The Farthest (2017)

Fantastisch !!

Een docu over "een verlengstuk van de mens," dat net als de reportage zelf, bol staat van de emotie. Dat de mens gedreven wordt door nieuwsgierigheid weet iedereen natuurlijk wel, maar dat wetenschap als een gezamenlijk huzarenstuk zoveel teweeg kan brengen, is van een ongekende schoonheid.

Wie nog twijfelt aan de verbeeldingskracht, de waarde of de precisie van wetenschap moet deze docu absoluut gaan zien. Ook wie daar niet aan twijfelt trouwens. De Voyagers, zowel I als II maken in velerlei opzichten vooral een reis ver voorbij onze wildste dromen; wat ooit door mensen handen gemaakt werd, zal in de vorm van deze twee ruimtevaartuigen het langst in dit onmetelijke universum overleven.

Knappe documentaire over de spectaculaire reis van de Voyager I en II die aan de wetenschap informatie doorstuurde van Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunes en zich ondertussen reeds ver buiten ons eigen zonnestelsel bevindt.
Is de aanwezigheid aan boord van een plaat met beelden en gesproken taal, dienende om ons aan eventuele andere ruimtebewoners kenbaar te maken, iets vindingrijk en sensationeel, het ganse project is enig en onuitwisbaar.
Naast allerlei beelden uit de ruimte wordt de documentaire keurig opgesmukt met archiefbeelden en vooral emotionele getuigenissen van wetenschappers die hun levenswerk verwezenlijkt zagen.
Ruimtevaart is iets dat de mens boeit en bezighoudt, getuige hiervan o.m. de vele succesvolle SF-films die over die materie werden gemaakt en zullen blijven gemaakt worden.

Een zeer boeiende documentaire over het ontstaan en de reis ven de Voyagers I en II en met schitterende beelden. Indrukwekkend waartoe de wetenschap in de jaren '70 al in staat was. Meest fascinerend vond ik het feit (of de aanname) dat de Voyagers met al hun aardse "souvenirs" nog bestaan op een moment dat de aarde en de mensheid zoals wij die kennen al verdwenen en uitgestorven zal zijn.

Aardige docu, al zat hier natuurlijk meer in. De interviews zijn boeiend en informatief, maar het is wachten tot Carl Sagan (op archiefbeelden) aan het woord komt vooraleer het ook echt meeslepend wordt, helaas niet voor lang. Even genieten van twee minuten poëzie en dan op naar het volgend rondje interviews.

The Farthest is doorspekt met een reeks iconische beelden afkomstig van Voyager I en II. De overige sfeerbeelden en visuals ogen best mooi, maar ook niet meer dan dat: ze hadden evengoed van een website met stockvideo’s kunnen komen.

Slotsom? Deze docu moet het vooral van beelden uit de oude doos hebben en mist een drijvende kracht - Brian Cox, iemand? - die er echt wat bezieling in kan leggen.

2,5*

Toch net iets meer van verwacht.

Twee missies die echt wel tot de verbeelding spreken, maar de makers en de mensen die geïnterviewed worden weten het niet echt over te brengen. Het is een iets te klassieke "kijk, wetenschap ik cool!" vibe die meestal eerder het tegenovergestelde effect heeft. En dat komt van iemand die echt niet overtuigd moet worden.

Wat deze docu wel goed dit is een solide recap geven van de feiten, maar uiteindelijk betekent dat wel dat je naar veel oude tech zit te kijken. Blurry, zwart-wit fotos, onzuiver beeldmateriaal en dat soort dingen. Terwijl je tegenwoordig scherpe selfies en video van de Mars rover te zien krijgt. Uiteraard logisch allemaal, maar het zit de boodschap van deze docu in de weg.

Daarom duurt het ook wel wat te lang, want na een tijdje is het planeetjes aftellen tot het einde. Een wat strakkere presentatie, minder interviews en iets effectiever inspirationeel materiaal hadden deze docu goed gedaan. Blijft verder wel interessant, maar toch vooral voor mensen die al interesse hebben in het onderwerp. Maar ook niet teveel allicht, want zoveel nieuws wordt er niet verteld.

2.5*

In 1972 kreeg een kleine groepje ruimtewetenschappers de opdracht om twee ruimtesondes te ontwerpen die in 1977 een ruimtereis zouden beginnen naar ‘infinity and beyond’ via Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. Reynolds spreekt met de betrokken technici die 45 jaar na de start van hun project nog steeds vol enthousiasme en verwondering over de ontwikkeling, de lancering en de bevindingen van Voyager 1 en 2. Het beeldmateriaal, waaronder de foto’s die de ruimtesondes maakten van de planeten en hun manen, is indrukwekkend en maakt dit een must voor een ieder die gefascineerd is door de ruimtevaart. Maar dit is vooral een eerbetoon aan mensen die de handen ineen sloegen om het onmogelijke mogelijk te maken en van 1972 tot 2012 persoonlijk betrokken waren bij dit baanbrekende project. Een aardige bonus: Reynolds besteedt óók enige tijd aan de veelbesproken ‘golden disc’ en de mensen die daarvoor een intergalactische boodschap inspraken. Fascinerend, inspirerend en zeer relativerend.