Rundfunk: Jachterwachter (2020)

Oh man. Ik ben vanochtend naar Jachterwachter geweest.
Ik heb de hele film genoten van de ontzettend foute, absurde, groffe en nergens op slaande humor.
Dit is uiteraard een smaakdingetje, maar als Rundfunk je ding is en je vindt de trailer leuk... Dan is de film absoluut de moeite waard. Houd je van subtiliteit en kan je niet tegen schunnigheid, vermijd deze film!

Het plot is bizar, de personages zijn hilarisch, er zijn veel running gags (die gozer met die tent, de knorrende maag geluiden en kotsneigingen als je dat magere meisje ziet, het pedomannetje met het balkje voor zijn ogen en een camera, die nazi vrouw met alzheimer etc.) en het gekke is dat de film nooit traag aanvoelt. Wat je natuurlijk wel eens hebt als je zo'n bizar plot hebt waar het nog wel eens fragmentarisch kan ogen. Nee, het plezier spat er vanaf en het is allemaal zo overdreven en dom dat je vanaf minuut 1 in de lachmodus schiet.

Echt heerlijk. Lang geleden dat ik zo vrolijk de bios uit ben gelopen. Wellicht volgt er nog een herziening binnenkort.

4,0* als mooie eerste stem bij deze film.

En respect voor Marie-Claire Koevermans Hilarisch!

Het verhaal was niet heel sterk, maar de comedie compenseerde dat. Als je de serie leuk vond ga je deze ook wel leuk vinden. Ook erg leuk om oude castleden van de serie er in terug te zien.

Sterke Nederlandse komedie, die inderdaad in de smaak gaat vallen bij mensen die de theatershows en NPO serie ook goed vonden. Er zit geen personage in die zo iconisch gaat worden als de Duitse leraar, maar ik denk dat de quote "7 centimeter diep in je moeder" nog wel eens voorbij gaat komen. De humor is gitzwart en de film neemt zich niet al te serieus. Hoewel ik het camerawerk wel boven het niveau van dit soort films vond. De film heeft net iets te weinig body voor een hogere beoordeling.

Ik hou van Rundfunk. Ze zijn grof, absurdisch en hebben hele creatieve ideeen. De tv-serie was vrij vermakelijk, de theatershows erg sterk en deze Jachterwachter die ik van de week zag mag er ook echt wezen. Misschien zijn de personages minder memorabel in vergelijking met bijvoorbeeld de leraar Duits uit hun show, maar ik heb echt enorm veel plezier gehad met het kijken en ook echt wel geregeld echt gelachen. Wat ik niet al te vaak mee maak bij een film moet ik bekennen. Ik heb niet al te veel met de Nederlandse film, maar wel als we compleet over de top gaan zoals met Flodder of sowieso de gehele Dick Maas collectie. Daar past Jachterwachter ook goed bij.

Wat ik hier vooral heel erg goed vond was de sfeer. De camping oogde echt dieptriest en als de laatste plek op aarde waar je gevonden wil worden. Het is er smerig, onverzorgd, vol met paupervolk en de ellende spat eraf. Ik vond de personages die er kampeerden ook echt tof, zoals de scootmobieler, de dementerende vrouw met liefde voor Hitler, de campingpedo en zeker ook dat enorm asociale jochie. En uiteraard heb je nog de bedenkers Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout die ook nu weer hele gevatte rollen spelen. Yannick als het lulletje van de camping die ondanks keihard werken niks met zijn camping bereikt en Tom als Ronnie Bosboom Jr., een voormalig kindsterretje tegen wil en dank die ernstig getraumatiseerd uit die tijd is en het wil vergeten. De massahysterie rondom Ronnie vond ik echt hilarisch en de titels van zijn liedjes al helemaal. Dat alle mensen die liederen ook uit volle borst mee zingen, terwijl het kreten van wanhoop waren

Gelukkig staat het verhaal hier niet op de eerste plaats, maar dient het vooral om de absurde en grove humor te laten werken. De film zit vol running gags en heerlijk bizarre situaties. Ik moest erg lachen om de verwarring met het groepje nieuwe kampeerders bij de receptie, maar ook met de moeder die een campinghoer is of de onverwachte doden die vielen. Geregeld dacht ik toch echt ''hoe verzin je het?''. Als je een compleet maffe film maakt, doen het dan meteen extreem. Dat hebben ze bij de productie ieder geval goed begrepen. Waarbij ik moet zeggen dat de humor uit hun shows nog veel erger is, daar zat ook veel meer gescheld en beledigen met ziektes of andere nare dingen in. Dat viel in Jachterwachter reuze mee.

