Nan Fang Che Zhan De Ju Hui (2019)

Beginscene

Na een kennismaking met de schurk en de prostituee, wordt langzaam duidelijk waarom al die mysterie bij dat station nu nodig is. Leuk gevonden.

Vervolg

Het verhaal wordt daarna niet heel spannend maar haast elke scene is prachtig. Scootergangsters zorgen voor actie in deze meer door mooie beelden gedragen actiefilm. De poster verraadt al dat de neonlichten en het spel van licht en donker wellicht de meest spektaculaire elementen vormen van deze film. Visuele hoogtepunten zijn voor mij onder meer de “neonvoeten”, de “op trappen rennende schaduw”.

Slotscene

Qua verhaal vind ik het niet héél verrassend dan wel prikkelend, al is het einde dan weer steengoed: daar wordt de fantasie dan toch echt geprikkeld!

Ik vind dit maar een saaie film. De beelden zijn artistiek en fraai maar typisch voor de (Chinese) noir met veel mistroostigheid, verval, duisternis en neonlichten dus niet echt origineel. Het verhaal is ook duister in de zin dat het (ongetwijfeld opzettelijk) moeilijk te volgen is maar bovenal weinig boeiend of spannend. Het gaat geloof ik over wie het tipgeld krijgt voor het aangeven van een voortvluchtige die wordt opgejaagd door politie en criminelen, maar het lijkt elke symbolische diepgang of hallucinante mysterie van andere films zoals Di Qiu Zui Hou De Ye Wan (2018) of Huan Tu (2018) te ontberen. Met name die laatste film blijft voor het hoogtepunt van Chinese (Singaporese) neo-noir.

PS. Saillant detail: de film is opgenomen in Wuhan (uiteraard vóór de Coronavirusuitbraak).

Gestileerde achtervolging.

Op basis van een kort geschreven teaser die ik een half jaar geleden las, verwachtte ik eigenlijk een gewelddadigere film te zien.

In een hoop mysterie zie je hoe een crimineel een prostituee ontmoet bij een afgelegen station in de nacht, terwijl er geen eind lijkt te komen aan de stromende regen. Hiermee wordt gelijk de toon gezet voor het vervolg. Uit een flashback blijkt dat de crimineel door een ongelukkige samenloop van omstandigheden op de vlucht is voor alles en iedereen.

Je zou verwachten dat deze klopjacht nogal wat voeten in aarde heeft. Jammer genoeg word je als kijker zowat overladen met informatie en - onnodige - personages, waardoor het enigszins lastig wordt om het verhaal te volgen. Ik miste dan ook de emotionele binding met deze personen, omdat ik mij nooit echt betrokken voelde bij de reis om uit hun miserie te ontsnappen.

Yi'nan Diao lijkt meer aandacht te hebben voor de neo-noir stijl. Te midden van een hoop nachtelijke regenbuien in neon verlichte straten worden je ogen getrakteerd op visuele hoogstandjes die veel intrige met zich meedragen. Van het creatief bloedvergieten tot aan het spelen met de schaduwen, zelfs fluorescerende schoenen nemen een opmerkelijke rol in.

Al met al is 'The Wild Goose Lake' een aardige visuele trip, maar het gebrek aan een spannend verhaal is een domper.

3,0 Sterren.

Arty farty misdaadfilm, bij vlagen best oké maar niet zelden erg langdradig en saai. Het mooie camerawerk helpt- de neon belichting is bijvoorbeeld helemaal geweldig en bepaalde aktiescenes zijn inventief in beeld gebracht, maar de personages blijven aan de oppervlakte hangen en de plot is erg, erg karig.

Mager.

Net zoals de meeste Chinese arthouse die tegenwoordig uitgebracht wordt. Onder impuls van Jia worden er tegenwoordig vaak wat genre elementen toegevoegd, maar die onderstrepen eigenlijk alleen maar de sleur waarin die cinema zich momenteel bevindt.

