The King (2019)

Uitstekende film waarin de jonge Koning Henry V direct na zijn kroning hervormingen doorvoert in Engeland. Redelijk ingetogen gebracht en de focus ligt dan ook zeker niet op de actie (alhoewel de slag om Azincourt er zeker mag wezen). Stemmig in beeld gebracht. Een boeiend hoofdpersonage waarbij Timothée Chalamet niet direct een voor de hand liggende castingkeuze is, maar die al gaande de film wel heel goed uitpakt.

Toch wel een sterke film van Netflix dat zich focust op het leven van de jonge Henry V in de vroege 15e eeuw. Een jongeman die aanvankelijk niet veel voelde voor de troon en eerder te vinden was met gerstenat of in bed met een mooie deerne. Een idealistische knaap ook die het bloedvergieten van zijn vader hekelde en eerder opteerde voor dialoog en overleg.

Knappe rol van Chalamet die na zijn topprestaties in eerder wat instabiele jongensrollen deze heldhaftige rol opneemt als Koning van Engeland. Een overtuigende prestatie ook, goed geacteerd met goede dialogen en speeches. The King heeft een boeiend verhaal waarbij de focus niet ligt op het slagveld, maar wat eraan voorafgaat en hoe het zover is kunnen komen. De jonge Henry V is vastberaden, maar is ook erg beïnvloedbaar door zijn raadgevers die zijn pacifisme eerder zien als een teken van zwakheid.

Michôd slaagt erin een historisch benaderbare film te maken zonder enig heldendom of romantiek. De veldslag is heftig, maar is chaotisch in de ploeterende modder. Wie is wie vroeg ik me steeds af? Ook het één-op-één duel heeft eerder iets weg van een soort overlevingsstrijd. Niet mooi om naar te kijken, maar wel dodelijk realistisch. Fijne bijrol ook van Pattinson als onuitstaanbare Fransoos en ook de dochter van Johnny Depp en Vanessa Paradis was een verademing - tevens de echte vriendin Van Chalamet overigens.

Geen bloederige film uitgezonderd van één specifieke scène met de onthoofding. Er worden ook nog twee jongetjes gedood door de Fransen dit in tegenstelling tot Henry V die louter de zin uitspreekt om alle gevangenen te doden. Beetje jammer voor de balans “good” versus “bad”. Voor de rest prima verfilming van Shakespeare’s toneelstuk. Zwevend tussen 3,5* en 4,0*.

Geweldige film met de alweer erg goed acterende Timothée Chalamet. Goed verhaal. De dilemma's waar de jonge Henry voor staat, de dubbele agenda's van het gevolg van de koning, vriendschap, heldhaftigheid, kwetsbaarheid van Henry komen allemaal aan bod. De scène met zijn toekomstige vrouw vond ik erg sterk. Even weer met beide beentjes op de grond.

Mooie sfeerbeelden.

Prettige muziek.

Zeer de moeite waard.

Geen onaardige saaie film. Heeft niets te bieden wat je al niet 100x in andere films hebt gezien. De mooie beelden kunnen de trage verteltrant en idem plotontwikkeling niet echt redden. De acteerprestaties ook niet. De Fransen worden in de film als een stel idioten voorgesteld maar hey! de geschiedenis toont dan ook een stelletje omhooggevallen idioten die slag op slag op verloren omdat ze het belangrijker vonden om mooi te paard te zitten dan om voetvolk in hun legers op te nemen. Tenminste een eeuw lang trokken de Engelsen plunderend door Frankrijk zonder echt een strobreed in de weg te worden gelegd. Sterker nog: soms deed de Franse adel vrolijk mee. Dat waren nog eens tijden!

Gelukkig een bijzonder vermakelijke film. Het leek in het eerste half uur even de verkeerde kant op te gaan. Teveel gekonkel in de gangen van een kasteel, daar raak je op een gegeven moment wel op uitgekeken. Gelukkig wordt er al gauw variatie in de film gebracht door de boel te verplaatsen naar het slagveld.