Ik twijfel tussen 3,5 of 4 sterren, maar als je me zoveel schik bezorgd, dan krijg je gewoon afronding omhoog. Meer van dit graag. Hopelijk krijgt de film ook een commercieel succesje.

4*

Dit is ook lang niet altijd mijn humor, bij absurdisme is dat een heel dunne lijn waar ik niet echt de vinger op kan leggen waarom ik iets wel of niet leuk vind. Gelukkig moest ik bij deze film vaak genoeg hardop lachen om enorm idiote en foute -die vooral- grappen. En sommige grappen lijken odes aan andere films. Die scène met de families bij de incheckbalie deed me denken aan een scène uit Airplane!. Visueel worden er ook leuke dingen gedaan, zowel uiterlijk als montage. Haast een western in een volledig eigen wereld. Het maakt wel dat je de film enkel op het vlak van humor en absurdisme kan bekijken terwijl ik ook het wel prettig vind als het qua film en verhaal net iets minder absurd is en daarom ook als geheel leuk is om te zien. Nu vond ik dit vooral een verzameling van hele goede scènes afgewisseld met iets mindere stukken en per saldo al met al iets te lang. Zeker de laatste 20 minuten was het weinig bijzonder meer. Maar het is zeker een voldoende. 3,0*.

Ik zie boven verschillende reacties. Ik laat iedereen in zijn waarde. Het ging over een kutcamping en het paste bij deze film. Wat een verschrikkelijke kutfilm. Ik heb een ster gegeven en dat is na mijn inzicht 0.9 ster te veel.

Een leuke absurdistische film, een 3,5.

Er zaten een paar leuke stukjes in - waarvan de meeste in de trailer zaten - maar voor de rest vond ik het eigenlijk nergens op slaan. Maar dan ook weer niet zo "slecht" dat het grappig werd, of zo grof dat het gewaagd was. Gewoon niet mijn humor, vrees ik. Ik vond Yannick in Fissa dan wel weer erg grappig.

Traditiegetrouw bij de Nederlandse film waren er weer heel wat zinnen onverstaanbaar, dus ik heb ook wel wat grappen gemist.

Het lag voor mij niet aan de verstaanbaarheid en ook niet aan de humor want ik heb alle grappen meegekregen en er ware best goede bij. Toch scoort deze qua geheel voor mij vele malen lager dan menige andere Nederlandse komische film zoals New Kids Turbo (2010) of recentelijker De Beentjes van Sint-Hildegard (2020). Het zal aan de originaliteit van het totaal liggen.

Vaak leent een serie bestaande uit sketches zich niet voor een even goede speelfilm. Wonderbaarlijk genoeg werkt dit tot aan circa halverwege de film redelijk. Rondom de grote verhaallijn was genoeg ruimte voor ingebouwde sketches waarvan een deel zeer aanstekelijk is, maar een ander deel flauw en ongeïnspireerd.

De introductie van een overdreven spanningsgerichte element doet vrezen voor het verdere verloop. Dit is niet zonder reden, wan ervaring leert dat dit de overhand zal gaan nemen. De overdreven knipogen naar genreclichés zijn erbarmelijk en doen niet onder voor de vele honderden films die eerder al zo matig deden. De bewust clichématige muziek van Remus Ockels biedt nog enige verlichting, wat komt door de amusante waarden van alle overduidelijke muzikale referenties.

Redelijke film over een opzichter van een camping die het bijzonder druk heeft om alles voor elkaar te krijgen. Absurdistisch van toon en een origineel verhaal. De humor is vaak sarcastisch en cynisch, echter niet overal even geslaagd. De camping en camping-gasten zien er allemaal lekker troosteloos uit. Best vermakelijk, maar de film had zeker niet langer hoeven duren.

“Als je maar hard blijft werken en positief blijft, dan komt alles goed.”

