Astronaut (2019)

Mooie lieve film. Richard Dreyfuss presteert nog even goed als in een van zijn toppers nl. 'Close Encounters of the Third Kind' uit 1977. Op enkele kinderachtige momenten na is Astronaut gewoon een heerlijke film om even lekker bij weg te dromen.

Het is nooit te laat om je dromen te verwezenlijken. Hoofdpersonage Angus vindt in ieder geval van niet en doet op 75-jarige leeftijd met een breekbare gezondheid een poging om mee te gaan op een particuliere ruimtevlucht.

Het lijkt duidelijk. Met een dergelijke introductie maak je je als kijker op voor een ontroerende feelgood met hele lieve personages om je mee te vereenzelvigen, met onaardige personages om je tegen af te zetten, met oneerlijke tegenspoed die je ogen vochtig maken en met rechtvaardige voorspoed die je ogen eveneeens vochtig maken. En ja, zo’n film is het inderdaad.

De film is behoorlijk zoet en weeïg. Af en toe hou ik daar van. Van een film die ongeloofwaardige en heerlijk voorspelbare kost levert. Ik hou ervan om af en toe een lieve film te zien die een goed tegenwicht biedt voor het hardvochtige, het cynische, het brute en het gewelddadige waarmee de meeste films van nu zijn gekruid. Heerlijk om met een lieve film als Astronaut even weg te vluchten uit het lawaai en de roering van alledag. Heerlijk om even in geheel andere sferen te vertoeven. Enne, ook heerlijk om vervolgens geheel verfrist die verfoeide sferen weer op te zoeken… Ja, Astronaut is behalve een lieve, ook een functionele film. Je knapt er helemaal van op.

De film bevat zelfs nog de maatschappelijke boodschap om de oudere generatie niet op een sociaal zijspoor te manoevreren maar juist gebruik te maken van hun kenns en ervaring. Geweldig toch?

De personificatie van die boodschap heet Angus. Angus wordt gespeeld door Richard Dreyfuss die dat met bezieling doet. Dreyfuss speelt een zeer aimabel, bescheiden en onaards aardig hoofdpersonage en is goed in staat om met zijn fijngevoelige vertolking de evenwichtige gemoedstoestand van de kijker te ontwrichten. Missie geslaagd.

Astronaut is een lieve ontroerende film die absoluut niet realistisch is en absoluut heel voorspelbaar. Desondanks is het vooral ook een hele lieve film die een emotionele snaar bij deze kijker wist te raken.

Dit was nog een prima film. Een mooi drama met een tof verhaal. Wel wat voorspelbaar, maar storend deed het zeker niet. De cast was uitstekend, zeker de hoofdrolspeler.

Verder was de speelduur prima, niet te lang en niet te kort.

Ik vond het wel een aanrader.

Nee.

Dreyfuss is oud, en dat klopt dan met het verhaal zou je denken. Maar hij is gewoon te oud, veel te oud om het geheel ergens in de verte te laten kloppen. En erger nog, hij gedraagt zich ook veel en veel te oud. Alsof hij al zo dement is dat hij niet meer snapt dat hij, tsja, gewoon veel te oud is. En dan alle gezemel en gezeur nog.

De rest van de cast maakt het niet veel beter, die lopen ook maar een beetje futloos te zoutzakken. En verder gaat er ook nergens wat van uit - de cinematografie niet, de prutserige effecten niet, nergens een behoorlijk beeld eigenlijk. Komt toch vooral op me over als een inspiratieloze en liefdeloze productie om maar weer een film de deur uit te persen, want de hypotheek moest betaald. Of zoiets.