Je krijgt ook een goed kijkje in het hoofd van Hendrik V, die goed wordt gespeeld door Chalamet. Tel daarbij een sterk acterende ondersteunende kast met enkele acteer kanonnen daarbij op en je hebt met the King een film die weet te overtuigen. Het haf misschien wel een stuk korter gekund, maar achteraf valt het wel mee, want voordat ik het wist rolden de eindcredits weet over het scherm van Netlix heen.

3,5*

Filmpje die ik even meegepakt heb op Netlflix, en die veel pluspunten maar ook wat minpunten had.

De film wordt uitermate traag opgebouwd en is het beste te bestempelen als drama en een film waar dialoog toch vaak centraal staat. Op zich niet iets dat een probleem zou hoeven zijn, maar wellicht dat ik op een verkeerd moment voor de film ging zitten of dat ik iets anders verwachte, combi van beide, want ik had erg moeite bij het verhaal en de dialogen te blijven. Pluspunten zijn onder meer de mooie stijl en visueel prachtige plaatjes zoals de belegering van het kasteel met de katapulten, het één op één gevecht in het begin is ook opmerkelijk en voor het gevoel erg realistisch, je hoort de mannen hijgen en zwoegen onder de last van hun harnas en in die zin belemmert het meer dan dat ze er voordeel uit halen. De toespraak voor de slag vind ik wel bijzonder vanwege de intensiteit die hij er in legt en de gevechten zelf van die stukken blik glijdend in de drek is niet alleen mooi gebracht maar andermaal realistisch.

Alle acteurs vallen in zekere zin op, Chalamet erg sober, Edgerton eens een keer in iets anders en Pattinson valt ook erg op in een opmerkelijke rol, om als laatste Sean Harris die ook goed is in zijn rol. Tenslotte de soundtrack die minimalistisch te noemen is maar ontzettend stemmend en dreigend is, heerlijk. Aardig voor een keer, degelijk in die zin, maar niet iets waar ik helemaal van onderste boven ben.

Een ietwat brave vertelling van een interessante periode in de Europese geschiedenis. De 100-jarige oorlog is al een tijd aan de gang als Henry V de troon bestijgt. Deze jongeman wil het over een heel andere boeg gooien dan zijn vader, 'zijn vijanden zijn mijn vijanden niet', maar wordt meegezogen in politieke malversaties en gekonkel. Hoe dat afliep is bekend (de legendarische slag bij Azincourt), daarna stopt de film en lijkt de carrière van Henry V erop te zitten wat hoogtepunten betreft. Terwijl hij toch nog een aantal jaren te gaan had. Apart!

Positief verrast. Een film over de middeleeuwen die een wat realistischer beeld geeft dan de meeste films over deze tijd. Vooral de gevechten zijn veel rauwer en minder gechoreografeerd. Vooral het 1 op 1 duel in het begin. Vaak zijn dit prachtig gechoreografeerde clashes, terwijl we hier zitten te kijken naar twee soldaten in harnas die door de modder rollen.
Hier en daar is het wat continuïteit betreft niet helemaal historisch juist, maar ik begrijp de keuze wel omdat dit de pacing ten goede komt.
Leuke film en zeker een aanrader om een keer te kijken als je weer eens doelloos door Netflix heen scrollt. Overigens zit er één shot in die me wel erg deed denken aan Game of Thrones, voor degene die beide hebben gezien snap je wel wat ik bedoel.

Verder wil ik nog even kwijt dat ik toch wel blij ben met Netflix Original films. Net zoals bijvoorbeeld Mudbound is dit een film die niet snel een goedkeuring zal hebben gekregen om in de bioscoop vertoont te worden denk ik. Er zit te weinig actie in om tegenwoordig nog voldoende publiek te trekken, maar de productiewaarde is weer net wat te hoog om het voor een prikkie te maken. Op deze manier kunnen er dan toch nog van dit soort projecten uitkomen die in mijn ogen anders zijn dan de meeste mainstream Hollywood films.

