The Turning (2020)

Vanaf 16 april 2020 in de bioscoop (WW Entertainment)

Kom maar op met al die nieuwe horrors.

Matig

Inderdaad, niet eng of spannend. Eigenlijk nogal saai. Een gouvernante die steeds schrikt van niets en die bang is van de donker. Enkele goedkope jumpscares die nergens op slaan en dat is het zo'n beetje. Overslaan deze flauwe hap.

Weeral een mega saaie "horrorfilm". Film is nooit spannend en slentert tergend traag vooruit...nee zelfs dat niet...Als wat moet je zoiets nu zien en wat is de reden om zulke saaie horror te willen maken. Is ook niet als een b-film en zonder middelen tot stand gekomen I guess. Triest.

Niets aan toe te voegen,zonde van je tijd !

Zo slecht was deze gothic horrorfilm nu ook weer niet hoor! Echter kijkers die de typische formule van de hedendaagse horrorfilms (Boe-schrik van het harde geluid) verwachten zullen inderdaad wat teleurgesteld zijn. Wat wel begrijpelijk is als het script, geschreven is door het “The Conjuring” duo Chad Hayes en Carey W. Hayes. Deze film vind zijn oorsprong in Henry James 'novelle The Turn of the Screw. Een verhaal uit 1898 maar dat nu in een moderner jasje is gestoken en zich afspeelt in de vroege jaren '90. Om redenen die niet helemaal duidelijk zijn want de opzet is nog steeds klassiek en blijft grotendeels ongewijzigd. Waar de film het iets laat af weten is het verhaal wat de schrijvers willen vertellen. Dit is een beetje onderontwikkeld, kijkers die niet op de hoogte zijn van het verhaal zullen het einde misschien te abrupt vinden.Terwijl degene die wel weten hoe het zal aflopen misschien net iets meer hadden gehoopt, dat het in het midden was gelaten. Daarnaast zijn er verschrikkelijke oneliners. En ik weet wel dat het niet is goed te praten maar er is best veel te wijten aan de rampzalig productiegeschiedenis van de film. Echter zijn de onheilspellende sfeervolle cinematografie, het prachtige gotische Ierse herenhuis dat als filmset fungeert en de goede optredens van de sterke cast, die van deze film een best fijne griezelige gothic horrorfilm maken. 3,3 *

Mooi!

Volgens mij zijn er een hoop mensen zwaar aan het afkicken door een gebrek aan Marvel & DC in de bioscoop, en worden hun frustraties gebotvierd op dit soort filmpjes. Veel anders valt er niet van te maken, want hoewel deze film niet bepaald origineel is (horror genre, weet u wel), is de uitvoering erg sterk, bij momenten zelfs verfijnd.

Oké, het is een slow burner. Weinig of geen gore en echt geweldig eng is het ook niet. Maar wanneer een nieuwe nanny begint in een groot landhuis met enkel een oude kuisvrouw en twee nogal wereldvreemde kinderen, dan weet je vanaf het begin al dat je met een film zit die vooral mikt op sfeer. En daarin stelt Sigismondi absoluut niet teleur.

Visueel is het erg sfeervol. Mooi camerawerk, knappe belichting en perfect gebruik gemaakt van de setting. Ook de CG was niet verkeerd. Soundtrack sluit daar naadloos op aan. Hoewel het plot op zich best traag verloopt, valt er qua sfeerzetting dus helemaal niks te klagen. Ook het acteerwerk is meer dan behoorlijk trouwens, de hele cast doet het gewoon goed.

Het verhaaltje kan je verder wel blind uittekenen, toch maakt ook de eindacte indruk. Sterke film van Sigismondi, het huidige gemiddelde (1.68) is gewoon ridicuul, zélfs voor MM. De liefhebber van wat stijlvollere en sfeervollere horror komt hier in ieder geval helemaal niks tekort.

3.5*

Horror tja.

De tijden vd goede en/of echt en leuke horror is allang voorbij.

Eens met aantal hier, zeker niet slecht

Vond het ook niet zo slecht. Maar ik snapte het einde niet helemaal...Iemand een idee?

Ik vermoed joolstein, aangezien die mij bekend lijkt met het originele verhaal

bars slecht einde

Tja het einde....academici, critici theoretici en zelfs filmmakers, ze zijn er allemaal niet over uit, hoe dat nu precies zit. Het einde is er één voor eigen interpretatie. Vandaar dat er ook genoeg aanpassingen en herbewerkingen te vinden zijn. De kern van het verhaal draait erom; of de geesten nu werkelijkheid zijn of dat het de geestelijke gezondheid van de gouvernante is.

In deze film zien we aan het einde de gouvernante in een kamertje, zodoende (denk ik) wordt er hier vol gekozen voor dat ze gek is.

Ja dacht ik ook. Vond alleen het begin dan wat vreemd gekozen. Daarmee zet je een totaal ander personage in haar hoofd. Vond dat niet helemaal rijmen.

