Words on Bathroom Walls (2020)

Ik ben een leek, maar het komt mij voor dat paranoïde schizofrenie een moeilijk thema is om te verfilmen. Regisseur Freudenthal komt echter een heel eind door er a.h.w. een bijzondere coming-of-age film van te maken. Een empathische film die valse sentimenten weet te vermijden en daardoor van begin tot eind je aandacht weet vast te houden.

Ooit iemand gekend met schizofrenie, die zag - als ze geen medicijnen nam - "Kuifje in de gordijnen hangen".

Een heel goede film die mij niet onberoerd achterliet.

Ondanks dat de film en het boek fictie zijn, en er ongetwijfeld zowel zwaardere en lichtere ziekte-gevallen zijn dan geportretteerd in deze film, bracht de film een gevoel over van "dit zou zomaar echt gebeurd kunnen zijn".

De film bevatte gelukkig ook voldoende humor waardoor het geen echte "tearjerker" werd, maar wel eentje van de categorie "lach en een traan".

Een welverdiende 4 sterren.

Zo, deze kwam wel weer even binnen.

Indrukwekkend romantisch drama over een jongen met schizofrenie.

De impulsen en signalen die Adam in zijn hoofd te zien krijgt hadden niet duidelijker in beeld gebracht kunnen worden. Ijzersterk acteerwerk ook van de gehele cast. Het gaat uiteindelijk niet alleen om de schizofrene jongen maar ook zijn directe omgeving die er mee te maken krijgt.

CGI effecten zien er ook overtuigend uit. Resultaat is een aangrijpend en meeslepend verhaal die je niet onberoerd laat.

4.5*

Wow....normaal gezien niet echt mijn genre gezien het romantisch dramatisch aspect, maar hier wordt het gelukkig niet kitscherig uitgemolken en weet het verhaal op alle vlakken tot het einde te boeien. Sterk drama, mooi romantisch verhaal, goed acteerwerk, mooie effecten, beetje humor, boeiend naar de kijker gebracht....een keigoed aangrijpend verhaal. 8/10

Het schizofrenie tintje aan Words on Bathroom Walls zorgt ervoor dat het uitgekauwde plotje nog een fris element bevat met mooie audiovisuele scenes. Het is een ziekte die niet vaak aan bod komt en vooral niet bij jongeren en in een serieuze film als dit. In dat opzicht is deze film goed genoeg om hier aandacht aan te schenken.

Echter trapt de film teveel in de vallen die dit genre bevat. Het interne dilemma voelt een beetje gekunsteld en zo'n eindspeech vind ik niet realistisch. Het is echt iets dat je alleen in films ziet en ik geloof niet dat zo'n jongen dit gewoon even uit zijn mouwen schudt. Er wordt op dit moment een enorme afstand mee gecreëerd en doet af aan het mooie thema. Dat het verder zo geheim moet worden gehouden voelt ook niet oké aan, vooral omdat het meisje wel open en eerlijk is over haar problemen. Te vaak gezien en te veilig om een soort van spanningsboog te creëren, die hier niet goed uit de verf komt.

Toch jammer, want het thema is net even wat anders dan vele andere films binnen dit genre. Toch doet het te weinig met dit mooie uitgangspunt.

2,5*

Adam [Charlie Plummer] is een schizofrene jongere die alleen rust in zijn hoofd krijgt wanneer hij kookt. Maar zijn droom om van zijn passie zijn beroep te maken wordt bemoeilijkt door zijn onvoorspelbare gedrag. Wanneer hij daardoor een klasgenoot verwondt sommeert de schoolleiding hem om een andere school te zoeken. Dankzij zijn wanhopige moeder [Molly Parker] krijgt Adam een laatste kans om zijn middelbare school af te ronden op een school die onder leiding staat van de strenge non Sister Catherine [Beth Grant], mits hij zich houdt aan medicatie die de symptomen van schizofrenie onderdrukken. Wanneer hij kennis maakt en verliefd wordt op topleerling Maya [Taylor Russell] probeert hij zich zo goed mogelijk ‘normaal’ te gedragen. Plummer is innemend in dit indringende, maar opvallend luchtige portret van een jongere die worstelt met zijn identiteit. De schizofrenie wordt op treffende, respectvolle wijze uitgebeeld in de vorm van drie alternatieve persoonlijkheden wat zowel ongemakkelijke als humoristische momenten oplevert. Bovendien behandelt het scenario van Nick Naveda, gebaseerd op het gelijknamige boek van Julia Walton, de spanningen binnen Adams eigen gezin op geloofwaardige en ontroerende wijze. Andy Garcia heeft een mooie bijrol als een pater die Adams vertrouweling wordt.

Goeie film over een tienerjongen met schizofrenie die pillen slikt om er vanaf te komen. Ondanks het onderwerp niet te zwaar, maar ook zeker niet te luchtig. De schizofrenie van het hoofdpersonage is op een goeie en ook leuke manier in beeld gebracht. Charlie Plummer is niet alleen goed gecast, maar doet het ook prima hier.

Deze eens meegebracht en was aangenaam verrast. De film deed me geen belletje rinkelen, maar vond het wel een aanrader.

Een onbekende cast, maar daarom niet minder de moeite. Het verhaal was ook eens interessant om gezien te hebben en visueel spong de film er zeker ook uit. De moeite waard!

Een prima film voor de wat jongere generatie, maar ik zal je zeggen Donnie Darko (die hier onder benoemd word) is absoluut superieur!. Maar ik vond deze film echt wel originele inhoud hebben vooral de hallucinaties vond ik wel sterk.. maar het was ook wat aan de gezapige kant.