The King is een film die gebaseerd is op toneelstukken van William Shakespeare. De jonge prins Hal bestijgt de troon in een periode van politieke onrust en veldslagen tegen het Franse huis Valois. De zogenoemde honderdjarige oorlog. De dialogen en de veldslagen kregen in de film de tijd wat mijns inziens hoort bij zo'n interpretatiestuk als deze film moet uitbeelden. Subtiel doch sterk!

“A king has no friends. Only followers and foe.”

Sterke film rond koning Henry de Vijfde, fantastisch gespeeld hier door Chalamet. The King komt langzaam op gang, maar nadat Henry’s vader Henry de Vierde (Mendelsohn) komt te overlijden en Henry de troon bestijgt, komt de vaart erin. Sfeervol, met een geweldige production design en fantastische acteurs in de bijrollen.

Vooral Edgerton, Harris en op het laatst Lily-Rose Depp (in één van de beste scenes in de film) zijn erg sterk. Pattinson is wel miscast hier, maar gelukkig is zijn rol niet al te groot. De veldslagen zijn sterk in beeld gebracht, hoewel de manier waarop de gevechten zijn gechoreografeerd soms best amateuristisch is. Gelukkig eindigt de film zeer sterk met de scenes tussen Chalamet en Harris, en die tussen Chalamet en Depp.

Prima film met een uitblinkende Chalamet als Koning Henry V.

Zoals gezegd speelt Chalamet een glansrol in een film die er verrassend goed uit ziet. De settings zijn goed verzorgd, evenals het acteerwerk. Zo zien we Joel Edgerton en Robert Pattinson in verrassende rollen, zeker laatstgenoemde heeft een aparte rol die wat mij betreft niet helemaal uit de verf komt.

De film duurt vrij lang, neemt overal goed de tijd voor zodat je als kijker ook een beetje weet in welke tijd het allemaal afspeelt. Echt langdradig wordt het nooit, al is dit geen film die later als klassieker beschouwd gaat worden, daarvoor is het allemaal net niet vernieuwend en goed genoeg.

Toch heb ik me prima weten te vermaken, ruim voldoende!

Deze film keek heerlijk weg. Eindelijk een keer een film met lompe zwaardgevechten in plaats van zorgvuldig ingestudeerde dansjes.

Er valt weinig verkeerd te zeggen over The King, een adaptatie van Shakespeare. Ziet er goed uit maar het is ook een beetje een duffe film omdat geen enkel risico genomen wordt en platgetreden paden nooit worden verlaten. Het is gewoon wat je kan verwachten van een historisch epos: verraad, oorlogsscènes en een jonge koning die zich moet bewijzen. Chalamet zet Henry V wel goed neer naar mijn mening; hij kan de onzekerheid van de beginnende vorst goed vormgeven en zijn steun in Falstaff (Edgerton) houdt daar zeker mee verband. Er wordt langzaam opgebouwd naar de climax van de film, de slag van Azincourt, waar de Fransen in de pan gehakt werden. Het is nog steeds historisch onduidelijk waarom Henry na zo'n verpletterende overwinning terugkeerde naar Engeland in plaats van verder op te rukken. Al heeft de film wel een eigen antwoord klaar

Best oké, deze goed gespeelde en fraai in beeld gebracht Shakespeare-adaptatie, maar één en ander is net niet boeiend en spectaculair genoeg om de volle lengte te blijven boeien. De beslissing om het taalgebruik hedendaags te houden pakt evenwel heel goed uit; hierdoor is de film in ieder geval niet hoogdravend of abstract.

Mooie film die heel down to earth aanvoelt, geen bombastisch Hollywood vehikel. Vooral de gevechten in harnassen komen heel realistisch over. Met een interessant thema over de zinloosheid van oorlogvoeren of de illusie van vrede. Meer gebaseerd op de toneelstukken van William Shakespeare dan historisch correct, wat wel een beetje jammer is maar toch goede cinema maakt! De sobere muziek ondersteunt het verhaal perfect. Knappe acteerprestaties van o.a. Timothée Chalamet, Joel Edgerton en Robert Pattinson. Voor mij een van de betere films van het jaar!

“Please! Please, speak English. I enjoy to speak English. It is simple and ugly.”

