankscenes aan toegevoegd worden. Dit ontneemt de spanning weg en doet toch afbreuk aan de zorgvuldige opbouw vanaf het mierzoete sprookje naar de grauwe werkelijkheid waarin James haar personage uiteindelijk terecht komt. Mij part was de film nooit "naar Londen" gegaan en was het psychologische spelletje in het landhuis op een andere manier geëindigd. Het zijn net die 20 minuten invulling voor het daadwerkelijke einde dat mij part de film afhoudt van een hogere score bij mij.

3,0*

Geenszins tegenvallende verfilming van het boek. Er werd goed gespeeld en de beelden waren fraai. En de muziek was niet opvallend, maar mooi ondersteunend.

Allemaal mooi gefilmd, leuke setting, met een goede Lily James. Tes echt een romance die je te zien krijgt, alles komt nogal als een rommeltje over en spanning is er heel weinig. Kreeg er noch warm noch koud gevoel bij.

Tegenvallende remake van het origineel. Ik vind de hele cast ongeschikt, Lily veel te jong, ze lijkt wel zestien. Ook geen enkele chemie tussen de lovers.

Wel prachtige beelden van het landhuis , inrichting, kleding, auto's. Het is nergens boeien en spannend. En mistery?//Aan me hoela. Krampachtig verhaaltje typisch uit de jaren "40. En het einde??? Niks verrassend of schokkend..Erg lange zit voor iets tamelijk onbenulligs. . Ik denk dat Hitchcock halverwege was weg gelopen.

Na het zien van de remake op Netflix blijkt maar weer hoe verrekte goed de Rebecca-verfilming van Hitchcock is. Wat een teleurstelling is dit niemandalletje door nota bene de regisseur van High-Rise...

Oeioei, dit was totaal mijn genre niet.

Wel mooi landschappen dat wel maar het genre was niks voor mij en het was saaaiiii. Niet uitgekeken, ik viel bijna in slaap.

Stukken beter dan die dooie boel van Hitchcock, maar nog steeds voelt het laatste half uur erg afgeraffeld aan. Zeker omdat het verhaal amper wat voorstelt.

Keurig netjes verzorgde netflix productie wederom, maar de fraaie beelden kunnen niet verhullen dat het script nogal rammelt, wat uiteindelijk leidt tot een chaotisch en zelfs pijnlijk laatste half uurtje. Het verhaal van Daphne du Maurier heeft best scherpe randjes, en de master of suspense had er al een behoorlijke versie van gemaakt dus onbevooroordeeld ben ik niet, maar desondanks meen ik te kunnen zeggen dat dit wel een overbodige, beetje gekke film is geworden. Wijkt soms nogal af van het origineel en de bedachte toevoegingen zijn geen verbeteringen. Het potentieel voor een grote mannen film die op een te kinderlijk niveau is blijven steken zou je kunnen zeggen(want bij netflix moet het het liefst toegankelijk voor het hele gezin zijn). Een beetje een hutspot van verschillende genres(suspense, romantiek, drama) maar uiteindelijk te weinig om echt indruk te maken. De stokoude eerste versie was misschien ook niet volmaakt en zeker niet één van Hitchcock beste, maar had in ieder geval meer stijl en eigen smoel. Zelfde voor de acteurs: iedereen doet vreselijk zijn best en krijgt een nipte voldoende voor zijn bijdrage maar Hammer is geen Olivier, de te nerveus spelende James zeker geen Fontaine en ook Thomas haalt het niet bij de destijds legendarische Anderson, waardoor je als kijker met geen van de personages echte affiniteit voelt. Enfin, niet zo belangrijk, ga liever de eerste versie nog eens bekijken.

Als je de Hitchcock verfilming kent, en geen historisch besef valt je ten deel als dat niet zo is, is het onmogelijk niet te vergelijken. Maar toch, de verfilming kijkt lekker weg en sommige momenten doen je het origineel even, heel even maar, vergeten. Uitstekende rol van de huishoudster en de film ziet er schitterend uit. Mooie opnamen en fraaie couleur locale. Goede bijrol van het kamermeisje, die zo uit een schilderij uit de late middeleeuwen kan stappen. Waarom is de herverfilming dan echt minder: de hoofdrolspelers. De heer De Winter heeft de uitstraling en het charisma van een paspop met weliswaar aristocratische kleding maar geen inhoud. En het te jonge mevrouwtje De Winter: die verwacht je aan de kassa van een Duitse prijsvechter. Wat een foute casting, hoe is dit mogelijk?

Maar de kijker komt de twee uren makkelijk door en zal daarna deze versie snel vergeten. Drie sterren en dat is afgerond naar boven.

Waarom vind je dat?

Prachtige film, maar had van Wheatley wel ietsje meer verwacht.

Een mooi rustig opgebouwd verhaal en tegen het einde wat afgeraffeld, toch vlogen de twee uur zo voorbij.

Een ander einde (en volgens mij ook minder sterk) dan die orginele film van Hitchcock.