Een paar momenten van extreem geweld, die eigenljik compleet geen indruk weten te maken. Neon is hip, maar hier ziet het er redelijk sloppy uit. De camera probeert af en toe wel wat speciaals te doen, maar het zijn momenten en scenes die wat verloren aanvoelen binnen de rest van de film. De hele boel verloopt gewoon erg hoekig.

En het verhaaltje lijkt de slechtste elementen van misdaad en arthouse te combineren. Echt slecht is de film ook niet, af en toe leeft het een beetje op, maar het is allemaal best mager, het voelt ook redelijk ouderwets en beteurterd aan, maar da's blijkbaar het imago van China dat hier verkocht kan worden. Weer veel hype en gedoe voor niks.

2.5*

Ik denk dat ik de films van Diao dan toch niet helemaal kan waarderen. Ook Black Coal, Thin Ice vond ik een vrij kille afstandelijke film die me nooit echt wist te trekken. Die was visueel dan nog erg fijn, ook dat valt in The Wild Goose Lake tegen. Soms nog wel visueel sterke momenten (halverwege in die tent, enkele nachtscènes) maar vaak is het toch saaiheid troef en de locaties zijn ook niet echt prikkelend. Acteerwerk is prima ingetogen maar ook afstandelijk, al kan dat ook door de hele sfeer van de film komen dat het zo overkomt. Heel slecht is het allemaal niet en een enkel moment springt er echt uit qua camerabeweging (direct in het begin met die paraplu) maar echt leuk vond ik dit niet om te kijken. 2,0*.

Kunstzinnige krachtpatserij.

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen; The Wild Goose Lake is een feest voor het oog. Deze filmproductie heeft inhoudelijk misschien weinig om het lijf, alles wordt meer dan recht getrokken door de verbluffende visuele inspanningen van de filmmakers. Menige cameraman zal beamen dat het een natte droom moet zijn aan zo een film mee te mogen werken. Praktische elke scene is een klein kunstwerkje.

Dat er ook zoveel moois uit Wuhan kan komen wisten we niet. De wereld kent deze Chinese miljoenenstad immers als epicentrum van de verschrikkelijke Coronacrisis. Hier gebruikt de regisseur deze omgeving om zijn indrukwekkende schaduwspel vorm te geven, als de nachtelijke vlucht van een crimineel in beeld wordt gebracht. Alles met opzet uitgedacht en dus ook Neo-noir. Vroeger - in zwart-witte tijden - noemde men zoiets gewoon een misdaadfilm.

Ondanks de kunstzinnige krachtpatserij is er ook kritiek. Want er worden nogal wat vage personages geïntroduceerd en door de bijzondere vertelwijze is niet altijd alles even duidelijk. Het haalt je als kijker soms uit je ritme. Daar kunnen lichtgevende zolen en Boney M. geen verandering in aanbrengen. Het biedt zelfs dusdanig veel afleiding dat je gaandeweg murw raakt. Alle goede bedoelingen en dubbele lagen ten spijt.

***

Met dank aan Remain in Light voor het recensie-exemplaar.

Ondanks de fraaie cinematografie ben ik niet erg onder de indruk. Het is een oeverloos verhaal over een voortvluchtige crimineel, die geholpen wordt door een hoertje dat in hem de sleutel denkt te vinden om uit het milieu te stappen. Van de onnodige geweldsscènes wordt de film niet beter.

Chinese neo-noir, met bijzonder camerawerk, daar ben ik het absoluut mee eens. Mij is het de scène met die lichtgevende schoenen die indruk maakte. Zhou, een lid van een dievenbende vermoordt per ongeluk een politieagent en bezegelt daarmee zijn lot. Hij ontmoet een prostituée die hem op discrete wijze wil verenigen met zijn vrouw die door de politie in de gaten wordt gehouden. Wanneer de autoriteiten een enorme som tipgeld uitlooft die tot de arrestatie kan leiden is het nog maar de vraag of Zhou Zenong nog iemand kan vertrouwen. Geweld is er niet zoveel maar als het komt is het hard. Het magere verhaal en de dito uitgewerkte personages zijn wat tegenvallend met als gevolg dat de film zijn saaie momenten kent; daar had ik iets meer van verwacht want dit was een film met veel potentieel voor een meesterwerk.