In the Shadow of the Moon (2019)

Aardige film waarin een politieagent betrokken raakt bij een reeks moorden die om de negen jaar plaatsvinden. Een prima mix tussen actie, thriller en een vleugje sciencefiction (waarbij de gebruikelijke tijdreis-paradoxen ook weer om de hoek komen kijken). Een spannend en goed eerste gedeelte. Ondanks het onderhoudende plot zakt het hierna soms wel wat in.

Het is een beetje van alles en nog wat: sci-fi, thriller, psychologisch drama, mystery. En dat is nu net het probleem. Het plot komt nogal gekunsteld over en echt spannend wil het niet worden. Het 'emotionele einde' werkt eerder komisch dan ontroerend.

Een film die fantastisch begint. Een soort ouderwets buddy-cop verhaal, de 80's, visueel erg fijn met alle rook in de straten steeds, het gedetailleerd maken van eten / ontbijt, noem het maar op. Echter neemt de film halverwege een rare afslag. De film wordt vanuit het niks een sci-fi thriller, die te veel hooi op haar vork neemt (tijdrijzen, rare verklaringen over bepaalde zaken, etc.). Uiteindelijk niet interessant genoeg.

Goed in elkaar gezette, onderhoudende film met enkele mysterieuze wendingen die te verwachten waren als je de omschrijving vooraf hebt gelezen. Een beetje een soft einde wat ietsje afbreuk doet aan het geheel.

Lekkere film hoor. Het begin is erg sterk. Het einde voelt toch wat afgeraffeld maar dat doet niets af aan het bijzondere verhaal.

Acteer werk is niet super maar door de goede muziek wil ik dat wel vergeven. ?

Eigenlijk verwachtte ik een soort It-achtig scenario, met een bovennatuurlijke moordenaar. Het wordt echter een Terminator-variant en het script en het effect daarvan bij mij als kijker zakt als een plumpudding in elkaar. Eigenlijk is het leuk tot 2006 en daarna verzandt het in een saai iets.

Qua sfeerschepping vond ik dit echter nog wel okay en is dit voor een keertje nog best aardig.

Sterk begin, matig middenstuk en een bedenkelijk eind. Lastig te beoordelen. Uiteindelijk is het niet vernieuwend genoeg om te verrassen. *2,5

Waarom nou zo achterlijk laatste 1 uur van deze in het begin goede film. Met veel spanning in het 1e gedeelte. Kost punten. Weer Netflix ze leren het nooit geloof ik. De series zijn goed maar sommige films zijn slecht.

Slap.

Een verhaal dat het waarschijnlijk best goed doet als een sci-fi thriller in boekvorm. Negen jaar intervallen zijn in film best gapende tijdvakken. Je krijgt daardoor nooit echt medeleven voor de personages, noch wordt de dreiging van ‘het grote gevaar’ écht voelbaar.

In korte fragmenten tussen intervallen krijgen we eerst te maken met een reeks mysterieuze doden, dan komen we erachter dat er een verband is dat tijd te boven gaat en vervolgens wat dat verband is. Eenmaal beland bij het laatste tijdvak, wordt er ook nog een emotionele kaart gespeeld en dat kan er ook nog wel bij. De film wilt een verhaal van 30 jaar vertellen, maar doet dat haastig, oppervlakkig en een beetje klungelig. De brandende ‘soort-van-Amerikaanse’ vlag in de openingsscene vertelt zo’n beetje het hele verhaal al.

Ik ken Holbrook van Narcos en Predator en ik mag ‘m wel. Hij lijkt een beetje een charisma-loze morf tussen Brad Pitt en Ryan Gosling maar speelt best oke. Hij krijgt hier gewoon weinig bijval van script of collega’s. Actiescenes zijn werkelijk but: saai, rommelig en totaal ongeïnspireerd.

De film steekt goed van wal, maar heel veel meer heeft het niet te vertellen, en heel veel meer om indruk mee te maken ook niet. Eén grote bluf. 115 minuten om je eigen aandacht te zien verslappen en onverschilligheid te doen toenemen. 1,5*

Sluit me wel aan bij een aantal eerdere comments. Film met 2 helften, een goede eerste helft en een afgeraffelde tweede helft met een ronduit vervelende en belerende boodschap als afsluiting. Het leek zelfs alsof ze halverwege erachter kwamen dat het budget op was en er nog wat historische citaten tegenaan gegooid werden om het nog wat op te poetsen als afronding.