‘Rundfunk’ staat al jaren bekend als erg leuke maar wel keiharde humor waar je tegen moet kunnen. De heren zijn zeker niet op hun mond gevallen en maken jan en alle man belachelijk en het maakt ze geen reet uit. De humor van de heren is best grof, en dat kan je leuk vinden, zoals ik (en vele anderen) maar als dat je niet ligt dan is deze film tien keer niks. Ik heb zeker genoten van deze Nederlandse komedie en het ligt zeker op een gevoeliger plekje aangezien ik begin dit jaar (ja, het corona-jaar) hun nog heb mogen zien met hun voorstelling in Deventer. Heerlijk genoten die avond maar ook bij hun voorstelling zijn er momenten die misschien minder pakkend zijn dan andere stukken, het blijven twee fantastische gozers.

Ik heb helaas niet de kans gehad deze film in de bioscoop te bezoeken, had dat wel graag gewild maar de Corona-crisis heeft mij eigenlijk voornamelijk uit de bioscoopzalen gehouden. Toen ik las dat hij op Netflix was geplaatst was ik eigenlijk best wel weer even blij, toch een wat makkelijkere manier om naar de film te kunnen kijken, veilig vanaf je eigen stoel thuis. Ik moet zeggen: ik heb genoten. De film is lekker overdreven, de humor waarvan ik toch wel van Rundfunk ben gaan houden. ‘Rundfunk’ kwam als eerst binnen tijdens mijn middelbare schoolperiode, waar de jongens toch wel doordrongen bij ons met vele sketches waar onder de Duitse leraar en ook deze sketch.

Door hun successen met de TV-sketches had ik echt héél veel zin in de film. Maar, je moet toch niet veel verwachten van dat soort humor omdat de jongens toch een andere kant in slaan. Dit keer zijn we namelijk niet op school maar op een camping, een vrij gore camping. Deze camping brengt overigens wel een sfeertje met zich mee die bepalend was voor de film. Ook de herkenbare personages en de iconische rollen hebben hier geen rol echter mag dat de pret niet drukken want er komen toch een paar leuke rollen voor terug.

Tja, en voor de rest verwacht geen spektakel verhaal bij een film als dit. Want het word meer gebruikt als leidraad om vervolgens daar hun leuke en soms absurde sketches in te verwerken. Ik heb me zeker vermaakt, ik wil verder niet te diep op het verhaal in gaan omdat, dat zeker niet heel bijzonder te noemen is. Misschien had ik soms er iets te veel van verwacht, zeker na een succesvolle tv-serie en theatershow waren mijn verwachtingen torenhoog voor deze film en soms werd het iets té traag waardoor het wel eventjes doorbijten was.

Desalniettemin blijf ik fan van deze jongens en een eerstvolgende theatershow en film (wanneer het weer mag) ga ik hoe dan ook kijken en misschien heeft deze film een keer een tweede zit nodig om bepaalde momenten en sketches door te laten dringen. Ik heb hoe dan ook toch wel erg genoten en meermaals mogen lachen, de karakters zijn wederom absurd en het is allemaal lekker grof. Deze film mag zich zeker toevoegen aan het lijstje van de harde humor, samen met films zoals New Kids of Flodder.

3.5*

Dan was jouw vrouwlief niet de enige vrouwlief, zo vertel ik je bij deze. Maar goed ik keek em af, genoot van de absurde humor en tja...van het verhaal..niet echt.

De verwijzingen naar The Shining, The Crow ea waren (ook) wel grappig. De lugubere sfeer ea deden we me wel verwonderen over de kijkwijzer (12).

Ergens tussen 3 en 3,5

Campings zijn van zichzelf schijtlollig. Het hele idee dat je uit eigen vrije een tent in elkaar moet klungelen, terwijl je dan een spartaanse vakantiewoning hebt die nauwelijks geluid tegenhoudt, vol zit met enge beestjes en in de nachtelijke uurtjes onaangenaam koud wordt. En dan heb ik het nu over het meest positieve scenario, want met een beetje pech begint het te hozen en zit je ook nog in een modderige bende. We kennen ook allemaal die specifieke vernedering als je met een WC-rol het hele terrein over moet lopen onder het toeziend oog van andere campinggasten. Of wanneer je tijdens het douchen met muntjes moet hannesen om warm water te krijgen. Hopend dat je schone kleren niet van het haakje donderen of op een andere manier vochtig worden. In het besef dat je geen flauw idee hebt welke bacillen, lichaamssappen en virussen andere kampeerders hebben achtergelaten. De keren dat ik toch met een natte onderbroek en een vies gevoel terug sjokte naar mijn tent...