Deze film ziet er mooi sfeervol uit en verder wordt er van alles uit de kast getrokken om enigszins wat spanning op te wekken, maar het is hooguit een kleine opleving in het trage verhaal. Het blijft een warboel en gewoon slecht uitgewerkt.

Vond die actrice ook niet erg sterk handelen, net als de regisseuse dus die ergens gaandeweg het spoor bijster raakte, maar aan de andere kant weet ze toch wel een fijn sfeertje te creëeren.

Veel van hetzelfde. Zo hadden ze die film 3 keer zolang kunnen laten duren en was die net zo saai gebleven. Pluspuntje: er zaten een paar mooie effecten in: mijn 2 sterren. Toch even mijn zeer persoonlijke visie als ik mezelf in zo'n verhaal zou situeren: inderdaad, ipv. die domme en naïeve trut (die speelde dat zo goed dat ze dat in het echt ook wel zal zijn) hadden ze mij beter als oppas kunnen nemen; die kinderen had ik vanaf dag 1 achter het behang geplakt en die oude lelijke doos had ik direct verzopen tussen de kois. Aansluitend die hut in de fik gestoken en vertrokken. Kijk, daar kun je nog eens een mooie film van maken die wél fatsoenlijk eindigt....

Aan het oorspronkelijke verhaal van de klassieke spookverhalen schrijver Mr. James, mankeert niks en ook aan Mackenzie Davis en haar make-up team zal het niet liggen. Maar paukenslagen en jumpscares verraden slechts een oppervlakkige regisseur die probeert een oppervlakkig publiek te bedienen. The turning is dus weer een zoveelste typische USA spookfilm geworden die probeert te imponeren door vorm maar inhoudelijk maar niet eng wil worden.

Men neme de zogenaamde normale, herkenbare wereld. Vervolgens introduceer je daarin enge visuals die netjes worden aangekondigd door muziek. Hollywood presenteert spoken altijd als losstaand van de herkenbare wereld en daarom wil het nooit echt eng worden. Echt eng is wanneer de herkenbare wereld niet blijkt wat het schijnt maar er zijn weinig regisseurs (zoals David Lynch) die dat snappen. Echt eng is wanneer dat wat in beeld verschijnt niet wordt geduid door effecten maar het aan de kijker wordt overgelaten. Echte enge zaken zijn ondefinieerbaar en daarom gaan ze onder je huid zitten. Hoe minder duiding, hoe enger (Zoals in Don't look now). Zodra mysterieuze zaken worden geduid, worden ze impotent. Daarom zijn Amerikaanse spoken zelden eng, hooguit shockerend of smerig.

Dan liever de versie uit 1961.

Zelfde vraag bleef ik ook mee zitten na de film, hoe nu?
Uit het antwoord van "Joolstein" begrijp ik af te leiden dat ik mijn eigen fantasie (interpretatie) erop los mag laten. Helaas ben ik niet gezegend met een grote fantasiebubbel dus laat ik het maar open.
Er zijn meerdere films die eindigen met een open einde.
De film zelf vond ik prettig om naar te kijken, er was voldoende in aanwezig om mij te 'entertainen' en warempel zat er ook nog iets van griezel in verwerkt. Jammer dat de meeste kijkers dit product niet waarderen en daar heb ik toch een beetje een nare smaak van in de mond. Het is zoals de horrorkenners "Joolstein" en "Onderhond" al benoemen, een sterke uitvoering, goed camerawerk en prima acteurs in een mooie setting! Wat wil de kijker nog meer???
Een ruime 7!

Deze film pakte mij juist wel ook al is het niet op en top horror.
Ik vond de film sfeervol, mysterieus en spannend en mackenzie acteerde echt goed.
Het einde daarin tegen vond ik teleurstellend, ik wilde namelijk echt weten hoe de film zou aflopen en dan zie je de aftiteling en dan denk je huh? Maar nu denk ik al het slechte wat die kinderen dus deden was niet echt en dat fantaseerde zij dan ofzo Punt aftrek voor het einde...

Precies wat ik tijdens die film ook dacht alleen ik vond hem toch best goed

Eigenlijk op geen enkel moment stil blijven staan bij het originele uit 1961. Nu, het bekijken van The Innocents is al een tijdje geleden en zit ook niet echt in mijn geheugen gezien mijn recensie en score. Deze film heeft dus een gelijkaardig verhaal, maar wist me nog minder te boeien. Nochtans is de aanwezige sfeer zonder meer prima en de locatie van het prachtige immense landhuis een groot pluspunt. Ook het acteerwerk is degelijk. Maar voor mij gaat de film helemaal in de mist wanneer het verhaal op een bepaald moment in het tweede gedeelte gewoon terug in de tijd wordt geplaatst Dat is de scène wanneer gouvernante Kate tekeningen via post van haar moeder krijgt. Dus al die scènes ( van post ontvangen tot dezelfde scène opnieuw ) waren sowieso al ingebeeld. Het verhaal verloopt nadien anders waarbij het einde heel abrupt op je afkomt en je met vragen blijft zitten. Ja, je kunt wel denken wat er met gouvernante Kate aan de hand is of zouden in het prachtige landhuis toch spoken zijn. Een zwak slot zonder meer. 5/10

Flauwe finale.

