Tabi no Owari Sekai no Hajimari (2019)

Nogal matig.

Kurosawa's werk schiet de laatste jaren alle kanten uit, maar wat hij ook doet, hij weet het nog maar zelden echt interessant te maken. Nochthans leek dit op papier niet eens zo heel slecht. De link tussen Japan en Oezbekistan is niet bepaald bekend terrein, dus was ik wel benieuwd. Anderzijds was Seventh Code wel Kurosawa's minste van de laatste 10 jaar, dus ik had misschien beter moeten weten.

Deze film brengt jammer genoeg exact wat je ervan verwacht. Een Japanse cameraploeg in Oezbekistan, dat is materiaal voor culture shocks en wat xenofobie, waarbij de film eigenlijk maar bitter weinig weet toe te voegen aan films met een soortgelijk thema. En dan zijn 120 minuten toch wat te lang, zeker wanneer er verder ook niet écht een rode draad inzit.

En wanneer de film dat eindelijk z'n punt maakt, komt er nog een vreemde dramatische kronkel bij die al helemaal misplaatst aanvoelt. Gelukkig zijn er hier en daar nog wel wat afzonderlijke scenes die het niveau een beetje opkrikken (zoals de finale), maar dat is niet genoeg om er een echt goeie film van te maken. Ach ja, hopelijk heeft hij dit dan ook weer uit z'n systeem.

2.5*

Ik ben een tikje milder dan Onderhond maar ben het grotendeels wel met hem eens, al zou ik de film eerder als "aardig" omschrijven. In de eerste helft vooral wat je verwacht na de omschrijving van het plot. De tweede helft is wat beter al heeft trekt Kurosawa een te flink blik drama open om zijn punt te maken, wat nogal een tegenstelling geeft met de eerste helft.