En toch zijn campings ook aantrekkelijk op een suffe manier. Er gaat niks boven 'ironisch kamperen' waar je dan wel álles benoemt wat er ruk aan is, maar er heimelijk meer van geniet dan je zou durven toegeven als gecultiveerd mens. In die zin is 'Rundfunk: Jachterwachter' (2020) de ultieme campingfilm als een bizarre microkosmos van kleinburgerlijk Nederland. De gezelligheid en het gemeenschapsgevoel. De irritaties en de onsmakelijkheden. De rare types waar je in het dagelijkse leven met een grote boog omheen zou lopen, maar die je wel zult moeten tolereren in de caravan of het tentje naast je. Alles wat kamperen onuitstaanbaar én leuk maakt in een lach-of-ik-schiet komedie. Niet alle grappen in 'Rundfunk: Jachterwachter' (2020) raken hun doel, want geheel volgens de Rundfunk-formule lijkt het absurdisme soms een doel op zich. Voor diepere lagen of maatschappelijke vergezichten moet je hier niet zijn. Zoals past bij een guilty pleasure die genadeloos de platheid van het SBS-campinggevoel op de hak neemt.

Een bejaarde Bingospeler die opeens opstaat en de Hitlergroet brengt, een pedofiel met een balkje voor zijn gezicht die kinderen volgt met zijn camera en een moeder die niets anders doet dan van bil gaan met de mannen die in de rij voor haar caravan staan. Zomaar een greep uit de volstrekt onsamenhangende en daardoor nimmer effectieve 'absurde grappen' uit de doos van Yannick van de Velde en Tom van Kalmthout. Lücker probeert er zo nu en dan nog iets van te maken, maar het afschuwelijke spel van Van de Velde (als de idiote opzichter van een camping) en Tom van Kalmthout (als een in de vergetelheid geraakte kindster) doet eer aan het scenario. De discografie van Ronnie Bosboom Jr. is hilarisch, maar verder is dit één tranendal. Absurd is het zeker. Absurd slecht!

Erg fijn.

Ik was niet bekend met de serie, noch de theaterproductie. Moeilijk in te schatten of dat een voor- of nadeel is, maar echt belangrijk is het denk ik niet. Je herkent toch redelijk snel met wat voor type humor je hier te maken hebt, en die ligt je, of die ligt je niet.

Wel fijn is dat de aankleding van de film best verzorgd is. Visueel is het leuk opgesmukt, de soundtrack is passend én ook grappig, ook het acteerwerk is nagenoeg perfect. Het blijft wel érg leunen op sketchachtige momenten, maar dan hecht ik persoonlijk meer waarde aan het feit dat de film ook continue voor humor blijft gaan, eerder dan er wat dom drama in te moffelen in het laatste uur.

Ik mag dit soort humor wel. 't Is wat te vergelijken met New Kids, geen idee hoe exporteerbaar dit is, zeker omdat het toch regelmatig de grenzen van de goede smaak aftast, maar als film is het toch strakker afgewerkt. Erg vermakelijk, leuke ontdekking, vrees alleen dat deze film snel in de vergeethoek zal geraken.

4.0* en een uitgebreide review

Geinige film van Rundfunk vol absurde personages en situtaties. De vaart blijft er goed in en het ziet er prima uit op de morsige camping HIVO. Leuke cast ook wel.

Tsja, ik weet niet zo goed wat ik nou met deze film aan moet. Op zich had het wel wat. Het was allemaal behoorlijk absurd en daar hou ik wel van. Ook was het mooi vormgegeven met die geelachtige kleuren. Maar ik had toch ook de indruk dat het allemaal grappig bedoeld was. En daar zit hem het probleem. Ik heb eigenlijk maar bar weinig gelachen.

Grappig bijverschijnsel is overigens dat het de bedoeling was dat we vanavond naar het theater geweest zouden zijn met Rundfunk. Mijn vrouw had me uitgenodigd. En ik wist niet wat me te wachten staat. En dat weet ik dus nog steeds niet want, ondanks de versoepelingen ging de voorstelling vanavond toch niet door. Misschien komt het er later nog eens van op een andere datum. Maar dan ben ik in ieder geval ietsje beter voorbereid op een avondje uh ... lachen?

Deze film was dus als alternatief bedoeld omdat de voorstelling niet doorging. Het kan ook zijn dat film en theater heel anders zijn.