Het verhaal had beter gepast inclusief diepere verhaal uitwerking van het tweede deel in een 4-delige miniserie met elk deel 1 decennium bijvoorbeeld. Het verhaal of scenario was niet zo heel gek bedacht en ook met een langere filmspeeltijd van bijvoorbeeld een kleine 3 uur was er veel meer uit te halen geweest.

Het beoogde verhaal had wat Terminator aspecten gecombineerd met een gemiddeld tot goed serial killer verhaal. Maar had ook het idee dat men wat worstelde met de diepere boodschap van de film en dat daardoor de film zelf wat de dupe werd. Karakters waren wat oppervlakkig ook. De film was te doelloos op de essentiele punten zoals de primaire verhaallijnen met een nogmaals slecht drie kwartier aan het einde.

Ik kom niet verder dan een onvoldoende tot matig dankzij het slechte ondoordachte 2e stuk. Kom op een gemiddelde van een 3,5 voor het eerste stuk en een 1,5 voor het einde.

Beetje onwennige mengeling van thriller en science-fiction, met een Terminator-achtig plot. De cast kan er mee door en zowel visueel als inhoudelijk steekt de film vakkundig genoeg in elkaar, maar het script is weinig origineel en slechts sporadisch komt de boel echt tot leven. Het is allemaal wat vlakjes en doorsnee. Regisseur Jim Mickle, wiens eerdere films ik zonder uitzondering kon waarderen, is hier duidelijk uit zijn element.

Bewijst nog maar eens dat je de gemiddeldes hier niet altijd serieus moet nemen. Gewoon zelf kijken en oordelen want dit vond ik een prima film, en dat met onbekende acteurs. De synopsis van de film hint op een Terminator achtige film, maar dan wel fris en origineel verpakt. Ook met de actie kwam ik ruimschoots aan mijn trekken. Hier en daar blijf je wel met een vraagje zitten. Dat is een beetje eigen aan films over tijdsreizen, die vaak de complexe toer opgaan. Echter wel minder ingewikkeld dan Predestination. Ik vond het in ieder geval aangrijpend en de plaspauze kwam er met tegenzin...

Sfeervol geschoten sf actie film die me met name de eerste helft makkelijk bij de les wist te houden. Hoewel het tweede deel minder sterk is, zakt de film niet door de ondergrens wat mij betreft. Het concept van de film is aardig bedacht, al heeft het natuurlijk flink wat weg van eerdere (en veelal betere) films in dit genre. Wel maakt het scenario het er zich vrij makkelijk vanaf door alle onlogische zaken gewoon lekker de boel te laten. En het acteerniveau in de kleinere bijrollen was redelijk bedroevend, met als dieptepunt de ontzettend geforceerde nieuwslezers de zielloos precies de info opdreunde die scenario op dat moment nodig had. Desalniettemin best een kijkbeurt waard. Een kleine voldoende.

If you kill me now...

the world as you know it will end

in a very short time.

Leuk. Nog eens een film met het concept tijdreizen. Altijd interessant om te zien hoe ze de paradox van het tijdreizen hierin hebben verwerkt. Er zal altijd wel iemand zijn die dan weer beweert dat het niet echt klopt. Niet dat dit me echt boeit want ik ken nog niemand die effectief door de tijd is gereisd om een bewijs te leveren of wijzigingen in het verleden al dan niet invloed hebben op de toekomst. Misschien zou men dan eindelijk concreet kunnen zeggen of de grootvader paradox nu wel aannemelijk is of niet. Tot op heden is het dus nog altijd pure Sci-Fi. En dat zorgt dan voor genietbare films zoals “About Time”, “I'll Follow You Down” of “Predestination”. En ook deze Netflix Original was zeker niet zo slecht.

Lees verder hier...

Erg matig.

Mickle is geen geniaal regisseur, maar heeft toch een paar aardige films achter z'n naam staan. Deze een kansje geven was een no-brainer, zeker wanneer hij op Netflix gezet werd. Maar uiteindelijk viel het toch wat tegen, volgens mij zelfs z'n minste film.