Vond de intriges nu niet bepaald heel interessant. Ook niet de manier waarop er op het einde met wat twistjes gewerkt wordt, terwijl het onderliggende verhaal eerder benaal is. Het doet meer denken aan een stationroman dan wat anders. Op zich niet eens zo'n heel groot probleem als de aandacht dan niet teveel op het verhaal zelf komt te liggen. Dat vind ik tijdens het laatste half uur jammer genoeg wel het geval. De rust en sfeer verdwijnt een beetje uit de film en je krijgt vooral een opsomming van gebeurtenissen die gepresenteerd worden als verrassend, maar dat niet echt zijn.

Maar dat gaat dan puur over de films, het boek zelf heb ik niet gelezen, misschien dat het daar een stuk interessanter is.

Slap aftreksel van het origineel, totaal mislukte poging misschien wel aardig voor mensen die de ware meester van suspense niet kennen.

Hitchcock blijft dicht bij het boek, niemand minder dan PeterW beweert dat Du Maurier zelf het scenario geschreven heeft. Hoe het bij Wheatlyes versie zit weet ik niet.

Ik vind het persoonlijk een vrij sterk verhaal met een intrigerende driehoeksverhouding, om het zo te noemen. Het boek drijft ook op het verhaal en de sfeer die vanuit de inhoud van het verhaal komt (en niet zozeer vanuit de vorm), vandaar dat je opmerking mij enigszins bevreemdt.

Ook wel de mistress of suspense genoemd in dit geval.

Origineel ken ik niet, maar ga ik binnenkort zeker eens opzoeken, als ik de berichten hier zo lees. Ik vond het in ieder geval een mooi en uniek verhaal, zeker van genoten.

Hitchcock-remakes zijn nog altijd vrij zeldzaam, en ik hoop niet dat nu een nieuwe trend wordt gezet. Want ik vond dit best een tegenvaller van Wheatly. Niet dat Rebecca slecht is, zeker niet, maar het voegt weinig toe aan het origineel en de acteurs zijn toch echt te licht voor hun rol. Met uitzondering van Scott Thomas misschien, die haar personage wel aardig benadert, maar ook zij komt niet in de buurt van de oorspronkelijke Danvers.

Verder maakt Rebecca 2020 enkele opmerkelijke wijzigingen ten opzichte van Rebecca 1940. Zo wordt Rebecca in het origineel gedood door een klap, en niet door een wapen. Dat maakt het vervolg ook veel logischer want een kogelinslag lijkt me niet al te lastig te traceren bij een autopsie, ook niet als het lichaam is ontbonden. Dus in deze versie zou, met wat beter politiewerk, De Winter alsnog hangen. En Mrs De Winter's speurwerk bij de dokter in Londen sloeg natuurlijk nergens op en diende alleen maar om wat spanning op te wekken.

Wat me echter het meest tegenvalt is het ontbreken van de hand van Wheatly. Geen enkele scène leek zijn signatuur te dragen. Ik had toch wel een iets eigenzinniger film verwacht maar dat komt er bepaald niet uit. Degelijk maar allesbehalve bijzonder dus, met als voornaamste pluspunten de fraaie beelden van het oude huis en (vooral) de omgeving.

Maar voor degenen die weinig ophebben met zwart-wit cinema -en dat zullen er nogal wat zijn- zal deze versie wellicht welkom zijn.

Geen topper maar wel vermakelijk. Redelijk acteurs. Kan natuurlijk niet voldoen aan de Hitchcock remake, maar goed je kan niet alles hebben. De kleding uit de jaren 30 was goed verzorgd. Mijn vrouw heeft meer genoten van de film als ik

Daar was ik eerlijk gezegd juist blij mee.

Redelijke verfilming. Visueel zeker in het begin erg mooi, lekker zomers en vol kleuren. Daarna wordt het palet een stuk minder boeiend, al past dat wel bij de toon verder en de sfeer is best oké. Ook heb ik me niet verveeld. Maar de twee hoofdpersonen vond ik erg mager, Hammer weet nauwelijks uitstraling te geven (terwijl hij het doorgaans daarvan moet hebben) en James is een prima actrice maar ik vond haar niet in deze rol passen. Maar al met al krijgt de film nog wel een voldoende. 3,0*.

Even moedige als merkwaardige poging van Wheatley tot een remake van Hitchcocks' Rebecca.

Moedig omdat een remake van een van de betere Hitchcock films gauw overbodig is en moeilijk

te evenaren. Merkwaardig gelet op Wheatley's eerdere films die over het algemeen eigenzinnig

zijn met een munt op zonderlinge of hilarische ontwikkelingen.

Bekende door mij gewaardeerde films uit het verleden zie ik sowieso het liefst ongemoeid gelaten.

Wat mij betreft slaat Wheatley de plank hier ook behoorlijk mis, visueel vooral aan het begin zeker

niet onaardig maar komt het niet in de buurt bij de onheilspellende sfeer van de film van Hitchcock.

En wordt het gaandeweg alleen maar minder. Is het eigenlijk vooral jammer dat Wheatley in deze

film de Britse benadering heeft losgelaten, en zich heeft laten verleiden tot een meer gelikte aanpak

van de kenmerkend Amerikaans gekunstelde leest. En komt het acteerwerk van de acteurs daarmee

ook tamelijk onwezenlijk over.

Een tegenvallende Wheatley voor mij. Met de hoop dat hij met een volgende film terugkeert naar het regisseren van films als voorheen.