En toch, bij de aftiteling... keek ik op een een of andere manier naar de credits achterop de dvd-hoes. Veronderstellend dat er een A24 logo tussen zou staan.

Heeft dat soms te maken dat dit een film is met een bizar en gedurfde opzet? Zijn het de filters die er gebruikt worden? Zijn het de verknipte personages waar een "normale Nederlander" van zal verbleken? Is het het schurende absurdisme waaraan de film zijn vingers waagt te verbranden?

Rundfunk begint met de jonge Ronnie Bosboom, een zwaar verwaarloosd kind dat door zijn vader Boosboom Sr wordt gedwongen om smartlappen met het publiek te delen. Vol tegenzin; gezien zijn houding en de teksten, maar dat maakt vader geen moer uit.

20 jaar later veranderd de setting ineens in een desolate camping en krijgen we al snel te maken met het vetpensige asociale voetvolk, Ma Flodder types en een jeugd dat aan zijn lot wordt overgelaten. In het midden staat de Jachterwachter. Een sub assertieve eigenaar die er alles aan doet om de klanten tevreden te houden. Al gaat dat vol ten koste van zichzelf... en er komen maar steeds meer toeristen bij. Het volk is op de meest absurdistische wijze neergezet; van een botte opa, tot de hoer van de camping, tot een ex-NSB vrouw, tot een kankerpatient, tot een jochie van een jaar of zeven die met een halflege fles whiskey met zijn kop in het zwembad is gevallen, een jongedame met anorexia, een getekende militair, ander asovolk, een overbejaard stel die in afwachting zijn van hun eerste kind... moet ik nog even doorgaan?

Dit gaat gepaard met heerlijke gemene humor en enkele sneren naar de Nederlandse stereotypen. Op een dag maken we kennis met de Ronnie Bosboom Jr in zijn volwassen jaren. Hij ontsnapt uit een kliniek; vluchtend voor de man met de kraai, en al medicijnen slikkend komt hij terecht op camping HIV(O) en maakt hij kennis met de wachtmeester. Maar de eerste problemen lijken al te beginnen.... en het eerste lijk is ook al gevallen.

Rundfunk weet op een fijne en rakende manier al improviserend de tijd door te gaan en zit bomvol verrassingen en leuke momenten. Het schuwt niks, alles lijkt mogelijk te zijn en alles lijkt kapot te moeten... en misschien zelfs wel het gas verder in te drukken... tot een vlammenwerper aan toe.

Ook het acteerwerk komt goed uit de verf. De mimiek en de emoties weten een goed contrast te vormen met de onderbroekenlol op hoog niveau. De zwaar getekende personages worden hier realistisch neergezet, dat het karikaturale niet eens meer zo erg is.

En laat het grof zijn. Nederland heeft gewoon nog meer schoffies op het schoolplein nodig.

4,0*

Best oké.

Zeker voor Nederlandse begrippen een nogal opmerkelijke film. Het werd ook eens tijd dat een regisseur eens het heft in eigen hand nam en een lekker eigenzinnig project neerzette. Dit mag dan wel gebaseerd zijn op een serie, maar die serie is dus klaarblijkelijk ook bijzonder genoeg om er vervolgens een bijzondere film uit te persen.

Het weet best aardig te werken, maar dan vooral dankzij de stilering. Door middel van interessante kleurtjes, versieringen en camerastandpunten worden we in de wereld van Van de Velde gezet. Als acteur kan hij alleen de toonzetting van de film niet bijhouden, ik vond het vooral erg gemaakt geacteerd. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de overige rollen, die zelfs in de excentriekste personages platte en saaie figuren zijn.

Heel af en toe komt er een glimlachje vanaf, verder was de droge humor vooral iets om je schouders voor op te halen. Ach, als het aanslaat, dan slaat het aan. Ik kon vooral genieten van de vele aparte situaties, een aardig tempo en een stilering die de hele film lang keurig weet aan te houden. Als de film wat korter had geduurd, had deze een ruim voldoende gekregen.

Je moet zo'n unieke film als dit in de goede context bekijken waar die voor bedoeld is.

Als volwassen vent deze gekeken op de beamer met wat vrienden en een biertje erbij. Alle 5 hebben we bijna buikpijn gehad van het lachen. Sla deze vooral over als je intellectueel bent. Vond je New Kids leuk, ga je dit ook geweldig vinden. 5 sterren voor mij.