Tunnelen (2019)

Vandaag bekeken, toch wel een beetje een tegenvaller vond ik.

Veel drama en familie perikelen, de ramp zelf is niet eens zo spectaculair.

Wel interessant om te zien hoe de reddingswerkers dit oppakken en handelen.

'Daylight'' is echt veel beter en spannender, deze Tunnel is weinig spanning te zien, je ziet al van veraf wie het gaat overleven, ook het einde viel me toch wat tegen.

Eigenlijk gewoon een gemiddelde film, had mij hier toch meer bij voorgesteld, niet dat deze slecht is, maar mistte toch wat meer spektakel.

Een kilometerslange tunnel wordt afgezet wanneer een oververmoeide vrachtwagenchauffeur met zijn lading brandstof betrokken is bij een eenzijdig ongeluk. Wanneer de lading kort daarna explodeert is het aan een groepje reddingswerkers om de overlevenden uit hun benarde situatie te bevrijden. Noorse variant op Daylight barst van de melodramatische genreclichés en heeft dan ook niets nieuws te bieden. Overtuigend acteerwerk en verzorgd camerawerk van Sjur Aarthun houden dit interessant genoeg om wakker te blijven.

Na Bølgen (Film, 2015) mijn tweede Noorse rampenfilm. Doet wat denken aan Daylight, maar de aanpak is toch minder bombastisch. De film lijkt eerder een aanklacht te zijn op het zwakke tunnelbeleid in Noorwegen, iets wat me op zich erg verwondert.

Misschien op zich weinig vernieuwend met de nodige clichés van gebroken en herenigde gezinnetjes, maar los hiervan wel vrij prima gedaan. Verzorgd camerawerk en die sneeuwperikelen en landschappen blijven steeds wel iets hebben.

Aandacht ook voldoende gericht op de reddingwerkers wat het vervolgens ook redelijk interessant maakt. Geen hoogvlieger, maar toch wel eens OK om aan te vatten.

Aardige film waarin een tankwagen ontploft in een lange tunnel. Een vrij typische rampenfilm met bijbehorende opbouw en wat clichematige personages. Deze film past prima in het rijtje recente Scandinavische rampenfilms. Echt spectaculair wordt het niet, en de film mikt dan ook op wat meer realisme hoe de reddingsteams en meldkamer te werk gaan.

Wow wat indrukwekkend!

Deze film ook eens bekeken en het was niet mis. De focus lag nog iets meer bij de reddingswerkers dan op het ongeluk. Cast deed het goed.

Het is niet de meest verrassende film, maar keek toch vlot weg.

Saai.

De laatste tijd zijn er een hoop Scandinavische rampenfilms uitgekomen van wisselende kwaliteit. Het is natuurlijk wat anders dat het simpele, Amerikaanse popcornvermaak. Tunnelen wil ook graag wat dieper gaan en menselijker overkomen dan grotere films, maar is daarmee eigenlijk vooral een heel stuk saaier.

Het acteerwerk is niettemin prima, maar de inhoudelijke invulling van regisseur Øie is daarentegen bijzonder voorspelbaar. Dat gedoe van de vader die zijn dochtertje moet gaan redden is ondertussen zo uitgekauwd en voorspelbaar dat films als Tunnelen amper meer interessant zijn. Al helemaal als je het allemaal nog wat langer laat duren en trager laat voortkabbelen dan nodig is. Het is soms serieus moeilijk om geboeid naar de film te blijven kijken.

De landschappen zijn fraai en het begin van de ramp loopt best aardig, maar uiteindelijk blijkt het dan toch alleen maar over rook in een tunnel te gaan. Vervolgens kan Øie er ook niet echt iets beklemmends of spannends meer uitkrijgen, waardoor de 105 minuten al snel aanvoelen als een taaie zit. Het oninteressante camerawerk kan de film daarnaast geen eigen gezicht geven. Het wordt allemaal veilig in beeld gebracht, zonder dat de scenario's interessant naar voren worden gezet. Specifiek de tweede helft voelt erdoor nogal lang aan.

Het is geen slechte film, maar ik ben zeker niet verdrietig dat ik deze film vanwege de pandemie heb moeten laten schieten in de bioscoop. Het is een trage film met een leuk bedacht concept en overtuigend acteerwerk, maar helaas slaagt Noorwegen er absoluut niet in om het concept van de rampenfilm een diepere laag te geven. Om dat te bereiken zal je toch met wat originelere personages moeten komen en wat beter de opzichtige clichés moeten ontwijken. Jammer.

Geen rampzalige Noorse rampenfilm! Ze zijn succesvol dus lijkt/leek het een beetje een traditie te worden van de Noren om elk jaar een rampenfilm uit te brengen. Eerst kwam Bølgen (2015) daarna volgde Skjelvet (2018) In 2019 was er dan deze. Hierna volgde nog Breaking Surface (2020) en Nordsjøen (2021) Ach ze zijn leuk, vakkundig gemaakt, kijken door enig realisme makkelijk weg en lijken qua opzet ook allemaal op elkaar. Deze keer is het de bedoeling dat we ons zorgen maken over een tiental slachtoffers die met Kerstmis vastzitten in een met rook gevulde tunnel. Hoewel het nergens baanbrekend is, is het een uitstekende optie om de tijd te doden.