The Turning werd door filmcritici én het grote publiek behoorlijk de grond ingeboord. Ondanks dat het 'origineel' The Innocents uit 1961 zelfs anno nu nog bijna beter te pruimen is, verdient de film alle vernietigende kritieken niet. Want de prent weet best aardig op te bouwen, ook al is het naar een flauwe finale. Floria Sigismondi, vooral bekend van de vele videoclips die ze regisseerde, mocht na enkele afleveringen van bekende tv-series een volledige speelfilm vervaardigen.

Zoals we gewend zijn van cineasten uit de wereld der muziekvideo's, doet ze dit uiterst stijl- en sfeervol. Een vereiste voor de betere spookhuisfilm. Mackenzie Davis acteert prima, evenals de rest van de cast. Finn Wolfhard mag na Stranger Things en It zijn horror-typecasting bevestigen en is voldoende creepy om de aandacht vast te houden. De setting is prachtig en ondanks alle platgetreden paden weet de suspense te werken. Het afgeraffelde einde is echter een anticlimax en buitengewoon slap en onbevredigend.

**½

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Spookdramaatje

Knallende deuren, plotse verschijningen en enge geluidjes, het zit er allemaal in maar maakt de film nog lang niet goed.
De sfeeropbouw is best goed, mysterieus, duister en in een gepaste setting maar het verhaal zelf is tergend langzaam. Op dat kreepy handenmoment na, valt er eigenlijk niets te beleven. Ook Quinn kan op het einde voor mij de film niet meer redden. En dan dat einde...

2*

Saai en het wordt nergens spannend, hoezo horror?????

Tja..als deze film al op 2.33* uitkomt...wat geef je dan films die niet bioscoopwaardig geproduceerd zijn qua camerawerk, geluid en algehele productie ?

The Turning kon mij zeker bekoren. Naast dat het er allemaal gewoon goed uitziet (en klinkt), valt ook op het acteerwerk niks aan te merken. Daarnaast waren suspense en spanning aanwezig, en zijn er hier en daar leuke jump scares, maar niet overdreven veel. Als doorgewinterde horrorkijker vond ik deze film nog best eng.

Oké, het afgelegen spookhuis, dat hebben we vaker gezien en is een beetje cliché.

Ik vermoed echter dat de reden van de lage gemiddelde score het abrupte en redelijk onverwachte einde is.
Het einde wordt relatief open gelaten: want is er nu echt wat aan de hand met die kids en het haunted house, of is hoofdrolspeelster Kate gewoon geschift? Voor beide scenario’s zijn wel aanwijzingen. Zo zijn sommige acties van de kids wel heel gestoord, zoals het faken van een verdrinkingsdood in het zwembad, de opmerking over Kates verborgen tattoo (of zou ze zich die verbeeld hebben?) en Miles’ opmerking ‘stop the car or i’ll kill you’ (maar ook die zou verbeelding kunnen zijn).
Mijn interpretatie is dat er wel degelijk iets niet helemaal pluis was in het huis, maar dat het nog wel meeviel en nanny Kate het door een geestelijke afwijking allemaal intenser heeft meegemaakt en uiteindelijk is doorgedraaid.
Maar toegegeven, met een gesloten einde waarbij ze het huis in de fik had gezet, was ik ook tevreden geweest.


Hoe dan ook, goede horrorfilm, kwaliteit, laat je niet afschrikken door het belachelijke gemiddelde en zet het geluid lekker hard voor de goeie sound.

Het gegeven bioscoopwaardig staat niet gelijk aan goed. Veel films die juist niet voor bioscoopreleases zijn gemaakt en geen rating krijgen zijn zelfs vaak boeiender.

Anyway er zijn er hier nogal wat op hun tenen getrapt, omdat anderen dit prut vinden en doen dan wat neerbuigend, halen drogredenen aan. Aplausje voor diegenen

Film deed me een beetje denken aan The Others van Amenábar, klassieke horror Traag, visueel mooi en onderhoudend. Alle punten werden keurig afgevinkt, niet echt iets nieuws, maar wel deftige uitvoering, goede acteerprestaties en een slot die de film toch onderscheid van andere soortgelijke films. Lage score verbaast me hier een beetje moet ik zeggen.

Het verhaal is volgens mij hetzelfde als the haunting of bly manor. Maar toch ga ik hem even kijken.

Hou wel van sfeer horror zoals bv Winchester ook was.

Deze film begint wel wat cliché, maar toch boeiend genoeg om te blijven kijken. De film wordt wel nooit griezelig, maar saai gelukkig ook niet, al werd het naar het einde toe wat minder. De cast deed het gelukkig wel nog goed en verder zag het er ook nog prima uit.

Het einde vond ik wel wat minder.

Leuk om eens gezien te hebben, niet waw, niet slecht.