Penguin Bloom (2020)

Aardige film over een moeder die vanwege een ongeval in een rolstoel beland. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat hier niet de meest originele film oplevert en waarbij melodrama ook niet vermeden kan worden. Desalniettemin kijkt het wel gemakkelijk weg. Naast Naomi Watts doet ook de ekster het zeker goed. Met gemak 3.0 sterren.

Zoals verwacht een fijne wegkijker met het nodige sentiment en een plot dat weinig vernieuwend is. Peng is de ster van de film en maakt het allemaal wat aangenamer. Een hoogvlieger is dit zeker niet. Het is eens iets anders natuurlijk wanneer een vogel de show steelt. De vogel is net als Sam gewond en vroeg of laat moet je de knop omdraaien en vooruit gaan.

Toch bijzonder hoe een wild dier zo snel vertrouwd en gedomesticeerd geraakt. Ondanks dat ze ouder en ouder begint te worden, blijf ik Watts een knappe vrouw vinden. In zijn geheel nergens weggeblazen geweest van deze film. Ook niet van Lincoln. Het is de luchtigheid van Peng’s aanwezigheid die het hem doet al zullen er zich velen hier ook aan ergeren.

Het sterke acteerwerk van Watts en het puike werk van dierentrainer Graham Ware Jr. (die 10 verschillende vogels gebruikte voor de rol van Penguin) houden deze sentimentele draak, inclusief veelvuldig terugkerend stemmig pianomotiefje, drijvende. Het op ware feiten gebaseerde drama betreft de familie Bloom die enorm worstelt met het feit dat de energieke, sportieve moeder Sam [Naomi Watts] tot aan haar middel permanent verlamd is geraakt na een noodlottig ongeval tijdens een vakantie in Thailand. Vader Cam [Andrew Lincoln] probeert voor iedereen de moed erin te houden, maar Sam is doodongelukkig en oudste zoon Noah [Griffin Murray-Johnston] kampt met een enorm schuldgevoel. Op een dag vindt Noah een gewonde merel die niet meer kan vliegen. Hij mag het beestje, dat de naam Penguin krijgt, thuis verzorgen totdat het weer kan vliegen. Je hoeft geen drie keer te raden om te weten hoe dit verder verloopt. Volstrekt voorspelbaar tranendal dus, maar Rachel House brengt gelukkig wat leven in de brouwerij als een doortastende kayak-instructeur.

Vriendelijke en pijnlijke momenten wisselen elkaar af in dit familiedrama over een gezin, dat gebukt gaat onder de traumatische gevolgen van een ongeluk waardoor de moeder half verlamd is. Een jonge vogel, die hetzelfde heeft ervaren als de moeder, komt er uiteindelijk aan te pas om de scherven te lijmen. Een waargebeurd verhaal over affectie en doorzettingsvermogen. Naomi Watts en Griffin Murray-Johnston zijn erg goed bezig.

Een mooie film die onwillekeurig herinneringen oproept aan Kauwboy (2012), al vertelt die film een heel ander verhaal.

De film was zonder Naomi Watts een absolute draak geweest. Verhaal is flinterdun en de hoofdpersonen zijn zo plat als een flat character maar kan zijn. Het snufje Feel Good op het einde is voorspelbaar en maakt de film niet beter. De gebruikte symboliek (vallende pot met marmelade, het vernietigen van foto’s, de gewonde ekster en de opgeknapte ekster die de vrijheid en het luchtruim kiest), is als prospectief (soms retrospectief) te kinderlijk en ligt er duimendik op. De kijker wordt hier duidelijk onderschat, want dit is een film voor een volwassen publiek en niet voor basisschoolleerlingen.

Ben blijven kijken door Watts. Die blijft als actrice goed en ook nog erg mooi. Het laatste is mooi meegenomen. Misschien voor haar nog een halfje * erbij ?

Goed.

Nogal klef en weinig verrassend, maar wel gewoon goed gemaakt en vooral geacteerd. Het is ook wel een dankbare rol voor een doorwinterde actrice als Naomi Watts, maar ze doet het wel. Verder een typisch Netflix-product, wat vaak synoniem staat voor brave doch keurig gemaakte films. De nogal agressieve aanval van de 'slechte' eksters zorgt voor pit wanneer men het niet verwacht. Nadien kabbelt het weer verder naar het einde. De credits gaan gepaard met foto's van de echte Penguin.

3,5

Als kinderfilm vond ik het allemaal nog wel te doen, leuk hoor z'n ekster. En die jongetjes waren best geinig. Penguin Bloom is echter geen kinderfilm, maar heeft nogal wat pretenties. En dan voel je je als volwassene niet helemaal serieus genomen.

Dit is weer, zo prachtige film.

Naar een waargebeurd verhaal.

Een film, die een spirituele boodschap heeft.

En ook laat zien, dieren en in dit geval een zeer bijzondere vogel, in een gebroken gezin beland.

De moeder raakt, door een ongeluk verlamd.

En het hele gezin, raakt in wezen, in wanhoop.

Tot, de jonge vogel, bij " toeval " in hun leven verschijnt.

En een zeer bijzondere betekenis krijgt.

Sterk geacteerd en prachtige muziek.

In een bijzondere situatie, en het Universum brengt verpakt in een vogel, zo kan men het zien, wie hier voor open staat.

Deze getroffen familie hulp.

Een schitterende en mooie en ontroerende film.

Een mooi familieverhaal naar een waar gebeuren en meteen toch ook wat moed voor al wie in dergelijke toestand verzeilt.

Sentiment en cliché's zijn in dergelijke films moeilijk uit te sluiten en moet ge er maar bij nemen. Ge kijkt er naar of ge laat het gewoon links.

Hoe dan ook, Naomi Watts zit goed in haar rol.