Hoewel er in eerste instantie een kerstfilm op de planning stond (de dagen zijn namelijk wel zo ver dat de kerstdagen aanbreken) maar na het lezen van ‘King’ schoot mij deze film weer te binnen waar ik toch een tikkeltje meer zin in kreeg, dus snel geswitcht naar deze. Op eerste instantie was de film erg gaaf, en voor Netflix productie toch wel de beste in mijn ogen (die ik tot nu toe heb gezien). Ik hou wel van dit soort stijlen films, vooral de zwaardengevechten vind ik erg aantrekkelijk en de manier van leven vind ik interessant, zo hou ik wel van meer films en series die zich afspelen in deze tijd. Toch werd ik na een tijdje wel een beetje cynisch over de film, hoe mooi hij er wel niet uit zag en hoe leuk Timothée Chalamet wel niet wist te overtuigen, zeker na het laatste gevecht (we hebben dan nog 27 minuten beeldmateriaal) werd de film te lang en nog wat uitgemolken, dat hadden ze in mijn ogen zeker weg mogen laten of iets ingekort af mogen sluiten.

De film bood de nodige situaties om een leuke film te brengen. Zo is er na komedie ook ruimte voor serieuzere zaken, speelt de ‘liefde’ niet een grote rol (dit alleen in het eerste deel ietsjes) en is er net aan voldoende actie om de nodige actie in de film te krijgen waardoor de vaart er in bleef. Al hadden er voor mij ook wel wat meer actie scenes in gemogen, en vallen er soms iets te vaak stiltes waarin veel gepraat wordt, soms ook over onderwerpen waar wij als kijker niks mee konden en dus ook niet nodig waren voor de film. Ik las in de comments (helaas was dit wel een beetje spoilerig) dat na het overlijden van de toen voormalige koning de film eindelijk een beetje peper in zijn reet kreeg, en dit was ook meer dan waar. De film begint te braaf en erg rustig, met wel een leuke actie scene was het verder bijzonder.

Tot Hal de koning van England word, en dan begint de film eindelijk wat te leven. De invasie van Frankrijk vond ik erg vet, het eerste aanval was sfeervol en eindelijk proeven ook wij kijkers wat bloed op het scherm. Noch houdt David Michôd het erg rustig, en begeven we ons snel weer op de achtergrond. De oorlog tussen England en Frankrijk word richting het einde wel steeds boeiender, vooral als de kroonprins van Frankrijk er bij komt en de tweestrijd begint tussen de koningen (die erg hilarisch verliep).

Nee, het is totaal niet bombastisch en Hollywood in elkaar gezet. De film bied op veel plekken goede rust, laat het verhaal bezinken en houd je vast om het verhaal toch goed te volgen. De overgang van prins die niks wil weten van het regeerschap naar een koning van één van de machtigste landen op de aardbol vond ik leuk en vermakelijk, je hebt soms nauwelijks door dat je deze tijdzones mee krijgt omdat het verhaal zich hoofdstuk na hoofdstuk wel wist te boeien.

Zoals ik al zei heeft Timothée Chalamet zijn rol voortreffelijk gebracht, een leuke goede gedreven acteur die misschien nog wel wat meer in de toekomst weet te brengen. Ook Joel Edgerton deed het leuk als Falstaff . Voor de rest is de cast standaard en nergens heel erg indrukwekkend.

Dus ja, als je opzoek bent na een redelijk informatieve film die zich leuk weet te brengen dan raadt ik deze film aan. Helaas is de speelduur toch iets aan de langere kant en met de nodige praatscene- had hij toch duidelijk wel korter gekund. Netflix slaat eindelijk binnen, en met ‘The King’ weet het zijn eerste (goede) positieve cijfer van mijn kant te winnen.

3.5*

Matig. Vaak slaapverwekkend en kwam er moeilijk doorheen. Daarom 2,5*

Fijne film met twee charismatische heersers en een sober maar interessant en historisch verantwoordt aandoend verhaal.

Ik vond het echt een goede film over de slag van Azincourt. Is ook prima te combineren met Joan of Arc erna. Het geeft wat meer achtergrond. Wat ik jammer vond is dat de film stopte. Ik zou dit graag zien verder gaan in een serie eigenlijk.