De film geeft onder andere veel te snel z'n verrassing prijs. Beginnen in de toekomst, dan naar de jaren '80 om onverklaarbare reden .. dan is 1+1 al snel 2, zeker wanneer het zwarte meisje nog eens in tijdsreisachtige raadsels begint te spreken. Dat het uiteindelijk uitmondt in iets dat aan die apenfilm uit de jaren '90 deed denken mag geen verrassing zijn.

Verder doet het ook iets teveel TV-serie achtig aan. Het voelt redelijk vluchtig aan, zonder al te veel ritme of samenhang. Ik begrijp dat er aardig wat getoond moet worden, maar het leken eerder 4 afleveringen aan elkaar geplakt dan één film. Ook visueel is het helemaal niet op niveau.

Mnee, dit is allemaal wat te losjes. Echt vervelen doet het niet, maar allemaal al eerder en beter gezien. Dit moet Mickle beter kunnen.

2.5*

Serial Killer met een twist

Eens dat de film veel te snel zijn kaarten prijs geeft. Waardoor het nooit echt een spannende whodunnit word of überhaupt een whodunnit. De cast is ook wat Netflix middelmaat, echt slecht zijn ze niet maar zo een dochter of zo een Dexter weten niet echt meer te worden dan wat behang.

Door de 9 jaar gaps weet de film ook niet echt een flow te creëren. In 2006 heeft hij ook super onhandig die belangrijke clue met opgraven en langs gaan op het moment dat ze weer wederkeert. For fuck sake je had 9 jaar om dit te fixen heb je de clue ook echt net dan! Ach zo erg was dat niet hoor maar de film eindigt met zo een dom betoog met bittere ernst dat je je wel afvraagt waarom de makers dat opeens zo serieus namen.

Ik had het allemaal wat meer Terminator 2 simpel gehouden als ik de maker was.

2.5 sterren.

“You have no idea what's coming.”

“You're not the only one trying to change the past.”

Het eerste uur van In the Shadow of the Moon is ijzersterk. Het verhaal is een combinatie van een politiethriller en sci-fi, en het werkt verrassend goed. Je wilt als kijker het verhaal blijven volgen, en ook de tijdsprongen pakken goed uit.

Het acteerwerk van vooral Holbrook is sterk, en regisseur Jim Mickle zorgt ook voor een sfeervol geheel. Nadat de film een derde tijdsprong maakt, en je terecht komt in 2006, gaat het mis. Er komen antwoorden, maar de manier waarop Mickle het brengt is zeer matig. Vooral het einde, waarbij een voice-over alles voor de kijker uitspelt, is slecht uitgewerkt. Het lijkt wel of Mickle zelf ook niet meer wist hoe hij er een einde aan moest breien, en een voice-over is dan wel een hele voorspelbare en inspiratieloze oplossing.

Vond het een vreselijke film. Het hele seriemoordenaar gebeuren kon ik al moeilijk serieus nemen. Ik hou namelijk meer van true crime en dit is regelrechte bullshit. Wilde het toch een kans geven maar toen dat meisje terugkwam nadat ze onder een trein geduwd was wist ik dat ik naar de verkeerde film zat te kijken. Ik heb dat hele mystery als genre gemist anders had ik hem nooit opgezet. Mocht je van seriemoordenaars én SF houden is die zeker een voltreffer!

Vond het meer dan wat ik had verwacht voor een Netflix-productie. Mysterieus politieverhaal dat over 36 jaar gaat versmolten met wat SF waar ik geen spoilers over ga brengen. Valt binnen mijn genre en heb mij vermaakt met deze. Kan mij inbeelden dat dit niet voor iedereen opgaat, maar hé, smaken verschillen nu eenmaal... En als je wat thuis bent in het genre timetravel dan kan je het allemaal wel een plaats geven. En ik heb nu eenmaal een voorliefde voor films met thema tijdreizen (die al vrij zeldzaam zijn). Als je daar geen voeling mee hebt, laat deze film dan best links liggen...

