La Fille au Bracelet (2019)

Fans van de whodunnit komen mogelijks bedrogen uit bij deze Fille au Bracelet, een film die zijn suspense niet puurt uit de moordintrige, maar het verhaal druppelsgewijs vertelt middels de afstandelijke elegantie van het Assisenproces. Erg fijn tegengif voor de common law omnipresence in cinema. Maar het grootste mysterie, het grootste enigma, blijft toch de volgende vraag: waarom oh waarom draagt het personage Diego, een goedlachse knul uit Nantes, een OH Leuven trainingsvestje?

Rechtbankmysterie.

Het drama ontvouwt zich wat erg langzaam misschien. En wellicht is ontvouwen ook niet precies het goede woord eigenlijk. Toch, saai wordt het zeker nergens, ondanks dat de plaats van acte grotendeels in de visueel erg oninteressante rechtszaal is, en daar eigenlijk ook niet zo veel gebeurt. De karakters komen er wel erg mooi uit - de wat hardhandige en haast haatdragende aanklager van Anais Demoustier bijvoorbeeld, en de advocate met de prachtige diepe stem van Annie Mercier. Verder een hele serie bekende Franse acteurs in de film die zonder uitzondering perfect werk leveren - en bij ons in Nederland gelukkig niet zo afgezaagd bekend zijn als wellicht in Frankrijk.

Is het dan allemaal mooi en goed? nou nee, het einde ligt me niet zo eigenlijk.

Lichaamstaal speelt een belangrijke rol in dit rechtbankdrama over een tiener, die beschuldigd wordt van moord op haar beste vriendin. Een enigszins onderkoeld psychodrama, dat best wat meer spanning had kunnen gebruiken. Imposant debuut van Mélissa Guers in de titelrol.

Dit was wel erg statisch en serieus, zelfs gezien het onderwerp. En ik begreep nou niet echt wat de film wilde zeggen, want voor een rechtbankdrama was het verhaal niet enorm origineel.

Wel goed geacteerd en gemaakt verder.

Tijdens aan dagje op het strand met haar ouders [Roschdy Zem, Chiara Mastroianni] wordt de 16-jarige Lise [Melissa Guers] aangehouden door de politie. Ze verzet zich niet en gaat in alle rust mee. Twee jaar later (waarvan een groot deel onder huisarrest met een enkelband) staat ze terecht voor de moord op haar beste vriendin Flore [Émilie Lehuraux]. Wat volgt is een serie hoorzittingen waarin de aanklager [Anaïs Demoustier] Lises gebrek aan uiterlijke emotie ziet als een gedeeltelijke schuldbekentenis en waarin Lises advocaat [Annie Mercier] het aangeleverde bewijsmateriaal probeert te ontkrachten. Gefilmd in het Paleis van Justitie in Nantes met veel aandacht voor detail en volstrekt overtuigend spel van de Guers, Demoustier, Mercier en (als president van het tribunaal) Pascal Garbarini, maar Demoustier volhardt wel erg rigoureus in zijn drang naar authenticiteit waardoor het dramatisch uiteindelijk erg vlak blijft.