Chalamet is de beste jonge ster van het moment, no doubt. In Beautiful Boy, mijn favoriete film van vorig jaar, schitterde hij al en nu doet hij het hier in een totaal andere setting. Kippenvel bij zijn speech voorafgaand op de veldslag. Die getuigt van zijn grote klasse. Hij speelt erg koel altijd en daar barst hij volledig los, vet om te zien.

De film is misschien een iets te grijze kleur maar het is niet de grijze muis in dit filmgenre. Het potentieel kwam er wel degelijk uit. Goede soundtrack, niet te opvallend maar mooi begeleidende muziek.

Een uitgebreide verzameling blik dat ligt te ravotten in de modder. Deze “authentiek ogende” weergave van de historische slag bij Azincourt is zo’n beetje exemplarisch voor deze langdradige film over koning Henry V, die mij amper wist te bekoren. Ik vond er weinig aan.

Uiterst degelijk. Ik vind dat de makers van de film meerdere bewonderenswaardige keuzes hebben gemaakt. Ten eerste zou het makkelijk zijn geweest om voor een meer gekende tijdsperiode te kiezen, zoals de heerschappij van de Tudors bijvoorbeeld. Henry V, hier neergezet door Timothée Chalamet, is daarentegen onderbelicht in filmografische sferen, waardoor ik het een interessante tweeënhalf uur vond. Ten tweede is het tempo heel erg voortkabbelend en krijgt het verhaal ruimte om te ademen. Iets zegt me dat de film in deze vorm nooit zou zijn goedgekeurd in het meer traditionele systeem van cinema's en winstbejag. Dus op die manier bieden streamingdiensten als Netflix wel mooie opties, waar lange speelduur geen struikelpunt is. Een gevoel dat ik recent ook al bij the Irishman had.

Visueel was alles heel mooi in orde. Sets, aankleding, landschapsbeelden en uiteindelijk de veldslag; niets op aan te merken. Wel is het allemaal wat grijs en kleurloos. Dat past bij een middeleeuws Engelse setting natuurlijk, maar hoeft niet per se zo te zijn. Qua stijl en kleurgebruik hadden er interessantere keuzes gemaakt kunnen worden. 1 shot lijkt ook echt werkelijk gekopieerd uit Game of Thrones, redelijk belachelijk. De acteerprestaties waren voornamelijk goed, alleen Pattinson's rol kwam echt niet uit de verf. Dat vreselijke accent, pfoeh. Maar bon, niet echt Pattinson's fout natuurlijk, dat personage was gewoon slecht in het verhaal geschreven.

Over het algemeen zéker positief, en ik hoop dat er terug wat meer van dit soort historische epossen gemaakt gaan worden. Dat genre zit momenteel helaas in een kwantitatief dieptepunt.

3.5*

Aardig.

Geen hoogvlieger, deze The King, wel een onderhoudende blik op de beginjaren van Henry de zoveelste. Timothée Chalamet is oké als de jonge koning, zonder meer. De acteurs rondom hem hebben iets kleurrijkere personages, of zouden dat toch kunnen hebben, door het politieke geneuzel dat zich rond de koning afspeelt. Dat is een aspect dat zeker aan het einde van de film een rol speelt, maar dat had m.i. wat sneller en prominenter in beeld mogen komen. Nu is het wat behelpen met o.m. een intrieste vertolking van Robert Pattinson met één van de slechtst geacteerde Franse accenten dat ik ooit gehoord heb.

Visueel is The King wel sterk. Het vuile van de Middeleeuwen komt aardig uit de verf, qua sfeersetting is de belegering van dat eerste kasteel ook goed in elkaar gestoken. En de veldslag heeft goed gekeken naar Battle of the Bastards uit Game of Thrones en het gevecht uit Outlaw King; modderige chaos met de daarbij horende claustrofobie schijnt terug in te zijn.

Rest mij enkel nog het optreden van Lily-Rose Depp te vermelden: zij zorgt op het nippertje voor de sterkste vertolking uit gans de film, een aangename verrassing nadat ik haar onlangs nog zag (wellicht voor het eerst) als huppeltrutje in Yoga Hosers. Qua contrast kan dat tellen.