Best aardig als tussendoortje. Met een groezelig jaren tachtig-sfeertje en een plot dat best interessante vragen oproept over de mogelijke consequenties van tijdreizen. Is het ethisch verantwoord om ingrepen in het verleden toe te passen om de best mogelijke uitkomst te krijgen in de toekomst? Het heeft iets dat de personages Locke (Boyd Holbrook) en Holt (Michael C. Hall) ouder worden terwijl deze seriemoordzaak door hun privéleven en carrière blijft lopen. Een beetje 'True Detective' meets 'Time Cop of 'Terminator'. Het is wel jammer dat het episodische plot van toevalligheden en onwaarschijnlijke wendingen aan elkaar hangt. Ook zijn sommige actiescènes echt te suf voor de serieuze premisse van deze film. In die zin is 't weer zo'n Netflix-titel die net niet goed genoeg was voor een bioscooprelease, maar prima fungeert als materiaal voor een streamingdienst waar de kwaliteitseisen net iets lager liggen.

Best aardig filmpje waarbij tijdreizen en het veranderen van het verleden centraal staan. Toch weet mij de clou en de ontknoping niet te overtuigen. Beetje simplistisch uitgewerkt. 6/10

Aardige thriller met wat sci fi elementen. Het verhaal is wat wankel en uiteindelijk ook weer niet heel origineel. De film begint namelijk best goed. Het verhaal is pakkend en boeiend. Helaas zakt het tweede deel, zodra de clue bekend is, helemaal in elkaar. Van spanning is dan ook vrijwel geen sprake en het verhaal…tja, oordeel zelf. Het tempo is verder in orde, de film verveelt geen moment. Het acteerwerk is degelijk en visueel ziet de film het best goed uit. 3.0

Donderdagavond na het sporten nog effe een filmpje meepakken op Netflix en dat werd na lang wikken en wegen deze In The Shadow Of The Moon die mij verder totaal onbekend was maar opzich wel een interessant verhaal leek te hebben.

Aanvankelijk opent de film met een aangenaam en duister sfeertje rond een aantal mysterieuze moorden. Dit mondt uit in een soort van cyclus waar karakter Lockhart zich in vastbijt en gedurende de jaren niet meer loslaat en de zaak uit wil pluizen. Aardig is op zijn minst de verandering in gezinssituatie en verschijning van Lockhart zelf in zijn quest de 'blue hooded girl' te vinden en tekent daarmee een bepaalde vicieuze cirkel van verval. Op zich interessant en treffend, want hoe frustrerend moet het niet zijn om zaken niet los te kunnen laten, zaken waar je een bepaalde frustratie aan over houdt en invloed op het priveleven heeft gehad. Vul daar de aimabele Holbrook aan toe die in Logan nog een eerste klas engerd is, in The Predator een alpha mannetje eerste klas, en hier toch overtuigt als sympathieke maar kwetsbaar karakter, en vooral met het duistere sfeertje en treffende soundtrack heb je toch heel wat.

Maar In The Shadow Of The Moon heeft helaas zo toch zijn valkuilen. Zo vind ik het bijzonder dat twee geüniformeerde agenten in de vorm van Lockhart en Maddox niet alleen aan bewijsmateriaal mogen zitten maar überhaupt de crimescene mogen betreden. Ja ja, Lockhart is in opleiding voor rechercheur, maar hij is het nog niet. Bij de volgende moord die avond lijkt het bijna wel alsof zij het onderzoek leiden. Dan de dame in de discotheek die dezelfde markering heeft als de doden, de agenten weten min of meer wat er eventueel te wachten staat. Maar een ambulance wordt pas opgeroepen als ze plotseling begint te bloeden, ja dat was natuurlijk ook wel heel onverwacht, of ligt dit aan mij? Daarbij zit er natuurlijk een bepaalde voorspelbaarheid in het geheel en valt de connectie tussen de twee eigenlijk ook vooraf wel te raden. Daarnaast heb ik met die pod waar ze in kruipt en verdwijnt wel zoiets van....ja, het zal allemaal wel weer.

Toch is het niet slecht, het mist echter wel een beetje overtuiging ondanks dat het op zich wel bezig houd en niet heel erg verveeld. Desondanks een magere voldoende voor een film waar opzich wel iets meer mee te doen geweest was.