A Fall from Grace (2020)

Zorgwekkend hoog gemiddelde, zeg. Volstrekt belachelijk verhaal, uitermate pover acteerwerk, visueel gezien komt het niet boven de gemiddelde Lifetime film uit. Kwam er nadien achter dat het binnen 5 dagen gefilmd was, en het is te zien. Maar goed, fijn nieuws voor de Perry-fans dus ie waarschijnlijk volgende maand alweer weer een 5* meesterwerkje kunnen verwachten.

Overigens let ik er zelden op maar wat een waardeloze figuranten, trouwens; voornamelijk tijdens de restaurant scène. Alsof ze nog nooit voet hadden gezet op een filmset.

Het voelde de gehele zit als een Danielle Steel film. Het is niet spectaculair, maar het verhaal is wel interessant.

De opbouw gaat vrij traag, maar komt het verhaal wel ten goede. Op het eind gaat het juist weer supersnel en dat maakt de film toch wel erg onrealistisch.

Goede film alleen het einde wat vreemd. Maar rest van film is prima.

Oef, wat een matige film. Vooral het script rammelt aan alle kanten. Of de scriptschrijvers hebben doelbewust de hoofdpersonen als een stel domme oenks neergezet. Want de aanklagers wisten alles over Sarah: haar telefoongegevens, en dat ze vlak na de 'moord' in het huis van Grace was geweest. Dan is ze dus mogelijk medeplichtig, op zijn minst om de 'moord' te helpen verdoezelen, maar de aanklagers doen niets? Het is ook reasonable doubt over de schuld van Grace, maar haar advocate komt daar pas op als het te laat is? De hele manier waarop Grace door haar man werd bedot was toch ook wel te bewijzen en te bevechten?

En de man van de advocate: arresteert Sarah, doet haar handboeien om en laat haar gewoon lopen? Waarom haar niet even aan iets in de keuken vastketenen? Wat voor sukkel is hij?

Echt teveel plotgaten om hiervan te kunnen genieten. Als de film in vijf dagen is geschoten, dan is het plot waarschijnlijk in vijf minuten geschreven!

A Fall from Grace is voor mij de meest slechte film die ik ooit heb gezien. Het begint vrij boeiend maar gaat zeer snel qua niveau omlaag. Zo laag dat het haast verder gaat dan een B-vertoning. Het acteerwerk was al niet best maar zakt naar een zo laag niveau dat het oké is. Oké omdat het super slecht is. Het verhaal lijkt interessant maar is eigenlijk triest. Triest omdat het inspiratieloos is. Zeer snel vergeten deze pulp.

'A Fall from Grace' (2020) voelt als een afgeraffelde spoedklus voor B-bekendheid Tyler Perry om - middels zijn eigen filmstudio - gemakzuchtige content te genereren voor Netflix. Erg veel moeite is er niet in gestoken. Het groezelige, donkere filtertje en houterige acteerwerk waardoor alles de soaperigheid wasemt van 'The Bold and the Beautiful' of 'Days of our Lives'. Ook lijken de gevangenis- en rechtbankscènes (die ook nog eens het middelpunt zouden zijn van een geruchtmakende zaak) geschoten in een gymzaal met wat opklapbare stoeltjes. Met een cheesy script waarin de flashbackstructuur blootlegt hoe perfecte huisvrouw Grace (Crystal Fox) opeens een moordenares is geworden. Haar advocate Jasmine (Bresha Webb) neemt de strafzaak op zich tegen wil en dank, maar raakt geïntrigeerd door de donkerte in haar cliënte. Of houdt Grace' beste vriendin Sarah (Phylicia Rashad) bewust cruciale informatie achter? Vooral de dynamiek tussen charismatische actrices als Chrystal Fox/Phylicia Rashad had best een aardige film kunnen opleveren. Zo rijkelijk zijn zwarte vrouwen van middelbare leeftijd niet vertegenwoordigd. 'A Fall from Grace' (2020) staat tot serieuze cinema als een magnetronmaaltijd waarvan je de ingrediënten op het oog herkent, maar bij de eerste hap proeft het taaier en smaaklozer dan verwacht.

A Fall from Grace

Matig. Tyler Perry heeft A Fall from Grace in zeer korte tijd gefilmd, en dat is er wel aan te zien. Het acteerwerk van vooral Rashad en Fox is uitstekend, maar het script is matig, de regie is slecht en de 'look' van de film is amateuristisch, grauw en ongeïnspireerd. Vooral de rechtbankscènes zijn lachwekkend, en de rechtszaal lijkt wel op een gymzaaltje met klapstoeltjes. De grote twist is belachelijk en lijkt zo uit een stuiverromannetje afkomstig, in plaats van een volwassen rechtbankthriller.

een film met scenes en dialogen die abrupt stoppen en onafgewerkt zijn, een verhaallijn die op sommige momenten zich zelf tegen spreekt en op het einde een twist die echt lachwekkend is, acteerwerk is nog min of meer ok, maar dat is voor mij ook het enige positive aan deze film, kortom zonde van de tijd....

Een matige thriller, die binnen vijf dagen tijd werd opgenomen. Dit was de eerste langspeelfilm, die sinds de opening in Tyler Perry Studio's werd gefilmd. Tevens was dit de laatste film voor Cicely Tyson. De actrice overleed op 28 januari 2021 op 96-jarige leeftijd. Mehcad Brooks en Phylicia Rashad waren eerder samen te zien in Just Wright. Crystal Fox en Cicely Tyson verschenen eerder in Mama Flora's Family.

Halverwege de rit kreeg ik het gevoel dat dit een degelijke thriller kon worden, maar helaas heeft het einde roet in het eten gegooid. Het personage Grace slaat de hersenen van Shannon in met een honkbalknuppel, en de beste man blijkt het gewoon overleeft te hebben. Jordan Bryant slaat Sarah in de boeien, geeft haar de opdracht om te blijven staan terwijl hij zijn vrouw Jasmine te hulp moet schieten, en verwacht vervolgens dat ze netjes zal gehoorzamen. Uiteraard maakt Sarah van deze domme actie gebruik om te ontsnappen, zodat de liefhebbers wellicht hoopvol kunnen uitkijken naar een sequel. Zo zijn er meerdere dingen onlogisch. Jordan is als agent in het begin getuige van een zelfmoord. Later brengt hij zijn vrouw Jasmine naar dezelfde locatie, maar blijkbaar gaan er geen alarmbellen bij hem rinkelen. Zodra er immers een zelfmoord heeft plaatsgevonden, zou je normaal gesproken een rapport moeten opmaken en de bewoners spreken. In deze film blijkbaar niet. Je wordt als kijker geacht om deze logica even te vergeten. Als je uiteindelijk de hele rit hebt uitgezeten en alles goed in je hebt opgenomen, dan merk je richting het einde dat het script veel gaten bevat. De plotwending vond ik vergezocht, en wordt helaas niet volledig uitgewerkt. Best wel zonde voor een film met een aardig begin. Achteraf gezien is ook deze Netflix-productie helaas een zooitje.

2,0 *