3

Verwacht geen Hollywood spektakel. Geen vals heroisme.

De film blijft heel trouw aan de Shakespeareaanse verteltrant, is misschien zelfs wel langdradig hier en daar, maar neemt ook de tijd om het verhaal goed op te bouwen naar de climax.

Alles voelt understated, en dat is verfrissend. De dialogen zijn goed maar onopgesmukt, het acteerwerk is prima, de gevechten zijn rauw en voelen ongestileerd aan.

Prima film, maar niet voor mensen met een korte spanningsboog.

Ik vond dit een vermakelijke film met een goed verhaal. Het acteerwerk was goed en het verhaal was ook prima .

Verwacht geen enorme actie en mega veldslagen van deze film . Deze film moest het , naar mijn mening , meer hebben van het verhaal en de drama. Buiten het dan toch iets minder actie volle thema waarop ik hoopte, heb ik mij zeker niet verveeld en was het een fijne film om te hebben gezien .

Duidelijk dat hier een goed geschreven drama achter zit, waardoor de focus niet zozeer ligt op middeleeuws vechten maar meer op het belang van loyaliteit en vriendschap. Het slotbeeld van de film is daarmee een van de sterkste momenten van The king: het vormt een climax van de thematiek, terwijl het moment zelf heel simpel en ingetogen is. Zoiets zie je niet vaak. Chalamet is een interessante koning om naar te kijken. Die Franse dauphin is helaas tergend theatraal en zoals vaker in dit soort films zijn de schaal en het epische gehalte van alles wat met oorlog en vechten te maken heeft te groot voorgesteld (in dit geval vooral de vloot en die katapulten). Het Franse perspectief van de slag bij Azincourt kan je trouwens beleven bij Thea Beckman en haar jeugdroman Geef me de ruimte!.

Interessante film over de honderdjarige oorlog. Met name interessant, omdat deze film een "Engels" perspectief biedt, terwijl ik eerder louter romans vanuit "Frans" perspectief gelezen had (de Thea Beckman trilogie Geef me de ruimte, Triomf van de verschroeide aarde, en Het rad van fortuin over de oorlogen van Edward en Charles, en Hella Haasses Het Woud der Verwachting over de oorlog van Lancaster. Ik schrijf "Engels" en "Frans" tussen aanhalingstekens, want er was not niet echt sprake van natiestaten in die tijd en in feite was het een burgeroorlog tussen twee Franse geslachten om de Franse troon, waarvan één ook de Engelse troon beheerste. Feitelijk was de hoofdpersoon in deze film, Henry V, de eerste Engelse koning sinds William the Conqueror die ook daadwerkelijk Engels als officiële overheidstaal promootte.

De film is gebaseerd op de toneelstukken van Shakespeare en is daarom ook een beetje gekleurd, want de Bard was zeker niet neutraal in zijn werk. De Franse zijde wordt wel erg slecht afgebeeld, maar dat stoort maar weinig. Eerder storen het matige Franse accent en de overacting van Pattinson. Een stuk beter is de rol van Chalamet. Tot nu toe heb ik hem louter in bijrollen gezien, wat hij verdienstelijk deed. De Henry V die hij neerzet is erg charismatisch en intelligent; erg overtuigend dus.

De beelden zijn verder erg degelijk, het ziet er strak uit, maar vernieuwend is het niet. Niet superveel actie, de veldslag was meer een modderbad, maar voelde daar juist wat authentieker door. Helaas toch ook wat onnodig melodrama met de verplichte speech voor de strijd en het inzoomen op de dood van vriend Falstaff. Wel gaaf was de onthoofding eerder in de film. Niet verwacht.

Niet grensverleggend, maar wel degelijk en zeker interessant. 3*.

Niet alleen een historische veldslag die wel indrukwekkend oogt, maar ook veel tijd voor diplomatie en overwegingen allerlei. "Een koning heeft geen vrienden, alleen vijanden en volgers"...

Kon best bekoren.